eitaa logo
کبوتر سحرگاه؛
11 دنبال‌کننده
27 عکس
0 ویدیو
0 فایل
یادداشت‌های یک رهگذرِ گیج. برای نگفته‌هایی که جایی نداشتند. https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_i9sv0ti&btn=منِ‌گم‌گشته؛
مشاهده در ایتا
دانلود
هدایت شده از چای و ایوون
به هنگام‌این ماه و دلتنگی‌ها؛ لطف‌کنید لینک کانال‌هاتون‌ (یا آیدی خودتون) رو ارسال کنید اینجا https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_dl09ptm&btn=!Here.are.the.Gifts و این پیام رو داخل کانال‌تون قرار بدید؛ تا بندهٔ‌‌حقیر یک‌عکس تصادفی از قسمتی از بهشت‌زمین، کربلای ابی عبدالله براتون بفرستم به همراه یک دعای‌ناقابل برای شما پروانه های پاک:) از طرف جاسمین|چای و ایوون
کبوتر سحرگاه؛
۱۴۰۵/۳/۲۷ چیزی نگفتم، درخواستی نکردم، حتی حرفش را هم نزدم. قلبم خالی‌تر شد، بی‌رمق‌تر شد. از معنا، ت
از حالا به بعد هر نشانه که دیدم، یکراست در نوشته‌هایم ثبت می‌کنم. کاش یادم بماند، کاش یادم بماند خدا چطور دعاهایم را مستجاب کرد و سوال‌هایم را پاسخ داد. کاش یادم بماند. یا زهرا.
هدایت شده از سخنَان علَوی¹¹⁰
●آقا امیرالمؤمنین (علیه‌السلام): کسی که از گناهانِ کوچک پرهیز نکند، ارتکاب به بزرگ و زیاد، برای او آسان خواهد شد... @SayingsOfAlavi |
تحف‌العقول ص۱۱
کبوتر سحرگاه؛
الهی و خلّاقی و حِرزی و مَوئلــی اِلیکَ لَدَی الاِعسارِو الیُسرِ اَفزَعُ ای خدای آفریننده من و نگهبان و پناه من ، در هر حال سختی و آسودگی بسوی تو مینالم الهی لَئِن جَلَّت و جَمَّت خَطیئَتــــی فَعَفوکَ عَن ذَنبی اَجَلُّ و اَوسَعُ ای خدا اگر چه گناه من بزرگ و بسیار است باز عفو وبخشش تو از گناه من بزرگتر و وسیع ترست
هدایت شده از سخنَان علَوی¹¹⁰
●آقا امیرالمؤمنین (علیه‌السلام): چه بسا كه از فراوانی بهتر است @SayingsOfAlavi |
نهج‌البلاغه نامه ۳۱
...
«برای هرکس، به همان اندازه که ایمان دارد، خدا نیز وجود دارد. برای کسی که ایمانی ندارد، خدایی هم نیست» علی؛ "روی ماه خداوند را ببوس"
خدای اشک‌ها؛ خدای دست‌ها؛ خدای درد‌ها.
کبوتر عشق، کبوتر پاکی، کبوتر الله. آن الله‌ی که دوستش دارم، می‌خواهم دوستش بدارم و باور کنم مرا نیز دوست دارد. کاش خدایی باشد...کاش باشد که محتاج اویم.
کبوتر سحرگاه؛
خدایا، عشق همین است؟ که هر چیز قبل از خود را حقیر، و هرچه بعد از خود را معنادار و عظیم می‌سازد؟ می‌د
اما آن ایمان شکسته شد، دیگر حس نشد و نبودش من را مُرده‌وار کرد. فراموش شد. از دستانم فرار کرد، از لب‌هایم فرار کرد، از چشم‌هایم، از قلبم، از نفس‌هایم. کاش کسی را می‌دیدیم، کاش جایی را پیدا می‌کردم که علاج این بیماری را به من بدهد. دارو و مرهم هم نخواستم، کاش فقط می‌گفت چگونه دردش را تحمل کنم. خیلی ترس دارد، از کلمات متنفرم. می‌ترسم از آنکه همه‌شان فقط برای تجمل نوشته شده باشند. می‌ترسم، ترسناک است.