سیری در نامه ۳۱ #نهج_البلاغه بخش ششم چهارشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۰ @estentagh @rezakarimi

نقدهای جشنواره فجر ۱۴۰۰ نقد فیلم هناس mehrnews.com/xX5mw نقد فیلم‌موقعیت مهدی mehrnews.com/news/5422127 نقد فیلم مرد بازنده mehrnews.com/xX5FC نقدهای کوتاه فیلم‌های ضد، دسته دختران، بدون قرار قبلی و بیرو هم به زودی منتشر می‌شود.

در #جشنواره_فجر علاوه بر پوشش‌ها‌و رفتارهای نامتعارف... عذرخواهی بازیگر از اینکه مجبور است موهایش را بپوشاند یا یک فیلمنامه نویس، که به اشتباه داور نامیده شد، صراحتاً تولد خارج از ازدواج را با حلال زادگی یکی دانست! همگی اظهارات دردناکی بودند و نباید نسبت به آنها ساکت بود. اما باید دانست امسال تفاوت رویکرد‌ها جدی تر شده بود. بعد از فیلم ضدقهرمان قهرمان، فیلم‌های قهرمان محور مهمی ساخته شده و جوابی به آن‌ اثر محسوب می‌شود. در جشنواره چهلم دو فیلم مستقیماً درباره دو قهرمان شهید، #مهدی_باکری و #داریوش_رضایی_نژاد، بود و فیلم دسته دختران یک اثر دفاع مقدسی مجموعا قابل قبول بود و فیلم "ضد" شجاعانه و هنرمندانه درباره هفت تیر قصه گفت و  در فیلم بدون قرار قبلی لحظات معنوی و ملی بسیار جدی دیده شد. فیلم بیرو هم روحیه امید و مقاومت را ترویج می کرد‌ و فیلم شادروان فقر را بدون نیهیلیسم نمایش داد. بهترين بازیگر جشنواره گفت با بازی در این فیلم ایمانم به خدا بیشتر شد. بهترین فیلم جشنواره درباره یک شهید بود و فرم و محتوا هر دو ستایش برانگیز بود و منتقد انقلابی و غیرانقلابی را به تحسین واداشت.  در جنگ روایت ها منصفانه باشیم. در روايت صحیح از جشنواره فجر و بیان اینکه جشنواره با فجر چه نسبتی دارد؟، نباید فقط نقاط سیاه را گفت.  غیرت دینی فقط این نیست که نهی از منکر کنیم... امر به معروف و شکر نعمت هم لازم است.  @rezakarimi

پرسش هایی درباره متاورس پنجشنبه 5اسفند 1400 @rezakarimi

شبی تابستانی به همراه #شهید_محمد_حسین_علیخانی و یکی از همکارانش بعد از نماز مغرب و عشاء سوار بر ماشین در خیابان های شهر راه افتادیم. چندبار گفت باید ما را مهمان خوراکی کنی! من هم اعلام آمادگی می کردم ولی نهایتاً خود آقا حسین بود که ما را به بستنی مهمان کرد! حالا دیگه شبگردی ما طول کشیده بود ماشین به سمت میدان خروجی شهر حرکت کرد. من گفتم خب دیگه برگردیم! جوابی ندادند و از شهر خارج‌شدیم و در جاده نیمه‌تاریک ماشین سرعت گرفت! ساعت از نیمه شب گذشته بود، گفتم دیگه قرار ما این نبود! چه خبره! باز هم جواب درستی نشنیدم. با خودم گفتم نکنه شوخی کنان خیلی دور شویم! بعد از مدت کوتاهی آقا حسین که جلو‌نشسته بود با همان حالت روبه جاده و مسیر روبرو شروع به خواندن آواز کرد: چرخ با این اختران ، نغز و خوش و زیباستی  صورتی در زیر دارد آنچه در بالاستی  این سخن را در نیابد هیچ فهم ظاهری  گر ابونصراستی و گر بوعلی سیناستی  من تعجب کرده بودم و از شخصیت آرام و جدی که به راحتی احساساتی نمی شد آواز خواندن را انتظار نداشتم. اما گویا احوالات آدمها بعد از نیمه شب متفاوت می شود. پرسید: این شعر کیه؟ گفتم‌: نمی دانم اما در دلم‌ دنبال شاعران معروف می گشتم. خودش گفت این شعر از #میرفندرسکی است... همانطور که به این‌نام فکر می کردم، ‌ماشین دور زد و ما به شهر برگشتیم. اکنون‌که ‌به ‌مضامین این شعر فکر می کنم آن را وصف احوال شهید علیخانی می بینم. او که مدتی اهل فلسفه بود تمنای گذر از فلسفه داشت و در طلب صورت پنهان هستی بود که با فهم ظاهری‌حتی در نوشته‌های ابونصر فارابی و بوعلی سینا یافت نمی شد بلکه‌ در عرفان عملی است که‌ حقیقت آشکار می شود. @rezakarimi

