آی اس آی - خااااااااااااااااااائـن! تیغ فریاد گلویم را از درون خراشید و سرفه، مثل پنبه ای که در دهانم بچپانند راه حرف و فریاد را بست. پنجۀ بی نفس ماندن، گلویم را طوری فشار داد که یقۀ محمدرضا از لای انگشت هایم دررفت و توی خودم تا شدم. سرفه ها و میانجی های دعوا که رفتند و سالن خلوت شد، دیدم محمدرضا ساکت و آرام روی نیمکت کنارم نشسته. لیوان آب یک بار مصرف را به طرفم دراز کرد. زدم زیر دستش و نفسی گرفتم که باز دعوا کنم، اما فقط سرفه کردم و سرفه و سرفه. گرمای دستش پشت کتفم کمی آرامم کرد، ولی مگر می شد لطفی از او قبول کنم؟ دوباره زدم زیر دستش و با بلندترین صدایی که حنجره می گذاشت غریدم: «نامرد!» مثل کسی که چیزی می داند که دیگران بی خبرند، با افسوس سر تکان داد. مکثی کرد و بالاخره با لحن تند و طلبکار پرسید: - چرا «خائن»؟ چرا «نامرد»؟ - چرا؟!... تو داری میری! - گفته بودم نمی رم؟ - الان؟ - الان چشه؟ - الان که داریم موفق می شیم؟ الان که.... باز سرفه وسط حرف هایم پرید و به حنجره ام چنگ کشید. زلزلۀ سرفه ها راه اشک را باز کرد و چشمۀ چشمم پر آب شد. کتفم، هم گرمای دستهای محمدرضا را می خواست هم نمی خواست، اما تا جایی که اشک اجازه می داد، دیدم که ساکت نشسته و فقط همان طور با افسوس نگاه می کند. خس خس کنان گفتم: - نمی بینی همه میگن کار نظام تمومه؟ زمستون امسال رو نمی بینه؟ تو قدم های آخر رفیق نیمه راه شدی؟ هیشکی نه اون هم تو محمدرضا... نفس دوباره تنبلی کرد. معنای نگاهش را نفهمیدم، اما ماندم تا ببینم چه می خواهد بکند. گوشی اش را با صبر و تأنی از جیب درآورد. دودستی شروع کرد به تایپ کردن و چند لحظه بعد گوشی را به من داد. با تعجب و سوال گرفتم و نگاهی به صفحه کردم. - این چیه؟ - بخونش. - خوندم. که چی؟ - دُرست بخون. عصبی تر و بی حوصله تر از آن بودم که متن انگلیسی را درست بفهمم. متوجه شد. گوشی را گرفت و با اشارۀ انگشت به هر کلمه روی آن تأکید گذاشت: «700 تا دانشمند عراقی بعد از سقوط عراق ترور شدن». - شدن که شدن؛ به ما چه؟ به تو چه؟ این بار مستقیم در چشم هایم زل زد. انگار چیز واضحی را نفهمیده باشم، با تندی پرسید: «فکر می کنی چقدر طول کشید کار بورسیه¬م درست بشه؟» - چه ربطی داره؟ دو انگشتش را جلویم گرفت: «فقط 2 ماه. از درخواست تا ویزا» مانده بودم اینها چه ربطی به هم دارند که پرسید: «می دونی چرا من اومدم طرف شما؟» اگر هم گفته بود، الان یادم نمی آمد. یک لحظه فکر کردم دارد بازی ام می دهد. عمداً آسمان ریسمان می بافد که حرف را گم کند. خودش جواب سوالش را داد: - من با 92 تا مقالۀ I.S.I هیچ جا هیئت علمی نشدم بس که همه جا پارتی بازیه. هر ده کوره ای هم که بگی سر زدم. نشد؛ نـــذاشتن. سرفۀ سمج را به سختی قورت دادم و حرف را از دهنش گرفتم: - همینه! باید فساد نباشه، رانت و پارتی بازی نباشه. گرونی نباشه، زور نباشه، آزادی باشه، زندگی... دستش را بالا آورد که یعنی بس است. نمی خواستم ساکت شوم، اما یکی دو سرفۀ ریز که کنج گلو قایم شده بودند، نوبت را از من گرفتند و به محمدرضا دادند. گفت: «حرف خودم رو به خودم تحویل نده.» - حرف جدید می خوای؟ باشه! بشنو: من میگم حالا که موقعیت پیش اومده، حالا که شهید دادیم وقت فرار نیست. خون مهسا برات مهم نیست؟ همه حرف هات شعار الکی بود؟ - نخوندی دیگه! نخوندی بعد به من میگی خائن. ببیـــــــــن! هرچی شما به پیروزی نزدیک تر بشین، من باید زودتر برم اون ور. پذیرش من که انقدر زود اومده یعنی رو من و مقاله هام شناخت دارن؛ اینها الان برای من فرصته؛ فردا میشه تهدید... زندگی دیگه؟!... زندگی! - واستا ببینم؛ می خوای بگی I.S.I اونها رو ترور کرده؟ چرندیات رژیم رو باور کردی؟ - اگه اومدن تو رو ترور کنن ازشون کارت شناسایی بخواه. کاغذهای کثیف و لگدمال شده اش را جمع کرد و رفت. ماندم و در سکوت دور شدنش را تماشا کردم. #فردای_براندازی #داستانک https://eitaa.com/sadid_ch/327

