آل یس @sarallah73

سوره سبا آیه 46 قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلهِ مَثْنى وَ فُرادى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا ما بِصاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ نَذيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذابٍ شَديدٍ ترجمه بگو: «شما را تنها به يك چيز اندرز مى‌دهم، دو نفر دو نفر يا به تنهایى براى خدا قيام كنيد، سپس بينديشيد اين دوست و همنشين شما (محمّد) هيچ‌گونه جنونى ندارد، او فقط بيم‌دهنده‌ی شما در برابر عذاب شديد [الهى] است»! تفسیر یعقوب‌بن یزید گوید: از امام صادق تفسیر آیه: قُلْ إِنَّمَا أَعِظُکُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُوا لِلهِ مَثْنَی وَ فُرَادَی را پرسیدم. حضرت فرمود: «منظور، توصیه به ولایت است». به حضرت عرض کردم: «ماجرای نازل‌شدن این آیه چگونه بوده است»؟ حضرت پاسخ داد: «رسول خدا امیرالمؤمنین را جانشین خود برای مردم قرار داد و فرمود: «هرکه من مولای او هستم، علی مولای اوست». مردی شروع به سخن‌گفتن پشت سر رسول خدا کرده و گفت: «محمّد هر روز ما را به امر جدیدی فرامی‌خواند و می‌خواهد اهل بیت خود را بر ما مسلّط سازد. این‌گونه بود که خداوند عزّوجلّ درباره‌ی این موضوع، آیه‌ای بر پیامبر خود نازل کرد و فرمود: قُلْ إِنَّمَا أَعِظُکُم بِوَاحِدَةٍ، یعنی آنچه را که پروردگارتان بر شما واجب ساخته است به شما ابلاغ کرده‌ام». عرض کردم: «پس معنای سخن خداوند: أَن تَقُومُوا لِلهِ مَثْنَی وَ فُرَادَی چیست»؟ حضرت پاسخ داد: «منظور از مَثنی (دوتایی)، اطاعت از رسول خدا و امیرالمؤمنین و منظور از فرادی (تنهایی و تکی)، اطاعت از امامانی است که از نسل آن دو، پس از آن دو می‌آیند، است و ای یعقوب! به خداوند سوگند! آیه، معنایی غیر از این ندارد». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۲، ص۳۷۰ بحار الأنوار، ج۲۳، ص۳۹۱/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۴۶۶/ فرات الکوفی، ص۳۴۵ البرهان #آیات_قرآن_ولایت @baghimandeekhoda @sarallah73

امام باقر علیه السلام در گفتاری امیدآفرین و نشاط بخش به منتظران حقیقی آن حضرت مژده می دهد که «بر مردم زمانی می آید که امامشان از منظر آنان غایب می شود. خوشا به حال آنان که در آن زمان در امر [ولایت] ما اهل بیت ثابت قدم و استوار بمانند! کمترین پاداشی که به آنان می رسد، این است که خدای متعال خطابشان می کند و می فرماید: بندگان من! شما به حجت پنهان من ایمان آوردید و غیب مرا تصدیق کردید. پس بر شما مژده باد که بهترین پاداش من در انتظارتان است.» آن گاه امام باقر علیه السلام ادامه داد: «خداوند متعال به خاطر ارج گذاری از چنین منتظران راستینی به آنان می فرماید: شما مردان و زنان، بندگان حقیقی من هستید. رفتار نیک و شایسته تان را می پذیرم و از کردار ناپسندتان عفو می کنم و به خاطر شما سایر گنهکاران را می آمرزم و بندگانم را به خاطر شما با باران رحمت خود سیراب و از آنان بلا را دفع می کنم. ای عزیزترین بندگان من! اگر شما نبودید، عذاب دردناک خود را به مردم نافرمان نازل می کردم.» منبع: . کمال الدین، ج 1، ص 330. @sarallah73

هجوم موج بلا را به چشم خود دیدم #روضه_شهادت_امام_باقر_علیه السلام @sarallah73

#سخنرانی «عصمت(۱)» شهادت امام محمدباقر علیه السلام @sarallah73

#سخنرانی «عصمت(۲)» شهادت امام محمدباقر علیه السلام @sarallah73

#سخنرانی_کوتاه بهترین صورت پرهیز از نامحرم چیه... #وَاجْعَلْنَا_لِلْمُتَّقِينَ_إِمَامًا @sarallah73

اولین #تشرف مرحوم لطیفی نسب رضوان الله علیه به محضر امام عصر سلام الله علیه در جلسه روضه دست تقدیر او را (در ابتدای جوانی) با مرحوم سیدکریم کفاش آشنا کرد که از عباد صالح خدا و خواص نظر کرده مولای غایب خود بود و با حضرت به تصدیق کثیری از بزرگان عصر ارتباط مستقیم و دائم داشت. مرحوم لطیفی نسب به منزل ایشان با معرفی یکی از دوستانش رفت و آمد پیدا کرد و به توصیه او شبهای جمعه در هر شرایط در مجلس روضه خوانی و توسلی که در آنجا برپا بود شرکت می جست. حضوری که به فرمایش خود ایشان با نور امام عصر سلام الله علیه روشن می شد و زبده اخیار زمان در آن جا حاضر بودند. مرحوم لطیفی نسب می فرمود: خیلی با سید کریم مانوس شدم آنسان که با اجازه وی هر زمان که می خواستم با او در تماس بودم. او به من لطف داشت و می فرمود: تو سفارش شده مولای ما هستی و صحبت های او با من درباره وجود مبارک حضرت بود که اشتیاق وافر مرا افزونی می بخشید. تا این که شبی حضرت مهدی سلام الله علیه در اتاق مجاور تشریف فرما شده بودند ، بعد از اتمام مجلس چند دقیقه ای برای ایشان تشرف حاصل می شود. راه وصال ص ۳۶ @sarallah73

خطبه حضرت اباالفضل العباس قمر بنی‌هاشم علیه السلام در روز هشتم ذی الحجه بالای بام کعبه : «بسم الله الرّحمن الرّحیم؛ اَلحَمدُ لِلّهِ الَّذی شَرَّفَ هذا (اشاره به بیت الله‌الحَرام) بِقُدُومِ اَبیهِ، مَن کانَ بِالاَمسِ بیتاً اَصبَح قِبلَةً. أَیهَا الکفَرةُ الفَجَرة اَتَصُدُّونَ طَریقَ البَیتِ لِاِمامِ البَرَرَة؟ مَن هُوَ اَحَقُّ بِه مِن سائِرِ البَریه؟ وَ مَن هُوَ اَدنی بِه؟ وَ لَولا حِکمَ اللهِ الجَلیه وَ اَسرارُهُ العِلّیه وَاختِبارُهُ البَریه لِطارِ البَیتِ اِلیه قَبلَ اَن یمشی لَدَیه قَدِ استَلَمَ النّاسُ الحَجَر وَ الحَجَرُ یستَلِمُ یدَیه وَ لَو لَم تَکن مَشیةُ مَولای مَجبُولَةً مِن مَشیهِ الرَّحمن، لَوَقَعتُ عَلَیکم کالسَّقرِ الغَضبانِ عَلی عَصافِیرِ الطَّیران. اَتُخَوِِّنَ قَوماً یلعَبُ بِالمَوتِ فِی الطُّفُولیة فَکیفَ کانَ فِی الرُّجُولیهِ؟ وَلَفَدَیتُ بِالحامّاتِ لِسَید البَریاتِ دونَ الحَیوانات. هَیهات فَانظُرُوا ثُمَّ انظُرُوا مِمَّن شارِبُ الخَمر وَ مِمَّن صاحِبُ الحَوضِ وَ الکوثَر وَ مِمَّن فی بَیتِهِ الوَحی وَ القُرآن وَ مِمَّن فی بَیتِه اللَّهَواتِ وَالدَّنَساتُ وَ مِمَّن فی بَیتِهِ التَّطهیرُ وَ الآیات. وَ أَنتُم وَقَعتُم فِی الغَلطَةِ الَّتی قَد وَقَعَت فیهَا القُرَیشُ لِأنَّهُمُ اردُوا قَتلَ رَسولِ الله (صلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه) وَ أنتُم تُریدُونَ قَتلَ ابنِ بِنتِ نَبیکم وَ لا یمکن لَهُم مادامَ اَمیرُالمُؤمِنینَ (علیه السلام) حَیاً وَ کیفَ یمکنُ لَکم قَتلَ اَبی عَبدِاللِه الحُسَین (علیه السلام) مادُمتُ حَیاً سَلیلاً؟ تَعالوا اُخبِرُکم بِسَبیلِه بادِروُا قَتلی وَاضرِبُوا عُنُقی لِیحصُلَ مُرادُکم لابَلَغَ الله مِدارَکم وَ بَدَّدَا عمارَکم وَ اَولادَکم وَ لَعَنَ الله عَلَیکم وَ عَلی اَجدادکم.» ترجمه: «بنام خداوند بخشنده مهربان؛ سپاس خدای را که بیت الله الحرام را با قدوم پدرش (منظور امام حسین (علیه السلام) است) مشرف کرد؛ کسی که دیروز بیت بود، [امروز] قبله گردید. ای ناسپاسان گناهکار آیا راه بیت را بر امام نیکوکاران می بندید؟ چه کسی سزاوارتر به این بیت است از دیگر موجودات؟ و چه کسی نزدیکترین به این خانه است؟ و اگر حکمت های خداوند بلند مرتبه نبود و اسرار بالا و امتحانات موجودات نبود، همانا بیت به سوی ایشان [ امام حسین (علیه السلام)] پرواز می کرد؛ قبل از اینکه مردم حجر را لمس کنند، حجر دستانش [ امام حسین (علیه السلام)] را استلام می کند و اگر خواست مولای من خواست خداوند رحمن نبود هر آینه بر سر شما مانند بازِ شکاری که بر گنجشکان فرود می آید نازل می شدم. آیا قومی را که مرگ را در کودکی به بازی می گرفتند می ترسانید، در حالی که الان در مردانگی قرار دارند. همه جانم فدای آقا و مولای همه موجودات که برتر از حیوانات [هستند]. هیهات بنگرید سزاوار است از چه کسی پیروی کنید، به کسی که شراب می نوشد [مراد یزید ملعون است] یا کسی که صاحب حوض و کوثر است؛ کسی که در خانه وحی و قرآن است [مراد امام حسین(علیه السلام)است] یا کسی که در بیتش اسباب لهو و نجاست است [مراد یزید ملعون است]؛ و یا کسی که در خانه اش نزول آیات و [آیه] تطهیر است. شما در غلطی واقع شدید که قریش واقع شدند. چرا که اراده قتل پیامبر(صلی الله علیه و آله) را کردند و شما اراده قتل پسر دختر پیامبرتان را و [این حیله] برای ایشان تا وقتی امیرالمؤمنین(علیه السلام) زنده بود ممکن نشد. پس چگونه ممکن است کشتن ابا عبدالله الحسین(علیه السلام) تا وقتی که من زنده ام؟ بیایید تا به راهش آگاهتان کنم؛ پس مبادرت به کشتن من کنید، و گردنم را بزنید تا به مقصودتان برسید. خدا شما را به مقصودتان نرساند و عمرتان و فرزندانتان را کوتاه کند و لعنت خدا بر شما و پدرانتان باد.» @sarallah73

خطبه ی حضرت عباس علیه السلام مداحی و روضه #حضرت_عباس_علیه‌السلام @sarallah73

#سخنرانی «قمر بنی هاشم علیه السلام» خطبه حضرت عباس علیه السلام هشتم ذی الحجه @sarallah73

امام حسین علیه‌السلام در پی خودداری از بیعت با یزید بن معاویه، مکه را به قصد کوفه در عراق ترک کرد. آن حضرت، چهار ماه قبل از آن، از مدینه زادگاه و محل زندگی خود به همراه جمعی از خاندانش به مکه آمده بود. درمدتی که امام حسين (علیه السلام) در مکه بود، با استفاده از حضور تعداد زیادی از زائران خانه‌ خدا در این شهر، توانست عده‌ زیادی از مسلمانان را از ظلم و فساد حکومت یزید بن معاویه آگاه کند. در عین حال، به دلیل دعوت‌های مکرر مردم کوفه از امام و همچنین توطئه‌ ترور ایشان در مکه توسط عاملان حکومت یزید، آن حضرت رهسپار کوفه شد. ضمن آن که ترک مکه در هشتم ذی الحجه که از ایام حج است، باعث جلب توجه بیشتر همگان به مخالفت امام با حکومت جابرانه یزید گردید. @sarallah73