🚦جنگ و درس هایی تربیتی برای خانواده #بخش_دوم ✍️ #دکتر_بشیر_خالقی‌پور ۴. مهارت‌های زندگی عملی و خوداتکایی در جنگ، سیستم‌های عادی زندگی از کار می‌افتند. خانواده‌ها مجبور می‌شوند، تعمیرات کوچک، کمک‌های اولیه و مدیریت منابع را خودشان انجام دهند. افرادی که از مهارت‌های خوداتکایی پایه برخوردارند، بهتر می‌توانند با پیامدهای بحران کنار بیایند و اضطراب کمتری تجربه می‌کنند. ضمناً فرزندان می آموزند که وابستگی به ابزارهای ارتباطی، اینترنت، برخی سرگرمی های دیگر را باید از خود جدا کنند. ۵. آگاهی تاریخی و انتقال خرد بین نسل‌ها راویان جنگ که در میدان مبارزه بوده اند، حاملان خاطرات و درس‌های تاریخی هستند. گفت‌وگو بین بزرگترها و کودکان درباره تجربیات زمان جنگ، باعث انتقال خرد، ایجاد حس هویت و درک عمیق‌تر از تاریخ می‌شود. صحبت کردن درباره این تجربیات البته به صورت سازنده و با اجتناب از عوامل اضطراب زا، می‌تواند به جای انتقال آسیب، باعث انتقال تاب‌آوری شود و به فرزندان هویت و قدرت می‌بخشد. این کار او را به گذشته پیوند می‌زند و برای آینده آماده می‌کند. ۶. مراقبت از سلامت روان بررسی‌های علمی نشان داده که شرایط جنگی عامل برخی از آسیب‌های روانی (PTSD، اضطراب، افسردگی) است و افراد آسیب دیده نیاز به درمان و حمایت دارند. خانواده ها باید فضایی امن برای بیان احساسات منفی (ترس، غم، خشم) فراهم کنند. جنگ به خانواده‌ها می‌آموزد که هدف غایی تربیت، پرورش فرزندانی نیست که فقط در شرایط ایده‌آل موفق باشند، بلکه پرورش انسان‌هایی تاب‌آور، معنوی، متعهد به جامعه و مجهز به مهارت‌های زندگی است که می‌توانند در سخت‌ترین شرایط نیز نه تنها زنده بمانند، بلکه شرافتمندانه و انسانی زندگی کنند. این درس‌ها را می‌توان در قالب قصه‌گویی، الگوسازی، دادن مسئولیت‌های واقعی، ایجاد فرصت برای مواجهه با چالش‌های کنترل‌شده و برقراری گفت‌وگوی صادقانه درباره احساسات و تاریخ به نسل بعد منتقل کرد. ┄┅═✧❁🌿🌺🌿❁✧═┅┄ 🟥 پژوهشکده مطالعات تمدنی شهیدصدر(ره) 📲@sadr_ir 🌐https://sadr.ihu.ac.ir/

اندیشکده شهر اسلامی-ایرانی برگزار می کند: 🔰 نشست تخصصی: آسیب شناسی ساختار و عملکرد شورای عالی شهرسازی و معماری ایران 🎙سخنرانان: 🔹دکتر محمد سعید ایزدی دبیر اسبق شورای عالی شهرسازی و معماری ایران و عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی سینا همدان 🔹دکتر محمد صالح شکوهی بیدهندی عضو هیئت علمی گروه شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران 🎙دبیر نشست: 🔸مهندس آرمین اسلامی کارشناس گروه شهرسازی اندیشکده شهر اسلامی-ایرانی ⏰زمان: چهارشنبه 9 مهر ماه، ساعت 15 الی 17 🏢لینک نشست: https://skyroom.online/ch/sadr/sh-eslami-irani توجه: نشست بصورت مجازی برگزار می گردد. #اندیشکده_شهر_اسلامی_ایرانی #شورایعالی_شهرسازی_معماری_ایران #شهرسازی #معماری #نشست ┄┅═✧❁🌿🌺🌿❁✧═┅┄ 🟥 پژوهشکده مطالعات تمدنی شهیدصدر(ره) 📲@sadr_ir 🌐https://sadr.ihu.ac.ir/

