You can't give your life more time but you CAN give your time more life

اگر روزی آمدی... بی‌هیچ واژه‌ای، فقط لبخَند بزن. من می‌فهمم... من همیشه منتظرت مانده‌ام

"thou mine, I thine"

به‌نظرم ترس ما از انسان و معمولی بودن بیش از اندازه‌ست آواز نمی‌خونیم چون صدای قشنگی نداریم ، افکار و نوشته‌های توی ذهنمون رو نمی‌نویسیم چون نویسنده خوبی نیستیم ، نمی‌رقصیم چون حرکاتمون ناهماهنگه ، به‌کسی نمی‌گیم دوسش داریم چون ممکنه صدامون بلرزه ، از ته‌دل گریه نمی‌کنیم چون فکر می‌کنیم زشت می‌شیم ولی همه‌ی ایناست که مارو تبدیل به یک انسان می‌کنه؛ این حقیقت و ماهیت انسان بودنه! پس انقدر خودتو به‌خاطر اینکه در همه‌چیز بهترین نیستی آزار نده و خودتو از انجام کارهایی که دوست‌ داری منع نکن عزیز من:) زمان ما به‌ اندازه‌ای نیست که نگران اینها باشیم.

هرشب و بیشتر اوقات روزم که کار خاصی ندارم به‌موضوعات زیادی به‌طور عمیق فکر می‌کنم و سعی می‌کنم از بیشتر جهات به موضوع نگاه کنم و فکر کنم حدودا 4 سالی هست که اینکارو می‌کنم مخصوصا امسال صحبتم این نبود++ خیلی زیاد از همسن‌ها و هم‌نسلانم شنیدم که هدفی هنوز ندارن و پیداش نکردن ، یا حس گم‌شدگی دارن و حس می‌کنن خودشون رو نمی‌شناسن(من برای خودم کلمه گم‌شدگی هویت رو به‌کار می‌برم++) به‌عنوان یک نوجوون می‌خوام بگم که فکر کنم همگی این احساس رو تجربه می‌کنیم برای هرکس زمان متفاوتی داره ولی درحالت کلی در سنین نوجوانیه حس می‌کنم این مختص سنمونه که اینجور افکار رو داریم و وقتی 5 سال پیش آهنگای استری‌کیدز رو گوش می‌دادم متوجهش شدم(استری‌کیدز اوایل دبیو آهنگ‌هاشون درمورد خودشون یا نوجوون‌ها بود چون تو سنین نوجوانی شروع به‌کار کردن پس غالبا بیشتر اهنگاشون برای نوجوون‌ها هم هست) ، وقتی احساسات و کلماتی که در آهنگ‌هاشون به‌کار می‌بردن رو شنیدم متوجه شدم همگی ما اون حس خلاء رو حس می‌کنیم ، اما چیزی که مهمه اینه که از خودمون متنفر نشیم و به‌دنبال اون خواسته که شناختن و پیدا کردن هدف ماست ، بریم! اینکه درحال حاضر نمی‌دونیم چه کسی هستیم ، چه‌ توانایی‌ها و پتانسیلی داریم ، اگر استعدادهامون هنوز شکوفا نشدن یا نمی‌دونیم هدف زندگی آینده‌مون چیه اشکالی نداره:) کارهای زیادی هست که کمکمون می‌کنه بیشتر خودمون رو کشف کنیم؛ کشف کردن دنیا به‌شیوه‌ای که خودمون دوست داریم(حتی اگر برای دیگران عجیب و غیرمعمول باشه) و... من قلم خوبی ندارم و نمی‌تونم به اندازه رزی و هولمز قشنگ صحبت کنم++ اما می‌تونم به‌زبون یک نوجوان عادی صحبت کنم و احساساتی که خودم تجربه کردم یا درحال حاضر دارم رو باهاتون به‌اشتراک بگذارم و شاید بهتون کمک کرد:) ممنونم همیشه به‌همه افکارم گوش می‌دین:)✨🌸

اندوه برای آدمی، پیراهن‌های متفاوتی دارد، چشم‌هایی نیز، حتی لبخندهایی. و تو، ای اندوهِ من! در تمامی آن‌ها زیباترین اتفاقِ هستی، زیباترین مخلوقی.

میلیون‌ها ستاره و کهکشان وجود دارن ، بی‌نهایت غول‌آساتر از کهکشان راه شیری و منظومه شمسی ستاره‌های کوچیک و بزرگ و ما... بین همه‌ی این‌ها مثل ذرات گرد و غبار هستیم هیچکس بهت فکر نمی‌کنه؛ خودتی که می‌تونی خودتو نجات بدی!

⋆ ˚｡⋆୨୧⋆ ˚｡⋆ ˚୨୧⋆｡

𝟔 𝐚.𝐦.