راستی؛ از مجریه یه چیز خوب یاد گرفتم و هفتاد سال بنده‌ش شدم! وقتی خواستن خطبهٔ عقد رو بخونن گفت زندگی‌تون رو با دروغ شروع نکنید! همه زندگی‌شون رو با دروغ شروع می‌کنن که به مشکل می‌خورن! دروغ نگید! به دروغ می‌گن عروس رفته گل بچینه! عروس این‌جاست! داره قرآن می‌خونه! پس بگید عروس داره قرآن می‌خونه😍 بار دوم بگید عروس داره توکل و توسل می‌کنه، یا صلوات می‌فرسته😍 به دروغ نگید رفته گلاب بیاره! راست بگید و زندگی‌تون رو با راست شروع کنید. زیارت عاشورای امروزم و خوندم هیچی، زیارت عاشورای فردام و هدیه می‌کنم به مجری که بهم چنین نکتهٔ عالی‌ای یاد داد❣

این عروسی‌های کف خیابون کارِ دوازده سال تعلیم و تربیت رو تو یه ساعت انجام می‌ده... حیفه اگر حواس‌مون نباشه... همه ما رو می‌بینن... دیگه فقط تو جزیرهٔ خودمون نیستیم... آقاجان با خون خودش ما رو از جزیره‌هامون... از ایتامون... از کانال‌هامون... کشید بیرون... سال‌ها گفت تشکیلات... کار فرهنگی... اصبروا و صابروا و رابطوا... تهش همه چپیدن تو گوشی و با دو تا پروفایل خیال کردن حز‌ب‌اللّه هستن و عجب تراژدی‌ای(!) فحش اگر بدهند آزادی بیان است و جواب بدهی... (!) تهش دو روز مونده به انتخابات، مزورانه ریختن بیرون و قربون‌صدقهٔ مردمی رفتن که سال‌ها ازشون رو می‌گردوندن... انتخابات رو یادتونه چطور همه ریختین بیرون با مردم بحرفین؟! :)) کف خیابون! حالا کف خیابونیم! خارج از دایرهٔ امن‌مون! جلوی چشم همه! حتی اونی که می‌ترسی بهش تذکر حجاب بدی و الکی خودت رو پشت بهانه‌هات قایم می‌کنی که اثر نداره(!) رفتی حوزه که از محیط خراب دانشگاه در امان باشی؟ نه! باید می‌رفتی دانشگاه و اون‌جا رو درست می‌کردی! پارک و سینما و رستوران نرفتی و فقط چسبیدی حرم و بهشت رضا؟ نه! باید هرجایی که شأن دینت رو زیر پا نمی‌ذاره بری و دین‌ت رو به رخ بکشی! حالا یک فصله کف خیابونی! مرور کنیم؟ افطارمون... نمازمون... شب قدرمون... سال تحویل‌مون... نوروزمون... تعطیل‌مون... بارونی‌مون... برفی‌مون... طوفانی‌مون... موشکی‌مون... پدافندی‌مون... گرونی‌مون... بی‌پولی‌مون... مذاکره‌شون... آتش بس‌شون... عزامون... عروسی‌مون... باید سبکِ زندگیِ اسلامی رو نشون می‌دادیم. ندادیم... قایم‌ش کردیم... درست‌مون رو قایم کردیم... از درست‌مون خجالت کشیدیم... پیرزن انجیرخشکِ دامن کوتاه پوشیده از غلطش خجالت نکشید و اومد وسط خیابون و حجاب خدا رو زیر پا له کرد... ولی چادری ما از چادرِ حضرت زهراش خجالت کشید و تو مهمونی درآورد تا کرد گذاشت کنار و عبا پوشید(!) تو سفر درآورد تا کرد گذاشت کنار و عبا پوشید(!) روی کوه درآورد تا کرد گذاشت کنار و عبا پوشید(!) لب دریا درآورد تا کرد گذاشت کنار و عبا پوشید(!) تو دانشگاه درآورد تا کرد گذاشت کنار و عبا پوشید(!) آقاجان دیدن نمی‌شه این‌طور... وای اگر خامنه‌ای حکم جهادم دهد، فقط به زبونه... خودش دست‌ به کار شد... وَ فَدَیْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِیم............

