#روایت
🗓 قدرت وحدت در برابر توطئه انگلیسی
🔸بیستوپنجم تیر ۱۳۳۱، دکتر محمد مصدق به دلیل اختلاف با شاه بر سر وزارت جنگ استعفا کرد. شاه بیدرنگ احمد قوام، سیاستمدار کهنهکار، را مأمور تشکیل کابینه کرد. قوام با انتشار اعلامیهای با جمله معروف «کشتیبان را سیاستی دگر آمد»، هشدار داد که «دوره عصیان سپری شده» و با مخالفان به شدت برخورد خواهد کرد. این لحن تهدیدآمیز، جامعه را ملتهب کرد و مردم از همان ساعات نخست دست به اعتراض و اعتصاب زدند.
🔹مهمترین واکنش از سوی آیتالله سیدابوالقاسم کاشانی صورت گرفت. او در بیستوهشتم تیر قوام را فردی وابسته به استعمار دانست و از مردم خواست برای دفاع از استقلال کشور آماده شوند. صبح ۳۰ تیر، تانکها در خیابانها مستقر شدند و نیروهای نظامی منزل آیتالله کاشانی را محاصره کرده بودند. تظاهرات از دانشگاه تهران آغاز شد و گروههای مختلف از هر طبقه و صنفی با هماهنگی قابلستایشی به خیابانها ریختند و به سوی میدان بهارستان حرکت کردند.
🔹نیروهای نظامی ابتدا با باتوم و سرنیزه کوشیدند جمعیت را متفرق کنند، اما هنگامی که موج مردم متوقف نشد، به دستور مستقیم فرماندار نظامی تهران بر روی مردم آتش گشودند. حدود ۸۰۰ نفر زخمی یا کشته شدند. در برخی نقاط، سربازان از تیراندازی خودداری کردند و حتی در یک مورد، مردم و سربازان یکدیگر را در آغوش گرفتند و بوسیدند. سرکوب تنها به تهران محدود نشد و مردم کفنپوشی که از شهرهای دیگر به سوی تهران میآمدند، در منطقه «کاروانسرا سنگی» به گلوله بسته شدند.
مشروح ماجرا را اینجا بخوانید.
🔗 ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:
🆔 @psri_ir
#روایت
🗓 الگوگیری ماندلا از امام شهید
🔸۳۱ تیرماه ۱۳۷۱، نلسون ماندلا، رهبر کنگره ملی آفریقا و نماد مبارزه با آپارتاید، در تهران با آیتالله خامنهای دیدار کرد. ماندلا در این ملاقات، بارها از ایشان به عنوان «رهبر خود» یاد کرد و بر تأثیر مستقیم انقلاب اسلامی در امید بخشیدن به مردم آفریقای جنوبی تأکید نمود.
🔹سابقه این ارتباط به روزهای آغازین مبارزه علیه آپارتاید بازمیگشت. ایران با قطع روابط با دولت نژادپرست آفریقای جنوبی، از گروههای آزادیبخش حمایت کرد. محسن پاکآیین، سفیر سابق ایران در زامبیا، روایت کرده که در هشتم اسفند ۱۳۶۹، دو هفته پس از آزادی ماندلا از ۲۷ سال زندان، لوزاکا اولین شهری بود که پذیرای او شد. ماندلا در آن سفر به پاکآیین گفت: «من از رهبران ایران بسیار ممنونم. سلام مرا به رهبر و رئیسجمهور کشورتان برسانید.»
🔸در مرداد ۱۳۷۰، ماندلا برای دیدار رسمی از ایران به تهران آمد. مهمترین بخش این سفر، ملاقات صمیمانه او با رهبر شهید بود. ماندلا با اشاره به تأثیر انقلاب اسلامی گفت: «انقلاب اسلامی ایران تحت رهبری امام خمینی، امیدهای فراوانی را برای قیام مردم آفریقای جنوبی به همراه داشته است و تاریخ هرگز نقش ایران را فراموش نخواهد کرد.» او تأکید کرد: «ملاقات با رهبر انقلاب بزرگی که جهان را تحت تأثیر قرار داده، برای من امیدبخش و موجب افتخار است.»
🔹ماندلا در این دیدار به کمکهای مستمر غرب به رژیم آپارتاید اشاره کرد و گفت: «ما هرگز با حامیان دشمن خود متحد نخواهیم شد و به غرب متکی نخواهیم بود»
متن کامل این روایت را اینجا بخوانید.
