20120614195333-9062-82.pdf
1.74M
🖋📑 #مقاله نسخه PDF
✍ موضوع: مرجع شهید علامه شیخ فضل الله نوری(ره) و چالش با سیطره غرب گرایی/ نظریه انتقادی علامه شیخ فضل الله نوری درباره مشروطیت سکولار
💠 پژوهشگر و نویسنده:
دکتر مهدی جمشیدی عضو گروه فرهنگ پژوهی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
🔶 منبع: کیهان فرهنگی سال بیست و هشتم فروردین و اردیبهشت 1390 شماره 292 و 293
🔶 حوزه های تخصصی:
حوزههای تخصصی تاریخ ایران اسلامی حکومت های ایرانی- اسلامی قاجار مشروطه
حوزههای تخصصی علوم اسلامی فقه و اصول فقه اندیشه و فقه سیاسی
✳️ @ShahidRabe
🔻خبرگزاریمردمیعَمّار🔰
✍ در مورد القاب حوزوی، بیشتر بدانیم🔰
⁉️ آیا می دانید که؟
در گذشته های دور، القابی چون "حجت الاسلام" که اکنون برای معممین جوان کاربرد دارد برای مجتهدین بزرگ که مورد رجوع شرعی مردم بودند، استفاده می شده!القاب و عناوین به کار رفته برای علما، بسته به سادات یا عام بودن و یا مرتبه علمی، تخصص و فضائل آنها متفاوت بوده است!القابی که عموما" ابتدای نام آقایان، قرار می گرفته و توسط خود اهل علم و مریدان، میان مردم ترویج می شده! القابی چون:آقا سید، آقا شیخ، حضرت آقا، حاج آقا، حاج شیخ، حاج سید، شیخ، سید، ملا، آخوند، میرزا، حجت الاسلام، ثقةالاسلام، مجتهد، فقیه، واعظ و یا ترکیبی ازچند لقب با هم و... [«ثقة» در لغت به معنای فرد معتمد و امین است و در اصطلاح علم رجال، از الفاظی است که صراحتاً بر وثاقت و عدالت راوی دلالت دارد.
به نظر می رسد در «ثقة الاسلام»، معنای لغوی واژهٔ ثقه مورد نظر بوده و به این معناست که مورد اعتماد اسلام است. ثقة الاسلام در این معنا، مفهوم اصطلاحی «ثقة» را نیز می رساند.
واژه عربی حجت نیز به معنای دلیل آشکار، برهان و آنچه موجب مغلوب شدن طرف دعوا شود، به کار رفته است. مفهوم این واژه را در قرآن نیز همین دانسته اند]
البته لقب "علامه" نیز برای علمایی که جامعیت علمی در علوم مختلف داشتند و به قول علما جامع علوم معقول و منقول بودند، بکار می رفت.واژه "آیت الله" بیشتر، از دوران مشروطیت و بخصوص برای مجتهد بزرگ پایتخت، زعیم نهضت مشروعه و شهید فتنه انگلیسی مشروطه یعنی مرجع شهید علامه شیخ فضل الله نوری که دارای جامعیت علمی در علوم معقول و منقول بود و به چند زبان مسلط، بکار رفت و به تدریج در بین مجتهدینی که مورد رجوع شرعی مردم واقع شدند، فراگیر گشت.
واژه "مرجع تقلید" در دوران معاصر در بین مجتهدین صاحب فتوا و دارای مقلد(به جای واژه مجتهد) رایج شد!
"مجتهد" عالمی است که درس "خارج فقه و اصول" را با موفقیت به پایان رسانده و دارای اجازه نامه اجتهاد از بزرگان حوزه به عنوان عالمی با قدرت استنباط است! و اگر دارای شرایط لازم اخلاقی، تقوایی و... یا به قول معروف جامع الشرایط باشد، می تواند مورد رجوع شرعی مردم قرار گیرد.امروزه این پرسش که، مجتهدت کیست؟(مرجع تقلیدت)هنوز هم در بین اهل علم و حتی عوام رواج زیادی دارد! پسوند های (والمسلمین، العظمی و...) نیز به عنوان اضافه برالقاب برای بالاتر نشان دادن مقام، استفاده شده و می شود.
🔸نکته حائز اهمیت اینکه
حضرت امام خمینی(ره) در مکتوبات و فرمایشاتشان از لقب "مجتهد" و"آیت الله" فقط برای "مصادیق صحیحش" استفاده نموده اند!
✍ متأسفانه در حال حاضر به علت ملاحظات سیاسی و... و نبود نظارت از سوی مراکز ذیربط حوزوی، شاهدیم که استفاده از القاب مجتهد و آیت الله برای افرادی که درس خارج فقه و اصول را به اتمام نرسانده و فاقد اجازه اجتهاد از منابع موجه هستند!رایج شده است⁉️
🔻منبع: نشریه پیام انقلاب(منتشره در اوایل انقلاب)
✳️ @ShahidRabe
✍ ۷ خرداد ۱۳۵۹ ش، سالروز تشکیل اولین دوره مجلس شورای اسلامی، #روز_قانون
✅ دیدگاه مرجع شهید علامه شیخ فضل الله نوری(ره) درباره #مجلس_شورا #قانون، #قانون_اساسی و #قانون_گذاری
💠از: حجت الاسلام والمسلمین دکتر عبدالحسین خسروپناه (نویسنده و پژوهشگر معاصر)🔰
مرحوم شیخ فضل الله نوری(ره) در زمینه مجلس شورا فرمودند: «ایها الناس، من به هیچوجه منکر مجلس شورای ملی نیستم؛ بلکه مدخلیت خود را در تاسیس این اساس پیش از همه کس می دانم. الان هم من همان هستم که بودم. تغییری در مقصد و تجددی در رای من به هم نرسیده است.»
