بسمه تعالی 📚موضوع بحث: مقصود از کلمه (الحال ) در عنوان بحث وقتی ما از بین سه احتمال ( حال نطق و تکلم، اسناد ونسبت، تلبس به معنای فعلیت اتصاف) دو مورد اول را با دلیل ابطال کردیم،احتمال سوم اثبات میشود. یعنی مقصود از حال ،حال تلبس به معنای فعلیت اتصاف ذات به مبداء،میباشد 📖منتهی الدرایه در توضیح کلام محقق خراسانی ره این معنا را برداشت کرده بر خلاف فرمایش مرحوم مشکینی صاحب حاشیه بر کفایه،که کلام آخوند را بر حال نسبت واسناد حمل کرده بود. نکته؛اگر کلام آخوند همان چیزی باشد که منتهی الدرایه بیان کرده و به نظر ما هم حق همین مطلب است که با ظاهر عبارت و بلکه نص عبارت کفایه همخوانی دارد، نظر محقق خوئی و استاد ما در واقع بر گرفته از محقق خراسانی ره خواهد بود و اگر کلام مرحوم میرزا حسن مشکینی درست باشد ،کلام این دو در مقابل کلام اخوند میشود. 📖آنچه مهم است این است که ما معنای کلمه حال را بدانیم که طبق نظریه تحقیق مراد از حال ،حالِ تلبس به معنای فعلیت اتصاف ذات به مبداء میباشد. 📚مقدمه هفتم و آخرین مقدمه در مبحث مشتق؛ آیا در فرض مکفی نبودن ادله طرفین بر تعیین موضوع له در مشتق ،آیا اصلی داریم که برای ما تعیین کند موضوع له مشتق را؟؟؟ 🔺رجوع به اصل در موارد فقدان دلیل است و تاسیس آن در موارد شک وتحیّر به درد میخورد. دو احتمال در اصل وجود دارد. الف:یا اصلی باشد که در مسئله لُغویّه( اصولی به نظر مظفر ره و شهید صدر ره) جاری میشود چه اصل لفظی عقلائی چه اصل عملی. ب:یا اصل در مسئله فقهیه توضیح مفصل در صوت....... ۱۴۰۴/۸/۴ https://eitaa.com/parvaei

بسمه تعالی 📚موضوع بحث:ثبوت و عدم ثبوت حقیقت شرعیه. ثم لایذهب علیک...... محقق خراسانی ره بعد از آنکه احتمالِ ِثابت بودنِ معانیِ شرعیه برای الفاظ متداوله ،در شرائع سابقه را مطرح کردند. چند نکته را میخواهد بر آن متفرع کنند: اول :اینکه دیگر حقیقت شرعیه نخواهیم داشت و ادعای وثوق بر حقائق شرعیه بودن، برای الفاظ عبادات ،دیگر وجهی نخواهد داشت تا چه رسد به ادعای قطع. دوم؛دیگر مجالی بر دلالت وجوهی که بر ثبوت حقیقت شرعیه اقامه شده باقی نمی ماند. البته اگر دلالت ادله ای که اقامه شده را به خودی خود بپذیریم.( یعنی ادله به خودی خود در دلالت بر حقیقت شرعیه مشکل دارند و با وجود احتمال حقیقت لغویه بودن معانی الفاظ ،دیگر به هیچ وجه نمیتوان به آنها اعتنا کرد) سوم: با احتمال حقیقت لغویه ،دیگر وجهی برای ثبوت حقیقت شرعیه به وضع تعیّنی هم باقی نمی ماند. چهارم: بله اگر از احتمال حقیقت لغویه بودن چشم پوشی کردیم،انکار ومنع حصول وضع تعیّنی در زمان شارع و تابعین نسبت به معانی شرعیه،مکابره و حرف زور خواهد بود ( یعنی میتوان ادعای ثبوت حقیقت شرعیه به وضع تعیّنی کرد). فتامّل: که حصول وضع تعیّنی در زمان شارع هم امکان پذیر هست ونیاز به زمان تابعین نداریم و ۲۳ سال زمان کمی نیست برای تحقق وضع تعیّنی برای معانی شرعیه. ۱۴۰۴/۸/۵ https://eitaa.com/parvaei