صدای ملت در خانه ملت زمانی به درستی شنیده خواهد شد که ملت از نمایندگانشان، اعاده حق و حقوقشان را مطالبه کنند. ملت شریف ایران! برای خروج مجلس از انفعال، از نمایندگانتان بخواهید که صدای مطالبات بر حق شما برای استیضاح وزرای ناکارامد باشند... #استیضاح_وزیر_اقتصاد #استیضاح_وزیر_راه بلد طیب/کانال رسمی دکتر منان رئیسی https://eitaa.com/baladetayyeb

🎥 طراحی کم‌نظیر زخم‌های غزه در قالب یک طراحی متفاوت 👈 کانال حمید رسایی: eitaa.com/rasaee

🎤 مداحی بسیار زیبا و پر محتوا از حسین طاهری زمانه بر سر جنگ است، علی مولا علی مولا مدد از غیر تو ‌ننگ است، علی مولا علی مولا https://eitaa.com/sadid_ch/330

حیف یا میل؟! چرا کَک هیچ کس نمی‌گزد؟! 🔹به واژه حیف و میل دقت کرده‌اید؟ مضمون این واژه، سوء استفاده و یا اتلاف منابع است. مثلا اگر مدیری دست کج باشد مصداق میل بیت‌المال است ولی اگر به خاطر سیاستهای اشتباه و سوء مدیریت، سبب اتلاف منابع و کاهش بهره ‌وری شود مصداق حیف است. 🔹گرچه میل و مصادیق آن (نظیر اختلاس و ...) کاری بسیار ناپسند است اما آنچه برایم عجیب است این است که طی سالهای اخیر، سیاستهای اشتباه و حیف‌ها ، صدها برابرِ میل‌ها به کشور و ملت خسارت زده است اما برخلاف میل‌ها که جامعه نسبت به آن شدیدا حساس است، نسبت به حیف‌ها و خسارتهای کلان حاصل از آن، حساسیت چندانی وجود ندارد و به تبعش، کسی هم پاسخگوی این حیف‌ها نیست! 🔹برای آنکه کلی‌گویی نکرده باشم به دو مصداق اشاره می‌کنم: طی چند ماه اخیر، وزیر محترم اقتصاد با اتخاذ سیاستهای اشتباه و با شعار و ادعای حذف رانت ارزی، ارز نیمایی را حذف کرد اما این سیاست اشتباه سبب جهش بی‌سابقه ارز در بازار آزاد شد به نحوی که بیشترین جهش ارزی در ۱۰۰ روز اول دولتهای پس از انقلاب، در دولت فعلی و با سوء مدیریت بی‌سابقه ایشان اتفاق افتاده است. تا جایی که نرخ ارز که در شروع به کار ایشان حدود ۵۷ هزارتومان بود اکنون عدد ۸۰ هزار تومان را هم رد کرده است! معنایش آن است که سیاستهای اشتباه ایشان، ارزش پول ملی ما را طی حدود پنج ماه، بیش از ۳۰ درصد کاهش داده است و فی‌الواقع یک سوم دارایی‌های تک تک ما ایرانیان با سوء مدیریت و حیف‌های ایشان، ظرف پنج ماه باد هوا شده است! 🔹اگر خدای نکرده وزیر محترم اقتصاد، به جای حیف، از طریق میل و اختلاس، فقط یک هزارم این خسارت عظیم را به ما وارد کرده بود قطعا تاکنون بارها به مراجع قضایی و امنیتی احضار شده بود و احتمالا اکنون در بازداشت به سر می‌برد اما عجیب است که اکنون که هزاران برابرِ میل، از طریق حیف به ما خسارت وارد کرده است کَک هیچ کس نمی‌گزد! 