به قول اون دختره بوی زندگی بچه‌ها، بوی زندگی.

کاش آدمیزاد یاد بگیره موقع عصبانیت به هر حرفِ کوبنده‌ای که دم دست‌ش رسید چنگ نزنه و نشخوارِ پلاسیده‌ی محتویات ذهن‌ش رو با کمال بی‌ملاحظگی بیرون نریزه. شاید کسی همین تازگی، با هزار مُردن و سختی، نصفه و نیمه با خودش کنار اومده باشه.

دلم زندگی جالبی می‌خواد که کلی سوژه‌ی قشنگ عکس‌گرفتن داشته باشه.

این چه وضعیه اسماعیل.

این روز‌ ها حتی اگر از یه قاتل یه پیامه ' بیا بریم بیرون قدم بزنیم و قهوه بخوریم ' بگیرم حتما باهاش میرم

فقط حتماً قاتل باشه، وگرنه انقدری از خودم متنفر هستم که بیرون نرم.

یه پیروزی دیگه!

درسِ امروز: هروقت بین انجام دادن یا ندادن تجربه‌ی جدید و به‌نظر مسخره‌ای شک کردی، انجام‌ش بده. این‌طوری می‌تونی درباره مسخره بودن‌ش مطمئن حرف بزنی.

هوا خیلی سرد شده عزیزم بیا آدمای دورتو آتیش بزنیم گرم شیم.

یه‌سال از بلند شدن دوباره‌ی این‌جا گذشت، یه‌سال پر از کلماتِ خاکستری‌ای که هیچ‌وقت مثل قبل‌شون نشدن. عجیبه که هنوز هم خاکستر می‌افشونم، چه انگیزه‌ای داری زن؟ کلمه‌هات تموم شدن. بهر چه آمده‌ای، آمدنت بهرِ چه بود.