گرگی استخوانی در گلویش گیر کرده بود، بدنبال کسی میگشت که آن را در آورد تا به لک لک رسید و از او درخواست کرد تا او را نجات دهد و در مقابل گرگ مزدی به لک لک بدهد.
لک لک منقارش را داخل دهان گرگ کرد و استخوان را درآورد و طلب پاداش کرد.
گرگ به او گفت همین که سرت را سالم از دهانم بیرون آوردی برات کافی است.
✍ #کارلوس_فوئنتس
وقتی به فرد نالایقی خدمت میکنی تنها انتظارت این باشد که گزندی از او نبینی
گاهی اشتباهمان در زندگی این است که به برخی آدم ها جایگاهی میبخشیم که هرگز لیاقت آن را ندارند!
https://eitaa.com/ravanyar
🔴 *چتجیپیتی با تحلیل دادههای مربوط به صدساله ها در مناطق آبی* (Blue Zones)
*به نتیجهای غیرمنتظره دست یافت:*
۱- نه رژیم غذایی عامل اصلی است،
نه فعالیت بدنی، و نه حتی ژنتیک.
*عامل اصلی طول عمر، سطح پایین استرس مزمن است.*
سایر عوامل نقش ثانویه دارند.
میتوان سالم غذا خورد، ورزش کرد و سیگار نکشید، اما *اگر در معرض استرس دائمی زندگی کنید، مرگ زودرس تقریباً قطعی است.*
۲. چتجیپیتی توضیح داد:
استرس مزمن به کار یا پول مربوط نیست.
*استرس مزمن نتیجهی تعارض درونی میان آنچه هستید و آنچه وانمود میکنید که هستید است.*
وقتی زندگی خودتان را زندگی نمیکنید، بدن شما بهطور مداوم در حالت "بقا"
باقی میماند.
هورمون کورتیزول بهتدریج همه چیز را تخریب میکند:
عروق خونی، سیستم ایمنی، و مغز.
افراد مسنِ سالم در اوکیناوا و ساردینیا به این دلیل عمر طولانی دارند که با خود در هماهنگی روانی و درونی زندگی میکنند، نه صرفاً به خاطر خوردن ماهی.
۳. *قاعدهی نخست* طول عمر از دیدگاه چتجیپیتی:
- فقط کارهایی را انجام دهید که مقاومت درونی در برابرشان ندارید.
• از شغل خود متنفرید اما برای پول ادامه میدهید؟
میانگین کاهش عمر: ۱۵ سال.
• با فردی زندگی میکنید که دوستش ندارید، از ترس تنهایی؟
۱۰ سال کمتر
• خود را با انسانهای منفی و انرژیبر احاطه کردهاید؟
۸ سال کمتر.
هر روز زندگی در محیط سمی = پیرشدن تسریعشده در سطح سلولی.
*قاعدهی دوم:*
"زندگی را برای بعد" نگه ندارید.
همین امروز آنگونه زندگی کنید که برای بازنشستگی برنامهریزی کردهاید.
بیشتر مردم زندگی را به تعویق میاندازند:
"وقتی بازنشسته شدم، شروع میکنم."
اما زمانی میرسد که بیمار، خسته و بیانرژی شدهاند.
چتجیپیتی نشان داد که ۴۳٪ از افراد ظرف پنج سال نخست بازنشستگی میمیرند.
چرا؟
زیرا بدنشان عمری در انتظار اجازه برای زندگی کردن مانده بود و وقتی آن را یافت، دیگر دیر شده بود.
*قاعدهی سوم:*
پیوندهای اجتماعی از ویتامینها ارزشمندترند.
تنهایی = معادل کشیدن ۱۵ نخ سیگار در روز.
افرادی که روابط اجتماعی قوی دارند، بهطور متوسط ۵۰٪ بیشتر عمر میکنند.
موضوع، تعداد دوستان نیست؛
بلکه کیفیت رابطههاست.
وجود تنها یک انسان که بتوانید در کنار او خودِ واقعیتان باشید، عمر را بیش از هر رژیم غذایی افزایش میدهد.
*قاعدهی چهارم:*
هدفی فراتر از خود بیابید. در ژاپن به آن
ایکیگای (Ikigai) میگویند
دلیلی که هر صبح برایش از خواب برمیخیزید.
افرادی که ایکیگای مشخصی دارند، بهطور میانگین ۷ سال بیشتر عمر میکنند.
این هدف لزوماً مأموریتی بزرگ نیست؛
میتواند باغبانی، نگهداری از نوهها،
هنر یا کمک به دیگران باشد.
آنچه اهمیت دارد احساس درونی است:
"من به دلیلی اینجا هستم من مفیدم."
*قاعدهی پنجم:*
وسواس «بهینهسازی سلامتی» را کنار بگذارید.
پارادوکس:
افراد وسواسیِ تناسب اندام، کوتاهعمرترند.
زیرا وسواس = استرس = افزایش کورتیزول.
شمارش کالری، ترس از غذاهای مضر،
یا پایش وسواسی هر گام این زندگی نیست، زندان است.
افراد درازعمر هرچه میخواهند میخورند، اما بهطور طبیعی به غذاهای ساده و طبیعی میل دارند.
*قاعدهی ششم:*
حرکت کنید، اما طبیعی نه از سر اجبار.
ساکنان مناطق آبی به باشگاه نمیروند.
آنها راه میروند، باغبانی میکنند، از پله بالا میروند. تحرک در زندگیشان ادغام شده، نه محدود به یک ساعت تمرین.
بدن انسان برای حرکت مداوم طراحی شده، نه برای یک ساعت شدید پس از هشت ساعت نشستن.
*قاعدهی هفتم:*
بخواب زمانیکه خوابت میآید.
بخور زمانیکه گرسنهای.
استراحت کن زمانیکه خستهای.
افراد درازعمر از برنامههای زمانی خشک و تحمیلی پیروی نمیکنند؛
آنها به بدن خود گوش میدهند.
اما انسان مدرن میگوید:
"تحمل کن، تمامش کن، بعد استراحت کن."
بدن سالها تحمل میکند…
تا آنکه فرو میپاشد.
چتجیپیتی بهروشنی گفت:
*"یاد بگیر که به بدن خود گوش دهی، وگرنه بدن دیگر با تو سخن نخواهد گفت!"*
https://eitaa.com/ravanyar
https://eitaa.com/ravanyar
👈انتخاب رشته داری؟ بیا اینجا🥰🖐
😉میدونم #نگران آینده شغلیت هستی
😎میخوای جزو تحصیل کرده های #بیکار نباشی؟؟!! 😮
😍😍بدو بیا تو این کانال تا دیر نشده؟ 😍😍
❣️مشاوره جوانان و دانشجویان
❣️ #مشاوره_شغلی و انتخاب شغل
❣️تغییر رشته و #انتخاب_رشته_سراسری
❣️ #استعدادیابی و #طراحی_مسیر_شغلی در دوره دانشجویی
توسط #مشاور و روانشناس،
دانش آموخته دانشگاه علامه طباطبایی💥
https://eitaa.com/entekhabiino
https://eitaa.com/entekhabiino
یه رابطه شاید با عشق و علاقه شروع بشه اما چیزی که باعث میشه پایدار بمونه داشتن سواد رابطه ست.
سواد رابطه چجوریه؟
- جای محدود کردن و مجبور کردنش به اینکه فقط با تو وقت بگذرونه ، یادمیگیری هرکسی نیاز داره یه زمانی رو با دوستانش یا به تنهایی سپری کنه
- برای فراموش کردن رابطه قبلیت یه رابطه جدید شروع نمیکنی!
چون میدونی تا وقتی احساسات حل نشده نسبت به کسی داری نبایدبا قلب یه نفر دیگه بازی کنی.
- وقتی توی رابطه ناراحت میشی منتظر نمیمونی ذهنت رو بخونه ، برای بقای رابطه حرف میزنی و انتظاراتت رو میگی...
https://eitaa.com/ravanyar
https://eitaa.com/ravanyar
🔖 هفت شب، هفت نسخهی ناجور برای بقا!
🔴شب اول: به اسب آبی درونت عشق بورز!
گاهی با این فکر کلنجار میروم که همه، اوضاع زندگیشان را سروسامان دادهاند جز من. و اینکه بهقدری ظاهرم عجیبوغریب و چاق و پیر و ساده است که اصلاً بهتر است از خانه بیرون نروم.
در این وقتها که احساس ناامنی میکنم، یاد «اسبِ آبی» میافتم.
اسبهای آبی شبیه بچههای گنده و احمقیاند که همهاش دوست دارند آببازی کنند، اما در اصل گندهبکهای قاتلیاند که سالانه بیش از پانصد نفر را میکشند؛ یعنی از شیرها هم مرگبارترند!
تازه، اسبهای آبی گیاهخوارند؛ پس حتی آدم را نمیکشند که بعدش بخورند. فکر کنم فقط تفننی آدم میکشند!