🚦ملت یا امت؟ تأملی بر هویت مخاطب جنگ ۱۲ روزه ✍ #محمدحسین‌شاه‌آبادی جنگ ۱۲ روزه فرصتی بود تا دوباره پرسش قدیمی «ملت یا امت؟» در فضای فکری و سیاسی جهان اسلام مطرح شود. برخی در این دوران تأکید کردند که باید نگاه خود را صرفاً به مرزهای ملی محدود کنیم و دغدغه امت اسلامی را کنار بگذاریم. اما تجربه نشان داد که چنین نگاهی، قدرت واقعی جوامع اسلامی را کاهش می‌دهد. ملت و کشور با مرزهای جغرافیایی مستقل ارزشمندند، اما نباید جایگزین «امت» شوند. در حقیقت، ملت همچون قطره‌ای است که هویت خود را دارد، ولی هنگامی که در دریای امت قرار می‌گیرد، به قدرتی شگرف دست می‌یابد. جداسازی ملت از امت، همان خطایی است که قرآن نسبت به آن هشدار داده است و تاکید می کند که عربیت و حس ناسیونالیستی نباید بر این غلبه کند: «قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا، قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِن قُولُوا أَسْلَمْنَا (حجرات، ۱۴) اینجا روشن می‌شود که ایمان حقیقی، امری قلبی است نه صرفاً زبانی. اما ایمان واقعی چیست؟ قرآن پاسخ می دهد: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ» (حجرات، ۱۵) بنابراین، امت اسلامی بر پایه ایمان و جهاد شکل می‌گیرد، نه بر اساس قومیت یا ملیت. اسلامِ ظاهری یا عربیتِ صرف، توان ایجاد قدرت جمعی ندارد. آنچه امت را قوام می‌بخشد، اتحاد مؤمنان و مقاومت در برابر دشمن است. جنگ ۱۲ روزه نشان داد که دشمنان اسلام با تکیه بر ملی‌گرایی افراطی تلاش می‌کنند ملت‌ها را از امت جدا کنند. جدا کردن سوریه، درگیر کردن لبنان یا حمله مستقیم به ایران، همه در راستای شکستن «جبهه مقاومت» بود. اما تجربه ثابت کرد که آنچه قدرت واقعی می‌آفریند، امت اسلامی است که حول محور ایمان و مقاومت شکل گرفته است. سؤال مهم این است: آیا ملت‌ها در دل امت محو می‌شوند؟ پاسخ منفی است. ملت همچنان موجودیت و استقلال خود را دارد، اما در چارچوب امت قدرتی فراتر می‌یابد. استقلال یک ملت، مانند استقلال یک فرد در جامعه است؛ همان‌گونه که فرد در جامعه هویت جدید پیدا می‌کند، ملت هم در امت هویت بالاتری می‌یابد. امت اسلامی در ادبیات قرآن مفهومی فراتر از یک واحد سیاسی یا قومی است؛ امت بر پایه ایمان به خدا و رسول بنا می‌شود و اسلام ظاهری نمی‌تواند چنین پیوندی را ایجاد کند. اگر ملت‌ها بر ملیت خود بیش از حد تکیه کنند و خود را از امت جدا سازند، مانند قطره‌ای خواهند بود که از دریا فاصله گرفته و به‌راحتی تبخیر یا نابود می‌شود. پیروزی‌های جبهه مقاومت، از لبنان تا فلسطین، گواهی روشن است که ایمان و اتحاد امت می‌تواند در برابر قدرت‌های بزرگ جهان بایستد. ملت ایران نیز قدرت خود را از همین بستر گرفته است. اگر ایران تنها بر ملیت خود تکیه می‌کرد، امکان ایستادگی در برابر رژیم صهیونیستی و آمریکا وجود نداشت. اما قرار گرفتن در دریای امت اسلامی و پیوند با بن‌مایه مقاومت و جهاد، قدرتی آفرید که دشمنان را به عقب‌نشینی واداشت. پس امت اسلامی نه جایگزین ملت است و نه رقیب آن؛ بلکه افقی است که ملت‌ها را در مسیر ایمان، مقاومت و عزت حقیقی به هم پیوند می‌دهد. همان‌گونه که قرآن فرمود: «وَإِنَّ هَذِهِۦٓ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ» (انبیاء، ۹۲) ┄┅═✧❁🌿🌺🌿❁✧═┅┄ 🟥 پژوهشکده مطالعات تمدنی شهیدصدر(ره) 📲@sadr_ir 🌐https://sadr.ihu.ac.ir/

🚦نسبت دانشگاه و جنگ با تمدن سازی ✍ #امیرحسین_لویمی - دانشمندان دانشگاه فنی ساراتوف روسیه سامانه‌ای برای شناسایی پهپادها بر پایه اثر صوتی (آکوستیکی) توسعه داده‌اند. همچنین دانشگاه خارکف در اوکراین سامانه‌ای برای شناسایی نوع مشخصی از پهپادها طراحی کرده است. - دانشگاه‌های آمریکا بر این باورند که پروژه منهتن (ساخت بمب اتم) توانست مسائل راهبردیِ جهان در جنگ‌جهانی دوم را دگرگون سازد. دانشگاه شیکاگو در پروژه منهتن نقش مؤثری ایفا کرد؛ پروژه‌ای که به تولید سلاحی با ویرانگری عظیم انجامید و به توقف جنگ در آن مقطع کمک کرد. - دانشگاه‌های