مبتلایِ امید
زمان:
0:30
حجم: 136.1K
من وقتی تویِ اتاقمم خیلی راحت میتونم همهی چیزهایی که میخوام رو مجسم کنم! اما اونجا میون اون دخترها که آستین لباساشون پُفی بود، هرگز موفق نشدم...