روضه امام حسن مجتبی علیه السلام #امام_حسن_مجتبی_علیه_السلام @sarallah73

ای عاشقان به حُسن حسن ابتدا کنید بر خلق و خوی فاطمی‌اش اقتدا کنید باید که ما شبیه حسن مادری شویم پس اقتدا به سیرۀ خیرالنسا کنید آری حسن به جود و کرم مادری‌تر است کافی است اینکه قصد توسّل به جا کنید لطف کریم زودتر از عرض حاجت است دست طلب اگر به سوی مجتبا کنید یعنی کریم زادۀ آل الکریم‌هاست دستی به سفرۀ علیِ مرتضا کنید یک سر به بیت وحی ز باب الحسن زنید دل را به زادگاه حسن آشنا کنید معراج مصطفی به روی دست فاطمه است یعنی بهشت، خانۀ دربست فاطمه است هر عشق بی جوازِ حسین و حسن خطاست ننگی است در درون فضای مَجاز عشق ما دین خویش را ز حسن بر گرفته‌ایم روزی که شد به کشور ما اهتزاز عشق ما را خود از ازل وطنی آفریده‌اند مُلک حسین را حسنی آفریده‌اند شکرِ خدا که کرده حسن ذرّه پروری دل را به یُمن مقدم خود کرده دلبری ما را ز شیعیانِ خودش خوانده در دعا زیبا و عاشقانه کند بنده پروری یک آن جدا ز حضرت زهرا نمی‌شود بس که سرشت و آب و گِل اوست مادری صلحش برای شیعه هدایت به کربلاست الحق کند برای برادر، برادری با افتخار نام تو را می‌برم حسن با اقتدار عشق تو را می‌خرم حسن آقای ما که خسته ز عدوان نمی‌شود تسلیم جز برابر سبحان نمی‌شود سالار ما غریب میان سپاه خویش جز از موالیان و محبان نمی‌شود سجاده را ز پای امامت که می‌کشد؟ اینقدر امام بی سر و سامان نمی‌شود! نامش غریب و درد غریب و غمش غریب تنها، چو او به عالم امکان نمی‌شود با این همه زمین و زمان تحت امر اوست خورشید پشت ابر که کتمان نمی‌شود ای یاد توست ذکر خدا یا امام حسن وی دوّمین امامِ هُدی یا امام حسن وقتی کسی گدای حریم تو می‌شود سلطان عالم است گدا یا امام حسن عشق حسین از تو رسیده به شیعیان امضای توست کرب و بلا یا امام حسن  #امام_حسن @yamahdisarallah73 @sarallah73

حضرت مجتبی علیه‌السلام بیش از بیست و پنج مرتبه با پای پیاده از مدینه به قصد زیارت خانه‌ی خدا به مکه رهسپار شد. در یکی از سفرها، پاهای حضرت ورم کرده و صدمه دید. یکی از خدمتکاران عرض کرد: «یابن رسول الله! اگر سوار شوید ممکن است قدمهایتان بهبود یابد.» امام علیه‌السلام فرمود: «نه! اما در منزلگاه بعدی سیاه پوستی نزد تو خواهد آمد و در دست او روغن و پمادی است که درمان ورم قدمهای من در آن است، تو آن روغن را از او بخر.» خدمتکار گفت: «پدر و مادرم به فدایت، سابقه ندارد کسی در این منازل چیزی بفروشد.» امام علیه‌السلام فرمود: «آن مرد در نزدیک منزلگاه بعدی است.» خدمتکار گوید: «همین که مقدار کمی از آن محل گذشتیم ناگاه آن سیاه پوست پیدا شد!». امام علیه‌السلام به من فرمود: «آن شخص سیاه همین مرد است.» من نیز نزد او رفتم و تقاضای روغن نمودم.» مرد سیاه پوست: «این پماد را برای که می‌خواهی؟» خدمتکار: «برای حسن بن علی.» سیاه پوست: «لطفا مرا به حضور آن حضرت راهنمایی کن.» و آنگاه با هم به محضر امام علیه‌السلام شرفیاب شدند. مرد سیاه پوست گفت: «پدر و مادرم فدای تو باد، من نمی‌دانستم که روغن را برای شما می‌خواهند، اجازه دهید که قیمتش را نگیرم، چرا که من از ارادتمندان و نوکران شما هستم و اکنون از شما حاجتی دارم و آن این است که به هنگام جدا شدن از همسرم او را درد زایمان بود، از خدا بخواهید که به من پسری سالم و دوستدار شما اهلبیت مرحمت فرماید.» امام علیه‌السلام فرمود: «به خانه‌ات برگرد که خداوند به تو پسری سالم عطا فرموده و او از شیعیان ما می‌باشد.» آن شخص با عجله به خانه‌اش بازگشت و همسرش را مشاهده کرد که پسری سالم به دنیا آورده است. پس مجددا به قصد تشکر به محضر امام حسن علیه‌السلام بازگشت. آن کودک بعدها از شاعران و مادحین خالص و ممتاز آل محمد علیهم‌السلام گردید و با نام «سید حمیری» معروف گشت. امام علیه‌السلام نیز از آن روغن استفاده کرد و در دم درد پاهایش برطرف گردید. #امام_حسن_علیه_السلام @sarallah73