هنجاری (normal universities) در شوروی در رقابت با غرب توانستند توسعه جامعه را در حوزه‌هایی مانند هوافضا، انرژی هسته‌ای، کشاورزی و ... به‌طور محسوسی پیش ببرند. این دانشگاه‌ها نقش عملی در ارتقای ظرفیت‌های ملی ایفا کردند. - در دوران دفاع مقدسِ هشت‌ساله، دانشگاه تهران بانک مصنوعی خون راه‌اندازی کرد. در همان دوره مقالات درباره نانوپزشکی رشد قابل‌توجهی (تا ۳۰۰ درصد) را تجربه کردند و دانشگاه صنعتی شریف در سال ۱۳۶۵ ورود رسمی به تربیت مهندسین حوزه پدافند را آغاز نمود. همانطور که از مثال های بالا مشخص است دانشگاه اگر بخواهد در تمدن‌سازی سهم داشته باشد، باید نقش خود را در میدان جنگ (در معنای عامِ آن: نظامی، اقتصادی، فناورانه و ...) پررنگ‌تر کند. تجربه تاریخی نشان می‌دهد نهاد علم مدرن اصولاً در نسبت با همه پدیده ها از جمله جنگ واکنشی عمل کرده است؛ جنگ‌ها دانشگاه را به حرکت درآورده‌اند؛ حتی شکل‌گیری نهاد علم مدرن در ایران واکنشی به درگیری‌ها و جنگ با روس‌ها بود؛ پیدایش رشته‌های نخستین این دانشگاه نیز این نسبت را نشان می‌دهد. هنگامی هم که طب تدریس می‌شد، بخش قابل‌توجهی از آن معطوف به طبِ جنگ بود. به‌طور کلی، دانشگاه‌ها و نهاد علم مدرن بیشتر در مقام «تحلیل‌گر» رخدادهای میدانی عمل کرده‌اند تا «پیش‌برنده» آن‌ها. واقعیت‌های عینی و کنش‌های متنوع افراد و گروه‌ها در جامعه شکل می‌گیرد و سپس علم به میدان آمده و با ابزارهای مفهومی خود آن‌ها را توصیف، تبیین و تحلیل می‌کند؛ گاه نیز پیشنهادهایی برای اصلاح یا تغییر ارائه می‌دهد. از همین رو، اقتصاددانان غالباً در مقام مفسران و شارحان رفتارهای اقتصادی دیگران ظاهر شده‌اند، نه به‌عنوان بنیان‌گذاران جریان‌های اقتصادی نو. همچنانکه در علوم سیاسی نیز معمولاً دانشمندان این حوزه، طراحان نظام‌های سیاسی جدید نبوده‌اند؛ بلکه این انقلابیون، نظامیان و کنشگران میدانی‌اند که نظام‌ها و تمدن‌های تازه را بنا کرده‌اند و پس از آن، دانشمندان علوم سیاسی به مطالعه، تحلیل و روایت آن‌ها پرداخته‌اند. دانشگاه‌ها، مولود و ابزار تمدن‌ها به شمار می‌آیند؛ نهادی که وظیفه اصلی‌اش پاسداری، تداوم‌بخشی و تحکیم بنیان‌های تمدنی است. تاریخ گواهی روشن بر این حقیقت دارد که جنگ‌ها، علی‌رغم ویرانگری، بستری برای ظهور و بالندگی تمدن‌های نو فراهم کرده‌اند. بر این اساس، اگر دانشگاه بخواهد نقشی ماندگار در دگرگونی یا تثبیت تمدن ایفا کند، ناگزیر است در عرصه جنگ نیز حضوری فعال داشته باشد؛ حضوری که نه در میدان نبرد، بلکه در عرصه تولید دانش، توسعه فناوری، سازمان‌دهی ساختارها و بازسازی ویرانه‌ها معنا می‌یابد. در شرایط کنونی، دانشگاه‌های ایران بیش از حد در مدار دولت قرار دارند و همین وابستگی، ظرفیت تمدن‌ساز آن‌ها را محدود ساخته است. اگر غایت راهبردی کشور، تحقق تمدن نوین اسلامی باشد، حضور فعال دانشگاه در عرصه «جنگ» ــ به معنای گسترده آن: میدان تقابل‌های راهبردی و پاسخ‌گویی به نیازهای ملی ــ ضرورتی انکارناپذیر است. برای آنکه دانشگاه بتواند در این مسیر گام‌های استوار بردارد، تغییر نگرش و اصلاح ریل‌گذاری دولت نسبت به این نهاد حیاتی اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. واقعیت این است که اگر دانشگاه‌ها از ورود به این عرصه بازداشته شوند، نه «جنگ» به‌تنهایی توانایی ایجاد تمدنی نوین خواهد داشت و نه دانشگاهِ منفک از میدان، کارآمدی لازم برای تمدن‌سازی را خواهد یافت. تمدن نوین اسلامی تنها در پیوند سازنده میان توان علمی دانشگاه و اقتضائات میدان شکل خواهد گرفت. ┄┅═✧❁🌿🌺🌿❁✧═┅┄ 🟥 پژوهشکده مطالعات تمدنی شهیدصدر(ره) 📲@sadr_ir 🌐https://sadr.ihu.ac.ir/

