eitaa logo
سربه‌راه
210 دنبال‌کننده
2.1هزار عکس
325 ویدیو
106 فایل
من آوازِ دُهُل هستم؛ از دور خوشم! https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_psabzqk&btn=سربه‌راه
مشاهده در ایتا
دانلود
با رفقا تلوبیون به‌راهه. اغما پخش می‌کنه. پسره الیاس به دکتر گفت من رابطِ خدا هستم با تو. یادِ یه طیف عظیمی از مذهبی‌نماها افتادم... رابطانِ خدا بر زمین... که خواب می‌بینن و با امام ارتباط دارن و دعاهای مخصوص بهشون می‌رسه و حرزها و دستورات خاص که فقط مختص برگزیدگانِ خداست تا مذهبی‌بی‌سوادهای پرشورِ بی‌شعورِ احمق باور کنن و بِدَوَن به آغوش‌شون :)) فیلم قدیمیه ولی ببینید. رابط خدا با دکتر، شیطان بود😂 هرکه را اسرار حق آموختند مُهر کردند و دهانش دوختند! نگید نگفتم😉
سربه‌راه
با رفقا تلوبیون به‌راهه. اغما پخش می‌کنه. پسره الیاس به دکتر گفت من رابطِ خدا هستم با تو. یادِ یه طی
در منظومهٔ فکریِ امام خمینی امامِ شهیدم حاج قاسم ابراهیم رئیسی شهید همّت شهید باکری شهید خرّازی شهید حججی شهید علی‌وردی و... حتی یک خط نخوندم که گفته باشن «رابطِ خدا هستن» یا «با امام معصوم در ارتباطن» یا ... 😂 الیاس؛ شیطان بود! از منم گفتن بود😁 جنگ تموم می‌شه، این شیاطین نه! می‌دونین چرا؟😉
این‌که نمی‌دونید ضدّ مذاکره و سازش شعار بدید، می‌شه وحدت شکستن یا نقد به عملکرد یا پیشگیری از فتنه یا نهی از منکر یا چی... این‌که بین انبوهی کانال و عقیده گیر کردید و هرکی یه تِز می‌ده و شما از خودت گیجی... واسه نداشتنِ منظومهٔ فکریه :) گفتم مهمه! من معلمم؛ سال‌هاست می‌بینم همیشه اونایی نمرهٔ خوب می‌گیرن که «کل کتاب» رو خونده باشن و «کل کلاس‌ها» رو شرکت کردن و «متوجهِ معلم» بودن. سؤالات مفهومی و چالشی رو فقط اینا می‌تونن حل کنن! غالباً هم با زمزمه‌های کلاس به تردید نمیفتن :) مطمئن می‌نویسن، برابرِ زمزمه‌های تردید ایستادگی می‌کنن، برگه‌شون رو «به‌وقت» تحویل می‌دن، و نمرهٔ خوب می‌گیرن :) نه اونی که فقط واژگان حفظ کرده... یا اونی که فقط سه درس اول رو خونده... یا اونی که زنگ تفریح فقط نکات کنکوری رو از دوستش پرسیده... یا اونی که فقط کلیات کتاب رو از آپارات دیده... یا اونی که فقط یه جلسه بیدار بوده و تدریس معلم رو شنیده... یا اونی که منتظر معجزه بوده و ظهورِ پاسخ‌ها و این‌قدر ننوشته که وقت تموم شده(!)
منظومهٔ فکری‌تون با پرسیدنِ نظر من و اون و اره اوره و شمسی کوره، شکل نخواهد گرفت(!) مشکل و درد و رنج همینه که دنبال نظر همه هستید جز اصلِ کاری...(!) ولی من می‌خوام پاسخ این سؤال پرتکرار دیشب‌تون رو بدم :) هرکی خوشش نیومد؛ سه‌نقطهٔ سمت راست گوشهٔ کانال، ترکِ محل :) روی برگه آچهار نوشتم، برگه آچهار رو داخل کاور گذاشتم، کاور رو با سه تا پیکسلم وصل کردم به کوله‌پشتی‌م: نه سازش نه تسلیم نبرد با آمریکا
پیکرت هنوز بر زمین مونده... ولی محترم و مقدس آقاجانم... پیکرت رو گذاشتیم وسطِ خیمه و خودمون؛ مردم‌ت... دورتادورِ خیمه ایستادیم، شونه‌هامون گره‌خورده به هم، نمی‌ذاریم شمر و حرمله حتی نگاه نجس‌شون به پیکرِ پاکت بیفته... پرچمت بالاست و تن به تن، داریم خاکِ خیمه رو حراست می‌کنیم... نه آقاجانم... لا یوم کیومِ اباعبدالله... کاش با همین مردم عاشورا بودیم... با همین مردم کوفه بودیم... این‌جا مارأیت الا جمیلا شده آقاجانم... همه دنیا خیره شدن به مردمِ شما... همه دنیا انگشت‌به‌دهان موندن... آقاجانم لبریزِ عزّتیم... غرقِ خون و زخم... لبریزِ عزّتیم... سرت بلند باشه که سرِ مردمت بلنده آقاجانم... شما صبوری...‌ سی و هفت سال صبوری کردی تا مردم برسن به این کمال... می‌دونم این دو هفته رو هم صبوری کردی... بالاخره محترم شما رو راهیِ عرش می‌کنیم... الآن ولی باید خیمه رو نگه داریم... شونه‌هامون گره‌خورده به هم، دورتادورِ خیمه‌ت ایستادیم... هرازگاهی یکی‌مون سر می‌چرخونه سمتت... دلتنگ و دل‌شکسته نگاهت می‌کنه... مذابِ دلش از چشماش فوران می‌کنه... اما یادش میاد الآن وقتش نیست...سی و هفت سال ما آسوده و امن زیرِ اون خیمه بودیم و تو تک‌وتنها روبه‌روی شمر و حرمله... حالا کمی تو بخواب عزیزِ ما... ما مراقبِ خیمه‌ایم... پرچمت بالاست عزیزِ من. بالا هم می‌مونه. مردمت دروغ نمی‌گفتن که اهل کوفه نیستن... اهل کوفه نبودن عزیزِ من. وَ من هزار بار به این فکر کردم که کاش با این مردمِ عزتمند و سربلند، عاشورا هم بودیم... لا یوم کیومِ اباعبدالله عزیزِ خفتهٔ برزمینِ من...
من نمی‌دونم شبا باید کجا برم و چه کار کنم، خرج خورد و خوراکم و چه کنم، ابداً هم دلم نمی‌خواد وبال کسی یا ارگانی بشم. فقط بارها بهش فکر کردم اگر پسر بودم میومدم تهران. عرضهٔ خاصی ندارم ولی می‌تونم خیابون تمیز کنم، خرابه جمع کنم... دخترانه موندم این‌جا و فقط شبا می‌رم خیابون و شعار می‌دم و از این‌که به درد رهبر و کشورم نخوردم استغفار می‌کنم...
یه دختره لبهٔ خیابون یه پرچم ایران خیلی بزرگ داشت. سلول‌های شرور جهادی وجودم فعال شد. رفتم پرچمش و گرفتم نیم‌ساعت پسرونه (بدون جلب توجه بدنی و حرکتی، فقط پرچم چرخوندنم خاص بود) پرچم گردوندم. خی‌لی کیف داد :))
پرچمم خی‌لی بالا بود😍
چون خونه‌مون جای فتنه‌خیزیه، منتظر جونورا بودیم با همین انگشتا چشماشون و دربیاریم بدیم سگ بخوره☺️ تا الآن که وجود نداشتن😎
من آدمِ یه‌جا ایستادن و نشستن برای چند ساعت نیستم. حوصله‌م سر می‌ره.‌ می‌رم لبه خیابون برا خودم قدم می‌زنم و مردم و نگاه می‌کنم. یه سؤال دارم ازتون. هدف‌تون از اومدن به تجمع چیه؟ اگه وطن، خب هدف‌تون از حفظ وطن چیه؟ درواقع می‌خوام ته ته ته هدف‌تون رو بهم بگید. واسه چی الآن در جوش‌وخروشید؟