و راسش داشتم دیشب فکر می کردم بچا به این شکاف نسلا.اگه من مدرسه یه معلمی چیزی بودم راحت تر می تونستم نسل الانو درک کنم. یوقتا خیلی عصبی میشم از اینکه نمیتونم بعضی چیزا رو درک کنم. و اینکه من کنار شماهام یه نعمتیه واقعا و با شماها میتونم نسل بعدی خودمو درک کنم

آره منم همینو میخواسم بگم.زمانه اینجوره که همه حالشون گرفته س ازین در میان میفتن تو اون. ولی می دونی، فک می کنم یچیزی باید باشه که آدمو نگه داره.ادم بهش امید داشته باشه. وگرنه هرروز بیشتر و بیشتر غرق ناامیدی و کرختی و فرسودگی میشه

آها راسی یه رضوانم هس. اونم الان تو شرایط دوراهی بدیه

🤔

راسش بنظرم یه قراری فقط قبلش بذاریم باهمدیگع، اونم این اصله که خدا به اندازه ظرفیت هرکسی بهش امتحان می ده. مشکلات همدیگه رو بشنویم و بهش راهکار اگه تونستیم بدیم نتونستیم هدایتش کنیم سمت آدم یا مسیر درستی که می تونه حالشو خوب کنه

حرف بزن

دارم به حرفاتون فکر میکنم

خوبه اینم

داداش😐من بیس دقیقه دیگه مشدم

هان