سردار سلیمانی و آقای رئیسی رو زیرورو کنیم؛ جز خدمت به جمهوری اسلامی تحتِ هر شرایطی نمی‌بینیم. پس گریه و زاری‌هامون، پروفایل‌هامون، تشییع رفتن‌هامون، همایش و بزرگداشت و مراسم‌مون، اگه عُرضه نداشته باشیم دو‌ نفر رو به #انتخابات و رأیِ درست ترغیب کنیم تُف نمی‌ارزه! @sarbehrah

عُرْفِ الضَّبُعْ یعنی یالِ کفتار کنایه از ازدحامِ فوق‌العاده‌ی مردم در خطبه‌ی شِقشِقیه‌ی مولا امیرالمؤمنین علیه‌السلام این عبارت رو می‌تونید جستجو کنید، جایی که مولا امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام فرمودن: حَتّى لَقَدْ وُطِىءَ الْحَسَنان از شدتِ هجومِ مردم نزدیک بود امام حسن و امام حسین علیهما‌السلام پایمال بشن وَ شُقَّ عِطْفاى و رَدایم از دو طرف پاره شه مُجْتَمِعینَ حَوْلى کَرَبیضَةِ الْغَنَم مردم مثلِ گَلّه‌ای گرگ‌زده که پناه میارن به چوپان‌شون، دورم جمع شدن... هی تصاویرِ تشییعِ پیکرها رو می‌بینم و یادِ شِقشِقیه می‌افتم... اول ابوبکر رو انتخاب کردن... بعد عُمر رو... بعد عثمان رو... منافع‌شون که به خطر افتاد، یادِ علی افتادن! خی‌لی دیر... به قیمتِ شکاف خوردنِ امّتِ پیغمبر تا ظهور... اما تازه فهمیدن باز هم چاره علی بود، نه آن دیگرها... تشییعِ پرشوریه اما من بند بندِ الغارات هم به ذهنم میاد... کمتر از پنجاه روزِ دیگه #انتخابات حکومتِ اسلامیه... همین علی به فاصله‌ی پنج سال کمتر از روزِ هجومِ مردم، بر منبر به سر و صورتش می‌زنه و کسی از مردم بیدار نمی‌شه... منفعت... منفعت... منفعت... اسلام و انقلاب منفعت نیست، پس سکوت! منفعت گاهی در تشییع و عزاداریه، گاهی در سکوت و بی‌توجهی به انتخابات... کَنَنده‌ی درِ خیبر بر منبر اشک می‌ریزه و فریاد می‌زنه مردم! مبارزه ادامه داره! وَ مردم... النَّاسِ نِیَامٌ فَإِذَا مَاتُوا اِنْتَبَهُوا... @sarbehrah

اگر از خودم خونه و زندگی داشتم این پنج روز روضه و قرآن‌خوانی می‌گرفتم. تو هر پنج روز از عملکردِ آقای رئیسی می‌گفتم و تبیین می‌کردم ادامه‌ی راهِ ایشون با من و شماست در #انتخابات . خدایا! دلم خوشه نیّت رو برام عمل‌ می‌نویسی، اما خودت شاهدی به عمل مشتاق‌ترم تا نیّت. @sarbehrah

فردا نوبتِ ماست. آقای رئیسی به شهرشون برمی‌گردن و پیشِ ما می‌مونن. چهارتایی قراره مقوا و ماژیک برداریم و جملاتی درباره‌ی #انتخابات بنویسیم و شورِ مردم رو به شعور دعوت کنیم. شما بگو از قیامتِ فردا، حاصلِ کارمون بشه یک نفر! ما این یک نفر رزق رو از دست نمی‌دیم! من بدم یا بدترین، خودم و سپردم به امام زمان ارواحنا فداه. ایشون بلدن چطور از میوه‌ی گندیده، مربّا بگیرن. منِ پرگناه رو سربه‌راه می‌کنن و می‌شم مسؤول خواهران‌شون در ظهور و حکومت‌شون. من و رفقا برای حرمِ حضرتِ زهرا سلام الله علیها طرح و برنامه داریم. من هفته‌ای یک شب بستم که کفش‌دارِ حرمِ امام حسن علیه‌السلام باشم. محاله از این خواسته‌ی نزدیک دست بکشم. رزق نمیاد درِ خونه‌ی آدم، باید گرفتش. مثلِ زیارتِ ائمه علیهم‌السلام که هر وقت کسی بهم گفت باید بطلبن(!) تهِ دلم خندیدم! زیارت رو به اصرارت می‌دن! به اشتیاقت! به دویدنت برای اشتیاقت! طلبیدنی نیست! گرفتنیه. هرجا از زیارتی موندم، رجوع کردم به خودم و دیدم پای خواستنم لنگ بوده... خدا اصرارکنندگان را دوست دارد. @sarbehrah

