🔸 روایت شهادت رهبری در بستر آموزه‌های شیعه ♦ شهادت خودآگاه، انتخاب بزرگ امام امت 🔹 در برهه‌هایی که امت با پرسش‌های بنیادین درباره دوام و بقای آرمان خود مواجه می‌شود، برخی از کنش‌ها از سطح “سیاست روزمره” فراتر رفته و به “معماری تاریخی” تبدیل می‌گردند. روایت شهادت رهبری در بستر آموزه‌های شیعه، یکی از همین نقاط عطفی است که نیازمند تحلیل عمیق‌تر از منظر رسالت تبلیغی و کنش نخبگانی است. 🔺 دکتر سید احسان رفیعی علوی 🔗 مطالعه متن کامل 🏴 حکمت برای زندگی | دانشگاه باقرالعلوم(ع) | دانشگاه پیشران علوم انسانی 🔹@BouNews 🔹🔸💠🔸🔹

♦️روح اجتماعی این روزها ثمره دوراندیشی امام خامنه‌ای است 🔹حجت‌الاسلام دکتر رفیعی علوی، رئیس دانشگاه باقرالعلوم(ع): در طول بیش از 37 سال حکمرانی مقام معظم رهبری یک روحی را بر دستگاه حکمرانی ما ایجاد کرده که امروز در فقدان ایشان ما قادر هستیم کشور را پیش ببریم و رشد دهیم و با اینکه امروز رهبر 86 ساله ما و عزیزانش به‌وسیله بدترین مردمان روزگار به شهادت رسیده؛ اما جامعه تنها با عاطفه حکمرانی مسیر خودش را می‌رود و باعث تعجب افراد سیاسی و جنایتکاران آمریکا و رژیم صهیونیستی شده‌است. 🌐 مطالعه متن کامل این گفت‌وگو 🏴 حکمت برای زندگی | دانشگاه باقرالعلوم(ع) | دانشگاه پیشران علوم انسانی 🔹@BouNews 🔹🔸💠🔸🔹

🔸 نشست علمی‑تحلیلی ♦️مواجهه اندیشه‌ای جهان اسلام با جنگ رمضان ⚠️ ویژه اساتید حوزه و دانشگاه 🗓 چهارشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۵ 👤 ثبت نام و دریافت لینک جلسه با سخنرانی و حضور: 🔹حجت‌الاسلام دکتر رفیعی علوی، رئیس دانشگاه باقرالعلوم(ع) 🔹حجت‌الاسلام دکتر محدعلی میرزایی، عضو هیات علمی جامعه المصطفی العالمیه 🔹حجت‌الاسلام دکتر حبیب رضا ارزانی، رایزن فرهنگی ایران در مالزی 🔹حجت‌الاسلام دکتر یحیی جهانگیری، رایزن فرهنگی ایران در اندونزی 🔹دکتر محمدعلی ربانی، مدیرکل همکاری‌های علمی و دانشگاهی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی 🔹دکتر سیدهادی ساجدی، معاون بین‌الملل دانشگاه باقرالعلوم(ع) 🔹دکتر زرین‌پور، رایزن فرهنگی ایران در مصر 🔹دکتر مختار شیخ حسینی، رئیس پژوهشکده علوم و اندیشه سیاسی پژوهشگاه فرهنگ و علوم اسلامی 🏴 حکمت برای زندگی | دانشگاه باقرالعلوم(ع) | دانشگاه پیشران علوم انسانی 🔹@BouNews 🔹🔸💠🔸🔹

🔰بازخوانی یک چرخش معنایی در حقوق بین‌الملل: تأملی در مقاله «نو فلسفه در حقوق بین الملل» دورکین بخش اول 🔸طرح مسئله و معرفی در روزگاری که حقوق بین‌الملل بیش از هر زمان دیگر در معرض آزمون‌های سخت تاریخی قرار گرفته است، پرسش از مبنای الزام‌آوری و مشروعیت آن، دیگر پرسشی صرفاً نظری نیست، بلکه به دغدغه‌ای عینی و سرنوشت‌ساز بدل شده است. در چنین افقی، مقاله نو فلسفه در حقوق بین الملل« A New Philosophy for International Law» از رونالد دورکین را باید تلاشی اندیشه‌ورزانه برای بازگشودن افق‌های تازه در فهم ماهیت حقوق بین‌الملل دانست. 🔸 یکی از 10 متن موثر در فلسفه حقوق معاصر که ارزش مطالعه برای حقوقدان ایرانی در این روزها را دارد. روزهایی که ذائقه خشک حقوقدانان نمی تواند منجر به تامین عدالت شود. حقوق خوان ها معتقد هستند که رژیم حقوقی عبور از تنگه هرمز عبور ترانزیتی است و نمتوان آن را تغییر داد. اما انصاف ندایی دیگر دارد. حقوقی که نتواند اخلاق و عدالت را تضمین کند وسیله توجیه قدرت و یکجانبه گرایی بیش نیست. 🔸نویسنده در این نوشتار، از سطح ظاهر قواعد فراتر می‌رود و می‌کوشد نشان دهد که حقوق، اگرچه در قالب قواعد مقررات و معاهدات متجلی می‌شود، اما حقیقت آن در ساحتی عمیق‌تر، یعنی در نسبت آن با اصول و ارزش‌های اخلاقی، تحقق می‌یابد. از این‌رو، مسئله‌ای که او پیش می‌نهد، نه صرفاً چیستی قانون بین‌الملل، بلکه چگونگی امکان «معناداری» آن است: آیا حقوق می‌تواند بدون اتکاء به افق اخلاق، دعوی الزام داشته باشد؟ پرسش او ساده اما ژرف است: آیا حقوق می‌تواند بدون اتکاء به اخلاق، همچنان مدعی مشروعیت باشد؟ 🔸بازخوانی ایده مرکزی اندیشه محوری دورکین در این مقاله، امتداد همان تلقی بنیادینی است که حقوق را نه مجموعه‌ای از داده‌های ایستا، بلکه امری زنده و تفسیری می‌فهمد. به بیان دیگر، حقوق در نظر او، نه در سطح الفاظ و نصوص، بلکه در ساحت فهم و تفسیر معنا می‌یابد. اساسا زندگی انسان ها به یک قانون زنده مشروع نیاز دارد نه یک متن نمایشی و فرمالیستی! 🔸بدین‌ترتیب، حقوق بین‌الملل دیگر صرفاً نظامی از توافقات میان دولت‌ها و معاهدات چنینی نیست، بلکه تلاشی است برای تفسیر و صورت‌بندی عادلانه زیست مشترک بشری. اینجا، «تفسیر» نه یک عمل حاشیه‌ای، بلکه جوهره خود قانون است. چیزی که تفکیک ذهن و عقل سرد حقوقی در اداراک آن محروم مانده است. 🔸در روایت دورکین، حقوق دیگر مجموعه‌ای از گزاره‌های خشک و ایستا نیست؛ بلکه همچون متنی زنده است که باید خوانده شود، فهمیده شود و تفسیر گردد. قواعد، در این میان، تنها سطح ظاهری‌اند؛ آنچه به آن‌ها جان می‌بخشد، اصولی است که در پس آن‌ها جریان دارد. اصولی چون کرامت انسانی، برابری و مسئولیت، نه افزوده‌هایی بیرونی، بلکه شالوده درونی حقوق‌اند. از این‌رو، هیچ قاعده‌ای به‌صرف صدور یا پذیرش، الزام‌آور نمی‌شود؛ بلکه باید بتواند خود را در شبکه‌ای منسجم از این اصول جای دهد و از آن‌ها توجیه پذیرد. 🔸در این نگاه، حقوق بین‌الملل دیگر صرفاً حاصل توافق دولت‌ها نیست که مستقیما می تواند بازتاب یک نظم یکجانبه گرا باشد؛ بلکه تلاشی است برای فهم و صورت‌بندی عادلانه زیست مشترک انسان‌ها. «تفسیر» در اینجا نه یک فعالیت فرعی، بلکه نفسِ حقوق است جایی که قانون، معنا می‌یابد یا فرو می‌ریزد. زمینه‌های پیدایش این اندیشه اما این اندیشه، در خلأ پدید نیامده است. پیش از آن، نظریه‌های مسلط در سنت های رایج واقع گرایی کوشیده بودند حقوق را بر پایه «منابع» و «رضایت» توضیح دهند. این روایت، تا زمانی که با چالش‌های جدی مواجه نشده بود، استوار می‌نمود و به نظر نمی رسید به راحتی بتواند نقد شود. 🔸اما تاریخ، پرسش را از ساحت نظر به میدان واقع آورد. رخدادهایی چون جنگ 2003 عراق نشان داد که می‌توان در چارچوب قواعد سخن گفت، اما در برابر عدالت خاموش ماند. قانون حاضر بود، اما مشروعیت در هاله‌ای از تردید فرو رفته بود. 🔸در همین زمان، افق اخلاقی جهان نیز دگرگون می‌شد؛ حقوق ذاتی انسانی به معیاری جهانی بدل می‌گشت و وجدان عمومی، دیگر به مرزهای دولت‌ها بسنده نمی‌کرد. در چنین لحظه‌ای، روشن شد که حقوق بین‌الملل نمی‌تواند صرفاً به قواعد خود بسنده کند؛ باید بتواند خود را در محک اخلاق نیز توجیه نماید. 🔸اندیشه دورکین، پاسخی به همین لحظه است: لحظه‌ای که قواعد، دیگر کافی نبودند. بسندگی به متن ها دستمایه تحریف ها و روایت ها نامشروع از متن های قانونی بود که نه تنها اخلاقی نبود بلکه اساسا منجر به نظم حقوقی پایدار هم نمی شد. آنچه نه در تاریخ پیدایش متن مهم است در امروز جنگ تحمیلی ایران نیز قابل مشاهده است. تحمیل فقر و تحریم ظالمانه به مردم ایران حالا نه اخلاقی و نه مشروع می نماید. گرچه تلاش به تمسک به قواعد سرد حقوقی پایان ندارد. 🆔https://eitaa.com/se_alavi