🔗 ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:
🆔 @psri_ir
#یادداشت
🗓 مذاکره با دشمن وجودی؛ مبانی فقهی شروط جمهوری اسلامی ایران
🔸پس از شکست آمریکا و رژیم صهیونیستی در تجاوز به ایران، کاخ سفید ناچار به درخواست مذاکره شد. شورای عالی امنیت ملی در ۱۹ فروردین ۱۴۰۵، هشت شرط اساسی اعلام کرد که ریشه در قواعد فقهی دارد؛ نه زیادهخواهی سیاسی، بلکه ضرورت دفاع از کیان اسلامی.
🔹تقابل آمریکا با ایران از نوع «جنگ وجودی» است؛ نزاعی بر سر بقاء، هویت و نظام سیاسی. در این نوع جنگ، «صلح پایدار» ناممکن و حداکثر ممکن «آتشبس موقت» (هدنه) است. از این رو، شروط مذاکره باید بر «سلب قدرت تجاوز» و «نابودی ابزارهای تهدید» متمرکز باشند. از دل قواعد فقهی، سیزده اصل مذاکراتی استخراج شده است که از جمله آنها میتوان به «نفی اعتماد به دشمن عهدشکن (اصالت بدبینی)»، «وجوب نفی سبیل»، «عزتمداری» و «وفای به عهد تا زمانی که دشمن پایبند باشد» اشاره کرد.
🔸بررسی تفاهمنامه اسلامآباد نشان میدهد که این سند با وجود نقاط قوت، از منظر فقهی نیازمند بازنگری اساسی در بندهای مرتبط با مدیریت تنگه هرمز، رفع تدریجی تحریمها، عدم تصریح به حق غنیسازی و عدم پیشبینی مکانیسم خروج یکطرفه است. عبارت کلیدی رهبری که فرمودند: «بنده علیالاصول، نظر دیگری داشتم»، دقیقاً به همین نقصهای فقهی در تفاهمنامه اشاره دارد.
مشروح این بازخوانی دقیق فقهی از تفاهمنامه را اینجا بخوانید.
🔗 ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:
🆔 @psri_ir
#روایت
🗓 مهار قدرت و توهم شراکت راهبردی
🔸۳ مرداد ۱۳۵۳، یادداشت تفاهمی میان سازمان ملی هوانوردی و فضای آمریکا (ناسا) و سازمان انرژی اتمی ایران امضا شد. شاه که در چارچوب دکترین نیکسون خود را «ژاندارم منطقه» مینامید و به دنبال تبدیل ایران به یکی از پنج قدرت بزرگ جهان بود، برنامههای بلندپروازانهای در حوزههای هستهای و موشکی در دستور کار داشت. اما این تفاهم - همچون بسیاری از پروژههای همکاری فنآورانه ایران و غرب - هرگز به تولید عملیاتی نرسید.
🔹برخلاف تصور رایج، این تفاهمنامه عمدتاً به سنجش از دور و دریافت دادههای ماهوارهای برای کاربردهای کشاورزی و منابع طبیعی اختصاص داشت، نه تولید موشکهای دوربرد. اسناد تاریخی نشان میدهند که آمریکا حتی در اوج همکاری با رژیم پهلوی، هرگز به انتقال فنآوریهای حساس تن نداد. در ۱ مرداد ۱۳۵۳، شاه در دیدار با مقامات آمریکایی از «عدم پاسخگویی به درخواستهایش برای تولید تجهیزات پیشرفته نظامی در ایران» ابراز ناخرسندی کرد و اذعان داشت که «ایران پایگاه صنعتی لازم برای شروع تولید پیشرفته بدون کمکهای گسترده خارجی را ندارد.»
🔸در سال ۱۳۵۵، کنگره آمریکا با تصویب قانون «کنترل صادرات اسلحه»، فروش تسلیحات به ایران را با محدودیتهای بیشتری مواجه ساخت. همزمان، پروژه «شکوفه» با اسرائیل برای تولید موشکهای دوربرد آغاز شد، اما بعدا مشخص شد آن نیز کلاهبرداری بیش نبود. (درباره فریبکاری اسرائیل اینجا را ببینید.)
متن کامل این روایت را اینجا بخوانید.
