آره منم همینو میخواسم بگم.زمانه اینجوره که همه حالشون گرفته س ازین در میان میفتن تو اون.
ولی می دونی،
فک می کنم یچیزی باید باشه که آدمو نگه داره.ادم بهش امید داشته باشه.
وگرنه هرروز بیشتر و بیشتر غرق ناامیدی و کرختی و فرسودگی میشه
راسش بنظرم یه قراری فقط قبلش بذاریم باهمدیگع،
اونم این اصله که خدا به اندازه ظرفیت هرکسی بهش امتحان می ده.
مشکلات همدیگه رو بشنویم و بهش راهکار اگه تونستیم بدیم
نتونستیم هدایتش کنیم سمت آدم یا مسیر درستی که می تونه حالشو خوب کنه