🔹مثال دیگرش، سیاستهای اشتباه وزیر محترم راه در زمینه مسکن است. ایشان از مخالفان جدی افقی‌سازی و عرضه زمین به مردم است و چه زمانی که معاون وزیر بود (در دولتهای سابق) و چه اکنون که در مسند وزارت نشسته است، با سیاستهای انقباضی و عدم عرضه زمین به مردم، حیف‌ها و خسارتهای زیادی به مردم به ویژه اقشار ضعیف جامعه وارد کرده است. 🔹توضیح آنکه طبق مطالعات مبسوط انجام شده و با استناد به تجارب قبلی، زمان بهره‌برداری و اتمام پروژه‌های انبوه‌سازی و عمودی‌سازی، معمولا دو تا سه سال بیشتر از پروژه‌های افقی به طول می‌انجامد. معنایش آن است که اگر ایشان حاضر می‌شد که به جای عمودی سازی و فشرده‌سازی شهرها، زمین را به خود مردم واگذار کند تا خودشان با الگوهای یک یا دو طبقه خانه‌سازی کنند، زمان اتمام پروژه‌ها به جای مثلا سه تا چهار سال، به یک تا دو سال کاهش پیدا می‌کرد. 🔹واضح است که در کشوری که تورم سالیانه‌اش طی چند سال اخیر دائما چند ده درصد بوده، کوتاهتر کردن زمان اتمام پروژه چه اهمیتی برای مردم دارد. زیرا هر سال بهره‌برداری دیرتر از پروژه‌های مسکن به معنای تحمیل تورم چهل پنجاه درصدی و هزینه‌های بیشتر به متقاضیان است و لذا مثلا پروژه‌ای که می‌شد دو سال پیش با الگوی افقی سازی با آورده‌ی چهارصد میلیون تومانی مردم تکمیلش کرد سال بعد با آورده‌ی حتی یک میلیارد تومانیِ مردم نیز تکمیل نخواهد شد! این نوع تحمیل چند صد درصدیِ هزینه‌های بیشتر به مردم، مصداق بارز حیف منابع ملت است که نتیجه مستقیم سوء مدیریت خانم وزیر است (چه اکنون و چه زمانی که معاون وزیر و دبیر شورای عالی شهرسازی بودند). 🔹پس ایشان با سیاستهای اشتباهش به هر خانواده‌ای که متقاضی نهضت ملی مسکن است به طور متوسط چندصد میلیون تومان خسارت وارد کرده است. قطعا اگر ایشان خدای نکرده دست کج بود و یک هزارم این ارقام را میل کرده بود تاکنون بارها دادگاهی شده بود اما عجیب این است که اکنون که نه با میل، که با حیف، هزاران برابر خسارت بیشتری به مردم تحمیل کرده است کَک هیچ کس نمی‌گزد! 🔹این چند سطر را نوشتم تا اولا از ملت شریف ایران استدعا نمایم تا همانقدر که نسبت به میل (اختلاس و کج دستی و ...) حساس هستند لااقل همانقدر هم نسبت به حیف حساس باشند؛ ثانیا به همکاران ارجمندم در مجلس متذکر شوم که سکوت ما در قبال این حیف‌ها، به معنای شریک شدن ما در اتلاف منابع ملت است و بدیهی است که این نوع سکوت و همراهی با اتلاف منابع ملت و اجحاف به آنها چه عواقب اخروی در پی دارد... #استیضاح_وزیر_اقتصاد #استیضاح_وزیر_راه بلد طیب/کانال رسمی دکتر منان رئیسی https://eitaa.com/baladetayyeb

