پرتقال
نه ماه تو دو دیقه
یه حس عجیبیه
در عین حال که باورم نمیشه این همه روز چطور گذشت
یه بغض قشنگی هم ته دلمه
ما هم بزرگ شدیم
رشد کردیم
شیطنتای عجیبی کردیم که حتی به عقل جنم نمیرسه😅
با هم گریه کردیم
خندیدیم
نه خنده الکیا
نه
از اونا که از چِشات اشک شُره میکنه
روزای امتحان استرسامون با هم تقسیم میشد
به هم دلداری میدادیم که تموم میشههه
اینروزا گذشت و رفت..
اما هیچ وقت یادمون نمیره که چقدررر خوب شد
که ما، همدیگرو پیدا کردیم
میرسه اونروزی که پیر شدیم و دور همیم ولی بازم دست
از مسخره بازیامون درنمیاریم😌😂
براتون آرزو میکنم همچین آدمایی باشه تو زندگیتون تا
خاطره هاتون رنگی بشه(((:
بمونه یادگاری از ؛ 1402/2/28
مرگ بر کیفیت ایتا