‌۰۰:۳۶/ ۷ فروردین ارزیابی اطلاعاتی: ترامپ ادعا کرد حمله به زیرساخت برق ایران را تا دوشنبه ۱۷ فروردین به تعویق انداخته است. اطلاعات موجود نشان می‌دهد علت اصلی این امر، هراس عمیق از انهدام سریع زیرساخت انرژی رژیم اسراییل و منطقه توسط ایران، نپیوستن نیروی دریایی انگلیس به عملیات و کامل نشدن پدافند امریکا در منطقه است که طی ۲۰ روز گذشته ضربه اساسی خورده است. نکته کلیدی این است که داده‌های اطلاعاتی نشان می‌دهد این امر ارتباطی به تلاش برای حمله به جزایر و سواحل ایران ندارد و آن عملیات مستقلا در حال برنامه‌ریزی است. این پروژه نیز با دو‌ مانع احتمال تلفات بسیار بالا و انهدام فوری زیرساخت کشورهای میزبان نیروهای امریکایی مواجه شده است. ایران شب گذشته اعلام کرد اطلاعات دقیقی درباره کشور میزبان نیروهای امریکایی دارد و به زیرساخت آن حمله پیش‌دستانه خواهد کرد. این نیروها هنوز به منطقه نرسیده‌اند. @dolfiniran

‌۰۱:۰۹/ ۷ فروردین پهپادهای FPV حزب‌الله معادله نبرد زرهی و زمینی را در لبنان متحول کرده‌اند. تلفات رژیم اسراییل گسترده است و پیش روی آن درون خاک‌ لبنان کاملا متوقف شده. هدف ارتش رژیم ایجاد یک منطقه حائل در خاک لبنان است اما به دلیل توان فوق‌العاده یگان رضوان زمین‌گیر شده است. @dolfiniran

ترامپ باز هم عقب‌نشینی کرد رئیس‌جمهور آمریکا با این ادعای موهوم مبنی بر درخواست تهران، گفت که حملات به نیروگاه‌ها و زیرساخت‌های انرژی ایران را ۱۰ روز دیگر نیز به تعویق انداخته است.

ترامپ: «طبق درخواست دولت ایران، لطفاً اجازه دهید این بیانیه به منزله توقف دوره تخریب نیروگاه‌های انرژی تا ۱۰ روز تا دوشنبه، ۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۸ شب به وقت شرقی باشد. مذاکرات در حال انجام است و علیرغم اظهارات نادرست رسانه‌های جعلی و دیگران، مذاکرات به خوبی پیش می‌رود.»

مذاکرات در حال انجام است 😂😂😂 با خورزوخان داره مذاکره میکنه 😂😂😂

❌️واکنش عراقچی به خبرنگار آمریکایی تبدیل شده به معروف ترین میم دنیا!

اقای #قوه‌قضائیه! چرا چهره مزدوران و وطن‌فروشان دستگیر شده شطرنجی می‌شود؟؟ بی‌آبرویی، کمترین و ناچیزترین مجازات اینهاست علاوه بر نشان دادن چهره، اینها را در سطح شهر و تجمعات مردمی بچرخانید تا داغ ننگ و عار وطن فروشی و مزدوری همیشه بر پیشانیشان نقش ببندد #حق‌گو