🎥 مقاومتِ تمدنی ایران در برابر نظم نوین آمریکایی 🎙 دکتر محمدرضا احمدی 🔰 موضوع نشست: ایران، هارتلند تئوپولوتیک موعود گرا #کلیپ #مرکز_تربیت_اسلامی ┄┅═✧❁🌿🌺🌿❁✧═┅┄ 🟥 پژوهشکده تمدنی شهید صدر (ره) 📲@sadr_ir 🌐https://sadr.ihu.ac.ir/

✅ سرمایه اجتماعی در آزمون سخت: تحلیل چگونگی تبدیل تهدید خارجی به فرصت همبستگی ملی توسط مردم ایران 🖊احمد محمدی پژوهشگر حوزه حکمرانی مردمی #بخش اول 🧩جنگ تحمیلی ۱۲ روزه ی اسرائیل و آمریکا علیه #ملت ایران، فراتر از یک درگیری نظامی، میدانی اجتماعی برای سنجش عمق انسجام ملی و ظرفیت سرمایه اجتماعی این جامعه بود. داده‌های مرکز تحلیل اجتماعی (متا) نشان می‌دهد که شهروندان ایرانی با واکنش‌های عاطفی، شناختی و رفتاریِ هماهنگ، تهدید خارجی را به زمینه‌ای برای تحکیم همبستگی ملی و بازتولید اعتماد اجتماعی بدل کردند. این تحلیل، با استناد به یافته‌های نظرسنجی، نقش محوری مردم را در شکل‌گیری تاب‌آوری جمعی، بازسازی اعتماد اجتماعی و تقویت وحدت ملی در شرایط بحرانی بررسی می‌کند. ۱. واکنش‌های عاطفی: همدلی به مثابه سرمایه اجتماعی در اوج بحران، احساسات عمیق و همگانی، نخستین پاسخ جامعه به تهدید خارجی بود. بر اساس یافته‌ها، ۷۰ درصد از شهروندان غم، ۴۰ درصد خشم و ۲۳ درصد ترس را به عنوان اصلی‌ترین احساسات خود گزارش کردند. این پاسخ‌های عاطفی، به‌ویژه در مواجهه با فرضیه ی جان‌باختن شهروندان عادی، نشان‌دهنده ی وجود همدلی گسترده و حساسیت انسانی در بافت اجتماعی است. حتی در میان گروهی که در شرایط عادی ممکن است بی‌تفاوت به نظر برسند، تنها ۷ درصد نسبت به کشته‌شدن هموطنان خود را بی‌احساس اعلام کردند؛ رقمی که خود گواهی بر استحکام پیوندهای اجتماعی و ریشه‌دار بودن احساس تعلق ملی در جامعه ی ایرانی است. ۲. بازتعریف اقتدار ملی: بازیابی اعتماد جمعی در مواجهه با تهدید نظامی، جامعه ی ایرانی نه تنها ترس و ناامیدی را تجربه نکرد، بلکه باور خود به قدرت ملی را تقویت کرد. ۷۱ درصد از شهروندان، ایران را دارای برتری راهبردی نسبت به اسرائیل ارزیابی نمودند. جالب‌تر اینکه این دیدگاه حتی در میان مخاطبان رسانه‌های برون‌مرزی و منتقدان داخلی نیز مشاهده شد. این اجماع نسبی، نشان می‌دهد که بحران، فراتر از تفاوت‌های ایدئولوژیک، زمینه‌ساز بازتعریف هویت ملی و بازیابی اعتماد جمعی شده است. در این فرآیند، اسلام سیاسی به‌عنوان یک سرمایه ی نمادین، نقشی کلیدی در شکل‌دهی به درک جمعی از قدرت و مقاومت ملی ایفا کرده است. ۳. مطالبه ی واکنش قاطع: تاب‌آوری به مثابه انتخاب راهبردی بیش از دو سوم جامعه (۶۷ درصد) خواستار پاسخ نظامی قاطع به تجاوز خارجی بودند، حتی با آگاهی کامل از احتمال گسترش درگیری و پیامدهای سنگین آن. این تمایل، به‌ویژه در میان نسل جوان، نشان‌دهنده ی آمادگی روانی و اجتماعی برای دفاع از تمامیت ارضی و استقلال ملی است. این گرایش، صرفاً ناشی از احساسات لحظه‌ای نیست، بلکه نوعی تاب‌آوری راهبردی است که در آن جامعه، با آگاهی از ریسک‌ها، انتخابی آگاهانه برای حفظ عزت ملی و امنیت کلان انجام می‌دهد. ۴. انسجام نهادی: اعتمادسازی در بحران بحران‌ها معمولاً به عنوان آزمونی برای مشروعیت و کارایی نهادها عمل می‌کنند. در این جنگ کوتاه‌مدت، اعتماد عمومی به نهادهای کلیدی امنیتی و سیاسی رشد چشمگیری داشت: ۱۵ درصد افزایش اعتماد به سپاه، ۱۰ درصد به ارتش و ۱۳ درصد به حاکمیت. این روند، حتی در میان شهروندانی که پیوند ایدئولوژیک مستقیمی با گفتمان حاکم ندارند، مشهود بود. این یافته، گویای آن است که بحران‌ها می‌توانند به عنوان فرصتی برای ایجاد همگرایی فراجناحی و تقویت سرمایه ی نهادی عمل کنند، به‌گونه‌ای که تفاوت‌های سیاسی در برابر تهدید مشترک، به حاشیه رانده شوند. ┄┅═✧❁🌿🌺🌿❁✧═┅┄ 🟥 پژوهشکده مطالعات تمدنی شهید صدر(ره) 📲@sadr_ir 🌐https://sadr.ihu.ac.ir/t

