سمـت ِتــو از تــمــامــی ِمـردم فـــراریام ؛
ای با غریب های ِجهان آشنا ، حسیـــن ( :
آنگاه كِ تنها شدی و در جستجوی تکیهگاهِ مطمئن بودی بر من توکل کن ! ( :
"سورهنمل;آیه۷۹"
"سِتي࣫͝ ☫︎"
_
به پیـر مِیکده گفتم : کجاست بادهٔ نابــت ؟
به خنده گفت كِ رندان ز چای روضـه بنوشند ؛