🎬 طلوع امید طوفان شاید شاخه‌ها را بشکند اما نمی‌تواند ریشه‌ها را از دل خاک بیرون کشد #سید_حسن_نصرالله #سیدحسن #حزب‌الله #طلوع_امید https://eitaa.com/sadid_ch/332

🎬 طلوع امید طوفان شاید شاخه‌ها را بشکند اما نمی‌تواند ریشه‌ها را از دل خاک بیرون کشد #سید_حسن_نصرالله #سیدحسن #حزب‌الله #طلوع_امید https://virasty.com/Ehsan_Karami/1735506213502556829

بی‌طرفی، اشتباهی راهبردی سیاست بی‌طرفی همان راهبرد غلطی است که حتی رضا پهلوی بی‌مایگی آنرا درک کرده بود اما جناح غربگرای ایران همیشه تاریخ اشتباهات خود را بازتکرار می‌کند. #بی‌طرفی https://eitaa.com/sadid_ch/334

تمام آزادی‌ام پاهایم قدرت همراهی‌ام را ندارند. هرطور شده پله‌ها را دو تا یکی بالا می‌روم و خودم را به پنجره می‌رسانم. چندبار صفحات گوشی را عقب جلو می‌برم تا بتوانم دوربین را پیدا کنم. پایین ساختمان رسیده‌اند. بی‌هدف شلیک می‌کنند و هر جنبنده‌ای را هدف می‌گیرند. یقۀ عماد، مؤذن مسجد روستا را می‌گیرند و سمت دیوار پرتش می‌کنند. عماد به دیوار تکیه می‌زند و در خودش جمع می‌شود، شاید می‌خواهد در پناه دیوار باشد! تمام تنم می‌لرزد. صدای به‌هم خوردن دندانهایم فضا را پر می‌کند. دستهایم سرد و کرخ شده است. سه نره غول ،عماد را محاصره می‌کنند و تفنگهایشان را سمتش نشانه می‌گیرند. آن‌که جلوتر ایستاده با کف پوتینش مرتب به سر و تن عماد می‌کوبد. صدای خرد شدن استخوانهایم را می‌شنوم! صفیه جیغ می‌زند و گریه می‌کند‌. زبانم در دهانم سنگینی می‌کند. صدای یخ زده‌ام فریاد می‌شود تا دخترکم را ساکت کنم‌. مهاجم با قنداق تفنگ به پشت عماد می‌کوبد تا مجبورش کند دمر دراز بکشد. _ یاالله ... رافضی نجس ... واق واق کن... بگو واق.. واق... مجبورش می‌کند چهار دست و پا راه برود و واق واق کند. نای ایستادن ندارم. گوشیم قبل از زانوهایم به زمین می‌افتد و دستانم سر صفیه را به آغوشم می‌کشند. اتاق پر از صدای نفس صفیه می‌شود. صدای رگبار تفنگهایشان در تکبیر و الله‌اکبر گم می‌شود... روسری‌ام را در دهانم گلوله می‌کنم، شاید تمام آزادی‌ام را در گلو خفه می‌کنم... #فردای_براندازی https://eitaa.com/sadid_ch/335

یووال هراری، تحلیلگر صهیونیست: الگوی دقیقی برای مقابله با یمن نداریم، زیرا آنها چیزی برای از دست دادن ندارند... یمن یعنی سرزمین مردمانی با قلب‌هایی مومن به مانند پاره‌های آهن، یعنی سرزمین ایمان، زهد، تقوا و‌ مجاهدت... سرزمین پرچم‌های برافراشته زرد. https://eitaa.com/sadid_ch/336