پرسش هایی درباره متاورس پنجشنبه 5اسفند 1400 (فایل تصویری به همراه اسلایدها) دانلود با کیفیت بالاتر https://www.aparat.com/v/vDARs دانلود فایل صوتی در همین کانال @rezakarimi

سیری در نامه ۳۱ #نهج_البلاغه بخش هفتم اهمیت و آثار سیر در زمین و تفکر در تاریخ چهارشنبه ۴اسفند ۱۴۰۰ @estentagh @rezakarimi

👆👆👆 کتاب بر سفره توحید شرح مناجات شعبانیه تولید مؤسسه جوانان آستان قدس رضوی است است. این کتاب ساده و روان و گذرا نوشته شده ولی در عین حال نویسنده از ظرائف عرفانی و دینی و عقلی که برای شرح مناجات لازم هستند آگاه است. در بخش اول اهمیت دعا و و جایگاه رفیع و مستند مناجات در نسبت با ادعیه بی سند (مثل ادعیه روزانه ماه رمضان) بررسی می شود. ادعیه ومناجات شعبانیه برخلاف روایات کمتر نقل به معنا هستند و از امام خمینی نقل است که ادعیه برخلاف احادیثی که به اقتضای مخاطب ساده هستند، مضامین عالی و بلندی دارند. پس بايد باب معارف را از ادعيه فهميد. در بخش دوم شرح مناجات شروع می شود و در ابتدا به حقیقت صلوات می پردازد و با شواهدی عقلی و نقلی به این نتیجه می رسد که حقیت صلوات «الّلهم صلّ علینا » خواهد بود؛ زیرا از ابتدا تا انتهای این دعا ، خیرش نصیب ما ( که شعاع وجود پیامبر و اهل بیت هستیم) می گردد. یکی دیگر از مباحث قابل تأمل کتاب درباره این فراز از مناجات است که «... إنْ أدْخَلتَنی النَّاَر أعْلمْت أهْلهَا أنّ أحبّكَ». در بحث های عرفانی اخلاقی این سؤال مطرح است که آیا بنده مجاز است در برابر خداوندمتعال این گونه سخن بگوید ؟ اصل این طرز سخن گفتن، از قرآ ن است که موسی ع گفت: أتْهلكنَا بَا فعَلَ السّفَهَاء منَّا (اعراف155). ظاهر آن اعتراضی ولی درواقع نوعی بیان ارادت عاشقانه است. یک نکته مفید دیگر پاسخ به این نکته است که ائمه چطور در اینجا به سهو و تباعد از خدا اعتراف می کنند؟ و با دو وجه این نکته پاسخ داده شده است که به نظر می رسد کماکان جای پاسخ باقی باشد. شاید حجب النور در ادامه همین مناجات (که در این کتاب هم به خوبی تفاوت آن را با حجب ظلمانی اشاره می کند) بهتر می تواند این پرسش را پاسخ بدهد. مؤلف معتقد است ما با واژگانی مانند انقطاع الی الله لقاءالله بیگانه ایم و نهایت درخواست ما مثلا گرفتن گذرنامه کربلاست در حالی که نباید به زیارت ظاهری بسنده کرد و حقیقت زیارت امام زیارت خداست.