🔗 ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:
🆔 @psri_ir
#روایت
🗓 مواجهه رهبر شهید با حادثه کوی دانشگاه
🔸چهارم مرداد ۱۳۷۸، رهبر شهید انقلاب اسلامی در دیدار با دانشجویان مجروح حادثه کوی دانشگاه تهران، الگویی متفاوت از مدیریت بحران را به تصویر کشیدند. در فضایی آکنده از شایعات و التهابات رسانهای، ایشان با پذیرش صریح حادثهای «تلخ»، بر ضرورت شناسایی عوامل و برخورد با مجرمان تأکید کردند و در عین حال، دانشجویان را به عبور از بحران و بازسازی معنوی فراخواندند.
🔹حادثه کوی دانشگاه از ۱۷ تیر آغاز شد؛ اعتراض به توقیف روزنامه سلام به درگیری میان دانشجویان و نیروهای انتظامی انجامید و تا ۱۹ تیر به خیابانهای تهران کشیده شد. برخی چهرههای سیاسی و رسانههای خارجی با «کشتهسازی» و بزرگنمایی، بر التهاب افزودند. در این میان، استعفای وزیر علوم وقت و مواضع هیجانی برخی مدیران اجرایی، به جای کنترل بحران، به تشدید آن دامن زد.
🔸پس از آنکه رهبری شهید در ۲۱ تیر حادثه را «غیرقابل قبول در جمهوری اسلامی» خواندند، در دیدار ۴ مرداد با دانشجویان مجروح، نخستین سخنان خود را به اصل حادثه اختصاص دادند: «حادثه، خیلی تلخ بوده... قطعاً مجرمینی و علل و اسبابی دارد که باید با آن مجرمین برخورد کنند.» سپس جهت بحث را تغییر دادند و با مثالی از زلزله، توضیح دادند که هر حادثهای میتواند دو نتیجه داشته باشد: برخی آن را بهانه ناامیدی میکنند و برخی نقطه آغاز بازسازی.
خوانش منصفانه و تدبیر هوشمندانه شهید آیتالله سیدعلی خامنهای در آن حادثه را اینجا بخوانید.
🔗 ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:
🆔 @psri_ir
#روایت
🗓️ *پایانبندی عجیب سلطنتی که انگلیس رقم زد*
🔸چهارم مرداد ۱۳۲۳، رضاشاه در ۶۶ سالگی و در تبعیدگاه ژوهانسبورگ آفریقای جنوبی درگذشت. او که با کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ و چراغ سبز ژنرال آیرونساید، فرمانده نیروهای بریتانیا در ایران، به قدرت رسیده بود، واپسین سالهای زندگی را به دستور همان حامیان، دور از ایران سپری کرد. بریتانیا که به دنبال یک قدرت نظامی برای جلوگیری از نفوذ بلشویسم بود، رضاخان را برگزید و سیدضیاء طباطبایی را به عنوان چهره سیاسی کودتا در کنار او قرار داد. نیکلسون، رایزن سفارت بریتانیا، بعدها نوشت: «رضاخان صعود خویش را به قدرت، تا حد زیادی به سفیر بریتانیا مدیون بود.»
🔹پس از کودتا، رضاخان با حذف رقبا، تاجوتخت را از قاجار گرفت. در نهم آبان ۱۳۰۴، مجلس شورای ملی تحت فشار، ماده واحده خلع قاجاریه را تصویب کرد. پرسی لورن، وزیرمختار انگلیس، نخستین کسی بود که جلوس او را به عنوان شاه تبریک گفت. با استقرار پادشاهی پهلوی، حکومت به شدت به سمت تمرکزگرایی و سرکوب نیروهای اجتماعی، بهویژه روحانیت، حرکت کرد. ارتش مدرنی که با صرف بخش عظیمی از بودجه ساخته شد، بیش از کارکرد دفاعی، به ابزاری برای سرکوب قیامهای داخلی تبدیل شد.
🔸با آغاز جنگ جهانی دوم و حمله متفقین، این ارتش گرانقیمت در برابر دشمن خارجی فروپاشید. لشکر آذربایجان که پیشتر با غارت عشایر سابقهای سیاه داشت، در همان ساعات اولیه تسلیم شد و فرمانده آن با کامیونهای ارتش، بوقلمونهای شخصی خود را به جای تجهیزات نظامی منتقل کرد.
