eitaa logo
یا مولای یا صاحب الزمان ادرکنی
469 دنبال‌کننده
95 عکس
47 ویدیو
72 فایل
اللهم عجل لولیک الفرج روضه ، قرآن‌ ،روایت و سخنرانی ارتباط @hamdelimohebin
مشاهده در ایتا
دانلود
اعمال شب نیمه شعبان شب نیمه شعبان، شب بسیار مباركى است. از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است كه از امام محمدباقر علیه‌السلام در مورد فضیلت شب نیمه شعبان سؤال شد؛ امام فرمود آن شب بعد از لیلة القدر افضل شب‌ها است. در آن شب خداوند به بندگان، فضل خود را عطا مى‌فرماید و ایشان را به مَنّ و كَرَم خویش مى‌آمرزد.پس سعى و كوشش كنید در تقرّب جستن به سوى خداى تعالى در شب نیمه شعبان، كه آن شبى است كه خدا قسم یاد فرموده به ذات مقدس خود كه سائلى را از درگاه خود تا زمانی كه مطلب گناهی را درخواست نکند؛ دست خالى برنگرداند. و آن شبى است كه قرار داده حق تعالى آن را از براى ما به مقابل آن كه قرار داده شب قدر را براى پیغمبر ما صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ آله. پس كوشش كنید در دعا و ثنا بر خداى تعالی و از جمله بركات این شب مبارك آن است كه ولادت با سعادت حضرت صاحب عصر امام زمان ارواحُنا لَهُ الفداء در سحر این شب سال دویست و پنجاه و پنج در سامراء واقع شده و باعث مزید شرافت این شب مبارك شده است. براى شب نیمه شعبان چند عمل وارد شده است: 1- یکی از اعمال شب نیمه شعبان غسل است، كه باعث تخفیف گناهان مى‌شود. 2- احیاء این شب به نماز و دعا و استغفار. و در روایت است كه هر كس شب نیمه شعبان را احیا دارد؛ نمیرد دل او در روزى كه دل‌ها بمیرند. 3-یکی دیگر از اعمال شب نیمه شعبان، زیارت امام حسین علیه السلام است كه افضل اعمال شب نیمه شعبان است.و باعث آمرزش گناهان است و هر كس بخواهد با او مصافحه كند روح صد و بیست و چهار هزار پیغمبر زیارت كند آن حضرت را در این شب و اَقَلِّ زیارت آن حضرت آن است كه به بامى برآید و به جانب راست و چپ نظر كند پس سر به جانب آسمان بلند كند و زیارت كند آن حضرت را به این كلمات: "اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا اَبا عَبْدِاللّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْكَ وَ رَحْمَةُاللّهِ وَ بَرَكاتُهُ." و هر كس در هر كجا باشد در هر وقت كه آن حضرت را به این كیفیت زیارت كند امید است كه ثواب حجّ و عُمره براى او نوشته شود . همچنین خوانده شود؛ دعایی که حضرت رسول صلى الله علیه و آله در این شب مى خواندند: اَللّهُمَّ اقْسِمْ لَنا مِنْ خَشْیَتِكَ ما یَحُولُ بَیْنَنا خدایا بهره ما كن از ترس خود بدان اندازه كه حائل شود میان ما وَ بَیْنَ مَعْصِیَتِكَ وَ مِنْ طاعَتِكَ ما تُبَلِّغُنا بِهِ رِضْوانَكَ وَ مِنَ الْیَقینِ ما و نافرمانیت و از اطاعت خویش بدان مقدار كه ما را به خشنودى و رضوان تو برساند و از یقین بدان یَهُونُ عَلَیْنا بِهِ مُصیباتُ الدُّنْیا اَللّهُمَّ اَمْتِعْنا بِاَسْماعِنا وَ اَبْصارِنا حد كه به وسیله آن ناگواری‌هاى دنیا بر ما آسان گردد خدایا ما را به گوش‌هایمان و دیده‌هامان وَ قُوَّتِنا ما اَحْیَیْتَنا وَاجْعَلْهُ الْوارِثَ مِنّا وَاجْعَلْ ثارَنا عَلى مَنْ ظَلَمَنا و نیرویمان تا زنده‌ایم بهره‌مند ساز و آن را وارث ما گردان و خون ما را به گردن كسى انداز كه بر ما ستم كرده وَانْصُرنا عَلى مَنْ عادانا وَلا تَجْعَلْ مُصیبَتَنا فى دینِنا وَلا تَجْعَلِ و یارى ده ما را بر كسى كه با ما دشمنى كند و مصیبت ما را در دینمان قرار مده و دنیا الدُّنْیا اَكْبَرَ هَمِّنا وَلا مَبْلَغَ عِلْمِنا وَلا تُسَلِّطْ عَلَیْنا مَنْ لا یَرْحَمُنا را بزرگترین اندوه ما قرار مده و نیز آخرین حد دانش ما قرارش مده و مسلط مكن بر ما كسى را كه بر ما رحم نكند بِرَحْمَتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ. به رحمتت اى مهربانترین مهربانان و این دعاى جامع كاملى است و خواندن آن در اوقات دیگر نیز غنیمت است و از عوالى اللئالى نقل شده كه حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله همیشه این دعا را مى‌خواندند. مفاتيح الجنان @sarallah73
امام صادق علیه السلام فرمود: هنگامى كه روز اوّل شعبان مى شود، ندا دهنده اى از زير عرش ، ندا می دهد: اى ميهمانان حسين! شب نيمه شعبان، از زيارت حسين (عليه السلام) جا نمانيد. بحار الأنوار/ج۱۰۱/ص۹۸ وسائل الشيعة /ج۱۴/ص۴۷۰ @sarallah73
در قنوت به من دعا کنید سالهای بسیاری در قنوت سرور عزیزمان حضرت آیت الله بهاءالدینی، آیات نورانی قرآن کریم و دعاهای مرسوم را می‌شنیدیم، تا این که ناگهان زمانی متوجه شدیم که نوع کلمات و عبارات ایشان تغییر یافته است. چون دستان خود را مقابل صورت می‌گیرند، برای حضرت مهدی علیه السّلام دعا می‌کنند: «اللّهم کن لولیک الحجة بن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه الساعه و فی کل ساعة، ولیا و حافظا و قائدا و ناصرا و دلیلا و عینا حتی تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فیها طویلا.» روزی که در محضر آقا بودیم و فرصت مناسبی فراهم بود از تغییر رویه ایشان در این باره پرسیدیم. معظم له به یک جمله بسنده کردند: «حضرت پیغام دادند در قنوت به من دعا کنید.» - آیت بصیرت ص ۱۰۷
پيامبر اكرم(ص) روز آخر ماه شعبان در فضيلت ماه رمضان خطبه‌اي(خطبه شعبانيه)قرائت كردند. از قول شيخ صدوق به سند معتبر از امام رضا(ع) و از قول پدران بزرگوارش، از قول امام علي(ع) نقل شده كه پيامبر اكرم(ص) در فضيلت ماه رمضان خطبه‌اي قرائت كردند، اي مردم! ماه خدا با بركت و رحمت و آمرزش به سوي شما روي كرده است. ماهي كه نزد خدا برترين ماه‌هاست و روزهايش بهترين روزها و شب‌هايش بهترين شب‌ها و ساعت‌هايش بهترين ساعت‌هاست. ماهي است كه در آن شما را به ميهماني خدا خوانده‌اند و از كساني قرار داده شده‌ايد كه از كرامت خدا بهره مي‌برند. نفس‌هاي شما در آن تسبيح و خوابتان عبادت است و كارهاي شما در آن مورد قبول و دعاهايتان در آن مستجاب است. پس از خدا با نيت‌هاي راستين و دل‌هاي پاك بخواهيد كه در اين ماه توفيق روزه داري براي او، و تلاوت کتابش(قرآن) را به شما بدهد. بدبخت كسي كه از آمرزش خدا در اين ماه محروم بماند! با گرسنگي و تشنگي (به واسطه روزه) گرسنگي و تشنگي روز قيامت را به خاطر آوريد. بر فقيران و خانه نشستگان(مساكين) صدقه بدهيد. بزرگان خود را گرامي