و درآخر، رژو شرش، توی سن ۶۸ سالگی، خودش رو از پنجره پرت میکنه پایین. البته نمیمیره و اونو به بیمارستان منتقل میکنن. و شرش هم توی بیمارستان خودش را به طناب دار میسپره، و زندگی شرش توی سال ۱۹۶۸ به پایان می‌رسه.
البته این قطعه، تنها افسرده ی درونی آدمهارو میکشه بیرون و به عنوان یه محرک عمل میکنه.
مخفیگاهِ‌‌زمینی‌های‌مطرود
البته باید بگم که این قطعه، بخاطر درخواست بیلی هالیدی از آهنگساز خودش، تغییر کرده تا از غمش کم بشه. البته خودتون گوشش بدید تا متوجه بشید آهنگساز هالیدی زیاد هم موفق نبوده.
مخفیگاهِ‌‌زمینی‌های‌مطرود
و قسم به او که در این لحظه صدایم میزند، دنیا چیزی به جز دردی شیرین نیست.
قدرت که نیست، مُردن، از زندگی‌ست خوش‌تر
صد بار سر بریده، بهتر که پر بریده.
مخفیگاهِ‌‌زمینی‌های‌مطرود
در عمق فرو رفت، بی خبر از آنکه نجات دهنده در پی اوست.