ماه #شعبان ماه دعاهای عاشقانه است. #مناجات_شعبانیه و دیگر دعاها مانند #دعای_کمیل (که‌در شب نیمه شعبان هم توصیه شده است) بر اين مضمون هستند که امل از عمل مهمتر است. البته عمل مهم است ولی بدون امل، انسان مدارانه و متکبرانه است. امل امید ما به خداست و عمل امید ما به خود است. کسي كه به عمل خود مي نگرد متکبر يا مستکبر (کسي که تمايلش به رويگرداني از دعاست:مؤمن/60) است اما کسي که به امل و اميد و آرزويي که به کسي که تسليمش شده دارد، مي نگرد اهل نياز است. کسي که تسليم نيست به عمل خود تکيه دارد پس بايد خواهان اجراي عدالت باشد اما کسي که به جاي اعتماد به خود به فضل او چشم دوخته مي گويد: من را بر عفوت سوار کن نه بر عدلت(خطبه۲۲۷ نهج البلاغه). اين دو کلمه ومشابه آنها (مثل مغفرت وفضل درمقابل عمل يا گناه) بسيار تکرار شده اند. با امید و دعاست که انسان به مقام فنا می رسد. عبارات زيبايي که در مناجات شعبانيه آمده است همگي از «کمال انقطاع به سوي خدا» مي گويند: «اگر من اهل اين نيستم که رحمتم کني تو اهل اين هستي که به من جود کني... جودت از اميدم و عفوت از عملم،افضل است...اگر مرا به جرمم بگيري تو را به عفوت مي گيرم. اگر در وقت طاعتت عملم کوچک است در وقت اميدت املم بزرگ است...»! امید در مناجات شعبانیه آنقدر قوت دارد که عبد خدا را عاشقانه تهدید می کند: خدا یا اگر من را در جهنم بیندازی به اهل آن اعلام می کنم که دوستت دارم. دعا سلاح مؤمن است و بلکه تنها سلاح او! اگر لطف یار نبود سعي وزياد عمل کردن،خون دل خوردني بيشتر نبود. دولت آن است که بي خون دل آيد به کنار ورنه با سعي و عمل باغ جنان اين همه نيست