بداريد و به کوچکتران خود محبت كنيد و به خويشان خود مهر بورزيد. زبان‌هاي خود را از آنچه نبايد گفت نگاه داريد و چشمان خود را بر حرام بپوشانيد و گوش‌هاي خود را از شنيدن ناشنيدني‌ها حفظ كنيد. با يتيمان مردم محبت بورزيد تا بعد از شما به يتيمان شما محبت كنند. از گناهان خود به سوي خدا توبه كنيد. هنگام نماز دست‌هايتان را به دعا بلند كنيد‌؛ زيراكه وقت نماز بهترين وقت‌هاست. در اين اوقات خداوند با رحمت به بندگان خود نظر مي‌كند و هرگاه با او مناجات كنند‌‌ جوابشان مي‌دهد و هرگاه او را ندا دهند به آنان لبيك مي‌گويد و اگر او را بخوانند (دعايشان را) مستجاب مي‌كند. پيامبرعظيم الشان اسلام در ادامه اين خطبه مي‌فرمايند: اي مردم! جان‌هاي شما در گروي كارهاي شماست. پس جان خود را با طلب آمرزش (از بند) رها سازيد. پشت‌هاي شما از بار گناهان گران است؛ پس با طول دادن سجده‌ها آن‌ها را سبک کنيد و بدانيد كه خداوند به عزت و جلال خود قسم ياد كرده است كه نمازگزاران و سجده كنندگان در اين ماه را عذاب نكند و در روز قيامت آن‌ها را از آتش جهنم نترساند. اي مردم! هر كه در اين ماه مومن روزه داري را افطار دهد ثواب آن برابر آزاد كردن برده و آمرزش گناهان گذشته خواهد بود. بعضي از اصحاب گفتند كه ما توانائي افطار دادن را نداريم‌. پيامبر فرمودند: "از آتش جهنم، با افطار دادن ولو با نصفه‌اي از خرما و يا شربتي از آب دور بمانيد همانا اين پاداش كسي است كه بر بيشتر از اين توانائي نداشته باشد." اي مردم! هر كه اخلاق خود را در اين ماه خوب كند، در روزي كه قدم‌ها بر صراط مي‌لغزد از آن به راحتي مي‌گذرد و هر كه كار خدمت گزار يا كنيز خود را سبك گرداند خدا در قيامت حساب او را راحت مي‌كند و هر كه در اين ماه شر خود را از مردم باز دارد خداوند در قيامت غضب خود را از او باز مي‌دارد. هر که در اين ماه يتيمي را گرامي دارد خداوند او را در قيامت گرامي مي‌دارد و هر که با خويشاوندان خود ديدار کند (صله ارحام)، خداوند او را از اتصال به رحمت خود در قيامت منقطع نخواهد کرد. هر که در اين ماه سنتي را به پا دارد خداوند براي او برات دوري از آتش جهنم را مي‌نويسد. هر که در اين ماه نماز واجبي بخواند خداوند براي او ثواب هفتاد نماز(ماه‌هاي ديگر) را مي‌نويسد. هر که در اين ماه بر من صلوات بفرستد، خداوند ترازوي اعمالش را براي روزي که ترازوي اعمال سبک است سنگين مي‌گرداند و کسي که در اين ماه يک آيه از قرآن را بخواند ثواب کسي را دارد که در ماه‌هاي ديگر ختم قرآن کرده باشد. اي مردم! همانا در اين ماه درهاي بهشت باز است؛ پس از خدا بخواهيد که آن‌ها را بر روي شما نبندد و درهاي جهنم در اين ماه بسته است پس از خدا بخواهيد که آن‌ها را بر روي شما باز نکند. شياطين در اين ماه در زنجيرند پس از خدا بخواهيد که آن‌ها را بر شما مسلط نگرداند. على عليه السلام مى‌فرمايد: در اين حال از جا برخاسته و عرض کردم، اى پيامبر خدا! برترين اعمال در اين ماه چيست؟ حضرت فرمود: اى اباالحسن! برترين اعمال در اين ماه پرهيز از محرمات است.
کار پنهان.mp3
زمان: حجم: 10.8M
تفاوت کار پنهان با آشکار ملّا مهدی نراقی و ملآ احمد نراقی...
