🚦اقتصاد ناپیدای تلویزیون
🎲 سیاستِ ارتباطی یا بختآزمایی عمومی؟
🔸از مدتها قبل، شکلی از قرعهکشی و #لاتاری به "شیوهای رایج" برای جلب مشارکت عمومی تبدیل شدهاست. این قرعهکشیها در قالب تبلیغات تلویزیونی هم عرضه شدهاست. پیشقراول این نوع جلب مشارکت، نهادهای اقتصادی و بخصوص بانکها بودهاند.
🔸 این موضوع حاکی از رسمیت یافتن و رواج «فرهنگ شانس» در قالب یک #راهبرد_ارتباطی در جامعه ماست.
🔸 #فرهنگ_شانس بنیان این قبیل نمایشهای تبلیغاتی است. تکیه بر عنصر شانس یا معادلهای دیرآشنای بومی آن یعنی اقبال، بخت، دولت و ... پیشران این نوع از سیاستهای ارتباطاتی بوده است که صد البته تلاش شده زیر پوششهایی مانند «خیر عمومی» مغفول بماند.
🔸از جمله تاثیرات کوتاه مدت این تبلیغات لجام گسیخته، سمج، مکرر و ملالآور که صورتی از تکدی پیدا کردهاست، خستگی از هجوم مزاحم و بیپروای رسانه، خشمی فروخورده، احساس ناکامی، و زدگی از #رسانه است و از زمره تاثیرات درازمدت نامحسوس این نوع تبلیغات تقویت فرهنگ اعتقاد به شانس است.
🔸اعتقاد به شانس یعنی هیچ چیز سر جای خودش نبوده، قاعدهای جز تصادف در جهان در کار نیست. معتقدان به شانس قاعدتا با این انگاره ذهنی به عالم خواهند نگریست که قواعد آن را نبینند. این گروه لاجرم آمادگی بیشتری برای شکستن و گریز از آنها خواهند داشت. در این فرهنگ خطا، مجازاتی، و نیکی هم ثوابی در پی نخواهد داشت.
🔸روی دیگر سکه اعتقاد به اقبال و بخت، باور به شوربختی و #بداقبالی و متضمن افسردگی تعمیم یافتهای است که هر رخدادی را جلوهای از بداقبالی معرفی میکند.
🔸یکی از این جوایزی که در بسیاری از این لاتاریها وعده داده میشود، #خودرو است. فحوای تشویق جوانان به شرکت در یک مسابقه #بخت_آزمایی که احتمالا به برنده شدن یک دستگاه خودرو میانجامد چیست؟ آیا کسی به این فکر کردهاست که در متنهای رسانهای که این بختآزماییها تولید میکنند، معرفی خودرو به مثابه غایت قُصوایی برای جوانان جامعه چه معنایی دارد؟ زندگی، یک ماشین، و دیگر هیچ؟!
🔸وضعیت اجتماعی میتواند منجر به تقویت فرهنگ شانس و باور به اقبال و بخت شود. زمانی که چیزی سر جای خود نباشد، زمانی که تصادف، قدرتی قاهره داشته باشد و بر ضوابط و هنجارهای #عقلانی حکم براند؛ یا زمانی که مردم راهی برای دستیابی به خواسته خود نداشته باشند اما ذوق موفقیت را در جان داشته باشند و در این هوا و هوس نفس بکشند، دست به دامن شانس و اقبال خواهند شد.
📍پخش مسابقههای پیامکی از تلویزیون در قالب تبلیغات سمج، ممکن است منافع کوتاه مدتی داشته باشد و مثلا، موجب تقویت برخی اپلیکیشنها، کدهای دستوری موبایلی، یا شبکههای اجتماعی داخلی شود، اما در درازمدت با تضعیف مبانیِ #عقلانیت، موجب تخریبِ فرهنگیِ عظیمی خواهد شد.
✍دکتر عبدالله گیویان
📲 @savaderesanei
🚦کاش کار با #موبایل هم گواهینامه لازم داشت!