✅سرمایه اجتماعی در آزمون سخت: تحلیل چگونگی تبدیل تهدید خارجی به فرصت همبستگی ملی توسط مردم ایران 🖊احمد محمدی پژوهشگر حوزه حکمرانی مردمی #بخش دوم 5. آمادگی برای دفاع: سرمایه اجتماعی در صحنه عمل در شرایط واقعی تهدید، سرمایه ی اجتماعی از حالت پتانسیل به عمل تبدیل می‌شود. در این بحران، ۵۶ درصد از کل جامعه و ۷۱ درصد از مردان، آمادگی خود را برای مشارکت مستقیم در دفاع از کشور اعلام کردند. این آمادگی، تنها یک ابراز احساسی نیست، بلکه نشان‌دهنده ی وجود یک ذخیره ی اجتماعی بالقوه است که در لحظات حساس، به عاملی پایدار برای مقاومت و بقای ملی تبدیل می‌شود. این ظرفیت، ریشه در شبکه‌های اعتماد، تعهد و مسئولیت‌پذیری جمعی دارد که در طول سال‌ها در جامعه ی ایرانی شکل گرفته است. ۶. کثرت در وحدت: پیچیدگی‌های افکار عمومی در حالی که ۶۸ درصد از جامعه، آتش‌بس را تأیید کردند، ۲۸ درصد با آن مخالفت کردند. این شکاف نظری، عمدتاً میان طیفی شکل گرفت که وفادار به گفتمان مقاومت بوده و مذاکره با آمریکا را ناقض اصول می‌داند. با این حال، وجود چنین تنوعی در دیدگاه‌ها، نه نشانه ی تفرقه، بلکه گواهی بر بلوغ سیاسی جامعه است؛ جامعه‌ای که در عین وحدت در برابر تهدید خارجی، فضایی برای گفت‌وگوی راهبردی و تصمیم‌گیری‌های پیچیده فراهم می‌کند. این تعادل ظریف میان وحدت و کثرت، خود یکی از مهم‌ترین دستاوردهای سرمایه ی اجتماعی در شرایط بحرانی است. در نهایت جنگ ۱۲ روزه، صحنه‌ای برای نمایش ظرفیت‌های پنهان سرمایه ی اجتماعی ایران بود. شهروندان ایرانی، باپاسخ‌های سنجیده ی عاطفی، شناختی و رفتاری، نه تنها در برابر تهدید خارجی مقاومت کردند، بلکه آن را به فرصتی برای بازتعریف همبستگی ملی، تقویت اعتماد اجتماعی و نمایش تاب‌آوری جمعی تبدیل نمودند. این تجربه نشان می‌دهد که در میدان سخت آزمون‌های ملی، سرمایه ی اجتماعی ایرانیان می‌تواند به عاملی تعیین‌کننده در موازنه ی تهدیدات و تضمین پایداری ملی بدل شود. ┄┅═✧❁🌿🌺🌿❁✧═┅┄ 🟥 پژوهشکده مطالعات تمدنی شهید صدر(ره) 📲@sadr_ir 🌐https://sadr.ihu.ac.ir/t

✅ «جنگ به مثابه آزمون مشروعیت: تحلیل واکنش‌های عمومی به عملیات نظامی جمهوری اسلامی در برابر تجاوز رژیم صهیونیستی در جنگ 12 روزه» 🖊محمدعلی شیخ الاسلامی پژوهشگر حوزه حکمرانی مردمی «ملت ایران در این رخداد (جنگ 12 روزه) کار بزرگی انجام داد که برخاسته از اراده و عزم ملی بود و نه صرفاً عملیات نظامی» (مقام معظّم رهبری، 25/04/۱۴۰۴) 🧩اقدام تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی به خاک جمهوری اسلامی و ترور چندین چهره کلیدی در محور مقاومت؛ تنها یک رویداد امنیتی نبود؛ بلکه آزمونی ساختاری برای مشروعیت سنجی نظام حکمرانی محسوب می‌شد. در چنین لحظاتی، سؤال اساسی این است که «آیا اقدامات نظامی- امنیتی در شرایط بحران، با اراده جمعی مردم هم‌راستاست؟» پاسخ به این پرسش، در رفتارهای عمومی مردم ایران در روزهای پس از حمله، آشکار شد: حضور گسترده