سوره ص آیه 39 هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ ترجمه [و به سلیمان گفتيم]: اين عطاى ماست، به هركس مى‌خواهى بى‌حساب ببخش و از هركس مى‌خواهى امساك كن. تفسیر: امام صادق (علیه السلام) فرمود سلیمان که اسم اعظم خدا را می‌دانست همان نامی که اگر از وی چیزی خواسته می‌شد، عطا می‌کرد و اگر به‌وسیله‌ی آن دعایی می‌شد، اجابت می‌گردید اگر امروز در میان ما بود، به ما محتاج می‌شد. وشّاء گوید: به امام رضا (علیه السلام) عرض‌کردم: «فدایت شوم! فَسْئَلُوا اهل الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ، یعنی چه»؟ فرمود: «مائیم اهل ذکر و مائیم پرسش‌شوندگان». عرض‌کردم: «شما پرسش‌شونده و ما پرسش کننده‌ایم»؟ فرمود: «آری»! عرض‌کردم: «بر ماست که از شما بپرسیم»؟ فرمود: «آری»! عرض‌کردم: «بر شماست که به ما پاسخ دهید»؟ فرمود: «نه! اختیار با ماست، اگر خواستیم پاسخ دهیم و اگر نخواستیم پاسخ ندهیم، مگر نشنیدی سخن خدای تبارک‌وتعالی را: هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِکْ بِغَیْرِ حِسابٍ». الکافی، ج۱، ص۲۱۰ ابوعبیده حذاء گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «یا اباعبیده! از ما یک نفر از دنیا نمی‌رود، مگر اینکه یکی دیگر جانشین او می‌شود که مانند او عمل می کند و به روش او رفتار می نماید و به همان راه دعوت می‌کند. یا ابا عبیده! خداوند مانع نشد که آنچه به داود (علیه السلام) داد، به سلیمان (علیه السلام) بهتر از آن عنایت کند. سپس فرمود: هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِکْ بِغَیْرِ حِسابٍ». گفتم: «خداوند چه چیزی عطا نموده»؟ امام (علیه السلام) فرمود: «یا اباعبیده! زمانی که قائم آل محمّد (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قیام کند به حکم داود و سلیمان (علیها السلام) حکم می کند و از مردم دلیل و بیّنه نمی‌خواهد». بحارالأنوار، ج۲۶، ص۱۷۶/ بصایرالدرجات، ص۵۱۰ موسی‌بن‌اشیم گوید: خدمت امام صادق (علیه السلام) بودم که مردی درباره‌ی آیه‌ای از قرآن پرسید و حضرت (علیه السلام) جوابش را پاسخ داد، سپس مردی وارد شد و همان آیه را پرسید، حضرت (علیه السلام) برخلاف آنچه به اوّلی فرموده بود به او جواب گفت، از اختلاف گویی آن حضرت (علیه السلام) آنچه خدا خواهد در دلم وارد شد، به‌طوری‌که گویا دلم را با کاردها می‌برند. با خود گفتم من ابوقتاده را که در یک «واو» اشتباه نمی‌کرد، در شام رها کردم و نزد این مرد آمدم که چنین اشتباه بزرگی می‌کند، در آن میان که من آن افکار داشتم، مرد دیگری وارد شد و از همان آیه سؤال کرد، حضرت برخلاف آنچه به من و [دو] رفیقم گفته بود به او جواب داد، من دلم آرام گرفت، زیرا دانستم اختلاف گویی حضرت به خاطر تقیّه است. سپس آن حضرت به من توجّه کرد و فرمود: «پسر اشیم! خدای عزّ‌وجلّ امر را به سلیمان‌بن‌داود واگذار کرد و فرمود: هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِکْ بِغَیْرِ حِساب». الکافی، ج۱، ص۲۶۵ الاختصاص، ص۳۳۰ امام کاظم (علیه السلام) در ولیمه‌ی یکی از فرزندان خود سه روز اهل مدینه را غذا داد؛ در دیگ‌های بزرگ در مساجد و بازارها حلوا می‌داد، یکی از اهل مدینه بر این کار امام (علیه السلام) خرده گرفت. ایشان سخن او را شنید، فرمود: «خداوند هرچه به پیامبران پیشین داده به حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) نیز مانند آن را عنایت کرده و اضافی نیز داده است، به سلیمان (علیه السلام) فرموده: هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِکْ بِغَیْرِ حِسابٍ و به حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) فرموده است: هرچه پیامبر به شما داد بستانید، و از هرچه شما را منع کرد اجتناب کنید (حشر/۷)». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۳، ص۸۲ الکافی، ج۶، ص۲۸۱/ @baghimandeekhoda @sarallah73