به نیابت از شما.

یک چیزی گم است.

بهت گفتم نیا توی خونه‌م! مگه کری؟! زدی در و سقف خونه‌م رو پکوندی! مگه تو پشت پنجره نبودی؟ توی خونه‌ی من که برای تو جا نیست. الآن بارون میاد، چیکار کنم؟! هردومون خیس می‌شیم!

کاش خودم خرابش می‌کردم، نه تو.

حالْ چو کنیم؟ یُخته بشین ببینم می‌تونم زبونتو بفهمم، یا نه...

خدایا می‌شود بصیرت دیدن نعمت‌هایت را به من ببخشی؟ این روزها حس می‌کنم کورِ کور شده‌ام.

دیشب از فرط عاشقی(!) ادبیاتم گسست، عالیه

ای کسی که وصال مارا ترک کرده‌ای و ای کسی که بر جدایی ما سوگند خورده‌ای سوگند خود را بشکن و برگرد ما ابلیس را برای این از خود راندیم که برتو سجده نکرد و چقدر عجیب است که تو اورا دوست خود می‌دانی و مارا ترک کرده‌ای:)

https://eitaa.com/mycupoftea/3973 خیلی دقیق بود، ممنون، برای منم یادآوری شد.

او گفت: «من حکمت اون عالیِ استخاره رو، دارم توی زندگی‌ت می‌بینم. می‌بینم که چطور به پایین‌ترین نقطه‌ی خودت رسیدی، و حالا چطور می‌خوای با بالِ ارزش‌هایی که به دست آوردی، به بالا صعود کنی. خداوند یارت.»

می‌خواهم گوهر این سفر را در سینه‌ام حبس کنم. دستانمان باید برای گرفتن سپر، در مقابل تیرهایی که به سمت قلب‌هایمان می‌آیند قدرت بگیرند.