▪️ سازمان علمی و فرهنگی آستان قدس رضوی دفتر قم با همکاری گروه تاریخ دانشگاه باقرالعلوم (ع)؛ در آستانه سالروز شهادت حضرت زهرا (س) برگزار می نماید:
🔳 همایش خوانش تمدنی تاریخ و سیره حضرت زهرا(س)
👈 همراه با ارائه گواهی حضور به شرکت کنندگان 👉
🗓 زمان: پنجشنبه ۲۳ آذرماه ۱۴۰۲، ساعت ۸:۳۰ الی ۱۲
🕌 مکان: قم، چهار راه شهدا- ابتدای خیابان صفائیه،سازمان علمی و فرهنگی آستان قدس رضوی قم، سالن شیخ طوسی.
🔗 لینک ورود به جلسه مجازی
https://www.skyroom.online/ch/scoaqr/qom
•┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈
◾️ کانال اطلاع رسانی اخبار و برنامه های سازمان علمی وفرهنگی آستان قدس رضوی- نمایندگی قم 👇
🆔@scorazavi
#مشهدآباد 3: مشهد، گرداب ویرانگر توسعۀ سرمایهداری یا امید به پیشرفت اسلامی-ایرانی
هری ترومن، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، در 1945.م (1327 ش)، در ذیل اصل4، دستورالعمل اجرای برنامه های توسعه را برای کشورهای توسعه نیافته توسط بلوک غرب و آمریکا مطرح کرد و از همین سال، اولین برنامه عمرانی (توسعه) در دولت پهلوی دوم در ایران در دستور کار قرار گرفت. برنامه های اول و دوم به دلیل وجود موانع سنتی، تاریخی و ساختاری در جامعه ایران، با ناکامی همراه بود و با مطالعات گسترده غربی ها برای رفع این موانع، برنامه سوم (1341)، با شدت بیشتری آغاز شد. در یادداشت مربوط به نهاد علم در مشهد، اشاره خواهم کرد که از قضا، رشته های علوم اجتماعی و اقتصادی و سیاسی در مشهد نیز تقریبا در همین دوره و با تأکید بر موضوع توسعه شکل گرفتند و حتی تا امروز ادامه دارند.
مطابق گزارش پژوهشگران دانشگاه هاروارد به مسئولیت تاس . اچ مک لئود، در جریان اجرای برنامه های اول تا سوم در ایران، یکی از موانع بسط توسعه سرمایه داری در ایران، دین، باورها و بافت های دینی بوده است. به همین جهت، پیگیری توسعه در شهری مثل مشهد، اولا باید با گسست رابطه تنگاتنگ و دیرینه «زندگی» مردم با هویت دینی و ثانیا شکل دادن به شهری جدید در حاشیه بافت قدیمی مشهد پیگیری می شد. به همین دلیل، اولا در استمرار مدرنیزاسیون دوره پهلوی اول، بافت دینی پیرامون حرم مطهر امام رضا (ع)، با کشیدن دیوار میدان حضرتی، از زندگی شهری دچارگسست بیشتری شد و ثانیا سمت غرب مشهد، هدفِ ایجاد زیرساخت های توسعه مدرن شهری قرار گرفت. «مشهد نو»، در گسست از مشهد سنتی و البته در حاشیه آن، شکل می گرفت و توسعه می یافت. بافت های سنتی دارالعلم، دارالشفا و دارالتجاره که همگی در همجواری و پیوند با اماکن قدسی حرم و مسجد شکل می گرفتند، به صورت گسسته و منفک شده مدرسه و دانشگاه، بیمارستان، پاساژ و پارک و نظایر آن ها، ولو با داشتن یک نمازخانه کوچک در حال شکل گیری و گسترش بود. بی جهت نبود که وقتی مسجد از کارکرد اجتماعی و فرهنگی اش تخلیه شد، در دهه70، انبوهی از مساجد بافت پیرامون حرم مطهر تخریب شد.
با این حال توسعه سرمایه داری در غرب که مبتنی بر ایده ترقی تاریخی و نفی هرچه بیشتر سنت دینی شکل گرفته است، هر چند در نقطه آغاز، دست به ایجاد جهانی موازی می زند، اما به تدریج جهان موازی دینی و سنتی خود را نیز تخریب کرده و تاریخِ آن را مطابق با نگاه خود بازخوانی می کند. به همین علت، در آغاز، «مشهد نو» در حاشیه مشهد سنتی شکل گرفت، اما به تدریج آن را در ذیل خود بازخوانی می کرد؛ گویی، تاریخ مشهد سنتی نیز بایستی در سایه تاریخ مشهد نو بازخوانی می شد.