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفته است: در جشنواره فجر سال آینده باید چندین فیلم ارزشمند قرآنی به نمایش دربیاید. روز بعد یک کارگردان قدیمی سینما، داریوش مهرجویی، ویدیویی تند و عصبانی درباره لغو پروانه نمایش فیلمش منتشر می کند و ساعتی بعد یک منتقد سینما، حسین معززی‌نیا، این دو خبر را به هم ربط می دهد و می گوید: "هر وزیر تازه خودش را موظف می‌داند یک جشنواره‌ی فجر محافظه‌کار و فیلترشده برگزار کند... لازم است وزیر ابتدا مصاحبه کند و بگوید دستاورد ما را در جشنواره‌ی آینده خواهید دید که چندین «فیلم قرآنی» خواهیم شد (یعنی دستور می‌دهیم بشود و خواهد شد، خیال‌تان تخت) بعد هم فیلم‌های سینماگران مشکوکی مثل داریوش مهرجویی چندین و چند بار بازبینی شود...نتیجه‌ی این بازی تکراری، هدر دادن بودجه‌های دولتی برای سفارش دادن آن «فیلم‌های قرآنی» است که آسیبش به فرهنگ کشور بیش از فیلم‌های داریوش مهرجویی، ناصر تقوایی و دیگرانی است که همیشه مشکوک به حساب می‌آیند و غیرخودی". این نزاع فارغ از جوسازی‌های احساسی، فرصت دوباره‌ای است برای پرداختن به یک پرسش مهم که شهید آوینی مطرح کرد: یک مسئله مهم این است که سینمای دینی و اسلامی دقیقا چیست؟ چقدر ممکن الوقوع است؟ و چقدر محتوای سینما باید ملاک ارزیابی قرار بگیرد؟ چقدر صرفا با گفتن "باید" و اختصاص بودجه سینمای قرآنی محقق می‌شود و چقدر دولتمردان برای تحقق این "باید" نیاز به اندیشه‌های شهید آوینی دارند. از یک سو آوینی را به ستیز با غرب و تکنیک و سینما می شناسند و امثال مهدی نصیری با توصیه به اکل میته می‌کنند و از سویی دیگر، از آنجا که شهید آوینی در جایی گفته بود من تعبیر سینمای اسلامی را نمی پسندم، بعضی اطرافیان او نتیجه گرفته اند که او سینمای اسلامی را قبول نداشت و این نتیجه گیری درباره سید شهیدان اهل قلم غریب است. صاحب این نگرش با تفسیر خود تیغ شمشیر آوینی علیه غرب را کند می‌کند و خواسته یا ناخواسته انگیزه دغدغه تبلیغ دین در سینما را کمرنگ می‌کند. اکنون چه باید گفت؟ شهید آوینی علیه فیلم‌های شعاری و سطحی که برخی مذهبیون ساختند موضع گرفت. او می‌گفت سینما آنچنانکه هست مسلمان‌شدنی نیست ولی نه آنکه در طلب سینمای اسلامی نباشد. او می‌گفت: ما چاره‌ای نداریم جز آنکه سینما را یک بار دیگر در ادب و فرهنگ اسلام معنا کنیم. ما باید قابلیت‌های کشف ناشده سینما را در جواب فرهنگ و تاریخ خویش پیدا کنیم… و چه کسی می‌تواند ادعا کند که سینما دیگر قابلیت‌هایی را ناشناخته ندارد؟ یادداشتهای تکمیلی: آیا ذات سینما شیطانی است؟ mehrnews.com/xRCYT مواجهه انتقادی با غرب mehrnews.com/xNYXZ @rezakarimi

اَحکام و اِحکام ضرورت دیگرشناسی و غرب‌شناسی چیست؟ سیری در نامه ۳۱ #نهج_البلاغه بخش هشتم چهارشنبه ١٨اسفند ۱۴۰۰ @estentagh @rezakarimi

موج گرامیداشت نظامی در کشور حرکتی مثبت است نام #حکیم_نظامی یکی از فرصت های مناسب برای فعالیتهای فرهنگی ملی و عمومی است. در شرایطی که بعضی از مردم نسبت به برنامه های انقلابی روی خوش نشان نمی دهند و انقلابیون نسبت به بعضی برنامه های غیرانقلابی موضع گیری می کنند، برنامه ریزی بر اساس هویت مشترک بسیار راهگشاست. اگر به حضور مردم در مقام افاده و استفاده اعتقاد دارید، اگر به ضرورت کار برای #قشر_خاکستری اعتقاد دارید و اگر به وحدت و همدلی بیش از اختلاف وتفرقه و انزوا اعتقاد دارید چاره ای نداریم که سرمایه های فرهنگی این کشور را قدر بدانیم. #نظامی یکی از این سرمایه هاست... شاعر و حکیمی است که بسیاری از اشعارش در دل عوام نفوذ کرده است از «بسم الله الرحمن الرحیم هست کلید در گنج حکیم» تا «ای همه هستی زتو پیدا شده...» از «در ناامیدی بسی امید است...» تا «کم گوی و گزیده گوی جون درّ»، از مناظره حکیمانه خسرو و فرهاد تا اشعار عمیق مخزن الاسرار. در جنگ فرهنگی ما به کسانی نیاز داریم تا هم آن قدر ساده باشند که مردم به آنها رو کنند و هم آنقدر عمیق، اهل معرفت به دنبال فهم و کشف سخنانشان باشند. کاری نداریم که کشور بیگانه تحت تأثیر چه کسی نظامی را شاعر غیرپارسی نشان می دهد! مهم این است که اگر سازمان های عمومی و فعالان فرهنگی نظامی و سعدی ومولوی و حافظ را نمی شناسند باید بدانند بخشی از سرمایه جنگیدن در تهاجم فرهنگی را از دست داده اند... @rezakarimi