📍یک نفر ماسک به صورتش زده و سوار یک #خودرو بدون پلاک میشود، رانندگی هم نمیداند، چراغ قرمز را رد میکند، قوانین راهنمایی و رانندگی را میشکند، به همه ماشینهای دیگر صدمه میزند، عابران را زیر میگیرد، میکُشد یا زخمی میکند و دیوانهوار به پیش میتازد... شما چه حسی دارید؟
🔸معتقدید هر کسی آزاد است هر طور رانندگی کند و ما نباید دیگران را #قضاوت کنیم؟ ناراحت میشوید که چرا او بدون گواهینامه سوار ماشین شده و لازم است پلیس متوقفش کند؟
🔸خودتان دست به کار میشوید و سعی می کنید جلویش را بگیرد یا فقط سرتان را به نشانه افسوس تکان میدهید؟
🔸این افراد ماسکزده و بیترمز و قانونشکن در #شبکههای_مجازی هم این روزها میتازند. آبروی افراد را حراج میکنند، به حریم خصوصی دیگران تعرض میکنند، دست به فحاشیهای رکیک و هتاکی میزنند، اخاذی میکنند، روح و روان دیگران را خراش میدهند و تمام قاعده های اخلاقی را در هم میشکنند.
🔸گاهی اوقات هم چنان آدمهایی را تحت فشار قرار میدهند که آن بخت برگشتهها حتی دست به خودکشی میزنند. واکنش شما به این افراد چیست؟ کاش کار با موبایل هم گواهینامه لازم داشت!
🔸معتقدید هر کسی آزاد است هر طور رفتار کند و ما نباید دیگران را قضاوت کنیم؟ ناراحت میشوید که چرا او بدون شعور لازم وارد این فضا شده؟
🔸آرزومندید که مدیران شبکه های مجازی آنها را محدود کنند؟ نمیگویید کاش برای ورود به شبکه های اجتماعی و فعالیت در این فضا آموزش میدیدند، اگر خطایی میکردند جریمه ای میشدند و ...
🔸این روزها مرز فضای واقعی و مجازی شکسته شده، دیگر مثل قبل نمیتوان بین آنها خط کشید. ما به شدت از این فضا تاثیر میگیریم و گاهی آنقدر در آن غرقیم و با دوستان مجازی مشغولیم که با آدم های واقعی وقت نمیگذرانیم، لازم نیست این فضا کمی محترمانهتر شود و هتاکان و فحاشان محدود شوند؟
🔸ما در دنیای واقعی #فحاشان را تحمل نمیکنیم، اگر پیگیر باشیم می توانیم آنها را به دادگاه بکشانیم و برابر ماده ۶۰۸ قانون مجازات اسلامی حتی قاضی برایشان حکم شلاق یا جریمه نقدی صادر کند اما در شبکهj های مجازی با آدم های بدون چهره و بدوننام و با هویت کاملاً نامشخص باید چکار کرد؟
🔸روزنامهنگاران، فعالان اجتماعی و سیاسی، هنرمندان، ورزشکاران و ... هر روز انگار جیره ثابتی برای فحش شنیدن دارند، ماجرا وقتی دردناک میشود که ناسزاهای جنسی را با آزادی تمام نثار خانواده ها میکنند، به چه جرمی؟ فقط برای یک اظهارنظر که ممکن است طرف نپسندد؟
🔸رنج آور نیست که شما با نام و هویت مشخص مطلبی را بنویسید که نهادهای نظارتی و امنیتی میبینند و ممکن است برای آن تاوان بدهید اما افراد ناشناسی رکیکترین فحاشیها را نثارتان کنند؟ مگر میشود از صبح تا شب دادگاه رفت و از این افراد شکایت کرد؟! از چندنفر؟!
🔹باور دارم تلفن همراه در دست یک انسان بیمسئولیت و هتاک، خطرناکتر از خودرو زیر پای کسی است که گواهینامه و صلاحیت رانندگی ندارد.
🔸هنوز هیچ سیستمی در کشور نداریم که افراد را ملزم کند بعد از خریدن تلفن همراه دوره آموزشی حداقلی ببیند تا به خود و دیگران صدمه نزند اما میتوان هتاکان و فحاشان را محدود کرد.
📍نباید به هتاکان و فحاشان میدان داد. آنها شایسته حضور در فضای مجازی و کنار ما نیستند. این موضوع، محدود کردن آزادی بیان نیست، محدود کردن دشمنان آزادی است.
🚨 #آزادی یعنی مسئولیت. کسی که نتواند مسئولیت و نقش خود در برابر جامعه را بپذیرد قطعاً برای آزادی دیگران هم حرمتی قائل نیست.
✍ #احسان_محمدی
📲 @savaderesanei