مشروح ماجرا را اینجا بخوانید.
🔗 ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:
🆔 @psri_ir
#روایت
🗓️ پایان ۵۴۰ روز امید به کودتا
🔸ششم مرداد ۱۳۵۹، عکس اول اغلب مطبوعات ایران، تصویر شادی مردم ایران با در دست داشتن عبارت «شاه مُرد» بود. محمدرضا پهلوی در ۵۴۰ روز پایانی عمرش، دورهای از سرگردانی میان شش کشور را پشت سر گذاشت؛ دورانی که آمریکا و دیگر متحدان استراتژیک دیروز، درهای خود را به روی او بستند و پادشاهی که دههها تکیهگاه غرب در خاورمیانه شمرده میشد، به مهرهای سوخته در دیدگاه آنها بدل گشت تا سرانجام در بیمارستان نظامی معادی قاهره تسلیم مرگ شد.
🔹۲۶ دی ۱۳۵۷، با دعوت کارتر، شاه و فرح خاک ایران را ترک کردند و پس از توقفی ششروزه در مصر، به مراکش رفتند. شاه امید داشت با حمایت آمریکا بتواند مجدد کودتا کرده و به ایران برگردد. در مراکش، شاه دو ضمانت از کاخ سفید خواست: حفاظت از خانوادهاش در آمریکا و ادامه آموزش خلبانی پسرش. اما نگرانی از واکنش مردم انقلابی ایران باعث شده بود هیچ کشوری دیگر تمایلی به پذیرش شاه نداشته باشد. ملک حسن مراکش نیز که از میزبانی خسته شده بود، به سفیر آمریکا گفت: «مرا از شر شاه خلاص کنید!»
🔸شاه سرانجام با تلاش لابی حامیانش، به باهاما و سپس مکزیک رفت. لابی حامیان شاه سابق عملیاتی محرمانه با نام رمز «پروژه آلفا» برای مقدمهسازی امکان انتقال محمدرضا پهلوی به آمریکا طراحی کردند. در اوایل مهر ۱۳۵۸، جوزف رید، دستیار راکفلر، پرونده پزشکی شاه را به عنوان برگ برنده به صحنه آورد و به معاون وزارت خارجه آمریکا اطلاع داد که شاه بیمار است و میتواند خطر پذیرش او را کم کند.
متن کامل روایت را اینجا بخوانید.
🔗 ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:
🆔 @psri_ir
#روایت
🗓 بیانیهای که مقدمهی کودتا شد
🔸۷ مرداد ۱۳۳۲، وزارت امور خارجه آمریکا در آستانهی کودتای ۲۸ مرداد، بیانیهای منتشر کرد و نسبت به اوضاع داخلی ایران و ادامهٔ حکومت مصدق ابراز نگرانی نمود. جان فاستر دالس، وزیر خارجه، در کنفرانسی خبری از «گسترش فعالیتهای کمونیستی در ایران» سخن گفت. این بیانیه در تهران بهعنوان «اخطار نهایی» به دولت دکتر مصدق تلقی شد. اما آنچه پشت این ابراز نگرانی دیپلماتیک پنهان بود، بسیار فراتر از یک هشدار ساده بود؛ حلقهای از زنجیره مداخلات برنامهریزیشدهای که از ماهها پیش با هماهنگی وزارت خارجه، سیا و دولت بریتانیا برای سرنگونی دولت منتخب ایران طراحی شده بود.
🔹در پشت صحنه، فعالیتهای پنهان گستردهای جریان داشت. سیا با هزینهای بالغ بر ۳.۵ میلیون دلار، به استخدام عوامل نفوذی، روزنامهنگاران و شخصیتهای سیاسی مخالف مصدق پرداخت و در ایران «به اندازه کافی اسلحه و مواد انفجاری ذخیره کرد تا از یک سازمان چریکی ۱۰,۰۰۰ نفره برای شش ماه پشتیبانی کند». در ۲۲ ژوئیه (۳۱ تیر)، کرمیت روزولت از همکارانش خواست تا بیانیه رسمی آمریکا را برای انتشار پس از کودتا تهیه کنند. در ۵ اوت (۱۴ مرداد)، پیشنویس این بیانیه آماده شد که در آن، کودتا «نتیجه اراده مردم ایران و بهرهبری شاه» توصیف گردیده بود.