حرفم این است که اگرچه اسبهای آبی شبیه کودنهایی دستوپاچلفتی و بانمکاند که تنبلیشان میآید از استخر بیایند بیرون، درونشان پر از کلهخری و قدرتی وحشتناک است که تقریباً همه آن را دستکم میگیرند.
خیلیها آرزو دارند مثل شیر باشند، چشمنواز و زیبا و باابهت؛ اما به این پرزورهای لَقلَقی هم فکر کنید. سرعت دویدنشان از آدم بیشتر است و خیلی توانمندتر از آناند که در نگاه اول به نظر میرسد.
فقط ما این ویژگیهایشان را نمیبینیم؛ چون اسبهای آبی بچهشرهایی هستند که نیازی نمیبینند چیزی را به کسی ثابت کنند.
بگذار به خودم و خودت یادآوری کنم: ما هم لازم نیست خودمان را به دیگران ثابت کنیم. در دنیایی که همه دوست دارند ادای شیر را دربیاورند، از عشقورزیدن به اسب آبیِ درونت نترس. ✨
📚چطور حالمان خوب باشد وقتی
هیچچیز سر جایش نیست
✍️ جنی لاوسن
مولانا:
آدمی چگونه آرام میشود ؟
شمس:
وقتی دیگر از رفتن آدم ها نمیترسد
مولانا:
و اگر تنها بماند؟
شمس:
کسی که خودش را پیدا کند، هیچ وقت تنها نیست...
🔖 هفت شب، هفت نسخهی ناجور برای بقا!
شب دوم: قانونها دلبخواهیاند
خیلیوقتها احساس میکنم شکست خوردهام؛ چون نمیتوانم استانداردهایی را برآورده کنم که دیگران به چشم «قانون» پذیرفتهاند.
انگار همه میتوانند ۶ صبح بروند پیادهروی سریع و بعد هم روزی پرکار را شروع کنند؛ اما من بیشترِ وقتم را در غباری از منگی و بیحواسی میگذرانم و بعد که سرانجام مغزم تصمیم میگیرد کار بیفتد، آنهم معمولاً سه ساعت قبل از مهلت انجامِ کاری که باید انجام میدادم، مثل موشک، کارِ یک هفته را در یک شب تا صبح میچپانم!
میخواهم به این نکته برسم: ایرادی ندارد که زندگیات شبیه دیگران نباشد و اصلاً به این معنا نیست که شکست خوردهای.
البته اگر عادتهایت اغلب بیچاره و مضطربت میکنند، بحث دیگری است. ولی اگر عادتهایت به چشم دیگران عجیبوغریباند اما با آنها میتوانی زندگیات را سروسامان دهی و راضیات میکنند، پس برندهای.
📚چطور حالمان خوب باشد وقتی
هیچچیز سر جایش نیست
✍️ جنی لاوسن
https://eitaa.com/ravanyar
وقتی انسان به بنبست میرسد ، معمولاً مسئله فقط نداشتنِ راه نیست؛ گاهی ذهن آنقدر خسته و مضطرب شده که دیگر توان دیدنِ راههای ممکن را ندارد.
در چنین لحظهای، احساس درماندگی، خشم، ترس و حتی بیحسی میتواند طبیعی باشد؛ چون روان در مواجهه با فشارِ طولانی، وارد حالت «بقا» میشود.
اما بنبستِ ذهنی الزاماً به معنای بنبستِ زندگی نیست. گاهی لازم است بهجای پیدا کردن یک راهِ بزرگ، فقط قدم بعدیِ قابلتحمل را پیدا کنیم.
همهچیز قرار نیست همین امروز حل شود؛ بعضی دورههای زندگی فقط از ما میخواهند دوام بیاوریم، نفس بکشیم و تصمیمهای بزرگ را به زمانی موکول کنیم که ذهن دوباره کمی آرامتر شده باشد.
و شاید بلوغ روانی دقیقاً همین باشد: پذیرفتن اینکه «الان نمیدانم چه کنم»، بدون اینکه از این ندانستن نتیجه بگیریم که هیچ راهی وجود ندارد
https://eitaa.com/ravanyar
یک قطره اشک 😢
مدیرعامل یک شرکت بودم. یک روز یکی از کارگرها اشتباهی کرد و من اخراجش کردم. فردای آن روز با من تماس گرفت و گفت: «خواهش میکنم من رو برگردون. اشتباه کردم، زن و بچه دارم»
بهش گفتم: «میخواستی این اشتباه رو نکنی.»
گفت: « التماست میکنم » و شروع کرد به گریه کردن.