لزوم توجه بیشتر به مطالب رسانه های غربی این روزها، همانند همیشه رسانه های غربی به طور مداوم و ساعتی، در حال انتشار گزارشات و تحلیل های مختلف در خصوص جنگ فعلی هستند. نکته اینجاست که همواره باید با دیده ظن و تردید به این گزارشات توجه کرد. اکنون اگر بخواهیم یک خط عمده را در این مطالب شناسایی کنیم، صحبت از بی هدف بودن جنگ در کاخ سفید، وجود اختلافات عمده در میان مقامات آمریکایی، گاه القای وجود شکاف میان ترامپ و نتانیاهو و بحث از طراحی روزانه جنگ است. نگارنده قصد تکذیب یا تایید این ادعاها را ندارد کما اینکه طبعا بخشی از آنها درست است اما نکته اینجاست که رسانه های غربی از آکسیوس و وال استریت ژورنال و واشنگتن پست تا گاردین و بلومبرگ و ...، سابقه ای سیاه در عرصه اخبار فوق دارند که نقطه اوج آن، پیش از جنگ 12 روزه و پیش از جنگ فعلی است؛ جایی که همه آنها قصد القای این موضوع را داشتند که کاخ سفید بر گزینه توافق حساب باز کرده، در خصوص تهاجم نظامی به ایران اجماع نظر ندارد و علی رغم وجود گزینه ها روی میز، هنوز طرح نظامی خاصی تصویب نشده است. با این حال بعدا مشخص شد که یک به یک این خطوط اشتباه بوده و دشمن نه تنها خود را آماده حمله کرده بود که طرح آن نیز تصویب شده و رایزنی های عملیاتی میان سنتکام، آمان و ... جریان داشت که اتفاقا بسیاری از آنها را همان موقع در کانال بررسی کرده بودیم. شاید گل سر سبد این ادعاهای مخدوش و ضد و نقیض را باید در موضع ویتکاف و کوشنر دانست جایی که آنها تاکید داشتند ویتکاف و کوشنر مخالف گزینه نظامی بوده و بر تداوم مذاکرات تاکید دارند اما یکی از همان رسانه های غربی چند روز پیش ادعا کرد که ترامپ از این دو گلایه کرده که چرا اخبار واقعی مذاکرات را به وی نداده و در واقع برای نتانیاهو کار کرده اند! نظر منفی ایران بر حضور ویتکاف و کوشنر نیز موید این مطلب است که حداقل آنگونه که پیش از این توصیف می شد، این دو صلح طلب نبودند! بنابراین هر چند باید محتوای رسانه های فوق و خطوط اصلی آن ها را شناسایی کرد، اما اصل بر گزارشات موثق اطلاعاتی و سنجش تحرکات دشمن بر روی زمین است. @Muhallel

‌۰۱:۰۹/ ۷ فروردین عملیات در ساحل امارات و بحرین، در صورت ورود نیروهای امریکایی به خاک ایران در دست بررسی قرار دارد. @dolfiniran

‌۰۱:۳۶/ ۷ فروردین برخلاف اظهارات ترامپ هیچ مذاکره‌ای میان ایران و امریکا در جریان نیست و مسیرهای تبادل پیام نیز مسدود شده است. ایران حتی تبادل یک طرفه پیام را برای استراتژی جنگی خود مضر می‌داند. ترامپ برای آرام کردن بازارهای مالی و ایجاد اختلاف در ایران، عمدا راهبرد دروغگویی بی‌پروا را در پیش گرفته است. @dolfiniran