باوجود اینکه وقوع انقلاب اسلامی چالش بنیادینی در اجرای برنامه های توسعه سرمایه داری رقم زد، اما با آغاز دهه70 شمسی و اجرایِ تعدیل شده برنامه های توسعه سرمایه داری توسط دولت پنجم و ششم، مشهدِ نو، دوباره رونق یافت، با این تفاوت که بازخوانیِ مشهد دینی و سنتی در ذیل پروژه توسعه سرمایه داری، بیشتر مدنظر قرار گرفت. در این دهه و دهه های بعد، همه تصمیمات درباره مشهد، حتی تصمیمات درباره مشهد سنتی و دینی، در مشهدِ نو و ذیل منطق اسلام مالی شده توسعه سرمایه داری گرفته می شد. اصلا تا حرفی در «مشهد نو» زده نمی شد، تأثیری در تصمیم گیری درباره مشهد نداشت؛ همه باید به «مشهدِ نو» می آمدند تا در مشهد، به رسمیت شناخته می شدند. از این منظر است که می توان دریافت چرا تخریب بافت سنتی و تاریخی پیرامون حرم امام رضا (ع)، در این دوره راحت تر از دوره پهلوی توجیه یافت.
🖊دکتر محمدرضا قائمی نیک
https://eitaa.com/mojtamaona
https://shahraranews.ir/fa/publication/content/14550/388380
#مشهدآباد 4. مشهد، گرداب ویرانگر توسعۀ سرمایهداری یا امید به پیشرفت اسلامی-ایرانی
در اوایل دهۀ هشتاد شمسی بود که مسئولین و مردم کشور، پس از تحملِ 16 سال اجرای برنامههای توسعۀ اقتصادی و توسعۀ سیاسی، دریافتند که مسئله، نه در منازعۀ اولویت توسعۀ اقتصادی بر توسعۀ سیاسی یا بالعکس، بلکه بر سر تمایز منطق توسعه سرمایهداریِ غربی با منطقِ اسلامی-ایرانی پیشرفت است. در سطح ملی، با تاکیدات مقام معظم رهبری، این ایده تبدیل به ایجاد مراکزی همچون مرکز الگوی اسلامی-ایرانی پیشرفت، یا نهادها و نشریات و نظایر آنها شد و در سطح مشهد، منجر به تلاشی عملی، برای توقف توسعۀ سرمایهداری، حداقل در پیرامون بافت سنتی و دینیِ حرم امام رضا (ع) گردید. جهل مرکب نسبت به رابطۀ اسلام و توسعۀ سرمایهداری در آستانۀ نوعی آگاهی و علم نسبت به تفاوتهای عظیم و تاریخی ایندو گردید؛ هرچند تاثیرات این غفلت تاریخی، مشهدالرضا (ع) را در آستانۀ تبدیلشدن به شهری نامتوازن بهلحاظ توسعۀ جغرافیایی، بیهویت نسبت به عناصر فرهنگی دینی و شهری ورشکسته بهلحاظ توسعۀ اقتصادی و زیستمحیطی قرار داد.
مشهد، بهدلیل آنکه هویتش با زیارت حضرت رضا (ع) یا عناصر فرهنگی نظیر زبان و ادبیات فارسی، یعنی عناصر معنوی و دینی ضد توسعۀ سرمایهداریِ غربی گره خورده و مزیت زیستمحیطی خاصی برای توسعه ندارد، بیش از دیگر شهرها، تضادهای توسعۀ سرمایهداری را آشکار میکند. فقط کافی است سری به تاریخ گذشتۀ خراسان بزرگ و توس و مشهد بزنیم. منطقهای که با سمرقند و بخارایش شناخته میشد، سرزمینی که با ادب و عرفان و حکمت و سخنوری امثال فردوسی، زبانزد عام و خاص بود و مهمتر از همۀ اینها، شهری که انسانها با زیارت شمسالشموس، ملقب به صفت والای «مشتی» در کنار کبلائی و حاجی میشدند، آنهم در سرزمینی که بهلحاظ زیستمحیطی کمبود آب دارد، تبدیل به برند «مشهد، موجهای آبی» شده است. شهری که نگین حرم مطهر امام رضا (ع) در میانۀ آن میدرخشید، امروزه در ذیل پروژۀ شاهعبدالعظیمهسازیِ این بارگاه ملکوتی، مشهدیها در فاصلۀ 9 کیلومتری از حرم، در گلشهر و شهرک شهید باهنر، یکی از کمبرخوردارترین مناطق کشور و بزرگترین حاشیهنشینیهای کشور را تجربه میکنند و در غربِ شهر، تا فاصلۀ 25 یا 30 کیلومتری، خیابانهایی با تقلید محض از اسامی خیابانهای تهران، با بیشترین امکانات و خدمات شهری و محلاتی لوکس، محل تفرج طبقات مرفه شهری شده است و علاوه بر ظهور بسیاری از ناهنجاریهای اجتماعی، تضادهای سیاسی با نظام اسلامی و نظایر آنها، تضاد طبقاتی گستردهای را ایجاد کرده است.
