_

_

_

به روزرسانی کردن ایتا اشتباه بزرگی بود.

یک جوری زندگی کن که فقط تو می‌تونی.

راه دوری بین ما نیست اما باز اینم زیاده.

همیشه قرار نیست تبعات یک اتفاق سنگین به سوگواری‌های رایج؛ گریه و افسردگی، منجر بشه. گاهی هم به 《خودغفلتی》 《بی‌لذتی》 《مقابله‌ی ناسازگارانه》 تبدیل می‌شه. دختر شاد ما تلاش می‌کنه دیگه شاد نباشه؛ آرایش نمی‌کنه. ورزشکاری که به الکل رو میاره و خودمراقبتی رو کنار می‌ذاره. و خانمی که نمی خواد میلی به آشپزی، تمیزکاری و حتی عشق ورزیدن به همسرش داشته باشه. گاهی پشت تمام این رفتارها، یک شکل پنهان از خودمحروم‌سازی وجود داره؛ محرومیت آگاهانه‌ از لذت، مراقبت و چیزهایی که زمانی حال خوب کُن بوده. انگار فرد، نه‌ فقط با اتفاقی که براش افتاده، بلکه با خودش هم وارد جنگ می‌شه؛ و مدام ذهنش به این فکر می کنه: " اگر قرار نیست اون چیزی که می‌خواستم داشته باشم، پس قرار نیست از هیچ چیز دیگه‌ای هم لذت ببرم " و همین‌جا، سوگ می‌تونه از یک احساس موقت فراتر بره؛ انزوا و افت عزت‌نفس رو بیشتر کنه و کم‌کم غم رو به بخشی از هویت فرد تبدیل کنه. گاهی آغاز ترمیم زمانی عه که دست از تنبیه خودمون برداریم و زندگی کنیم.

عمری دگر بباید بعد از حیات مارا کاین عمر طی نمودیم، اندر امیدواری! - جناب سعدی -

_

گوشه ذهنم خاک می‌خورد.