در فضای عمومی، مشارکت در جمع‌آوری و افشای اطلاعات، همکاری در زنجیره‌های پشتیبانی لجستیکی، و بازتاب گسترده حمایت در فضای رسانه‌ای و اجتماعی. این واکنش‌ها، فراتر از یک حمایت عاطفی، تأییدی ساختاری بر مشروعیت تصمیم‌گیری نظام امنیتی بود. در نظریه‌های کلاسیک حکمرانی، بحران‌های امنیتی معمولاً به‌عنوان تهدیدی برای ثبات داخلی و مشروعیت قدرت تلقی می‌شوند. اما در نظام‌هایی که مشروعیت خود را از طریق مشارکت جمعی و هویت مکتبی تثبیت می‌کنند؛ بحران‌ها می‌توانند به‌عنوان فرصتی برای بازتولید مشروعیت از طریق هم‌افزایی میان حاکمیت و جامعه عمل کنند. جمهوری اسلامی ایران، با تکیه بر مفهوم «مردم‌سالاری اسلامی»، ساختاری را پرورش داده است که در آن، امنیت ملی نه صرفاً حوزه‌ای تخصصی و نخبه‌گرایانه، بلکه فضایی جمعی-ارادی است که در آن #مردم نه مخاطب، بلکه عامل فعال و مشروعیت‌بخش محسوب می‌شوند. در خرداد ۱۴۰۴، این ساختار به‌وضوح تجلّی یافت. پس از حمله رژیم صهیونیستی، موجی از مشارکت‌های مردمی شکل گرفت که نشان‌دهنده تبدیل امنیت به یک عمل جمعی بود. شهروندان با حفظ اتّحاد و همدلی کامل، از طریق شبکه‌های اجتماعی، اطلاعات مربوط به فعالیت‌های مشکوک را با نهادهای امنیتی در میان گذاشتند؛ جوانان در شهرها و روستاها به‌صورت خودجوش، زنجیره‌های پشتیبانی برای نیروهای مسلح تشکیل دادند؛ و رسانه‌های مردمی، گفتمان «دفاع از کرامت ملی و امت اسلامی» را در سطح گسترده‌ای بازتاب دادند. این پدیده، نشان می‌دهد که در نظام انقلابی، تصمیم‌گیری امنیتی، مشروعیت خود را از هم‌زمانی با اراده جمعی می‌گیرد، نه صرفاً از تخصص فنی یا قدرت ساختاری. از این منظر، مشارکت مردم در بحران، نه واکنشی اتفاقی، بلکه بازتابی از هویت سیاسی-ایمانی جامعه است که در طول چهار دهه پس از انقلاب شکل گرفته است. همزمان، این حمایت داخلی، بازتابی گسترده در سطح منطقه و جهان اسلام یافت. مردم فلسطین، لبنان، یمن و عراق، پاسخ ایران را نه یک اقدام انفرادی، بلکه دفاعی جمعی از محور مقاومت خواندند. این امر، مشروعیت جمهوری اسلامی را فراتر از مرزهای ملی، در سطح همبستگی امت اسلامی تثبیت کرد. برخلاف الگوهای لیبرال-ملی‌گرایانه که امنیت را در چارچوب حاکمیت محدود می‌کنند؛ جمهوری اسلامی ایران، امنیت را در چارچوب مقاومت مردمی تعریف می‌کند. موج حمایت های گسترده مردمی به صورت پویش‌های اجتماعی، مشروعیت جمهوری اسلامی را در سطح بین‌المللی نیز تقویت کرد و دشمن را در افکار عمومی در موضع ضعف مطلق قرار داد. در نتیجه، جنگ 12 روزه نشان داد که در نظام انقلابی ایران، جنگ نه آزمون فروپاشی، بلکه آزمون تثبیت مشروعیت است - مشروعیتی که ریشه در مشارکت آگاهانه مردم دارد، نه در اجبار یا ترس. این مشارکت برگرفته از نوعی حکمرانی‌ است که در آن، مردم نه تنها از نظام دفاع می‌کنند، بلکه مشروعیت آن را در لحظه بحران، فعّالانه زنده نگه می‌دارند. بنابراین، تحلیل جنگ 12 روزه، فراتر از یک مطالعه موردی، فرصتی برای بازنگری در نظریه‌های حکمرانی در شرایط بحران است. این تجربه نشان می‌دهد که مشروعیت سیاسی در نظام‌های انقلابی، پویایی‌اش را از تعامل مستمر با اراده جمعی #مردم می‌گیرد - حتی و به‌ویژه در لحظاتی که جنگ، مرزهای امنیت و سیاست را به چالش می‌کشد. از همین رو می‌توان چنین گفت: «در سایه مقاومت، مردم نه شهروند، که سهامدار وجودی نظام هستند.» ┄┅═✧❁🌿🌺🌿❁✧═┅┄ 🟥 پژوهشکده مطالعات تمدنی شهید صدر(ره) 📲@sadr_ir 🌐https://sadr.ihu.ac.ir/t

