#روایت 🗓 روایتی از اتحاد پنهان پاریس و سازمان مجاهدین خلق 🔸سازمان مجاهدین خلق در نقطه آغاز پیروزی انقلاب اسلامی، با نفوذ در اداره دوم ارتش و دستیابی به اسناد محرمانه، نشان داد که از پشتوانه اطلاعاتی برخوردار است. این در حالی بود که شالوده سازمان فروپاشیده بود و اعضای شاخص آن تازه از زندان آزاد شده بودند. این پرسش مطرح می‌شود که کدام دستگاه اطلاعاتی پشت این سازمان قرار داشت؟ حداقل ردپای یک سازمان آشکارا مشهود است: دستگاه اطلاعاتی فرانسه. 🔹ایو بونه، رئیس DST (سازمان ضدجاسوسی فرانسه) از سال ۱۳۶۱، با گروه‌های تروریستی معامله می‌کرد؛ به آنها اجازه می‌داد در فرانسه فعالیت کنند به شرطی که دست به عملیات تروریستی در خاک فرانسه نزنند. او در دادگاه اعتراف کرد که با گروه ابونضال توافق شفاهی کرده است: «من هیچ حمله دیگری به خاک فرانسه نمی‌خواهم و در عوض به شما اجازه ورود به فرانسه را می‌دهم.» این همان الگویی بود که بعدها درباره سازمان مجاهدین خلق نیز به کار گرفته شد؛ پناه دادن به یک گروه تروریستی در ازای توقف عملیات در فرانسه. 🔸حمایت بونه تا امروز ادامه دارد و او همچنان در جشن‌ها و کمپین‌های سازمان برای حذف نامش از فهرست گروه‌های تروریستی شرکت می‌کند. این اتحاد پنهان، که با فریب افکار عمومی همراه بوده، هزینه‌های سنگینی به فرانسه تحمیل کرده و نشان می‌دهد چگونه یک سازمان تروریستی با پشتوانه اطلاعاتی یک کشور اروپایی، توانست سال‌ها به فعالیت خود ادامه دهد. شرح مفصل این رابطه را که از قبل از انقلاب اسلامی آغاز شده بود، اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir

#روایت 🗓خوش‌باوری و نظامی‌گری ساختگی 🔹در اسفندماه ۱۳۵۳، محمدرضا پهلوی در مصاحبه‌ای به‌مناسبت اعلام تشکیل حزب رستاخیز، به تحلیل علل اشغال ایران در جنگ جهانی دوم پرداخت و گفت: «خوش‌باوری ما و تا حدی ضعف نظامی و به‌خصوص شاید باز هم نتیجه خوش‌باوری، آماده نبودن مملکت برای مواجهه با یک شبیخون خارجی» سبب اشغال شد. او افزود که اگر ایران «پل‌ها، راه‌آهن یا احیاناً بعضی چاه‌های نفت خودمان را مین‌گذاری می‌کردیم، هیچ خارجی به مملکت ایران نمی‌آمد». این اظهارات که در اوج قدرت ظاهری شاه و با تکیه بر ارتش عظیمی که خود ساخته بود، بیان می‌شد، در حکم اعترافی تلخ به ناتوانی ساختاری دولت پدرش در حفظ استقلال کشور بود. 🔸رضاشاه در طول دو دهه سلطنت خود، هزینه‌های هنگفتی را صرف ایجاد یک ارتش مدرن کرد. او در اوج قدرت، ارتش خود را «بهترین ارتش جهان» می‌نامید. با این حال، همین ارتش در برابر هجوم متفقین در شهریور ۱۳۲۰، ظرف تنها شش روز فروپاشید. پژوهشگران تاریخ نظامی ایران نشان داده‌اند که این ارتش، علی‌رغم ظاهر مدرن، از «ناکارآمدی نظامی، ضعف ساختاری، سیاست‌زدگی عمیق و هزینه‌هایی فراتر از ظرفیت اقتصاد» رنج می‌برد. 🔹پیامدهای اشغال ایران، فراتر از یک شکست نظامی موقت بود. اشغال ایران، عملاً به پایان سلطنت رضاشاه انجامید. جالب آنکه محمدرضا پهلوی کوشید ارتشی عظیم و مدرن بسازد تا «بهترین ارتش منطقه» را در اختیار داشته باشد؛ اما در نهایت نتوانست از سقوط رژیم در سال ۱۳۵۷ جلوگیری کند. شرح این روایت را اینجا بخوانید‌. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir

#روایت 🗓فدراسیون نوپای امارات در آستانه جنگ داخلی 🔹زمستان ۱۳۵۶، فدراسیون نوپای امارات در آستانه فروپاشی و رویارویی نظامی داخلی قرار گرفت. در پشت‌پرده، نبردی پنهان میان ابوظبی و دبی بر کنترل نیروهای مسلح جریان داشت. شیخ زاید با مانور بر ضعف‌های امنیتی، خواهان ادغام همه نیروها در ارتش واحد تحت فرمان خود بود. برای تحقق این هدف، از شاه اردن ژنرال عواد الخالدی را خواست تا پایه‌ریزی ارتش واحد را انجام دهد. الخالدی طرح‌هایی برای سلب نقش عملی دبی طراحی کرد. 🔸الخالدی طی دیدار با سفیر ایران، طرح سه‌مرحله‌ای خود را تشریح کرد. طرح اول ارتش واحد با فرماندهی مطلق، طرح دوم وضع موجود با چهار فرماندهی جداگانه و طرح سوم وضعیت پیشین بود. شیخ زاید اجرای مرحله‌ای را پذیرفت. هسته اصلی ارتش فدرال، همان نیروی تشکیل‌شده توسط انگلیسی‌ها بود. الخالدی مقررات را از روی ارتش اردن تنظیم کرد. بیش از ۵۰ درصد نیروهای ابوظبی (۲۶ هزار نفر) غیرمحلی شامل عمانی، سودانی و اردنی بودند. 🔹مخالفت اصلی با ادغام از سوی دبی و رأس‌الخیمه بود. شیخ زاید با اولتیماتوم مالی، حکام را تحت فشار گذاشت. انتصاب فرزند ۲۳ ساله‌اش سلطان بن زاید به فرماندهی کل، بدون مشورت با وزیر دفاع دبی، واکنش شدید ایجاد کرد. شیخ راشد ارتش چهارهزار نفری دبی را به مرز ابوظبی اعزام کرد. غربی‌ها و شرکت‌های نفتی از وحدت حمایت می‌کردند تا منافعشان تهدید نشود، اما رقابت‌های خاندانی، اتحاد را شکننده نگه داشت. متن کامل را اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir

#روایت 🗓️روایتی از توطئه بریتانیایی برای حذف علمای عراق 🔹پس از پایان جنگ جهانی اول و تثبیت قیمومت بریتانیا بر عراق، تقابل سیاسی گسترده‌ای میان مراجع تقلید شیعه با انگلیسی‌ها شکل گرفت که به اخراج دسته‌جمعی علمای برجسته بین‌النهرین به مرزهای ایران انجامید. 🔸هم‌زمان با این رویداد، اتحاد جماهیر شوروی تازه‌تأسیس در تلاش بود تا از طریق احزاب سوسیالیست، نفوذ ایدئولوژیک خود را در فضای سیاسی ایران گسترش دهد. در میانه این پیکار پیچیده ژئوپلیتیک، دستگاه اطلاعاتی بریتانیا هم با استفاده از فرصتی پیش آمده، عملیات چندلایه‌ای را طراحی کرد تا دو دشمن اصلی خود در منطقه یعنی روحانیون تبعیدی و نیروهای بلشویک را به‌طور هم‌زمان خنثی کند. 🔹در خاطرات آیت‌الله خالصی‌زاده درباره این توطئه آمده است: «من شنیده بودم که انگلیسی‌ها از دشمنان خود در راستای اجرای سیاست‌هایشان بهره‌برداری می‌کنند ولی معنای این حرف را نمی‌فهمیدم تا امروز که دیدم دو دشمن انگلیس، یعنی علمای عراق و بلشویک‌ها، به جان هم افتاده‌اند. انگلیس امروز علما را با شمشیر بلشویک‌ها به قتل می‌رساند و با یک تیر دو نشان می‌زند که از دست دو دشمنش در یک آن راحت شود. چون وقتی علما را به‌دست بلشویک‌ها به قتل رساند، جهان اسلام علیه بلشویک‌ها به جنبش درمی‌آید.» شرح این توطئه را می‌توانید [اینجا] بخوانید‌. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir

#روایت 🗓روایتی از اتحاد پنهان پاریس و تروریست‌های ضد ایران 🔹در سال‌های ریاست‌جمهوری فرانسوا میتران، فرانسه به یکی از مراکز فعالیت گروه‌های تروریستی تبدیل شده بود. این در حالی بود که او یک برنامه کلان مبارزه با تروریست داشت که معروف به «دکترین میتران» بود. این دکترین ترکیبی از مبارزه قاطع با تروریسم فعال و پناهندگی مشروط به تروریست‌های سابق بود که از خشونت دست کشیده بودند. در این مدل باید تروریست‌ها کاملا توبه کرده یا این‌که مرتکب قتل نشده باشند. اما ایو بونه، رئیس دستگاه ضدتروریسم فرانسه، بعدها فاش کرد که دستگاه امنیتی این کشور با ابونضال(موسس سازمان فتح) به توافقی شفاهی رسید؛ به این معنا که در برابر توقف عملیات تروریستی تنها در خاک فرانسه، اعضای این گروه اجازه تردد و فعالیت در فرانسه را داشته باشند. 🔸در چنین فضایی، منافقین نیز سال‌ها از پاریس به عنوان یکی از مراکز فعالیت خود استفاده کردند. تجربه توافق دستگاه امنیتی فرانسه با گروه ابونضال نشان می‌داد که پاریس در مواجهه با گروه‌های تروریستی، گاه به جای مقابله، به دنبال مهار آنها و حفظ امنیت داخلی خود بود. این رویکرد، زمینه‌ای برای ادامه فعالیت برخی گروه‌های تروریستی و مخالف جمهوری اسلامی در خاک فرانسه فراهم کرد. 🔹ایو بونه نیز ارتباط نزدیکی با رجوی‌ها داشت؛ از دیدار با مسعود و مریم رجوی تا حضور در پادگان اشرف. او بعدها از توافق با مسعود رجوی درباره چگونگی حمله نظامی به ایران پرده برداشت. متن کامل این روایت را اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir

#روایت 🗓چگونه مخوف‌ترین شکنجه‌گاه سازمان منافقین لو رفت؟ 🔹سازمان مجاهدین خلق در راستای اقدامات سلسله‌وار تروریستی خود، در تابستان ۶۱ دست به جنایت جدیدی زد. آن‌ها در آن زمان استراتژی بی‌سابقه‌ای را تحت عنوان «عملیات مهندسی» پایه‌ریزی کردند. این تشکیلات که با هدف شناسایی منابع اطلاعاتی نظام به حبس و حذف فیزیکی نیروهای نظامی روی آورده بود، تحت شدیدترین تدابیر حفاظتی اداره می‌شد تا هیچ ردپایی از خانه‌های تیمی به جا نماند. با این وجود، وقوع یک سرقت مسلحانه و درگیری پیش‌پاافتاده در سطح خیابان‌های تهران، کلاف پیچیده این جوخه‌های ترور را در هم پیچید و نهادهای امنیتی را به سمت کشف گورهای پنهانی هدایت کرد که ابعاد آن افکار عمومی را در بهت فرو برد. 🔸در راستای افزایش ترورها و خط ۳۰ عملیات در روز، خسرو زندی و محمدجعفر هادیان از بخش ویژه مأمور بودند تا از مردم موتور بدزدند. در حال سرقت مسلحانه موتور بودند که مردم به منافقین هجوم بردند و آن‌ها را به باد کتک گرفتند. خسرو زندی با گذر اندک زمانی شروع به اعتراف کرد و در روزهای اول شکنجه‌گاه خیابان بهار و محل دفن سه پاسدار را لو داد. در پی کشف اجساد متلاشی‌شده قربانیان، موج وسیع انزجار از سازمان مجاهدین خلق به راه افتاد. 🔹مراسم تشییع جنازه سه پاسدار نیز در روز ۲۵مرداد و چهار روز پس از دفن پنهانی در ویرانه‌های باغ فیض برگزار شد. این مراسم باشکوه با حضور جمعیت زیادی از مردم و تعدادی از مسئولین وقت ازجمله سیداسدالله لاجوردی برگزار شد و سه پاسدار در بهشت زهرا دفن شدند. جزئیات بیشتر را اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir

#روایت 🗓 خیانت پهلوی به حق ایران در دریای خزر 🔸دریای خزر، بزرگترین دریاچه جهان با وسعتی بالغ بر ۳۷۰ هزار کیلومتر مربع، به‌دلیل موقعیت ژئوپلیتیک و ذخایر عظیم هیدروکربوری، از دیرباز کانون مناقشات حقوقی و سیاسی قدرت‌های منطقه بوده است. در دوران پهلوی، رژیم حقوقی این پهنه آبی بر اساس دو معاهده کلیدی ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و شوروی استوار بود. این معاهدات اگرچه در ظاهر بر «حاکمیت مشترک» و «حقوق برابر کشتیرانی و صید» تأکید داشتند، اما به‌دلیل عدم پیش‌بینی مکانیسم‌های اجرایی عادلانه و غفلت از بستر و زیربستر دریا، عملاً سلطه شوروی بر بخش اعظم خزر را تثبیت کردند. 🔹معاهده ۱۹۲۱ صرفاً به «حقوق برابر کشتیرانی» اشاره داشت و از موضوعاتی چون تقسیم بستر و منابع هیدروکربوری غفلت کرد. معاهده ۱۹۴۰ اما مهم‌ترین سند تعیین‌کننده رژیم حقوقی خزر بود که منطقه انحصاری ۱۰ مایلی صید را در امتداد سواحل دو کشور تعیین کرد. با این حال، خط ساحلی شوروی حدوداً هفت برابر ایران بود و در نتیجه، مساحت منطقه انحصاری تحت کنترل شوروی به‌مراتب بیشتر شد. ایران عملاً به یک نوار باریک در جنوب خزر محدود ماند و شوروی بر بخش اعظم منابع ماهیگیری تسلط یافت. 🔸شاید بزرگ‌ترین نقد به دیپلماسی پهلوی در قبال خزر، همین غفلت از بستر و زیربستر و نبود برنامه فعال برای بهره‌برداری و اکتشاف منابع نفت و گاز باشد. اتکای صرف به معاهدات دوجانبه و عدم پیگیری فعال حقوق ملی، ایران را در موقعیتی انفعالی قرار داد و به تداوم سلطه شوروی بر بخش اعظم خزر انجامید. ادامه متن را اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir

#روایت 🗓گام دوم مردم‌سالاری دینی 🔹امام خمینی از همان روز ورود به کشور، تأسیس ساختاری متکی بر رأی مردم را در دستور قرار داد. ۵۰ روز پس از پیروزی انقلاب، در نخستین رفراندوم، شکل حکومت جدید «جمهوری اسلامی» تعیین شد. گام بعد، نگارش قانون اساسی بود. برخلاف نظر مهندس بازرگان و همفکرانش، امام بر ایفای نقش نمایندگان مردم تأکید داشت. با پیگیری ایشان، انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی در ۱۲ مرداد ۱۳۵۸ برگزار شد و ۷۳ نفر به‌عنوان نمایندگان مردم انتخاب شدند. 🔸با انتخاب هیئت‌رئیسه، آیت‌الله منتظری رئیس و آیت‌الله بهشتی نایب‌رئیس شدند؛ اما مدیریت جلسات عملاً بر عهده شهید بهشتی قرار گرفت. شهید آیت‌الله دکتر بهشتی اگر چه رئیس مجلس خبرگان قانون اساسی نبود اما او را معمار قانون اساسی می‌دانند. از یک طرف او به‌عنوان نایب‌رئیس، مدیریت جلسات را بر عهده داشت و این امر حتی در زمان حضور رئیس هم حاکم بود و جایگاه نمادین ریاست از مدیریت اجرایی جلسات تفکیک شده و او عملاً هدایت بحث‌ها را برعهده داشت. 🔹از سوی دیگر او با اندوخته مطالعاتی گسترده‌اش از فقه اسلامی و نیز مطالعه قانون اساسی دیگر کشورها، نظرات موثری در پیشبرد جلسات و مصوبات داشت و میان دیدگاه‌های مختلف نمایندگان، ازجمله نگاه‌های فقهی و رویکردهای حقوقی، تعادل ایجاد می‌کرد. 🔸️مجلس پس از ۶۷ جلسه علنی، قانون اساسی را در ۱۲ فصل و ۱۷۵ اصل تدوین به پایان رساند. این قانون سرانجام در ۱۲ آذر ۱۳۵۸ به همه‌پرسی گذاشته شد و با نساب کم‌نظیر ۹۹/۵ درصد آرا به تصویب مردم رسید. متن کامل روایت را اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir

#روایت 🗓واکاوی نقش مستمر انگلیس در سیاست خصمانه علیه ایران از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ تا جنگ رمضان 🔹در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، دولت منتخب دکتر محمد مصدق در نتیجه کودتایی سرنگون شد که طرح اولیه آن، «عملیات بوت»، توسط ام‌آی۶ طراحی شده بود. هدف اصلی بریتانیا، بازگرداندن کنترل بر صنعت نفت ایران و حذف مصدق بود؛ دولتی که با ملی‌سازی نفت، سلطه شرکت نفت ایران و انگلیس را به چالش کشیده بود. بریتانیا پس از شکست فشارهای سیاسی و اقتصادی، واشنگتن را برای مشارکت متقاعد کرد و عملیات با همکاری سی‌آی‌ای به «آژاکس» تبدیل شد. اسناد افشاشده نیز نقش مستقیم ام‌آی۶ را در اجرای کودتا تأیید کرده‌اند و عمق خصومت لندن را نشان می‌دهند. 🔸پس از کودتا، بریتانیا با تثبیت ساختار نفتی جدید و حمایت از رژیم شاه، نفوذ خود را حفظ کرد؛ اما پس از انقلاب ۱۳۵۷، این خصومت شکل تازه‌ای یافت. مداخله مستقیم جای خود را به تحریم، نفوذ فرهنگی و «جنگ نرم» داد. بی‌بی‌سی فارسی در وقایع ۱۳۷۸ و به‌ویژه ۱۳۸۸، با پوشش گسترده اعتراضات، به یکی از محورهای اصلی فشار رسانه‌ای تبدیل شد. شورای فرهنگی بریتانیا نیز به‌عنوان ابزاری برای نفوذ فرهنگی مطرح شد. حمایت لندن از بهائیت نیز در روایت این متن، بخشی از راهبرد دیرینه ایجاد شکاف و تضعیف هویت ملی ایران دانسته می‌شود. 🔹در سال‌های اخیر، خصومت بریتانیا از تحریم‌های گسترده تا همکاری نظامی با آمریکا علیه ایران ادامه یافته است. شرح روایت را اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir

#روایت 🗓 اتمام حجتی بر پیمان‌شکنی واشنگتن 🔸روزهای پایانی مرداد ۱۳۷۵، جمهوری اسلامی ایران مسیری حقوقی در خصوص دو اقدام خصمانه آمریکا را آغاز کرد تا اتمام حجتی بر پیمان‌شکنی واشنگتن باشد. آنها برخلاف بیانیه الجزایر اختصاص ۲۰ میلیون دلار بودجه برای عملیات خرابکارانه سیا علیه ایران و تصویب قانون تحریمی داماتو را در دستور قرار داده بود و ایران به دیوان داوری ایران و آمریکا در لاهه شکایت برد. مبنای حقوقی این شکایت، بند اول بیانیه عمومی الجزایر (۱۹۸۱) بود که به‌صراحت تعهد آمریکا به «عدم دخالت مستقیم یا غیرمستقیم، سیاسی یا نظامی، در امور داخلی ایران» را الزام‌آور کرده است. 🔹بیانیه‌های الجزایر در ۲۹ دی ۱۳۵۹ برای آزادی ۵۲ گروگان آمریکایی به امضا رسید. این اسناد، مهم‌ترین توافق حقوقی ایران و آمریکا پس از انقلاب اسلامی محسوب می‌شود که در آن آمریکا متعهد به بازگرداندن دارایی‌های ایران، لغو تحریم‌های تجاری و ایجاد دیوان داوری در لاهه شد. با این حال، آمریکا از همان روزهای نخست، مسیر بدعهدی را در پیش گرفت. در شهریور ۱۳۶۱، تخلفات قطعی آمریکا در چهار دسته طبقه‌بندی شد: عدم انتقال دارایی‌های نقدی ایران (نزدیک ۲ میلیارد دلار)، عدم انتقال تجهیزات، قصور در آزادسازی اموال دیپلماتیک و امتناع از خاتمه دعاوی در دادگاه‌های آمریکا. مجموع دعاوی ایران بالغ بر ۳۵ میلیارد دلار برآورد شد. 🌄شرح تصویر: آلفونسو داماتو با کراوات راه‌راه پشت سر بیل کلینتون شرح روایت را اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir

#روایت 🗓️ روایت چگونگی ترور شهید لاجوردی 🔸یکشنبه اول شهریور ۱۳۷۷، ساعت ۱۲:۱۰، صدای رگبار در بازار جعفری تهران پیچید. علی‌اکبر اکبری ده‌بالایی و علی‌اصغر غضنفرنژاد جلودار، از اعضای سازمان مجاهدین خلق، با قصد ترور سیداسدالله لاجوردی به حجره روسری‌فروشی برادران لاجوردی در بازار بزرگ تهران وارد شدند. سیداسدالله با دو مهمانش در حجره تنها بود. تروریست‌ها در حین فرار، برای ایجاد رعب و وحشت، به سوی زین‌العابدین مسعودی تیراندازی کردند که وی بلافاصله به شهادت رسید. 🔹علی‌اکبر اکبری دستگیر شد، اما با خوردن قرص سیانور به زندگی خود خاتمه داد. علی‌اصغر غضنفرنژاد با تهدید رانندگان، به سمت مرز گریخت، اما با هوشیاری یک مأمور امنیتی در آبادان دستگیر شد. وی در بازجویی، جزئیات کامل عملیات را افشا کرد: ورود از مرز آبادان با هماهنگی افسر اطلاعاتی عراق به نام خالد، عبور از اروندرود با کمک قاچاقچیان، اقامت در روستاهای مرزی و سپس حرکت به سوی تهران. 🔸 سازمان مجاهدین خلق بلافاصله و بدون نگرانی از پیامدهای بین‌المللی، مسئولیت این ترور را بر عهده گرفت. اما اروپا سعی به توجیه آن کرد. امام شهید در خطبه‌های نمازجمعه تاسوعای ۱۳۷۹، با اشاره به این ترور فرمودند: «من این درد درونی خودم را فراموش نمی‌کنم... یکی از روزنامه‌های آلمان نوشت ترور لاجوردی، ترور نیست! یعنی آنها عنوان ترور را هم عوض کردند؛ امپراتوری استکباری خبریِ مسلط بر افکار عمومی دنیا این است.» مشروح ماجرا را اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir

#روایت 🗓ترور کور با مأموریت ناموفق 🔹در نخستین روز شهریور ۱۳۶۳، میدان راه‌آهن تهران شاهد انفجاری مهیب بود؛ حادثه‌ای که در میان رفت‌وآمد روزمره مردم، ۱۷ نفر را به شهادت رساند و حدود ۳۰۰ نفر را مجروح کرد. شدت انفجار به حدی بود که ۲۰ مغازه آسیب دید و ده‌ها خودرو خسارت دیدند. این حادثه در چهارمین سال جنگ تحمیلی و در شرایطی رخ داد که کشور آماج حملات تروریستی گروه‌های معاند بود و بمب‌گذاری در اماکن پرتردد، با هدف ایجاد رعب و ناامنی، به روشی رایج تبدیل شده بود. 🔸میدان راه‌آهن تهران در دهه ۱۳۶۰ یکی از مهم‌ترین گره‌های ارتباطی پایتخت و دروازه ورود و خروج مسافران بود. پیوند آن با ایستگاه راه‌آهن سراسری، روزانه شمار زیادی از مسافران، شهروندان، رانندگان، کسبه و رهگذران را به این نقطه می‌کشاند. اطراف میدان نیز مغازه‌ها، رستوران‌ها، مسافرخانه‌ها، گاراژها و خطوط تاکسی و اتوبوس قرار داشت. ازاین‌رو، میدان راه‌آهن تنها یک فضای عبوری نبود؛ بلکه بخشی فعال از زندگی اجتماعی و اقتصادی تهران محسوب می‌شد و هر حادثه‌ای در آن می‌توانست پیامدهایی گسترده داشته باشد. 🔹ساعت ۸:۵۰ صبح پنج‌شنبه، بمبی حاوی ۲۵ کیلوگرم مواد منفجره که کنار یک کیوسک آب‌میوه‌گیری جاسازی شده بود، منفجر شد و خسارات سنگینی برجای گذاشت. درباره عامل انفجار، در ساعات نخست روایت‌های مختلفی مطرح شد و گروه‌هایی مانند سلطنت‌طلبان و منافقین مظنون بودند. شرح‌ کامل را اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir