معماران ایرانی تلاش میکردند مواد اولیه مورد نیاز خود را از نزدیکترین مکانها بدست آورند و چنان ساختمانسازی میکردند که نیازمند به مواد اولیه مکانهای دیگر نباشد و
#خود_بسند باشند.بدین گونه کار ساخت با شتاب بیشتری انجام میگرفت و ساختمان با طبیعت پیرامون خود "سازگارتر" می شده است و هنگام نوسازی آن نیز همیشه مصالح اولیه آن در دسترس بودهاست.
معماران ایرانی بر این باور بودند که مصالح اولیه باید "
#بوم_آورد" یا محلی باشد.
برای نمونه در ساخت
#تخت_جمشید، بهترین سنگ را از یک معدن در نزدیکی دشت مرغاب به دست میآورند.
در مناطق کویری از خاک رس محل یا نزدیک ترین شهر و در مناطق کوهستانی زاگرس و اطراف اغلب از گچ ، آهک و ساروج استفاده میکردند.
در مناطق شمالی و جنگلی بیشتر خانه ها از چوب و گِل محل ساخته میشد.
پ.ن:
۱_تخت جمشید (استان فارس)
۲_ کاروانسرای میبد (استان یزد)
۳_بافت قدیمی بلادشاپور (دهدشت،استان کهگیلویه و بویراحمد)
۴_خانه تاریخی محمد صادقی لاهیجانی (استان گیلان)
#با_من_همراه_باشید
#معماری_ایرانی_اسلامی
#بهبهان
محمد ستونه
کارشناس دفترفنی و کنترل کیفیت راهسازی و ابنیه فنی
https://eitaa.com/m_sotooneh