طیف نامعلوم و گسترده‌ای از افراد مخاطب شما هستن؛ از جمله افراد کم‌سال، افرادی که قدرت تفکیک مسائل رو ندارن، افرادی که تشخیص شوخی و کمیک از مطالب جدی و واقعیت‌ها براشون آسون نیست. مخاطبین شما اثرپذیری متفاوتی از محتواهای یکسان دارن؛ از یک میزان هوش، ادراک و قوۀ تحلیل بهره‌مند نیستن؛ و علم به این مطلب، تولید محتوا رو به امری حساس و ذی‌اهمیت تبدیل می‌کنه.

اگر شب تا سحر پای سجاده بشینی، در راه خدا شمشیر بزنی، از مال و جان انفاق کنی، اما اطرافیان از اخلاقت در عذاب و شکایت باشن؛ ره به بادیه و تن به غاشیه می‌بری.

از شبانه روز تنها یک ساعتی رو که پرچم به کف توی خیابونم، زنده‌ام.

اگر دوست و آشنا شما رو آدمی مذهبی و اهل دین می‌دونن، باید چندین برابر مراقب رفتار و کردارتون باشید. هر آینه نزدیک بود رفتار ناشایست و خارج از عرفی از شما سر بزنه، با خودتون تکرار کنید: ما برای جذب کردن آمدیم، نی برای دفع کردن آمدیم.

کاش قبل از اینکه در مورد ”مسلمون‌ها“ نفرت‌پراکنی کنی، اون خزعبلات آزادی بیان رو از صفحه‌ت پاک می‌کردی.

نگو انسان، بگو نسیان.

سخت‌گیری بی‌جا و بیش از حد، برات دروغگوهای ماهر می‌سازه، نه مطیع بی چون و چرا.

فحاشی و بددهانی قرار نیست هیچکس رو به مسلک شما عایل و مایل کنه، فقط شأن‌تون رو کم می‌کنه و پروندهٔ اعمال‌تون رو سنگین‌تر. خوش‌گو و مبادی آداب باشید.

زخم را درمان کن، نه پنهان.

ده تا کانال می‌زنی و ده تا هویت مجازی مختلف می‌سازی، اما باز می‌بینی یه گوشه از شخصیتت بیرون مونده و توی هیچ‌کدوم از این قالب‌ها جا نمی‌گیره. چیه آدم؟ یه هزارتوی بی‌نهایت.

از محاسن جنگ این بود که الآن تو خونهٔ هر ایرانی یه پرچم پیدا می‌شه.

هر کاربری که اینجا رو ترک می‌کنه، توی ذهنم play می‌شه.