بهش گفتم «بدم میاد از آدمهایی که وقتی هیچ کاری از دستشون برنمیاد، فقط گریه میکنن»و تلفن رو قطع کردم
بعد سوار ماشینم شدم و راه افتادم. در مسیر، تابلویی دیدم که نوشته بود: «کارگران مشغول کارند» در حال رانندگی بودم و با تلفن صحبت میکردم که حواسم پرت شد و تصادف کردم.
بعد از اون، چیزی یادم نمیاد. فقط صدای امدادگرها رو میشنیدم که میگفتند «همه فوت شدن. پنج نفر فوت شدن؛ کارگرها و راننده هم فوت شدن.»
من همه چیز رو میشنیدم، اما نمیتونستم هیچ حرکتی کنم. نه دستم، نه پام؛ هیچکس نمیفهمید که من هنوز زندهام. فقط میتونستم شست پایم رو کمی تکون بدم، اما در آن همه سر و صدا کسی متوجه نمیشد.
کارهای اداری انجام شد و من رو به سمت سردخونه بردند. من زنده بودم، همه چیز رو میشنیدم، اما هیچ کاری از دستم برنمیاومد که بهشون بفهمونم هنوز زندهام.
وقتی نزدیک درِ سردخونه رسیدم، یک قطره اشک از گوشه چشمم افتاد. یکی از امدادگرها دید و گفت: «این قطره اشک نشونه اینه که زندهست! برش گردونید.»
همون لحظه یاد حرفی افتادم که زده بودم😔 از آدمهایی بدم میاد که وقتی هیچ کاری از دستشون برنمیاد، گریه میکنن.
اما آنجا فهمیدم گاهی آدم واقعاً به جایی میرسه که هیچ کاری از دستش برنمیاد.جز گریه کردن...
https://eitaa.com/ravanyar
اگه دیگه از ته دلت نمیخندی و شاد نیستی، بگرد و ببین برای از دست دادنِ چه کسی یا چه چیزی سوگواری نکردی. اگه دیگه نمیتونی به کسی دل ببندی و عاشق بشی، بگرد و ببین چه کسی رو هنوز به خاطر اشتباهاتش نبخشیدی. اگه دیگه انگیزه ادامه دادن نداری، بگرد و ببین با کدوم حسرت زندگیت هنوز کنار نیومدی. اگه دیگه خودت و دوست نداری، بگرد و ببین تیکههای عزت نفست رو تو چه اتفاقی از دست دادی. قبل از اینکه به خودت بیای و ببینی همه سالهای عمرت رو با غم، خشم، حسرت و پوچی گذروندی؛ بگرد و ببین کجای داستانت، خودت رو گم کردی.
https://eitaa.com/ravanyar
روزی سقراط حکیم معروف یونانی مردی را دید که خیلی ناراحت و متاثراست؛
علت ناراحتیش را پرسید، پاسخ داد: در راه که می آمدم یکی از آشنایان را دیدم، سلام کردم جواب نداد و با بی اعتنایی و خودخواهی گذشت و رفت
و من از این طرز رفتار او خیلی رنجیدم ...
سقراط گفت: چرا رنجیدی؟
مرد با تعجب گفت: خب معلوم است چنین رفتاری ناراحت کننده است!!
سقراط پرسید: اگر در راه کسی را می دیدی که به زمین افتاده و از درد وبیماری به خود می پیچد، آیا از دست او دلخور و رنجیده می شدی؟
مرد گفت : مسلم است که هرگز دلخور نمی شدم؛ آدم که از بیمار بودن کسی دلخور نمی شود!
سقراط پرسید: به جای دلخوری چه احساسی می یافتی و چه می کردی؟
مرد جواب داد: احساس دلسوزی و شفقت و سعی می کردم طبیب یا دارویی به او برسانم ...
سقراط گفت : همه ی این کارها را به خاطر آن می کردی که او را بیمار می دانستی آیا انسان تنها جسمش بیمار می شود؟
و آیا کسی که رفتارش نادرست است روانش بیمار نیست؟
اگر کسی فکر و روانش سالم باشد هرگز رفتار بدی از او دیده نمی شود؟
بیماری فکر و روان نامش "غفلت" است و باید به جای دلخوری و رنجش نسبت به کسی که بدی می کند و غافل است دل سوزاند و کمک کرد و به او طبیب روح و داروی جان رساند!!
پس از دست هیچکس دلخور مشو و کینه به دل مگیر و آرامش خود را هرگز از دست مده و بدان که هر وقت کسی بدی می کند، در آن لحظه بیمار است!
https://eitaa.com/ravanyar