تجمعِ جای خونه که می‌رم، چادرمشکیِ دمِ دستی‌م و می‌پوشم. این چادر رو هر دو هفته می‌شورم نه مثل چادر اصلی‌م هفته‌ای یک بار. امشب وقتی سرم می‌کردم بوی خیابون می‌داد. بوی دودِ ماشین و گردوغبار و خاک و هوای مخصوصِ خیابون. یادِ مشّایه افتادم... چادرم اون‌جا بوی بیابون می‌گیره... خوشحال شدم و بوسیدم‌ش... هر یک شبِ این خیابون، یه اربعین بود و چه افرادی که از دست دادن و خدا... خدای بزرگ... خدای مهربون... خدای بخشنده... خدای پوشانندهٔ خطاها... منِ خطاکار رو رحم کرد و... اجازه داد بی حتی یک شب غیبت... تحت هر شرایطی... امیدِ امامی باشم که تو هر پیام‌ش به وجودِ منِ بی‌ارزش، کفِ خیابون دلگرمه... سبحان‌اللّه... سبحان‌اللّه که وقتی #الغارات می‌خوندم و برای این‌که امیرالمؤمنینِ عالَم دلگرمی نداشته غصه می‌خوردم و برای لشکر نداشتنِ پسرش ظهرِ عاشورا، قلب‌م می‌سوخت... سبحان‌اللّه که همیشه می‌ترسیدم پاش که برسه، اسیرِ بهانه‌ها شم و... استغفراللّه... أعوذ باللّه...  الحمدللّه... الحمدللّه... الحمدللّه...‌ دویست و سی شب رو رد کردیم؟ این چادر شهادت می‌ده من دویست و سی شب دلگرمیِ امامی بودم که ندیدم‌ش............ آخ... خدایا من از جهنم‌ت وحشتی ندارم... جهنم‌ِ شما، نتیجهٔ اعمالِ خودمه... تنی که به گناه خو کرده رو جز آتش چی پاک کنه؟! من از برهنه محشور شدنِ رستاخیز وحشت دارم... خدایا من دویست و سی شب... سرما و گرما... مریضی و حال‌نداری... کار و مشغله و بی‌خوابی... مشکلاتی که فقط خودت می‌دونی... دلگرمیِ امامی بودم که حتی صداش رو نشنیدم... به دلِ امام‌م قسم‌ت می‌دم قیامت من رو با همین چادر و پوشیده محشور کن... آبروی منِ بی‌آبرو رو پیشِ امام حسین علیه‌السّلام نگه دار آبرودارِ رازدار...

برام مهمه رسانهٔ ولایت‌مداری و غیرتِ شهرم باشم؛ اگر هنوز خبردار نشدین، یه جست‌وجو بزنید ۱۷ کیلومتر پرچم‌گردانیِ امشبِ مشهد. من نرفتم چون آقای راجی تأکید داشتن خود اهالی این محله‌ها باشن و از محلات دیگه نیان. می‌خوان پای کار بودن هر محله رو نشون بدن. دیشب هم سیدی‌مون ترکوند. می‌تونید اونم جست‌وجو کنید. اما امشب ۱۷ کیلومتر بود. دو طرفِ شمال و جنوبِ مشهد به هم وصل شدن. از پایانه امام رضا علیه‌السلام تا میدون فجر طبرسی. فوق‌العاده است... رحمتِ خدا بر آقای راجی که چنین ایده‌هایی می‌دن برای قدرت‌نمایی مردم و اتمام حجت با دشمن و وطن‌فروش و بی‌تفاوت‌ها! یه آقای راجی تو شهرتون پیدا کنید و بذارید خبرای شهرای شما هم بترکونه. نه دیشب، نه امشب، درست مثل زنجیرهٔ انسانی دانشگاه‌مون، جان‌فدای خودنمای صورتی و کسر شأن زن و دفاع و مبارزه هم نداشتیم! دخترای اجق‌وجق و حجاب‌استایل و ویترینی نداشتیم. پرچم و شعارنوشته. این سلاحِ جان‌فداهای مشهد در این رزمایش‌ها بوده و هست ان‌شاءاللّه.‌ واقعاً الگوی تمیز برای ادامهٔ این کارِ فرهنگیه مشهد. حتماً ببینید. حتماً پیگیری کنید یکی برای شهرتون یا روستاتون انجام‌ش بده. حتماً الگو بگیرید. امام‌خامنه‌ای خواهند دید و به پشتوانهٔ ما پیش‌مرگ‌هاشون هم‌چنان استوار امر خواهند فرمود. قاتلِ اپستینی هم خواهد دید و روزی هزار بار در نجاستِ خودش خواهد غلتید.

ارشد قبول شدم! هر چقدر هم بگم من نخونده بودم باور نمی‌کنید! رفیق باور می‌کنه که دیده من نخوندم. به‌هرروی من نخونده بودم. این‌که قبول شدم یعنی دانشجوها نخوندن و من باید فاتحه‌شون رو بخونم!