🔴 جنگ اخیر چه چیزی را در ایران تغییر داد؟!! کدام دشمن؟ مذاکره یا میدان؟ واقعیت های فراموش شده... #دکتر_علی_سروش ┄┅═✧❁🌿🌺🌿❁✧═┅┄ 🟥 پژوهشکده مطالعات تمدنی شهید صدر (ره) 📲@sadr_ir 🌐https://sadr.ihu.ac.ir/

🔴 سومین همایش بین المللی افول آمریکا: دوران جدید عالم 🟩محورهای اصلی همایش: 🔸رویکردهای نظری به افول آمریکا، جهان پساآمریکا و دوران جدید 🔸تحولات فرهنگی، اجتماعی و رسانه‌ای در دوران افول آمریکا، جهان پساآمریکا و دوران جدید 🔸سیاست و روابط بین‌الملل در دوران افول آمریکا، جهان پساآمریکا و دوران جدید 🔸منطقه غرب آسیا در دوران افول آمریکا و جهان پساآمریکا و دوران جدید 🔸فضای سایبر و هوش مصنوعی در دوران افول آمریکا، جهان پساآمریکا و دوران جدید 🔸اقتصاد در دوران افول آمریکا، جهان پساآمریکا و دوران جدید 🔹محور ویژه: آینده جبهه مقاومت جهانی در برابر آمریکای روبه افول پس از وعده‌های صادق و طوفان‌الاقصی 🗓 آخرین مهلت ارسال اصل مقالات: 10 مهرماه 1404 🎯 اهدای 6 جایزه به پژوهشگران برتر داخلی و خارجی در قالب گرنت پژوهشی 📚 مقالات برگزیده همایش در فصلنامه‌های علمی پژوهشی راهبرد، روابط خارجی، ایرفا و مطالعات راهبردی آمریکا منتشر خواهد شد. 📌سومین همایش بین‌المللی «افول آمریکا: دوران جدید عالم» ۶ آبان ۱۴۰۴ در تهران برگزار خواهد شد، علاقمندان و پژوهشگران برای کسب اطلاعات بیشتر و ارسال مقالات به تارنمای همایش به آدرس usdecline.ir مراجعه کنند. ┄┅═✧❁🌿🌺🌿❁✧═┅┄ 🟥 پژوهشکده مطالعات تمدنی شهید صدر (ره) 📲@sadr_ir 🌐https://sadr.ihu.ac.ir/

🚦 دعا و استغاثه؛ سلاحی متعارف اما مختص ✍️ محمدحسین کاوسی در یادداشت‌های قبلی با تکیه بر آیات سوره انفال، به تبیین #ایمان راستین، #مقاومت و #تدارک نیرو و تجهیزات به عنوان مؤلفه‌های جلب معیت خداوند در جریان #سنت‌ـ‌غلبه‌ـ‌حق‌ـ‌بر‌ـ‌باطل پرداختیم. در این نوشتار، به معرفی #«دعا و استغاثه» به عنوان مؤلفه‌ای مستقل در جلب معیت حق‌تعالی می‌پردازیم. هر انسانی به حکم عقل باید از فرصت‌های در اختیار خود برای زیست مطلوب مادی و معنوی خود بهره بگیرد. دعا و دادخواهی از خداوند متعال، فرصت و موهبتی ویژه در اختیار بندگان در مسیر هدایت و بندگی او است «وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ»(بقره،186). اهمیت و ضرورت دعا، به اندازه‌ای است که در روایات آن را سلاح مؤمن خوانده‌اند «الدُّعَاءُ سِلَاحُ الْمُؤْمِن» و زیان غفلت از آن تا حدی است که بی‌اعتنایی خداوند قادر مطلق را در پی دارد « قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ»(فرقان،77). مؤمنان می‌دانند که اتکای تنها به عقل و تفکر انسان محور در امور مختلف، چه بسا که انسان را از انتخاب صحیح باز داشته و از هدف نهایی خویش دور سازد. آنان در جهاد اکبر، با آگاهی از این فرصت اختصاصی، با ناله و اشک و تضرّع و زاری به درگاه خداوند، خود را در برابر هجوم دشمن درونی مسلح ساخته و پی‌درپی به تقویت قوای ایمانی خود در مبارزه با نفس و شیاطین انس و جن همت می‌گمارند. همچنین در میادین جهاد اصغر، با بهره‌مندی از این فرصت اختصاصی، همگام با تلاش مجاهدانه و مخلصانه، در همه حال روشنی عقل خود را برای تشخیص حق و باطل و انجام بهترین‌ها در یاری جبهه حق از روشنی‌بخش جهان، طلب می‌نمایند و بهترین مقدرات را برای پیروزی جبهه حق خواستاراند. منشأ این توجه و درخواست مؤمنان، اعتماد به قدرت و حکمت خداوند «وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ»(انفال، 49) و