متن کامل روایت را اینجا بخوانید.
📷 جان فاستر دالس (وزیر امور خارجه) با صدور بیانیههای دیپلماتیک مسیر را برای عملیات پنهان (کودتا) برادرش آلن دالس (رئیس سیا) هموار میکرد.
🔗 ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:
🆔 @psri_ir
#روایت
🗓 روایتی از نقش اختلافات در زمینهسازی کودتای ۲۸ مرداد
🔸نهم مرداد ۱۳۳۱، دکتر محمد مصدق لایحهای با قید دو فوریت به مجلس تقدیم و خواستار اختیارات ششماهه قانونگذاری شد؛ اقدامی که با به چالش کشیدن اصل تفکیک قوا، بذر نخستین شکافها را در میان رهبران نهضت ملی کاشت. این تقابل صریح، نقطه اوج مسیری بود که از ماهها پیش با بروز اختلافات بنیادین بر سر نحوه اداره کشور آغاز شده بود.
🔹پس از قیام ۳۰ تیر، برخی رویکردهای اجرایی دولت از نگاه منتقدان، نادیده گرفتن دستاوردهای مردمی تلقی شد. مدارا با مسببان حوادث ۳۰ تیر، از جمله احمد قوام، و سپردن مناصب حساس به چهرههایی چون سرلشکر وثوق - که متهم به سرکوب معترضان بود - بر دامنه نارضایتیها افزود. آیتالله کاشانی در نامهای به مصدق هشدار داد: «از امثال من و شما زیبنده نیست بر خلاف عهدی که با خدای خود و خلق خدا داریم رفتار نماییم که موجب طعن و لعن آیندگان شویم.»
🔸با وجود این هشدارها، دولت با طرح موضوع استعفا، سرانجام اختیارات قانونگذاری را از مجلس گرفت. در ۱۸ دی ۱۳۳۱، مصدق در اقدامی تأملبرانگیز، تقاضای تجدید اختیارات را به مدت یک سال به مجلس فرستاد. حسین مکی در اعتراض به این رویه از نمایندگی استعفا داد. مصدق در نامهای به رئیس مجلس، تصویب این لایحه را به رأی اعتماد دولت گره زد و نوشت: «از نظر دولت رأی و نظر مجلس شورای ملی در این لایحه به منزله رأی اعتماد تلقی خواهد شد.»
مشروح ماجرا را اینجا بخوانید.
🔗 ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:
🆔 @psri_ir
#روایت
🗓️وقتی ساواک علیه سیآیای فعالیت کرد!
🔹اگر پیروزی انقلاب اسلامی ایران را اولین ضربه به آمریکا بدانیم؛ ضربه دوم، راهاندازی تشکیلاتی به نام ساواما است. در زمستان سال ۱۳۵۷ مصطفی چمران مامور شد تا اعضای باقیمانده اداره کل هشتم ساواک را دور هم جمع کند و آنها را متقاعد سازد تا بر سر کار خود برگردند و بر فعالیتهای آمریکا، اسراییل و بریتانیا متمرکز شوند.
🔸تعدادی از این کارشناسان ضدجاسوسی مشغول به کار شدند و آنها که تا چند ماه پیش در ارتباط با افسران سیآیای در ایران بودند یا لااقل آنها را بهخوبی میشناختند، اکنون در طرف دیگر میز نشسته بودند و وظیفه داشتند که از آمریکاییها به عنوان یک تهدید امنیت ملی مراقبت کنند.
🔹با این سازوکار، تمام افسران آمریکایی که میتوانستند با منابع ایرانی ارتباط برقرار کنند و طرحهای خود را پیش ببرند، تحت نظر تشکیلات نوظهور ساواما قرار گرفته بودند و هر تماسی که با منابع و عوامل حاصل میشد، به معنای برملا شدن هویت عوامل و منابع ایرانی سیآیای بود و این موضوع بحرانی برای برنامههای آمریکا علیه ایران بود.
🔸تعویض تمام افسران ایستگاه با نیروهای جدید نیاز به یک تصمیم چالشی داشت. اگر صرفاً همان مأموران تعویض میشدند، نیروهای تازهوارد به سرعت قابل شناسایی بودند؛ اما اگر تمام کارکنان سفارتخانه جابهجا میشدند، امکان شناسایی افسران سیا برای نیروهای اطلاعاتی دولت موقت وجود نداشت.