بخش دوم 🔸نسبت متن با منظومه فکری دورکین این نوشتار، گسستی از آثار پیشین دورکین نیست، بلکه بسط و تعمیق آن‌ها در سطحی فراگیرتر است. درامپراتوری حقوق 1986 « Law's Empire» ، او بر این نکته پای می‌فشارد که حقوق باید به‌گونه‌ای فهم شود که گویی از یک اراده اخلاقی منسجم برآمده است. اکنون، در سطح بین‌المللی، همین ایده در افقی وسیع‌تر بازخوانی می‌شود: جامعه جهانی نیز باید نظم حقوقی خود را چنان تفسیر کند که گویی بیانگر تعهدی مشترک به عدالت است. 🔸در این نگاه، «یکپارچگی اخلاقی و عدالت در قانون» دیگر صرفاً وصف یک نظام حقوقی ملی نیست، بلکه افقی است که کل نظم جهانی را در بر می‌گیرد. 🔸اهمیت در حقوق معاصر اهمیت این رویکرد، در گشودن افقی تازه برای داوری درباره کنش‌های بین‌المللی است. اگر مشروعیت صرفاً به رضایت دولت‌ها بازگردد، آنگاه قدرت می‌تواند خود را در لباس حقوق بیاراید؛ اما اگر مشروعیت در گرو توجیه اخلاقی باشد، حقوق به معیاری برای سنجش قدرت بدل می‌شود و البته چنانچه گذشت این امر فقط اخلاقی نیست، بلکه پایدار هم نخواهد بود. کاخ ظالمان پایه بر آب دارد! 🔸در این چارچوب، مفاهیمی چون جنگ، دفاع یا مداخله، دیگر صرفاً با ارجاع به قواعد سنجیده نمی‌شوند، بلکه باید در نسبت با اصولی سنجیده شوند که بنیاد نظم عادلانه را شکل می‌دهند. بدین‌سان، حقوق از سطح ابزار به مرتبه میزان ارتقا می‌یابد. 🔸تأملی روایی در نسبت اصول و اعتباریات گویی در میانه این جست‌وجوی نظری، اندیشه ما از افق فلسفه غرب اندکی فاصله می‌گیرد و به سوی سنتی دیگر نظر می‌افکند؛ سنتی که در آن، پرسش از «اعتبار» و «معنا» پیش‌تر طرح شده و پاسخی حکمی یافته است. در اینجا، پای مفهوم «اعتباریات» به میان می‌آید مفهومی که در ظاهر ساده است، اما در باطن، کلیدی برای فهم نسبت انسان و نظم اجتماعی به‌شمار می‌رود. 🔸در این افق، حقوق دیگر امری صُلب و بیرون از انسان نیست؛ نه چونان سنگی در طبیعت، بلکه همچون پلی است که انسان برای گذر از نیاز به نظم، برمی‌سازد. این پل، اگرچه ساخته ذهن و اراده است، اما نمی‌تواند دل‌بخواهی و بی‌پایه باشد. هر اعتباری، در نهایت، به غرضی بازمی‌گردد؛ به نیازی واقعی، به مصلحتی انسانی، به نسبتی با کمالی که انسان در پی آن است. 🔸از این منظر، اعتبار حقوق، صرفاً در جعل و قرارداد خلاصه نمی‌شود. قانون، آنگاه که از غرض عقلانی تهی شود، دیگر قانون نیست، بلکه صورتی بی‌روح از آن است؛ همانند واژه‌ای که از معنا تهی شده باشد. در حکمت اسلامی، چنین اعتباری را نمی‌توان پایدار دانست، چراکه ریشه در واقعیت انسانی ندارد. در این هم‌افقی، می‌توان گفت که «اصول» در اندیشه دورکین، هم‌تراز با «مبادی عقلانی اعتباریات» قرار می‌گیرند: هر دو، ضامن آن‌اند که حقوق، از سطح اراده صرف فراتر رود و به بیانی از نسبت میان انسان، ارزش و نظم اجتماعی بدل شود. 🔸بدین‌سان، آنچه در دو سنت متفاوت رخ می‌دهد، در عمق خود به یک حقیقت واحد اشاره دارد: حقوق، اگر از غایت انسانی و افق اخلاقی جدا شود، فرو می‌ریزد؛ و اگر در نسبت با آن‌ها فهم شود، به نظمی معنادار و قابل دفاع بدل می‌گردد. ارزش توجه به نگاه عمیق تحلیلی و فلسفی به حقوق چیزی است که در میانه تکنیکال شدن حقوق ایرانی دارد به فراموشی سپرده می شود. 🆔 https://eitaa.com/se_alavi