هیچی... سلامتی... الحمدللّه. نفسی میاد و می‌ره. جونم برات بگه امروز و دیروز در حدّ زنده بودن آشپزی کردم. گمونم روزی یه وعده. همه‌چیز رو ریختم تو آب و گذاشتم آب‌پز شه. می‌خوردم که حیات ادامه پیدا کنه. وقت؟ راستش داشتم، ولی آشپزی بیش از وقت، دل‌ودماغ می‌خواد. دل‌ودماغ نداشتم. مشقام و هم خوب نوشتم. نمی‌دونم خدا بهم عیدی می‌ده یا نه... مثلِ این‌که ۶۹ روز دیگه اربعینه... وَ ما هشتاد و هشت شبه که کفِ خیابونیم... ما بُرده بودیم... چلوکباب رو هم ما خورده بودیم... ولی چند نفرمون از هیاهوی «خونهٔ ما مار داره، عقرب و‌ سوسمار داره، ایشالله بسوزی»، واقعاً سوختن(!) همه‌چیز به هم علاوه شده و در هم ضرب. همه‌چیز به توان رسیده و من‌م که رفتم زیر رادیکال... حالام شبه؛ خلوته؛ ساکته؛ گوشهٔ آشپزخونهٔ بدون عطر و گرما نشستم؛ بدون چای؛ بدون شام؛ بدون غذا برای فردا... فردا هم خوردنی زیاد داره؛ حرص...‌ جوش... غصّه... خونِ دل...‌ خاموش کن اخبار رو...‌ چراغ رو...‌ بیا بشین کنار ظرف‌شویی... آرنج‌‌ت رو بذار لبهٔ سینک... کفِ دست‌ت رو بذار زیرِ چونه‌ت... با ناخنِ انگشت‌کوچیکه‌ت هی به پوستِ لب‌ت ور برو و تصنیف عارف رو از یاد ببر...

نفرِ سومِ طرح درس‌نویسی شدم😍😍😍😍😍😍😍 نه این مهمه، نه جایزه‌م، مهم چیه؟ اون مدرسه خفنه رو یادتونه؟ تیر و مرداد درگیرم کرده بودن؟ بعد حوصله‌م و سربردن ول کردم زنگیدم به مدیر الآنم؟ اونا برگزارکنندهٔ این مسابقه بودن. من وقتی فهمیدم اونا دارن طرح درسا رو بررسی می‌کنن، به عمد شرکت کردم که برنده شم و دوباره یادشون بیاد عرضه نداشتن منِ باعرضه رو نگه دارن😂😂😂 می‌دونم برداشت غرور می‌کنین ازم، برداشت‌تون درسته و مشکلی باهاش ندارم. دارم روزمره‌م و ثبت می‌کنم و شماها برام نه نفعی دارین، نه ضرری. به لطف خدا آدم باعرضه‌ای هستم و در عین حال با استقلال فکری، واسه همین هرجا من رو از دست می‌دن می‌سوزن و این برای من مهمه. چون قبلاً نوشتم که وقتی آدمی باعرضه است، خلاقه، صاحب فکره، چشم و بله‌ قربان‌گو نیست! اونی که به شما چشم می‌گه یعنی شما رو تأیید کرده و از خودش فکری نداره. تو یا باید انتخاب کنی بهت چشم بگن، یا با فکر طرف رشد کنی. من تو مدرسه با مغرورترین بچه‌های باعرضه کار می‌کنم. مغرورای توخالیِ بی‌عرضه رو که اصلاً آدم حساب نمی‌کنم؛ مثل مذهبیا و بسیجیا. مدعی‌های توخالیِ پوچ. بیشتر شماهایی که تو مجموعه‌ای مربی یا مدیر هستین عملاً پوچید و به‌دردنخور. خب من شماها رو نمی‌گم. مغرورای توخالی نه. دارم راجع‌به امثال خوب‌ترین حرف می‌زنم. سیس عقاب و تک‌پر و بقیه رو آدم‌حساب‌نکن، ولی باعرضه. نمی‌گم هم غرور خوبه، ابداً! خدا من و خوب‌ترین و بلاخانوم و مجنون و... شفا بده، ولی باز ما یه عرضه‌ای داریم بهش بنازیم، آدم بی‌عرضه باشه و مغرور دیگه خیلی نوبره! خلاصه! تا دیدم اونا مسابقه طرح درس گذاشتن، به عمد شرکت کردم