تکیه بر بهترین سرپرست و یاور«فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلَاكُمْ نِعْمَ الْمَوْلَى وَ نِعْمَ النَّصِيرُ»(انفال،40) و یقین بر همراهی پرورگار با آنان است«وَ أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ»(انفال،19). آری! پروردگاری که شنوای دعا و استغاثه‌ بندگان و دانا به احوال آنان است، آنان را در همه حال همراهی می‌کند و راه و روش غلبه بر باطل را بر آنان آشکار ساخته، آنان را نصرت فرموده «فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَ مَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى...إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ»(انفال، 17) و در سخت‌ترین شرایط و با ضعیف‌ترین امکانات به مؤفقیت می‌رساند«إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ»(انفال،9). در همین راستا مؤمنان باید در حین سختی‌ها و شدایدی مانند جنگ، با اطمینان به وعده‌ نصرت خداوند و آگاهی از دو وجه غلبه یا شهادت سرانجام خود«إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ»، با زیاد یاد کردن خداوند، سبب تقویت روح تقوا و تجدید آن در دل خود و دیگران شوند«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»(انفال،45) و از دعا و استغاثه به درگاه خداوند و توسل به حضرات معصومین(ع) غافل نشوند. به نظر می‌رسد استغاثه مستمر مؤمنان به درگاه خداوند برای غلبه بر دشمنان ستیزه‌جو در مواقعی که جبهه‌ حق استحقاق ایمانی کامل برای غلبه را ندارد، راه‌کار کارساز در جلب معیت و امدادهای غیبی نصرت دهنده‌ خداوند است(انفال، آیات 18-9). ظاهر این است که این مؤلفه را نیز می‌توان همانند صبر و ثبات(مقاومت و پایداری)، به عنوان عامل مکمل نسبی نقص ایمان در امر غلبه برشمرد. #غلبه_حق_بر_باطل #همراهی_خدا_با_دادخواهان‌برحق ┄┅═✧❁🌿🌺🌿❁✧═┅┄ 🟥 پژوهشکده مطالعات تمدنی شهیدصدر(ره) 📲@sadr_ir 🌐https://sadr.ihu.ac.ir/

🟥 تهدید یا تحکیم مقاومت؟پیامدهای احتمالی حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران 📃 گزارش های رصدی سیاستی مرکز مطالعات آمریکا ✍🏻 آقای سیداحمد ابوترابی ، پژوهشگر مرکز مطالعات آمریکا ◀یادداشت «گزینه‌ها برای هدف قرار دادن تأسیسات هسته‌ای فردو در ایران» پیرامون سناریوهای احتمالی برای حمله به تأسیسات هسته‌ای فردو، نوشته هدر ویلیامز که در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۲۵ در پایگاه مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS) منتشر شده است ؛ نمونه‌ای روشن از ادبیات امنیتی و استراتژیک غرب است که با تمرکز بر ابزارهای نظامی و خرابکاری، تلاش دارد مساله هسته‌ای ایران را در چارچوب تهدید و اجبار بازنمایی کند. این نوع تحلیل، که در گفتمان سیاست خارجی ایالات متحده و اسرائیل ریشه دارد، مبتنی بر فرضیاتی چون کارآمدی بازدارندگی سخت، امکان عقب‌راندن یک بازیگر منطقه‌ای از اهداف راهبردی‌اش از طریق فشار نظامی، و مشروعیت‌پذیری اقدامات یک‌جانبه در پرتو شعار «عدم‌اشاعه» است. با این حال، بررسی علمی این یادداشت از منظر نظریه‌های روابط بین‌الملل نشان می‌دهد که چنین رویکردی بیش از آنکه راه‌حل باشد، بازتابی از بحران‌های ساختاری در سیاست خارجی آمریکا و افول تدریجی توان هژمونیک آن است. ⭕️جهت مطالعه متن کامل این یادداشت روی لینک‌ زیر کلیک کنید: http://ascenter.ir/?p=18451 ┄┅═✧❁🌿🌺🌿❁✧═┅┄ 🟥 پژوهشکده مطالعات تمدنی شهید صدر (ره) 📲@sadr_ir 🌐https://sadr.ihu.ac.ir/