✨📘 بازگشت به فضیلت؛ بازسازی معنای گمشده اخلاق ♦️در جهانی که هنوز از «عدالت» و «حق» سخن می‌گوییم، اما روح این مفاهیم تهی شده، مک‌اینتایر در کتاب «پس از فضیلت» ما را با پرسشی تکان‌دهنده روبه‌رو می‌کند: آیا زبان اخلاق امروز هنوز معنا دارد؟ 🔸او نشان می‌دهد که اخلاق مدرن، مانند علمی ویران‌شده است که تنها واژه‌ها و فرمول‌هایی پراکنده از آن باقی مانده‌اند. ما از «حق»، «عدالت» و «حقوق بشر» سخن می‌گوییم، اما بدون آنکه بر سنت و مفهومی مشترک تکیه داشته باشیم. نتیجه؟ اختلافات اخلاقی لاینحل، نزاع‌های پایان‌ناپذیر و فروکاستن داوری‌های اخلاقی به «ترجیحات شخصی».⚖️❗️ 🔸مک‌اینتایر برای بازسازی این ویرانه، سه محور بنیادین پیشنهاد می‌کند: • کنش: فعالیت‌های معنادار انسانی با معیارهای درونی برای خوب‌بودن • فضیلت: صفاتی که ما را قادر می‌سازند خیرهای درونی کنش‌ها را به دست آوریم • سنت: بستری که در آن اخلاق، معنا و استمرار پیدا می‌کند 📜🌱 در این نگاه، اخلاق نه مجموعه‌ای از قوانین پراکنده، بلکه شیوه‌ای از زیستن است؛ روایتی که انسان در دل یک سنت زنده می‌سازد. هویت و عقلانیت ما، جز در این روایت مشترک قابل فهم نیست. مک‌اینتایر هشدار می‌دهد که بدون بازگشت به این ریشه‌ها، مفاهیمی چون عدالت و حق همچنان پوک و بی‌پشتوانه خواهند ماند. و پایان کتابش دعوتی است به احیای سنت‌هایی که بتوانند اخلاق را دوباره معنادار کنند: «ما در انتظار گودو نیستیم؛ در انتظار سن‌بندیکتی دیگر هستیم.» 🔹 تجربه شخصی نویسنده پیام: خواندن این کتاب یادآور این واقعیت است که: 1) حقوقدان بدون شناخت تاریخ، فلسفه و علوم اجتماعی، از بزرگ‌ترین پرسش‌های حقوقی بی‌خبر می‌ماند. 2) مرعوب‌زدگی علمی و بازاری‌شدن مفاهیم، ما را از تفکر عمیق دور می‌کند. 3) و با چنین درکی سطحی از حقوق، چگونه می‌توانیم «حق مردم» را احیا کنیم؟ 🌟 «بازگشت به فضیلت» یعنی بازگشت به عمق، معنا و ریشه‌هایی که اخلاق و حقوق را زنده نگه می‌دارند. 🆔 https://eitaa.com/se_alavi سیــــــــداحســــــــــان رفیعـــی علـــــــــوی

