#روایت 🗓 وحدت در نقاط تنش 🔹۳۰ مهر ۱۳۶۰، آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای، رئیس‌جمهور وقت، در مصاحبه‌ای از رد پیشنهادش به مجلس درباره نخست‌وزیری دکتر ولایتی تشکر کرد و گفت که این اقدام شجاعانه مجلس را می‌ستاید. این مواجهه همدلانه در شرایط خاص کشور، آبی بر آتش اختلاف بود. 🔸در سال ۱۳۶۰ تلاش‌های مجاهدین خلق برای ناامنی افزایش یافت؛ سازمان با اعلام جنگ مسلحانه در ۲۸ خرداد ۶۰ و پس از ناکامی «سرنگونی ضربتی»، «هدف قرار دادن سران» را در پیش گرفت. در ۸ شهریور ۱۳۶۰ دفتر نخست‌وزیری منفجر شد و شهیدان رجایی و باهنر به شهادت رسیدند؛ موج ترورها تا انتخابات ادامه داشت. 🔹سومین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری در ۱۰ مهر ۱۳۶۰ برگزار شد. امام خمینی با تجدیدنظر در دیدگاه پیشین خود، با کاندیداتوری آیت‌الله خامنه‌ای موافقت کرده و فرمودند: «وقتی که ما آمدیم و وارد معرکه شدیم، دیدیم که اگر روحانیون را بگوییم همه بروید سراغ مسجدتان، این کشور به حلقوم آمریکا یا شوروی می‌رود.» آیت‌الله خامنه‌ای از ۱۶ میلیون رأی، با ۱۵٫۲ میلیون رأی پیروز شد؛ نسبتی که تاکنون بی‌نظیر باقی مانده است. 🔸دولت اول شهید امام خامنه‌ای در ۲۶ مهر ۱۳۶۰ آغاز شد. مجاهدین خلق با ترورهای خونین در پی برهم‌زدن ثبات بودند، اما نه‌تنها به اهداف براندازانه خود نرسیدند، بلکه حضور بی‌سابقه مردم مشروعیت نظام را بیش از پیش تثبیت کرد و رویای براندازی را به شکست کشاند. نقطه عطف عبور ایران اسلامی از این گردنه، وحدت در نقاط تنش بود. مشروح ماجرا را اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 تلگرام | بله | ایتا | اینستاگرام 🆔 @psri_ir

#روایت 🗓 روایت یک ایستادگی 🔹 مقاومت در لبنان ریشه در سال‌ها ایستادگی در برابر اشغالگری داشت. از نخستین کسانی که این مقاومت را منسجم کرد، شیخ راغب حرب بود. او پس از بازگشت از تهران، بسیج عمومی علیه اسرائیل را در جبشیت آغاز کرد و پس از ۱۷ روز بازداشت، با فشار مردمی آزاد شد؛ الگویی که به سراسر جنوب لبنان گسترش یافت. 🔸 همین الگو چند ماه بعد، در ۲۳ اکتبر ۱۹۸۳، در انفجار مقر تفنگداران آمریکایی و چتربازان فرانسوی در بیروت تکرار شد. ۲۴۱ آمریکایی و ۷۴ فرانسوی کشته شدند و نیروهای خارجی لبنان را ترک کردند. با خروج نیروهای چندملیتی، مقاومت سازمان‌یابی شد و با اعزام هیئت ایرانی به دمشق و شکل‌گیری حزب‌الله، به ساختاری پایدار تبدیل شد. 🔹 این ساختار در جنگ ۳۳روزه ۲۰۰۶ آزمون بزرگی داد. هدف اسرائیل نابودی حزب‌الله بود، اما محقق نشد و افسانه شکست‌ناپذیری‌اش هم فرو ریخت. در این بازه زمانی تا سال ۲۰۲۴ هم آزمون‌های متعدد دیگری رقم خورد که مقاومت از اکثر آن‌ها سربلند بیرون آمد. یکی از مهمترین آزمون‌ها در سال ۲۰۲۴، شهادت سیدحسن نصرالله بود. اتفاقی که برخلاف تصور صهیونیست‌ها پایانی بر مقاومت نبود و حلقه‌ای دیگر از زنجیره‌ای را شامل می‌شد که از جبشیت و بیروت آغاز شده بود. همان‌گونه که ترور شیخ راغب حرب و شهادت فرماندهان پیشین، مقاومت را از میان نبرد، شهادت سید حسن نصرالله نیز مسیر را متوقف نکرد و نیروهای مقاومت با تمام توان در میدان به حضور خود ادامه دادند. متن کامل این روایت را در اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir

#روایت 🗓 مهمان دردسرساز واشنگتن 🔹 در روزهای ابتدایی آبان و پس از پیروزی انقلاب اسلامی، سخنگوی وزارت امور خارجۀ آمریکا، هادینگ کارتر اعلام کرد که شاه سابق با روادید موقت توریستی وارد آمریکا شده و پس از معالجات پزشکی، کشور را ترک خواهد کرد. عجیب آنجا بود که سخنگوی شاه سابق ایران این ادعا را تکذیب کرد! بخش فارسی رادیو لندن گزارش داد که سخنگوی محمدرضا پهلوی در نیویورک «این گزارش‌ها را تکذیب کرده است که شاه به طرز وخیمی بیمار و با مرگ دست به گریبان است.» با این تکذیبیه، تردید افکار عمومی نسبت به سوءنیت دولت ایالات متحده به یقین تبدیل شد. 🔸 همین باعث شد تا نخستین تظاهرات نیز در همان روز ۲ آبان، در مقابل بیمارستان نیویورک برپا شود. حدود دویست نفر با شعار «مرگ بر شاه» خواستار اخراج محمدرضا پهلوی از ایالات متحده شدند. سفارت ایران در واشنگتن هم در اعتراض به احتمال طولانی شدن اقامت شاه، در روز ۴ آبان تعطیل شد. 🔹 اما اوج اعتراضات در ۱۳ آبان رقم خورد. هفت دانشجوی ایرانی که خود را اعضای انجمن دانشجویان مسلمان آمریکا و کانادا معرفی کردند، به بالای مجسمۀ آزادی رفتند و پارچه‌نوشتۀ بزرگی از تاج تندیس آویختند تا مطالبۀ «محاکمه و مجازات» شاه مخلوع را به گوش اهالی نیویورک برسانند. متن کامل این روایت را در اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir

#روایت 🗓 جشن در دربار و اعتراض در خیابان 🔹 چهارم آبان، سالروز تولد محمدرضا شاه پهلوی، هر سال با جشن‌ها و تشریفات گسترده حکومتی همراه بود؛ اما در سال ۱۳۵۷، در حالی که رژیم سرگرم برگزاری مراسم و تبریک‌های رسمی بود، اعتراضات مردمی، تعطیلی بازارها و برخوردهای خشونت‌آمیز، کشور را در شرایطی بحرانی قرار داد. 🔸 یکی از نقاط عطف این فضای ملتهب، واقعه مسجد جامع کرمان در ۲۴ مهر ۱۳۵۷ بود. بیش از ۲۰ هزار نفر از مردم برای چهلم شهدای هفدهم شهریور تهران و نخستین سالگرد شهادت آیت‌الله سید مصطفی خمینی در مسجد جامع گرد آمده بودند. با این حال این مراسم پس از حمله گروهی از طرفداران شاه، پرتاب گاز اشک‌آور و آتش‌زدن بخش‌هایی از مسجد، به خشونت کشیده شد. 🔹 در پی این حوادث، امام خمینی در چهارم آبان ۱۳۵۷، هم‌زمان با سالروز تولد شاه، این روز را «روز عزای ملت» اعلام کردند و در پیامی نوشتند: «اوضاع جاری در ایران موجب نگرانی شدید این جانب است.» ایشان همچنین تأکید کردند: «امروز عقب‌نشینی ننگ و عار و انتحار است.» 🔸 در حالی که نخست‌وزیر از جانب هیئت دولت تولد شاه را تبریک می‌گفت، اخبار اعتراضات و سرکوب مردم نیز در روزنامه‌ها منتشر می‌شد. این هم‌زمانی، تصویری آشکار از بی‌توجهی حکومت به رنج و مطالبات مردم و شکاف عمیق میان جشن‌های دربار و واقعیت جامعه بود؛ تقابلی که در پیام امام خمینی با تعبیر «روز عزای ملت» بازتاب یافت. 📸 آثار تخریب و آتش‌سوزی در مسجد جامع کرمان، ۲۴ مهرماه متن کامل این روایت را در اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir