محمود سریع القلم: مسأله اصلی ما تولید ثروت است و تولید ثروت منوط به رابطه نرمال با آمریکاست لعنت خدا بر هر کسی که می‌گوید راه درست حکمرانی ایران این است که رابطه‌ی خود را با آمریکا نورمال کنیم، ولو که تبعاتش عقب‌نشستن از خطوط قرمز مسلمی باشد که خدایی که نافع و ضار حقیقی علی الاطلاق فقط اوست، مشخص کرده‌. وَلَنْ تَرْضَىٰ عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَىٰ ۗ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ (بقره:۱۲۰) یهود و نصاری هرگز از تو راضی نمی‌شوند تا آنکه از آیینشان پیروی کنی. بگو: مسلماً هدایت خدا فقط هدایت [واقعی] است. و اگر پس از دانشی که برایت آمده از هوا و هوس‌های آنان پیروی کنی، از سوی خدا هیچ سرپرست و نصیری برای تو نخواهد بود. وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ (آل عمران:۱۲۶)  و هیچ نصرتی نیست مگر از سوی خدای شکست‌ناپذیر و حکیم نیست. البته در منطق لیبرال‌های تکنوکرات غرب‌پرست حسبی الله فهو حسبه و... قصه و شعاری بیش نیست... @readandthink

اکنون تاریخ چهارشنبه، ۸ مهر ۱۴۰۵(۳۰ سپتامبر) تبدیل به تاریخ کلیدی و مرکز بحث ها در عراق شده است. تا این تاریخ، قرار است نیروهای آمریکایی به طور کامل از خاک عراق خارج شده و دولت نیز اعلام کرده که تا این تاریخ باید خلع سلاح رخ داده و حتی بعد از آن آماده رویارویی است. در این بین چندین طرح وجود دارد و مذاکرات فشرده ای میان طرف های مختلف برقرار است. مقاومت نیز متعهد است که ضمن حفظ اصول خود، وارد درگیری و رویارویی که منجر به شعله ور سازی اختلافات و درگیری های داخلی در عراق شود، نگردد. یکی از محاور اصلی سفر روزهای اخیر سردار قاآنی به عراق نیز همین موضوع بوده و به نظر در سفر آتی دکتر قالیباف به بغداد نیز شاهد بحث ها در این خصوص باشیم. مسئله اصلی این است که به نظر ما خلع سلاح محدود به این موضوع نیست و جریاناتی که این طرح را هدایت می کنند به دنبال تغییرات ساختاری عمیق تر و وسیع تر در عراق هستند. ضمن اینکه مشخصا در زمانه ای که تهدیدات آمریکا، اسرائیل و سعودی و توابع آنها همچون جولانی به اوج رسیده و از سوی دیگر پرونده های منطقه ای همچنان در شرایط بلاتکلیف قرار دارند، خلع سلاح فصائل عراقی خنجری بر محور است. @Muhallel

🎞 کودتای برهنگی در کمینِ کشور! آیا این جنگ نیست؟!‌ پس چرا در برابر آن آرایش جنگی وجود ندارد؟!‌ 🚨 روایت اول این ویدئو را برای دیگران ارسال کنید. @rev1yat

♨️چه کسی در ایران در سقوط سوریه نقش داشت ؟ دکتر مهدی خانعلی زاده 🌐اخبار فوری ومهم 👇🏽 https://eitaa.com/joinchat/1958215808C3f3a74ae22

اکنون محاصره دریایی تبدیل به دال محوری بحث‌ها شده است. مجموع شواهد و سخنان مقامات آمریکایی نشان می دهد که آنها به اهرم محاصره دریایی، حتی فراتر از قبل و به مثابه یک اهرم بلندمدت فشار علیه ایران می‌اندیشند و معتقدند که بالاخره این حصر که می‌تواند با سایر اقدامات تحریمی و سخت علیه شریان‌های اقتصادی کشور توسعه یابد، نهایتاً در نقطه‌ای تهران را وادار به تسلیم می‌کند. / ۱ @Muhallel

این موضوع هم از حیث تاکتیکی و هم راهبردی اهمیت دارد. از لحاظ تاکتیکی، محاصره اقتصادی می‌تواند منجر به محدودیت یا قطع شریان‌های تنفسی کشور شده، مشکلاتی نظیر کسری بودجه، جهش نرخ ارز، اجرای طرح‌های خاص اقتصادی و نهایتاً آشوب‌های اجتماعی بینجامد که در شرایط آمادگی قوای آمریکایی و اسرائیلی در منطقه، یک پاس گل از زمین به هوا خواهد بود. از حیث راهبردی، پس از رونمایی از اهرم راهبردی تنگه هرمز از سوی ایران، شرط‌بندی آمریکا بر روی یک اهرم فشار دائمی، موثر و بلندمدت، وضعیت را در سطح کلان پیچیده می‌کند./۲ @Muhallel

هر چند از قبل و خصوصا پس از جنگ ۱۲ روزه و پیش از جنگ رمضان، پیش‌بینی می‌شد که بالاخره آمریکایی‌ها به این اهرم متوسل خواهند شد، اما دشمن نیز می‌دانست که در شرایط آمادگی نیروهای دریایی ایران، امکان اجرا در حالت عادی فراهم نیست. با وقوع جنگ ۴۰ روزه و آسیب‌های گسترده وارده به نیروهای دریایی ارتش و سپاه خصوصا در بخش‌های کلاسیک آن، حریف نیز این امکان را دید که می‌تواند بالاخره از این برگه خود رونمایی کند. / ۳ @Muhallel

با این حال از ابتدا نسبت به اثرات محاصره بیش‌برآوردی از سوی حریف و کم برآوردی از سوی برخی در داخل وجود داشت، جایی که برخی تحلیلگران در داخل کشور تصور میکردند که "این محاصره یک امر ناشدنی است، آمریکا بیش از ما ضرر می‌بیند" تا دیدگاه‌های آمریکایی که معتقد بودند "اقتصاد ایران با این اقدام ظرف ۱ یا ۲ ماه فرو پاشیده و تسلیم می‌شود". / ۴ @Muhallel

اما به طور کلی ۴ دسته راهکار برای شکست محاصره وجود دارد: ۱. راهکارهای سیاسی ۲. راهکارهای اقتصادی و تجاری و مالی ۳. راهکارهای نظامی مستقیم ۴. راهکارهای نظامی غیرمستقیم / ۵ @Muhallel

۱. راهکارهای سیاسی: از ابتدا، بخشی از کشور با محوریت تیم دولت و وزارت امور خارجه معتقد بودند و هستند که بهتر است که این محاصره، که تاثیرات سوء بسیاری بر اقتصاد بیمار فعلی کشور دارد، را با زمان دادن به مذاکرات سیاسی و انعقاد تفاهم‌نامه با امریکا رفع کرد تا کمترین هزینه نیز وجود داشته باشد. این دیدگاه می‌گوید حتی تاخت زدن این با هرمز نیز مشکلی ندارد زیرا ما همیشه در کنار تنگه حضور داریم و هر زمان می توانیم با شلیک آن را ببندیم اما مدل فعلی محاصره با اتکای به ناوگان سنگین امریکایی در اقیانوس هند و دریای عمان است و با تفاهم نامه نیز علاوه بر رفع محاصره، در بلندمدت نیز با عقب‌نشینی امریکا از منطقه، دشمن دیگر این اهرم را به طور فوری و موثر در اختیار ندارد و بعداً هم می‌توان فکری کرد. با این حال، جدی‌ترین نقد به این دیدگاه فارغ از معادل قرار دادن آن با هرمز، این است که آیا حریف به راحتی این اهرم را از دست می‌دهد؟ جدای از این، سوال محوری‌تر این است که تا کِی باید به مذاکرات سیاسی زمان داد؟ آیا طولانی شدن مذاکرات و ریسک افزایش تنش برای کنترل شرایط خود تبدیل به اهرمی برای گذر زمان تا تاثیرگذاری محاصره بر اقتصاد ما نیست؟ / ۶ @Muhallel

۲. راهکارهای اقتصادی و تجاری و مالی: به طور طبیعی و با توجه به گستردگی و تنوع مرزها و جغرافیای ایران، استفاده از ظرفیت‌های جایگزین مانند مرزهای زمینی و دریایی شمالی و مبادلات با کشورهای همسایه، استفاده از ظرفیت همین کشورها به عنوان واسطه انتقال مانند پاکستان و سایر اقدامات که مجال بررسی همه آنها نیست. این موضوع، باعث می شود با متنوع‌سازی مبادی صادرات و واردات کشور، هم در بلندمدت اقتصاد کشور مقاوم شود و هم در کوتاه مدت دشمن نتواند تنفس ما را صفر کند. با این حال این موضوع خود چهار مشکل دارد: ۱. وقتی حدود ۸۰ درصد تجارت کشور از مرزهای جنوبی دریایی بوده، جایگزینی سریع آن در کوتاه مدت ممکن نیست و این راهکارها نیز در بلندمدت تاثیر مثبت‌تری دارد. ۲‌‌. مشکل بعدی اینجاست که اقدامات فوق، در صورتی که همراه با تلاش های عملی برای رفع حصر نباشد، به مانند تجربه تحریم ها، نوعی پذیرش ضمنی محدودیت ها و تلاش برای دور زدن آن است. در حالی که سرمایه گذاری اصلی ما باید بر طبیعی‌سازی وضعیت باشد. ۳. محدود شدن بخش اعظم مبادی(دریای جنوب) و ایجاد راه‌های دیگر، می تواند باعث شود که باز به مانند تجربه تحریم‌ها، آمریکا و یا کشورهای همسایه بخواهند از این موضوع سوءاستفاده کرده، به نوعی دست ما زیر ساطور این کشورها بوده و در سایر عرصه‌ها محدود گردیم(ارجاع به تجربه تلخ امارات). ۴. در نهایت طبیعتا آمریکا نیز بیکار نمی‌ماند و سعی می کند با روش‌هایی همین مسیرها را نیز ضربه زند که طرح گزینه محاصره زمینی(که باید مفصلاً آن را بررسی کنیم) یکی از آنهاست. / ۷ @Muhallel