💢بازدارندگی در فقه ✍️حجت‌الاسلام والمسلمین سید احسان رفیعی علوی بازدارندگی در فقه دارای دو سطح است: ترهیب به عنوان بازدارندگی پیشینی و دفاع به عنوان بازدارندگی پسینی مبنای اصلی دفاع قاعده نفی سبیل است که هرگونه سلطه دشمن بر جامعه اسلامی را نفی می‌کند. بر این اساس، دفاع می‌تواند تا مرحله‌ای ادامه یابد که ماده فساد و منشأ تجاوز از بین برود حدود این دفاع نیز تابع عرفی سطح تجاوز دشمن است و در قالب قاعده مقابله به مثلتنظیم می‌شود. در نتیجه اگر دشمن اقدام به تخریب شریان‌های حیاتی و زیرساخت‌های اساسی جامعه اسلامی کند، مقابله به مثل در چارچوب دفاع مشروع خواهد بود. البته در حدی که برای دفع تجاوز و رفع سلطه دشمن لازم است و با رعایت محدودیت‌های شرعی و لذا تا اطمینان عرفی به اینکه فساد از بین ببرد از آنجا که سبب ایجاد سبیل است آتش بس حرام شرعی و نیز به ادله عقلی حرام عقلی خواهد بود. اگر برخی دولت‌های اسلامی در قالب قراردادها شرایطی را بپذیرند که موجب تقویت سلطه دشمنان اسلام گردد، چنین تعهداتی از منظر فقهی الزام‌آور نخواهد بود و نمی‌تواند مانع اعمال دفاع در برابر تجاوز شود. 🔗 بیشتر بخوانید: http://ijtihadnet.ir/?p=81507 🆔 https://eitaa.com/se_alavi سیــــــــداحســــــــــان رفیعـــی علـــــــــوی

#ریل | روح حاکم بر حکمرانی 📺 حجت الاسلام دکتر سیداحسان علوی، رئیس دانشگاه باقرالعلوم(ع) ⭕️ نظام سیاسی به شکل پویا در حال اداره میدان و خیابان است 🆔 https://eitaa.com/se_alavi سیــــــــداحســــــــــان رفیعـــی علـــــــــوی

📍ضرورت تدوین اطلس اندیشه‌ای و دیپلماسی فرهنگی در مواجهه با چالش‌های بین‌المللی 🔻حجت‌الاسلام والمسلمین سیداحسان رفیعی علوی رئیس دانشگاه باقرالعلوم(ع)، در نشست «بررسی مواجهه اندیشه‌ای جهان اسلام با جنگ رمضان» مطرح کرد؛ 🔹دو خلاء جدی در استفاده از ظرفیت‌های گفتمانی وجود دارد: 1️⃣عدم بهره‌گیری کامل از ادبیات و ظرفیت‌های گفتگوی بومی. 2️⃣فقدان زبان فرهنگی مشترک برای تعامل با جامعه جهانی. 🔖جهان اندیشه، پیشران جهان واقعیت‌هاست. وظیفه اصلی رایزنان علمی و فرهنگی، پل‌زدن میان واقعیت‌های موجود و ایجاد زبانی بین‌المللی برای انتقال مفاهیم والای فرهنگی است. 🍃ما شاهد رویش انسجام‌هایی هستیم که تولید معنا می‌کنند و با عدالت و مقاومت همسو می‌شوند. اگر بتوانیم ظرفیت معنوی ایستادگی در برابر تجاوزات را به‌درستی صورت‌بندی کنیم، حرکتی بزرگ در فراتر از مرزهای جغرافیایی رخ خواهد داد. 🌐 متن گزارش: https://ihkn.ir/?p=45658 🆔 https://eitaa.com/se_alavi سیــــــــداحســــــــــان رفیعـــی علـــــــــوی

🆔 https://eitaa.com/se_alavi سیــــــــداحســــــــــان رفیعـــی علـــــــــوی