کمی با هم تحلیل کار کنیم. (ان‌شاءالله بی‌تقلب وَ با تکیه بر دانشِ خودمون و دو دو تا چهار تا کردن) نمره‌ی هر تحلیل _درست یا نادرست_ یه زیارتِ امین‌اللهِ نیابتی در صحنِ انقلاب. من یه معلمِ تلاش‌گرام، تلاش برای تحلیل کردن بیش از جواب مهمه. سؤالات: ۱. چرا آقا امروز برای آقای رئیسی گریه نکردن (حتی بغض هم نکردن)؟ ۲. چرا آقا امروز خم نشدن تابوتِ آقای رئیسی رو ببوسن؟ ۳. زبانِ بدنِ آقا امروز چطور بود و چه مفاهیمی رو می‌رسوند؟ @sarbehrah

سه دقیقه رو کااااااااااامل گوش‌ بدید. @sarbehrah

از تشییع برمی‌گردیم و دوستم داره عکس و فیلما رو تدوین می‌کنه که بذارم اینجا، یادِ روز انتخابات افتادم... همین تیم با چند نفر بیشتر، راه افتادیم تو شهر و هر یک نفرمون رو می‌بردیم یه مسجد یا مدرسه‌ای رأی بده که تو نقاطِ خاصِ مشهده و اهلِ رأی نداره... اون روزم عکسش و زده بودیم روی ماشین... اون روزم... آه آقای رئیسی... ما چهار تا پای کارت بودیم... امشب از طرفِ ما هم به آقا اباعبدالله علیه‌السلام عرضِ ارادت کنید... + کلیپ انتخاباتی‌مون؛ سال ۱۴۰۰ @sarbehrah

بعد از سه سال، امروز دوباره عکسش روی ماشین بود، اما... @sarbehrah

حالِ خوبِ امروز: مادرم تشییع اومدن❣

حالِ بدِ امروز: کلللللللللی ازمون عکس گرفتن، چون تا جایی که چشم‌مون دید تنها افرادی بودیم که با محتوای #انتخابات اومده بودیم، حتی افرادی میومدن و صدامون می‌زدن و بهمون خدا قوت می‌گفتن و دعامون می‌کردن، ولی... داشتیم مذهبی‌های محجبه‌ی سیاه‌پوشِ عزادارِ آقای رئیسی که بهمون می‌گفتن دیگه کی رئیسی شه؟ به کی اعتماد کنیم رأی بدیم؟ امروز هیییییییییچ مباحثه و کل‌کلی نکردم چون دیگه روحم کشش نداشت... شهید میانه‌ی میدان بود و حتی چشمِ بصیرت هم نمی‌خواست... فقط دو تا چشم برای دیدن... سیلِ توّابین اومده بودن تشییع اما هنوز مردّد... گریه می‌بَرَد مرا... برای من زیادی بدیهیه یا واقعا مسأله این‌قدر پیچیده است که قابل درک نیست؟! چرا روی تحلیل‌هامون کار نکردیم؟! چرا نسبت به خوراکِ فکری‌مون حساس نبودیم و دقت نکردیم؟! چرا قرآنی که خوندیم... نمازی که می‌خونیم... حج و کربلایی که می‌ریم... چرا روزه‌ها... چرا نماز شب‌ها... چرا همایش‌ها... دوره‌ها... کتاب‌ها... فلان عالِم... فلان استاد... فلان پیج... فلان کانال... فلانی... بهمانی... چرا همینا که دنبالشید، «تفکر» نداده که توانِ «تحلیل» رشد کنه و «تقلید» بمیره؟!

با این اخلاق رواعصابِ من کنار بیاید که پیاماتون و می‌خونم اما دیر جواب می‌دم. بله جواب می‌دم، فقط گاهی دیر. صبور باشید. جزاکم الله خیرا