رَدِپـٰا؛

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست؛ میرسم با تو به خانه از خیابانی که نیست..

رَدِپـٰا؛

می نشینی روبه رویم خستگی در میکنی چای می ریزم برایت توی فنجانی که نیست

رَدِپـٰا؛

باز میخندی و میپرسی که حالت بهتر است؟ باز میخندم که خیلی گرچه میدانی که نیست...

رَدِپـٰا؛

شعر میخوانم برایت واژه ها گل می کنند یاس و مریم می گذارم توی گلدانی که نیست..

رَدِپـٰا؛

تو ؟! همونی که لحظه شماری بغلشو میکنم..