Iran’s post-Assad scenarios Tehran should target the roots of terrorism, not its branches By Ehsan Karami TEHRAN – After years of stagnation in northern and southern Syria, marked by the inaction against terrorists backed by a coalition of Hebrew, Arab, Turkish, and Western powers, we are witnessing a renewed wave of attacks by these groups. These actions have led to the destabilization of Syria, casting a shadow of uncertainty over the country's future and the broader region. Regardless of what unfolds in Syria and how its neighbors and international actors like Russia might react, a crucial question remains: what will be Iran's course of action? Read Here: https://www.tehrantimes.com/news/508114/Iran-s-post-Assad-scenarios https://eitaa.com/sadid_ch/338

Iran’s post-Assad scenarios Tehran should target the roots of terrorism, not its branches By Ehsan Karami TEHRAN – After years of stagnation in northern and southern Syria, marked by the inaction against terrorists backed by a coalition of Hebrew, Arab, Turkish, and Western powers, we are witnessing a renewed wave of attacks by these groups. These actions have led to the destabilization of Syria, casting a shadow of uncertainty over the country's future and the broader region. Regardless of what unfolds in Syria and how its neighbors and international actors like Russia might react, a crucial question remains: what will be Iran's course of action?This comes as Iran is also facing other challenges, including sanctions, occasional attacks on its scientists and allied political leaders, and a regime that’s constantly threatening to strike its nuclear sites. Given the current situation in the region, the Islamic Republic of Iran appears to have three general strategic options. Each of these scenarios carries costs. Any of these options could be chosen in an effort to halt the escalating pressures against Iran’s interests and mitigate the existing threats. 1. Adopting a regional agreement and abandoning the Resistance This involves agreeing to implement a regional agreement similar to the JCPOA nuclear deal, withdrawing advisory, intelligence, and operational forces from West Asia, and ultimately abandoning the resistance strategy. Implementing this scenario, and consequently severing ties with the Axis of Resistance in the region, would lead to a loss of Iran's strategic depth. The Shia populations across West Asia, from India to Greece and North Africa, would be subjected to massacres, genocide, aggression, and encroachment. Iran would be contained and isolated within its own borders. Its potential to act as a powerful and influential force on the regional and world stage would be significantly diminished. Furthermore, Iran would likely face internal issues such as separatism, terrorism, and widespread unrest. 2. Engaging in protracted regional conflict This entails remaining in West Asia and engaging in a prolonged, attritional battle with terrorist groups in Syria, Iraq, Lebanon, Afghanistan, and other areas. Given the superior economic, political, military, and security capabilities of the United States, which is backing these terror outfits, this conflict would likely continue until Iran is completely exhausted or severely weakened, draining its resources and power. While a variation of this strategy could involve deploying significantly more military and security forces, assigning clear objectives across all fronts, and aiming to eliminate terrorism more quickly, the fundamental outcome of both approaches remains the same: the weakening of Iran's economy, war casualties, and, crucially, the failure to neutralize the threats facing Iran. 3. Targeting the primary actors and their interests There is a strong and prevalent understanding regarding Israel's role in Iran's internal and external challenges. Since the 1979 Islamic Revolution, Israel has consistently been a primary actor, either directly or indirectly, in Iran’s domestic and international crises. This involvement spans from sanctions, wars, and coups to cultural and economic aggression, and even extends to security sabotage and terrorist acts. This perspective is supported by considerable evidence, and, at times, Israel has even officially acknowledged its actions. Those who subscribe to this perspective argue that a decisive solution to Iran's internal and external crises involves directly targeting Israel and its interests. Their rationale is that if Israel plays a direct role in these crises, it can be pressured to retreat and de-escalate the situation. Alternatively, if Israel's involvement is indirect, its powerful lobby and influence can be leveraged to pressure other actors to reduce tensions and curtail pressure on Iran, thereby indirectly containing the crises.