شرح کامل ماجرا را اینجا بخوانید.
🔗 ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:
🆔 @psri_ir
#روایت
🗓پشت پرده حج خونین ۶۶
🔹۹مرداد۱۳۶۶ یکی از خونبارترین وقایع حج رقم خورد: تیراندازی نظامیان سعودی به زائران بیدفاع ایرانی و کشته و مجروحشدن صدها زائر. امام خمینی آمریکا و اسرائیل را عامل اصلی این فاجعه معرفی کرد و حکومت عربستان را مجری سیاستهای آنها دانست.
🔸سیاستها بهگونهای طراحی شده بود که عراق برای بازسازی فضای سیاسی و بینالمللی خود در پی شکستهایش در جنگبا ایران، به شکاف بیشتر ایران با کشورهای عربی نیاز داشت و صحنهی حج و حضور مسلمانان سراسر جهان بهترین زمان ممکن بود. این سیاستها با طرحریزی و همکاری منافقین که به عراق رانده شده بودند، پیگیری شد.
🔹یکی از مهمترین اسناد درباره نقش سازمان مجاهدین خلق در حج ۱۳۶۶، سندی است که مذاکرات میان عباس داوری، از مسئولان این سازمان و افسران اطلاعاتی عراق را ثبت کرده است. بر اساس گزارشهای منتشرشده، نیروهای سازمان با استفاده از پوشش زائران عراقی وارد عربستان شدند و پس از ورود، در میان زائران ایرانی قرار گرفتند. هدف از این اقدام، آن بود که فعالیتهای آنان به نام زائران ایرانی ثبت شود.
🔸این اطلاعات، در کنار سند مذاکرات عباس داوری با افسران اطلاعاتی عراق، نشان میدهد که حضور سازمان مجاهدین خلق در حج ۱۳۶۶ یک حضور برنامهریزیشده و خارج از چارچوب یک سفر عادی زیارتی بوده است. همچنین پس از سالها تصویری از حضور مسعود رجوی در سال ۶۶ در عربستان منتشر شد که انتشار دیرهنگام آن، پرسشهایی درباره علت پنهان ماندن این سفر در سالهای قبل ایجاد کرد.
جزئیات ماجرا را اینجا بخوانید.
🔗 ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:
🆔 @psri_ir
#روایت
🗓پایان زندگی بختیار چگونه رقم خورد؟
🔹شانزدهم مرداد ۱۳۷۰، شاپور بختیار، آخرین نخستوزیر حکومت پهلوی، در ۷۶ سالگی در ویلای محل اقامتش در سورسن، در نزدیکی پاریس، به سزای کشتارهایی که در دولتش انجام شد، رسید.
🔸بختیار که در ماههای پایانی حکومت پهلوی تنها ۳۷ روز نخستوزیر بود، تلاش بسیاری برای سرکوب مردم کرد و پس از ناتوانی در کودتا به کمک آمریکا و تثبیت پیروزی انقلاب اسلامی، ایران را ترک کرد و در فرانسه کانون توطئه علیه حکومت منتخب مردم شد. یکی از این اقدامات، تلاشهای او برای اقناع صدام برای حمله به ایران بود که منجر به جنگ تحمیلی اول و شهادت تعداد زیادی از هموطنان در هشت سال دفاع مقدس شد.
🔹او پیشتر نیز در سال ۱۳۶۰ از اقدام برای مجازات جان سالم به در برده بود، اما ده سال بعد در خانهای که تصور میشد تحت حفاظت دولت فرانسه و کنترل امنیتی قرار دارد، مجازات شد. ناپدیدشدن محافظان و جزئیات مبهم صحنه قتل، پرونده بختیار را به موضوعی جنجالی تبدیل کرد. پروندهای که اگرچه هنوز ابعاد آن مکتوم مانده است، اما نشاندهنده وجود دستهای مجازاتگری در سراسر جهان است که میتواند گریبان متجاوزان به حریم ایران را بگیرد.
🌄شرح تصویر:
۱. شاپور بختیار
۲. لحظه قرار دادن بختیار در قبری در پاریس، ۲۳ مرداد ۱۳۷۰؛ عکس از پیر وردی، خبرگزاری فرانسه
این روایت را اینجا بخوانید.
🔗 ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:
🆔 @psri_ir