نه مثلِ کلیپ‌های فلان زنک و بهمان سلیطه، ناخن‌های عجق‌وجقِ کارشده داره، نه هفتاد لایه آرایش، نه نازک کردنِ صدا و قروفر(!) دستای یه آشپز، ناخن نداره چون سلامتِ غذا براش مهمه! لبخندای یه آشپز روبه‌دوربین و نمایشی نیست، چون حینِ کار غرقِ لذته و لبخنداش مدام! سلامتِ روح و روان به آدم منتقل می‌شه و من حتی مقیدم از روی کانال و سایتی آشپزی نکنم که طرف کاشتِ ناخن داره یا مسلمان باشه و بی‌حجاب یا روی دست و صورتش تتو و اضافاتی باشه... این‌که با کی رفیق باشی و کجا کار کنی و چی بخونی و ببینی مهمه و نشون به اون نشون که آقا فرمودن بقیه‌ی درگذشتگان بالگرد در «معیّت»ِ آقای رئیسی به درگذشتِ شهادت‌گونه رسیدن! معیّت مهمه! معیّتی که از جسم بگذره و روح و روانت رو هم همراه کنه، و اگرنه خیلی‌ها کنار ایشون بودن اما معیّت نداشتن... خیلی‌ها زائرِ امام رضان اما معیّتِ امام رو ندارن... خیلی‌ها انقلابی‌ان اما... ! من عاشقِ آشپزی‌ام اما نه با هر کلیپ و تصویر و الگویی! مراقبم کی واقعا یه آشپزِ خونواده‌داره و کی یه دلقکِ مجازی که هنرش تو کانالش مردم و می‌کُشه و تو خونه‌ش، خونواده‌ش و(!) مراقبِ «معیّت»‌هام هستم. @sarbehrah

با تفکر و #تحلیل ببینید؛ قول می‌دم بیشتر و خیلی بیشتر و هزاران برابر با ذوق‌تر لذت می‌برید! هرکه او آگاه‌تر پردردتر، رخ زردتر راسته، اما هرکه او آگاه‌تر پُرکِیف‌تر یه حقیقته! @sarbehrah

تو روستاها که برای درس دادن می‌رم، هیچ حضور و غیاب و امتحان و نمره و معدلی نیست، اما دانش‌آموزام تو هر سن و سالی باشن، بیشتر و دقیق‌تر و با دل و جون‌تر درس می‌خونن! اونا چون در محرومیت هستن و یا معلم ندارن یا به گفته‌ی خودشون معلم‌های غیرحسابی دارن، قدرِ معلمی که از شهر اومده تا چند روزی فشرده باهاشون درس کار کنه رو خوب می‌دونن. حکایتِ دانشجوهای حامیِ فلسطین تو آمریکاست؛ اونا تهِ راهی‌ان که دانشجوهای غرب‌زده‌ی ایران رؤیاش و دارن... اونا تاریکی رو زندگی کردن و شمعِ فروزانِ جمهوری اسلامی رو خوب می‌بینن... اینجا آقا واضح و روشن صحبت می‌فرمایند و به دانشجوها می‌گن «هر چه میتوانید با قرآن مأنوس بشوید؛ همه چیز در قرآن هست» و دانشجوها جز پروفایلِ آقا، از صحبتاشون چیزی به یاد ندارن که بخوان عمل کنن(!) اما این فرستهٔ من رو نگه دارین و ببینین که جمله‌ی آخرِ نامه‌ی آقا به دانشجوهای آمریکایی (My advice to you is to become familiar with the Quran) چطور دنیا رو تغییر خواهد داد! روزهای قرآنیِ پُرشکوهی پیشِ رو داریم که معلوم نیست ما هم‌خونه‌های روشنایی، لایقِ سردمداری باشیم، یا غریبگانی سخت آشنا...! آمریکایی‌ها دیگه بهتر از من و شما پناه و آرامش رو می‌شناسن! @sarbehrah

سخت‌ترین سؤالیه که تا حالا ازم پرسیدید... وَ من هزااااااااااران جواب براش دارم که دیدم همه‌اش نیست... این‌قدر این سؤال سخته که انگار ازم پرسیدید چطور دست دارم؟ چطور چشم‌هام می‌بینه؟ چطور قلبم می‌تپه؟ چطور خون در رگ‌های من در جریانه؟ چطور خوابم می‌بره؟ چطور بیدار می‌شم؟ چطور نفس می‌کشم؟ چطور بگم؟ در میانِ جانِ شیرینِ منست... چطور بگم؟ پوشیده در جان می‌رود اندر میانِ جانِ من... چطور بگم؟ بهرِ خدا بیرون مرو از سینه‌ی ویرانِ من...

در خاکِ کویش منزلم

در جعدِ گیسویش دلم

دل را سپردم با غمش

این جانِ من، وان مَقدَمَش

همه ز لطفِ حسین است آبرو داریم گدا هر آنچه که دارد ز پادشا دارد

آقا امام حسین❣ بزن به تیغ و بسوزان و دستِ بادم دِه بیا که این دلِ عاشق سرِ بلا دارد

تو هم‌چو من سرِ کویَت هزاااااااااااااااارها داری