نمیدانم چرا مثل آئینهی مکدّرم
تصوّر کن رفتهباشی بازار و دست از پا درازتر برگردی منزل، آزار دیدهای و با نمک اینکه که در کمال آزردگی، خوشحالی از خرید نکردن، زیرا ممکن بود خرید مینمودی و ضرر
اما ناراحتی و غُر و لُندی میکنی و به خودت میگویی از کجا معلوم:
شاید هم خرید میکردم و سود...
حال فقط میتوانم با این دمای هوای سرد، بر آئینهی مکدّرِ دل "ها" کنم، همین...
همیشه بیم و امید توامان با نمکاند.
🖊نویسنده: مرضیه رمضانقاسم
از خیمهی دین نماد را دزدیدند
گنجینهی اعتقاد را دزدیدند
از بس که حیاتمان حیاتی شدهاست
شیطانصفتان معاد را دزدیدند
شاعر: رفیعی وردنجانی
#مناظره
#تناسخ
#معاد
#امید
#بیم
https://eitaa.com/joinchat/2786918448C6bafa932ef