یه عکس و توضیحش رو امروز تازه دیدم. که هم عکسش هم زمانی که گرفته شده هم زمانی که وایرال شده خیلی وقت پیشه. ولی چون خیلی خوشم اومد همون رو می‌ذارم.

این تصویر در سال ۱۳۷۹ در شهر گوتنبرگ سوئد توسط آقای بهزاد بیضایی گرفته شده است. گروه ما در اولین تور اروپا قرار داشت. قرار بود فاصله‌ی گوتنبرگ تا کپنهاگ را آقای مجید جوادی که در عکس حضور دارند تا مرز دانمارک در کنارمان باشند، اما پس از رسیدن به مقصد حاضر به پیاده شدن نبودند! چون آن زمان دستگاه های مسیریابی اختراع نشده بود یا در دسترس ما نبود. برنامه های «زمستان است» و «بی‌ تو به سر نمی‌شود» را اجرا کردیم و در تمام کشور های آلمان، اتریش، هلند، سوئد، بلژیک و دانمارک، راننده‌‌ی این اتوموبیل کرایه‌ای شرکت اپل امگا من بودم! ما در همین ماشین، موسیقی محبوب خودمان که ساز استاد جلیل شهناز و دیگر اساتید قدیمی بود گوش می‌دادیم و گاهی اجرا های خودمان را برای نقد کردن. -کیهان کلهر

4:22 گاه سوی وفا روی گاه سوی جفا روی آن منی کجا روی، بی‌ تو به سر نمی‌شود

در تمام طول سال منتظر تولد استاد علیزاده می‌مونم. چون استاد کلهر برای تبریک به ایشون عکس های جالبی رو منتشر می‌کنه.

راستی، نمی‌دونم گفته بودم یا نه. من فیزیک رو خیلی دوست دارم. یه بخشی شاید به خاطر رشته‌ام باشه. ولی کلا یکی از کار های محبوبم خوندن مطالبی در مورد فیزیکه.

امروز داشتم یک متنی می‌خوندم از استیون هاوکینگ که داشت سعی می‌کرد اثبات کنه اگر نسبیت و فرمول M رو درست در نظر بگیریم، سفر در زمان غیر ممکنه.

فارغ از بخش علمیش که خب درسته و حرفی توش نیست، شما چشماتون رو ببندید این آهنگ و آهنگ بعدش رو گوش بدید. شک نکنید صد سال قبل رو کامل احساس می‌کنید.

دوباره وسط کتاب استاد پایور یه چیز جالب دیدم.

می‌دونید که سال ۱۳۵۶ استاد شجریان از رادیو انصراف داد. خودش علتش رو وضع بد فرهنگ و هنر و سیستم های بد وزارتخانه نوشت. ولی خب اون سال ها درگیر فعالیت های سیاسی بودند و این هم می‌تونه دلیلش باشه. توی یکی از این مصاحبه های این کتاب به این موضوع اشاره شده و استاد پایور گفت که راست میگه و حق داره و وضع ما واقعا بده.

من اینجا چند تا نمونه از «وضع بد» گفتم. خودتون ببینید دیگه.