سفارش حضرت امام رضا علیه السلام بسم الله الرحمن الرحیم ای عبدالعظیم! سلام گرم مرا به دوستدارانم برسان و به آنان بگو: در دلهای خویش برای شیطان راهی نگشایند و آنان را به راستگویی در گفتار و ادای امانت و سکوت پرمعنا و ترک درگیری و جدال در کارهای بیهوده و بی فایده فراخوان و به صله رحم و رفت و آمد با یکدیگر و رابطه گرم و دوستانه با هم دعوت کن، چرا که این کار باعث تقرب به خدا و من و دیگر اولیاء اوست دوستان ما نباید فرصتهای گرانبهای زندگی و وقت ارزشمند خود را به دشمنی با یکدیگر تلف کنند. من با خود عهد کرده‌ام که هر کس مرتکب اینگونه امور شود یا به یکی از دوستانم و رهروانم خشم کند و به او آسیب رساند از خدا بخواهم که او را به سخت‌ترین کیفر دنیوی مجازات کند و در آخرت نیز اینگونه افراد از زیانکاران خواهند بود به دوستان ما توجه ده که خدا نیکوکرداران آنان را مورد بخشایش خویش قرار داده و بدکاران آنان را جز، آنهایی که بدو شرک ورزند و یا یکی از دوستان ما را برنجانند و یا در دل نسبت به آنان کینه بپرورند، همه را مورد عفو قرار خواهد داد اما از آن سه گروه نخواهد گذشت و آنان را مورد بخشایش خویش قرار نخواهد داد جز اینکه از نیت خود بازگردند و اگر از این اندیشه و عمل زشت خویش بازگردند، مورد آمرزش خواهند بود اما اگر همچنان باقی باشند، خداوند روح ایمان را برای همیشه از دل آنان خارج ساخته و از ولایت ما نیز بیرون خواهد برد و از دوستی ما اهل بیت نیز بی بهره خواهند بود و من از این لغزشها به خدا پناه می برم .

سخنرانی شهادت امام رضا علیه السلام 97

دیوانه ام اگر که بهشت آرزو کنم آیم اگر به کوی تو یا ثامن الحجج #امام_رضا_علیه‌السلام @sarallah73

اذن دخول امام رضا علیه‌السلام ۲ #امام_رضا_علیه‌السلام @sarallah73

هر گاه کارم زار شد گفتم علی موسی الرضا هر شب دلم بیمار شد گفتم علی موسی الرضا #امام_رضا_علیه‌السلام @sarallah73

شیخ جعفر مجتهدی رحمت الله علیه: در هر کجای عالم که قلباً امام رضا علیه‌السلام را صدا بزنید و به ناحیه مقدسه ایشان توجه کنید آن بزرگوار سریعاً نظر می‌کنند و این معنای حقیقی کلمه انیس_النفوس است. @sarallah73

امام حسن مجتبی علیه السلام فرمودند: بر منبرها به مردم بگوید و دستور بدهید که توبه کنند و برای فرج و تعجیل ظهور امام زمان (ارواحنا فداه) دعا کنند. این دعا، واجب کفایی نیست که همانند وجوب نماز بر مرده باشد، و اگر یک یا چند نفر از مردم بر مرده نماز گذارند، تکلیف از دیگر مردم برداشته شود؛ بلکه، همانند نمازهای روزانه، بر تمام مکلفان واجب است که انجام دهند. @sarallah73

5 ربيع الاول وفات حضرت سكينه (عليها السلام ) حضرت سكينه دختر امام حسين 56 سال پس از واقعه كربلا، در مدينه وفات كرد. مادر ايشان حضرت رباب است كه با هم در واقعه كربلا حضور داشتند، و همواره با اسرا به كوفه و شام رفتند. در صبح روز رحلتش نفس زكيه چهارصد دينار عطر و عود خريد و پيرامون تابوت آن حضرت در مجمره ها سوزانيد. خالد بن عبد الملك حاكم مدينه كه در نظر داشت با به تعويق افتادن تشييع جنازه بر اثر گرمى هوا به بدن مطهر جسارت شود، گفت : ((صبر كنيد من براى نماز خواندن بر جنازه مى آيم )). ولى نيامد. لذا جنازه مبارك آن حضرت تا شب دفن نشد. پس از آن حضرت سجاد (عليه السلام ) بر جنازه آن حضرت نماز خواندند و آن حضرت را با احترام به خاك سپردند. والده اش (رباب ) دختر (امرءالقیس ) است که او نیز مادر همان طفل رضیع است که در کربلا، به زخم تیر، شهید گشت و رباب را بعد از شهادت امام حسین (ع )، اشراف قریش ، خواستگارى کردند که ابدا اجابت نکرد و گفت : من بعد از مواصلت با پیغمبر با کس دیگر، مواصلت نکنم و بعد از امام حسین (ع ) شوهرى دیگر نخواهم و در مجلس ابن زیاد چون نظرش بر سر شوهرش افتاد، بى تاب شده و آن سر را گرفت و بوسید و در کنار خود نهاد و نوحه سرایى کرد. بعد از واقعه کربلا، یک سال زیاده زنده نماند و لایزال در گریه و سوگوارى گذرانید و از آفتاب ، به سایه نیامد تا وفات یافت . ابن اثیر در کامل گفته که قولى است که رباب یکسال سر قبر امام حسین (ع ) اقامت نمود و پس آن ، عود کرد به مدینه و از غصه و حزن بر آن حضرت وفات یافت . وقایع الایام شیخ عباس قمی لوائج الشجعان،ص223" @sarallah73