حمزة الحسین باز فلک آینه بندان شده جلوه ی آسمان دوچندان شده ماه ،ستاره ریز و شادان شده مهر،زرافشان شده،خندان شده فضای نُه فلک چراغانی است که در مدینه باز مهمانی است مژده کنون به باغبان آمده بهار سوی بوستان آمده یک گل حیدری نشان آمده ماه بنی هاشمیان آمده چهره ی این قمر بسی دیدنی است بوسه ز رخساره ی او چیدنی است شمیم نابش به فضا پخش شد به همره باد صبا پخش شد عطر حضورش همه جا پخش شد فروغ نورش به سما پخش شد فضا از او زینت دیگر گرفت فلک از او جلوه و زیور گرفت ام بنین شاد ز میلاد اوست محو جلالت خداداد اوست ادب نشانه ای ز اولاد اوست عشق وشرف مایه ی بنیاد اوست محو جمال حق پرستش علی است بوسه زن چهره و دستش علی است صبا که بوسه برگل یاس زد دوباره دم ز شور و احساس زد علی دم از لحظه ی حساس زد بوسه به بازوان عباس زد خواست بگوید گل بی خار اوست به عرصه ی عشق علمدار اوست گفت که نور هر دوعینم تویی زینت من تویی و زینم تویی فروغ نور مشرقینم تویی گفت که حمزة الحسینم تویی ساقی لب تشنه ، لب علقمه تو را صدا زند پسر فاطمه حسن فروغ ماه عباس شد حسین جلوه گاه عباس شد علی چراغ راه عباس شد نگاه در نگاه عباس شد نور خدا به چشم عباس دید درون گنجینه اش الماس دید زمان ، زمانه ی ابوالفضل بود به لب ترانه ی ابوالفضل بود علم به شانه ی ابوالفضل بود فضل نشانه ی ابوالفضل بود لطف وکرم ، نشانه ی جود اوست چشم همه به جود مشهود اوست نام ابوالفضل چنان زمزم است به زخم سینه های ما مرهم است کسی که فخر عالم و آدم است باب حوائج همه عالم است عقده گشای عقده های گلوست نگاه هر که درد دارد به اوست دل مرا پر از نوا کرده است غرق نوای نینوا کرده است معطر از عطر دعا کرده است هوایی کرب و بلا کرده است باز عطایی به «وفایی» ببخش صله به او کرب وبلایی ببخش #سیدهاشم_وفایی

سرود میلادیه قمربنی هاشم علیه السلام گل یاس شب شکفتن رسیده است گل امیدم دمیده است گوش دل ما شنیده است غرق گل یاسم /ای همه احساسم/ یابن حیدر خوش آمدی2 فرشتگان با شوق وشعف درآسمان ها به هرطرف صدا زنند ای روح شرف غرق گل یاسم /ای همه احساسم/ یابن حیدر خوش آمدی2 علی که شادان زهست توست محو رخ حق پرست توست بوسۀ اوبر دو دست توست غرق گل یاسم /ای همه احساسم/ یابن حیدر خوش آمدی2 ام البنین شادمان شده محو گل وباغبان شده درقدمت نغمه خوان شده غرق گل یاسم /ای همه احساسم/ یابن حیدر خوش آمدی2 مصحف ایمان و ادبی درعاشقان تو منتخبی ای که گل میر عربی غرق گل یاسم /ای همه احساسم/ یابن حیدر خوش آمدی2 ای که مقامت نهفته است لب حسینت شکفته است جان به فدای تو گفته است غرق گل یاسم /ای همه احساسم/ یابن حیدر خوش آمدی2 نور دل فاطمه تویی جلوه گه علقمه تویی باب مراد همه تویی غرق گل یاسم /ای همه احساسم/ یابن حیدر خوش آمدی2 #سیدهاشم_وفایی

ساقی توحید هنگام شکفتن گُلی حق طلب است آن گُل که پُراز شبنم ناب ادب است لب تشنه ترین ساقی توحید وشرف لبخند زنان به دست میر ادب است #سیدهاشم_وفایی

یاس یک دسته گُل یاس به دستش دادند آئینه ی احساس به دستش دادند بوسید علی بازوی او را، وقتی قنداقه ی عباس به دستش دادند #سیدهاشم_وفایی