قشنگ یادمه که خونه مستأجری بودیم که شرایطم خوب و مساعد نبود. تو هالِ اون‌جا لپ‌تاپ گذاشتم جلوم، فرم طرح درسای قدیمی‌ رو باز کردم، تو نیم ساعت برای روان‌خوانیِ من زنده‌ام از فارسی دهم طرح درس ریختم و فرستادم😂😂😂 همین! اراده کردم و تو نیم ساعت نوشتم و فرستادم😂😂😂😂😂😂 وقتی دوشنبه بهم زنگ زدن که پنج‌شنبه بیاید برای اختتامیه و اهدای جوایز، روی ابرا بودممممممم که رتبه هم آوردم و بیشتر می‌سوزن😂😂😂😂😂😂 تلاش تلاش تلاش. وقتی می‌گم همیشه در تلاش باشید و از هرررررر فرصتی برای رشد و بهتر شدن استفاده کنید، یعنی همین. من سر لج و لج‌بازی شرکت کردم و جدی جدی نفر سوم شدم و امروز همونایی که تو حسرتم بودن، بهم جایزه دادن و مدیر کللللللل اون مجموعه بعد از رفتن همه تو خیابون صدام کرد و باااااازم ازم دعوت به کار کرد😂😂😂😂😂 بهم پیشنهاد دادن طرح درس کل متوسطه‌شون رو من بنویسم😂😂😂😂😂 چون تنها رتبهٔ متوسطه اول و دوم بودم😂😂😂😂😂 رتبه اول طرح درسش کلاس دوم ابتدایی بود، رتبه دوم هم برای سوم ابتدایی. تنها دبیرستانی من بودم😂😂😂😂😂😂😂✌️✌️✌️✌️ منم با صد تا تیکه و طعنه و طاقچه‌بالا گفتم نه😂😂😂😂 با صد تا تیکه و طعنه و طاقچه‌بالا گفتم دو ماه وقتم رو گرفتید و هی حرف زدید و حرف زدید و تهش هیچی! دورتون رو چاپلوس‌های بله چشم‌گو گرفتن، نمی‌تونین خارج از جزیره‌تون با منِ زبون‌دراز مستقل کار کنین، ولی دنبال ایده‌هامم هستین😂😂😂😂 تو خیابون مدیره ازم بابت خاطره بدی که تو ذهنم گذاشتن عذرخواهی کرد و بازم پیشنهاد کار داد😂😂😂😂 گفته بودم آدمِ عقب‌نشینی نیستم😂😂😂😂😂😂 الآن روی ابرامممممم😂😂😂 می‌دونم الآن مغزاتون روی غرورم گیر کرده و تعداد زیادی‌تون درگیر حسادت شدید و بخشی‌تون حسرت و اندکی‌تون دوستانه خوشحالید برام و بخش بسیار بسیار قلیلی هم آشنا به تفکراتم هستین و فهمیدین من روی ابرام چون بازم پرچم تلاش رو بالا بردم. بازم پای ارزش‌ها موندم و این‌قدر خوب عمل کردم که آدم‌ها یادشون اومد ارزش چیه و تلاش چه شکلی. روی ابرام چون یقین دارم اگر کسی بخواد اثری در دنیا بذاره، می‌تونه. اگر نمی‌تونه چون نخواسته. چون بی‌عرضه است. چون ترسو و بهانه‌جویه. روی ابرام چون فقط ننشستم کنار و بگم دانشگاه برای سهمیه‌دارهاست، شغل برای پارتی‌دارها، امربه‌معروف اثر نداره(!) رفتم و با تموم قوا و جوانی‌م تلاش کردم و همهٔ معادلات رو به هم ریختم. هم دانشگاه اول شدم، هم تو شغلم بهترینم، هم نذاشتم کسی استثمار و استعمارم کنه و استقلال فکری‌م رو با همهٔ سختی‌های معیشتی‌م حفظ کردم. روی ابرام چون یقین داشتم هرکی با خدا باشه خدا عزتش می‌ده و یقینم درست بود. روی ابرام روی ابراااااااا😍 خدایا می‌بوسمت❣

آها اینم بگم که با خودتون نگید چطوری باهوشه ولی کارت هدیه‌ش رو با تموم اطلاعاتش گذاشته، نه گلای خونه، کارتم و تا تهههههه خالی کردم بعد گذاشتم😂😂😂😂😂😂😂😂😂

با تشکر از کارگاه‌هایی که نماز رو اولِ وقت وَ به جماعت می‌خونن😍😍😍 در ادامه دادن یا ندادنِ کارگاه، به‌شدت روی تصمیمِ آدم مؤثره❣ خصوووووصاً که چنین باصفا و در حیاط تدارک ببینن😍😍😍 #ظرافت_فرهنگی