بسمه تعالی 📚موضوع بحث: بررسی اصل در مسئله لغویّه (مسئله اصولیه )در باب مشتق ،هنگامی که دلیل قانع کننده ای بر یکی از دو احتمال موجود در معنای مشتق نباشد. عرض شد برای تعیین موضوع له، اصلی که محتمَل است یا اصل وجودی ( اصل ملاحظه خصوصیت برای اخصی ها ،واصل ملاحظه عمومیت برای اعمی ها) هستش. یا اصل عدمی( اصل عدم ملاحظه خصوصیت برای اعمی ها،واصل عدم ملاحظه عمومیت برای اخصی ها) 📖در مورد اصل وجودی دو احتمال وجود داشت که هر دو را در مانحن فیه رد کردیم. 📖در مورد اصل عدمی هم دو احتمال وجود داشت که رد کردیم. اما مهمترین آن استصحاب عدم ملاحظه خصوصیت، ویا استصحاب عدم ملاحظه عمومیت بود که پنج جواب دادیم. در جواب دوم که مبتنی بر اصل عدم ازلی بودن استصحاب بود، خود اصل عدم ازلی را با چالش مواجه کردیم،اگر چه مشهور آن را پذیرفته اند. در صوت به صورت دقیق آمده.... ۱۴۰۴/۸/۵ https://eitaa.com/parvaei

بسمه تعالی 📚موضوع بحث؛بیان ثمره در باب ثبوت و عدم ثبوت حقیقت شرعیه. اگر قائل به ثبوت حقیقت شرعیه و وضع برای معانیه شرعیه در زمان شارع مقدس باشیم،الفاظ صادره از لسان شارع مقدس را حمل بر معانی شرعیه میکنیم.به شرط تاخر استعمال از وضع. اما اگر قائل نباشیم حمل بر معانیه لغویه میکنیم.البته به شرط اینکه قرینه بر خلاف نباشد 🔺تذکر مهم؛بنابر حقیقت شرعیه معانی لغویه میشوند معانی مجازیه زیرا فرض این است که نقل داده شده از معنای لغوی به شرعی. اگر قائل به حقیقت شرعیه نباشیم،معنای لغوی میشود معنای حقیقی الفاظ متداوله،و معنای شرعی میشود مجازی...و هر مجازی نیاز به قرینه دارد و با وجود قرینه صارفه حمل بر آن میکنیم. 📖اگر استعمال در لسان شارع از تحقق وضع متاخر بود ،حمل بر معنای شرعی میشود. اما اگر استعمال قبل از وضع بود ،حمل بر معنای لغوی میشود. 📖در موارد جهل به تاریخ احدهما و یا کلیهما،حمل بر معنای لغوی میشود. ان قلت: اصالت تاخر استعمال بالاخره ثابت میکند ،که استعمال بعد از وضع است پس حمل بر معنای شرعی شود؟؟ قلت : اولا :معارض است با اصالت تاخّر وضع ثانیا: دلیلی بر اعتبار این اصل نداریم ،چون اگر مراد بناء عقلاء هستش،چنین بنایی نداریم. واگر منظور استصحاب عدم استعمال تا زمان وضع هستش، تا نتیجه دهد تاخر استعمال را،این هم اصل مثبت است....وآن هم حجت نیست... بقیه در صوت.. ۱۴۰۴/۸/۶ https://eitaa.com/parvaei

بسمه تعالی 📚موضوع بحث: در موارد عدم دلیل بر معنای مشتق اگر مراد از اصل ،اصل در مسئله فقهیه باشد ،تکلیف چیست؟؟؟ مرحوم محقق خراسانی ره قائل به تفصیل شده بین جایی که شک ما شک در حدوث تکلیف باشد مثل آنجایی که خطاب بعد از انقضاء مبداء آمده باشد ،که قائل به برائت شده است ولی اگر مورد شک در بقاء باشد مثل آنجایی که خطاب قبل از انقضاء مبداء آمده باشد،در این صورت سراغ استصحاب رفته. محقق خوئی ره در هر دو مورد قائل به برائت شده است. در صورت اول که روشن است اما در صورت دوم که آخوند استصحابی شده، ایشان یک اشکال مبنایی به آخوند مطرح کرده که استصحاب در شبهه حکمیه و در احکام کلیه جریان ندارد. زیرا در همه موارد مبتلا به معارض است ،یعنی معارضه میکند با استصحاب عدم سعه مجعول.وتعارضا تساقطا 📖اما ایشان در ادامه میفرماید؛ اگر در شبهات حکمیه بپذیریم و سلمنا که استصحاب جاری میشود باز اینجا جاری نمیشود.. در صوت آمده..البته تتمه بحث در جلسه آینده ۱۴۰۴/۸/۶ https://eitaa.com/parvaei