🔹برخلاف آن‌چه بعضی فکر می‌کنند، این‌گونه نیست که امریکایی‌ها، به عنوان یک ابرقدرت، همهٔ جوانب را در محاسبات‌شان لحاظ کرده و بتوانند آن را اجرا کنند. همیشه رفتار آن‌ها هوشمندانه نیست. برداشت و درک من از آن‌چه در منطقه و موضوعات فلسطین، عراق، سوریه، یمن و دیگر مسائل تجربه کردم این است که امریکایی‌ها در محاسبه بر روی کاغذ پیشرفته عمل می‌کنند؛ در مرحلهٔ برنامه‌ریزی عالی هستند، در تقسیم کار و حوزهٔ تئوری کارشان را خیلی خوب انجام می‌دهند؛ اما همهٔ این‌ها وقتی ارزش پیدا می‌کند که بتوانند همین برنامه‌ها را روی زمین پیاده کنند. امریکایی‌ها معمولاً هنگام اجرای طرح‌هایشان چند مشکل دارند. اولین نگرانی آن‌ها در همهٔ صحنه‌های درگیری این است که مبادا کشته شوند. این مسئله در همهٔ رده‌های آن‌ها وجود دارد.¹ روی کاغذ همه چیز عالی است؛ اما ضعف‌شان روی زمین در بخش‌هایی است که باید نقشهٔ طراحی‌شده را اجرا کنند. مشکل دوم امریکایی‌ها این است که اساساً منطقه را نمی‌شناسند. آن‌ها بعد از پانزده سال حضور در عراق هنوز از این کشور، مردم و فرهنگ آن شناخت خوبی به دست نیاورده‌اند. شواهد زیادی وجود دارد که این گفته را تأیید می‌کند. ۱.در سال‌های اول بعد از سقوط حکومت صدام در ترکیب هیئتی، همراه نمایندهٔ سازمان ملل در عراق، وقتی می‌خواستیم وارد منطقهٔ سبز بغداد شویم، چیزهایی دیدم که جالب بود. مثلاً نظامیان، سیاسیون و نیروهای امنیتی امریکا، اعم از خانم و آقا، در زمانی مشخص دنبال این بودند که به استخر و ورزش و تفریح برسند. هنگام ورود به منطقهٔ سبز ما را در گیت بازرسی مقداری معطل کردند. علت این بود که می‌گفتند الان وقت استراحت سگی است که باید خودروها را تفتیش کند. در زمان انتظار ما، چند سرباز امریکایی نزدیک گیت ورودی ایستاده بودند. من از ماشین پیاده شدم و به طرف یکی از آن‌ها که نزدیک ما بود رفتم؛ می‌خواستم از او سؤال کنم: «سگ شما کی خواهد آمد؟» از صدایش متوجه شدم آن سرباز خانم است. از او پرسیدم چه مدتی است که در عراق است؟ گفت: «حدود بیست و هفت روز.» پرسیدم: «چرا به عراق آمدی؟» گفت: «من در فلان ایالت امریکا زندگی می‌کنم. بعد از این‌که ارتش اطلاعیه داد برای جنگ در عراق سرباز جذب می‌کند، من و نامزدم ثبت‌نام کردیم و در منطقه‌ای شبیه آب‌وهوای عراق حدود سه ماه آموزش دیدیم. به ما گفته بودند بابت شش ماه مأموریت چقدر دست‌مزد به ما می‌دهند. من و نامزدم دیدیم اگر شش ماه به عراق برویم، با دست‌مزد آن می‌توانیم خانه و یک ماشین بخریم و حدود بیست سال برای زندگی خود پول متوسطی داشته باشیم. فکر کردیم چه کاری پردرآمدتر از این می‌توانیم پیدا کنیم؛ تصمیم‌مان را گرفتیم. اما بعد از این‌که همه کارها انجام شد، نامزدم ترسید و منصرف شد. گفت برای بیست سال آینده برنامه‌ریزی کرده‌ایم، ولی به جایی مثل عراق می‌رویم، اگر کشته شویم چه؟ من به حرف او اعتنا نکردم و آمدم. قمار کردم. اگر کشته شوم، همه چیز را از دست داده‌ام؛ ولی اگر زنده بمانم، چند سالی می‌توانم زندگی بی‌دغدغه‌ای داشته باشم.» باز هم در فرصت‌های دیگر مثل این با نظامیان خارجی مستقر در گیت‌های منطقه سبز صحبت می‌کردم. خیلی از آن‌ها اصلاً امریکایی نبودند. طرف می‌گفت من از فلان کشور امریکای لاتین یا افریقا آمده‌ام. اگر شش ماه در عراق بجنگیم، به ما اقامت دائم امریکا را می‌دهند. چنین نیروهایی همان کسانی هستند که باید روی زمین نقشه‌های امریکا را پیاده کنند. این‌ها انگیزه‌ای جز دریافت همان پول و دلار وعده‌داده‌شده ندارند. معلوم است که زنده ماندن برای‌شان از هر چیز مهم‌تر است. در نتیجه با کوچک‌ترین خطری صحنه را خالی می‌کنند. قسمتی از کتاب صبح شام خاطرات شهید حسین امیرعبداللهیان