زیباترین گُل فوج ملائک بربشر، تعظیم کردند شادی دل را بین هم، تقسیم کردند رو بر بهشت و کوثر و تسنیم کردند زیباترین گُل را به گُل تقدیم کردند امشب حسین بن علی دردانه دارد زیباترین گُل را دراین گلخانه دارد دارد چه جلوه ،جلوه ی توحید خلقت در روز میلادش به خود بالید خلقت مثل شکوفه بر رُخش خندید خلقت زیباترین لحظه ها را دید خلقت آیا فرشته یا که آدم ،خلق کردند محبوب خلّاق دوعالم ،خلق کردند وقت شکفتن سجده ی او دیدنی بود ذکرخدا از غنچه ای بشنیدنی بود عطرش بهشتی بود وبس بوئیدنی بود گلبوسه از رخساره ی او چیدنی بود وقتی پدر دل را به او پیوند می زد آهسته بر روی پسر لبخند می زد دربندگی، اوجان و قلبی حق طلب داشت در پای محراب دعا سوز و تعب داشت بر زینت سجده گذاران او لقب داشت از نسل زهرا بود و از حیدر نسب داشت محراب او طور عبادت نام دارد او با خدایش خاطری آرام دارد ایمان فروغی از رخ تابان او بود تقوا گُلی از گلشن ایمان اوبود اخلاص، مثل چشمه درجانش روان بود آزادگی یک لاله از بستان اوبود دیباچه ی اوصاف او زرّین کلام است اومظهر ایثار وایمان وقیام است عشق وامید ومعرفت ،آئینه ی اوست علم الهی از ازل درسینه ی اوست ایمان و تقوا گوهر گنجینه ی اوست شور آفرینی پیشه ی دیرینه ی اوست بعد قیام کربلا شوری به پا کرد با خطبه ی خود شام را کرب وبلا کرد کی می توان از وصف او درانجمن گفت باید فرزدق بود واز مدحش سخن گفت اوبا همه از کربلا ،از سوختن گفت از لاله های بی سرو گلگون بدن گفت تنها اشاره برحسین آباد، کافی است بس کن «وفایی» درشب میلاد، کافی است #سیدهاشم_وفایی

خورشید تقوا ای که خورشید جمالت پرتو افشانی کند عالمی را جلوه ات زیبا و نورانی کند توهمان خورشید تقوایی که عرش وفرش را ازفروغ وجلوه ی تو حق چراغانی کند جای دارد رهگذارت را زگل های بهشت جبرئیل از عالم بالا گل افشانی کند ای بهشتی رو عجب نبود اگر رضوان خلد ازجنان گرد سرت اسپند گردانی کند می زند لبخند بر رویت حسین ین علی تا تماشا در رخت آیات قرآنی کند امشب از یمن قدوم با شکوه تو حسین هرکجا سائل بود دعوت به مهمانی کند زینت عبادی و شایسته باشد تا خدا نام زین العابدین را برتو ارزانی کند شب همه شب بردعا ونغمه ات مرغ سحر گوش جان را می سپارد تا غزلخوانی کند سرزند ازچشم تو تا عرش یک رنگین کمان هر زمانی دیده ات را اشک بارانی کند هیچ کس را با چنین تقوا ندیدم غیر تو سجده های خویش را اینقدر طولانی کند ای شهید زنده جز تو کیست بعد از کربلا تا از این گلشن به اشک خود نگهبانی کند شمع جمع محفل امروز مائی و زما غیر تو فردا چه کس رفع پریشانی کند؟ کوثر توفیق می خواهد ز درگاه خدا تا «وفایی» درمدیح تو ثنا خوانی کند #سیدهاشم_وفایی

سرود میلادیه امام سجاد علیه السلام گل پسر حسین فرشتگان زمقدمش شادند محو فروغ روی سجادند سلام برحضرت او دادند براین امام برگزیده گل گل گل، گل دمیده گل پسرحسین رسیده2 رسیده آبروی سجاده رسیده وبه سجده افتاده دل به خداوند جلی داده رسیده با شور عقیده گل گل گل، گل دمیده گل پسرحسین رسیده2 همای عرشی به زمین آمد مژده برای مؤمنین آمد زینت ساجدین دین آمد رسیده جلوه ی سپیده گل گل گل، گل دمیده گل پسرحسین رسیده2 حسین ازاین که تو را دارد اُسوه ی ایمان و دعا دارد زمزمه ی شکر خدا دارد بوسه زچهره ی تو چیده گل گل گل، گل دمیده گل پسرحسین رسیده2 تویی شرفنامه ای از تقوا مظهر علم علّم الاسما کسی که بعد روز عاشورا حماسه هایی آفریده گل گل گل، گل دمیده گل پسرحسین رسیده2 #سیدهاشم_وفایی

منظومه چون ماه میان آب دیدن دارد لبخند ابوتراب دیدن دارد خورشیدومه وستاره جمعند همه منظومۀ آفتاب دیدن دارد #سیدهاشم_وفایی

دل نماز تنها نه محیط راز روشن شده است چشمان سپیده باز روشن شده است از سجدۀ سجاد گه میلادش دیدند دل نماز روشن شده است #سیدهاشم_وفایی

ز دوری شهدا بغض در گلویش بود همیشه عکس شهیدان به روبرویش بود چقدر گریه وناله چقدر حسرت و آه به چهره اشک غم وبغض در گلویش بود پی مجاهدت خویش سخت می کوشید به دل هراس کی از فتنه عدویش بود اگرچه غسل شهادت نموده بود ولی پی نماز شهادت ز خون وضویش بود شهید راه حرم یا شهید امنیت چه فرق می کنداین گونه آرزویش بود قدم به راه علی وحسین و فاطمه زد کسی که پر ز ولای علی سبو یش بود همیشه سینه زن خیمه ی محرم بود همین مدال تمامی ابرویش بود گشود چشم وفایی میان حق جویان به هر طرف که نظر کرد گفت‌وگویش بود #سیدهاشم_وفایی جانباز مدافع حرم و شهید امنیت مهدی ظریف