🛑بسمه تعالی به اطلاع دوستان بحث میرسانیم که کلاس های استاد پروائی امروز به خاطر کسالت ایشان تعطیل است. ۱۴۰۴/۸/۷

بسمه تعالی 📚موضوع بحث: آیا الفاظ عبادات اسامی هستند برای عبادات صحیح ؟؟ ویا اینکه اسامی هستند برای اعم از صحیح و فاسد؟؟ دو نظر معروف و مشهور در مقام مطرح شده. 📖قبل از ورود به ادله قولین،اموری را از باب مقدمه مطرح میکنیم. منها: اگر قائل به ثبوت حقیقت شرعیه باشیم امکان تصویر نزاع وخلاف در مسئله وجود دارد. چون اخصی ها میگویند شارع وضع کرده و یا در زمان شارع تعیّن پیدا کرده در معنای صحیح. در مقابل اعمی ها میگویند در معنای اعم از صحیح وفاسد وضع محقق شده است. پس نزاع قابل جریان است. 📖اما اگر قائل به عدم ثبوت حقیقت شرعیه باشیم( یعنی معنای شرعی میشود معنای مجازی)، جریان خلاف و نزاع محل اشکال است. چون صحیحی ها قبول دارند در اعم مجاز است..و اعمی ها هم قبول دارند در صحیح مجاز است... ,پس نزاع وخلافی جاری نیست. 🔺آخوند ره میفرماید : نهایت چیزی که بر فرض عدم ثبوت حقیقت شرعیه میتوان گفت در تصویر نزاع............ در صوت💽 ۱۴۰۴/۸/۱۰ https://eitaa.com/parvaei

بسمه تعالی 📚موضوع بحث: در فرض شک در معنای مشتق و عدم وجدان دلیل بر احد المعنیین، مقتضای اصل در مسئله فقهیه چیست؟؟؟؟ محقق خراسانی ره فرمودند : در مواردی که زوال و انقضاء مبداء قبل از خطاب مولی بوده،در چنین مواردی شک در حدوث تکلیف داریم و مجری میشود ،مجرای برائت.چون شک در حدوث تکلیف داریم. اما اگر زوال و انقضاء مبداء از ذات ، بعد از فعلیت خطاب حاصل شده باشد،در اینجا اگر شک بکنیم ،در واقع شک در بقاء تکلیف داریم و در نتیجه باید سراغ استصحاب برویم. 📖محقق خوئی ره به ایشان اشکال کرده و میفرماید: در هر دو مورد برائت جاری میشود . آنجایی که شک در حدوث داریم که روشن است. آنجایی هم که شک در بقاء حکم داریم ،باز برائت جاری میشود. چون ما استصحاب را در شبهات حکمیه جاری نمیدانیم، چون در هر شبهه حکمیه ای دو اصل جاری ،فتعارضا و تساقطا یکی استصحاب مجعول دیگری استصحاب عدم سعه مجعول( عدم جعل). 📖اما طبق مبنای مشهور در استصحاب ،باز در مانحن فیه که شبهه حکمیه مفهومیه است جاری نمیشود.چرا؟؟؟ در صوت💽 ۱۴۰۴/۸/۱۰ https://eitaa.com/parvaei

بسمه تعالی 📚موضوع بحث: اشکال آقای خوئی ره در جریان استصحاب در شبهه حکمیه ،طبق بیان ایشان در مصباح الاصول. 📖بیان اشکال فاضل نراقی ره بر استصحاب شبهه حکمیه 📖بیان اشکالی که آقای شبیری حفظه الله بر آقای خویی ره در تعارض استصحاب مجعول و استصحاب عدم جعل داشتند. 📖 اشکالاتی که آقای سبحانی حفظه الله بر محقق خوئی ره دارند رو در جلسه آینده بیان خواهیم کرد. ۱۴۰۴/۸/۱۱ https://eitaa.com/parvaei

بسمه تعالی ضمن عرض تسلیت به مناسبت فرا رسیدن ایام شهادت حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا (سلام الله علیها) _ فاطمیه اول _ دروس استاد احمد پروائی گیلانی تا روز شنبه ۱۴۰۴/۸/۱۷ تعطیل می باشد. (شروع درس از روز شنبه ۱۴۰۴/۸/۱۷) التماس دعا