این ویژگیها که امروزه دیگر بر هیچ دغدغهمندی پوشیده نیست، مشهدِ امروز را در آستانۀ یک تحول و تصمیم سرنوشتساز قرار داده است و آن، تامل دربارۀ احیاء الگویی از پیشرفت است که با فرهنگ و تاریخ و دین این شهر سازگار باشد. بیتردید توقف بیدرنگ توسعۀ اقتصادی و شبهسرمایهدارانه و مخرب و بیقاعده و یکجانبه به غرب و جنوبغرب مشهد و احیاء الگویی از توسعۀ متوازنِ مبتنی بر فرهنگ و دین در سرتاسر این شهر، اگرچه بهلحاظ سلطۀ الگوی توسعۀ سرمایهداری متقدم و متاخر، کاری دشوار مینماید، اما ظرفیتهای هویتی این شهر، میتواند با تسهیل این شکل از پیشرفت، راهی روشن و گشوده پیشِ پای آیندۀ تمدنیِ آن قرار دهد.
🖊دکتر محمدرضا قائمی نیک
https://eitaa.com/mojtamaona
https://shahraranews.ir/fa/publication/content/14566/388736
🔷معاونت پژوهشی دانشگاه علوم اسلامی رضوی برگزار می کند
نشست علمی
📚🔍بایسته های پژوهش های کاربردی و مسئله محور در علوم اسلامی و انسانی با تکیه بر مسائل آستان قدس رضوی
🔶با حضور استاد محترم دکتر احد فرامرز قراملکی(رئیس بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی)
🗓سه شنبه 28 آذر 1403
⏰ساعت 12:30
🕌دانشگاه علوم اسلامی رضوی، ساختمان شماره ۱، سالن سردار شهید حاج قاسم سلیمانی (آمفیتئاتر)
#دانشگاه_علوم_اسلامی_رضوی
#معاونت_پژوهشی
#هفته_پژوهش
@razaviac
🔰کرسی علمی-ترویجی <مقایسه تطبیقی مفهوم سفر و زیارت در ادیان>
🔺ارائهدهنده: آقای علیاکبر چناری
(پژوهشگر گروه ادیان بنیاد پژوهشهای اسلامی)
♨️ناقدان:
🔻حجتالاسلام سید رضا شیرازی
(استادیار پژوهشکده علوم اسلامی رضوی)
🔻حجتالاسلام محمد غفورینژاد
(دانشیار دانشگاه ادیان و مذاهب)
دبیر علمی: آقای رمضانعلی ایزانلو
📆سهشنبه ۲۸ آذر ۱۴۰۲ ساعت ۱۰
🏢مشهد، بست طبرسی حرم مطهر، بنیاد پژوهشهای اسلامی، تالار شیخ طوسی
🆔@tammolaat
باعرض معذرت از خواهران گرامی،
برنامه امشب ویژه برادران میباشد.
📷 #گزارش_تصویری | مراسم سالگرد عاشورای ۸۸ و اکران مستند زخم تازه
💫 انجمن علمی میانرشتهای ماهاد و کارگروه مدرسی معارف اسلامی دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی برگزار میکنند:
📌 سلسله نشستهای #الهیات_کاربردی
💢 نشست سوم: الهیات اجتماعی به مثابه جایگزین جامعه شناسی دین
👤با حضور: دکتر محمدرضا قائمی نیک
(عضو هیئت علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه علوم اسلامی رضوی)
⏳زمان: دوشنبه، یازدهم دی ۱۴۰۲
⏱️ ساعت: ۱۲ الی ۱۴:۰۰
🏣 مکان: سالن شهید عبدالکریمی دانشکده الهیات
#انجمنعلمیمیانرشتهایماهاد
#انجمنمدرسیمعارفاسلامی
🆔 @mahad313
🆔 @maaref_fum
🆔 @Theology_faculty
🆔 @ssafum