شیخ در تحصن حرم حضرت عبدالعظیم، همواره از دارالشورای کبرای اسلامی دم می زد و تاکید داشت که هیچوقت منکر مجلس نبوده و تنها در پی تصحیح و تکمیل مجلس و حفظ اسلامیت آن است. وی در این تحصن ازدو نوع مجلس شورای اسلامی و مجلس فرنگی مآب سخن گفت و از اولی، دفاع نموده و به مخالفت با دومی پرداخت. حمله شدید شیخ در عصر فترت پس از مشروطه صغیر به مجلسی بود که تسلیم احکام اسلام و شریعت محمدی(ص) نبود و این مطلب، مورد تایید همه فقهای شیعه است؛ زیرا، اسلام، خداوند متعال و شارحان او یعنی پیامبر و ائمه را قانونگذار می داند و بر اساس توحید در قانونگذاری، احدی حق وضع قوانین را ندارد. و نیز قوانین الهی، از آن جهت که ناظر به مصالح و مفاسد واقعی نوع انسانها وضع گردید، دائمی و در همه اعصار مستمر است و شریعت پیامبر اکرم(ص) به عنوان خاتم شرایع، ابدیت دارد و به تعبیر پیشوایان اسلام:« حلال محمد(ص)، حلال ابدا الی یوم القیامه و حرامه، حرام ابدا الی یوم القیامه.»
پس شیخ با مجلس غربگرایی که پذیرای احکام و قوانین الهی نیست، مخالفت نموده، شیخ با دارالشورای کبرای اسلامی که مسوولیتش برنامه ریزی برای اجرای احکام الهی در جامعه بوده، برنامههایی که با موازین شرع تعارضی ندارد و موافقت با شرع داشته و مجتهدان عادل بر آن مراقبت نمایند، هماهنگ و مدافع است.
به تعبیر شیخ فضل الله:« من آن مجلس شورای ملی را می خواهم که عموم مسلمانان، آن را می خواهند. به این معنا که البته عموم مسلمانان مجلسی می خواهند که ... برخلاف قرآن و برخلاف شریعت محمدی(ص) و برخلاف مذهب مقدس جعفری(ع) قانونی نگذارد.»
مخالفت شیخ با رای اکثریت و بدعت دانستن آن در زمانی است که قوانین بدون اذن فقیه صاحب ولایت مشروعیت پیداکند.
شیخ فضل الله، #قانون_اساسی را نیز لازم دانسته و می فرماید: «مجلس شورای ملی و اجتماع وکلا و مبعوثین در آن و مقصد رفع ظلم و نشر عدالت و اصلاح مملکت، بدون نظامنامه [یعنی قانون اساسی] که عموم اهالی و حکام و کارگزاران ممالک به آن رویه حرکت نمایند، چگونه تصور می شود. تدبیر منزلی که اول مرحله حکمت عملی است بدون دستور [ قانون اساسی] نمی شود، تدبیر مملکتی، چگونه بدون قانون ممکن خواهدبود». وی در ادامه می فرماید:
«بعضی از اشخاص، مذاکره می نمایند که ما نظامنامه نمی خواهیم. این چه کلمه ای است؟ آیا می شنوید یا نه؟ و می دانید غرض را یا نه؟ این حرف، بر جمیع تقادیر، غلط و موجب تضییع حقوق نفوس است بلکه مودی به فساد اصل مجلس است.»
و نیز می فرماید: «ای برادر، نظامنامه، نظامنامه ... لکن اسلامی، اسلامی ... یعنی، همان قانون شریعت که 1300 و اندی است در میان ما هست و جمله ای از آن که به آن، اصلاح مفاسد ما می شود در مرتبه اجرا نبود، حالا بیاید به عنوان قانون و اجراشود» شیخ به شدت از ثبات قوانین اسلام دفاع می کند و می گوید: «اگر کسی را گمان آن باشد که مقتضیات عصر، تغییر دهنده بعض مواد قانون [قطعی] الهی است یا مکمل آن است، چنین کسی از عقاید اسلامی خارج است؛ به جهت آنکه:« پیغمبر ما خاتم انبیا است و خاتم، آن کسی است که آنچه مقتضی صلاح حال عباد است الی یوم الصور به سوی او وحی شده باشد و دین را کامل کرده باشد. پس بالبدیهه، چنین اعتقادی، کمال منافات را با اعتقاد به خاتمیت و کمال دین او دارد و انکار خاتمیت، به حکم قانون الهی، کفر است.»
پس مرحوم شیخ فضل الله نوری با مجلس شورای اسلامی ، قانون اساسی اسلامی ، آزادی و مساوات شرعی مخالفتی نداشته و تنها با تعریف مشروطه خواهان افراطی از این مفاهیم که برگرفته از غرب استعمارگر بوده، تعارض داشته است.
🔸 منبع: فصلنامه زمانه، شماره 15، پایگاه جامع تاریخ معاصر ایران(مؤسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی، کد لینک مطلب ۱۵۲۵۲)
🔰ادامه در بخش دوم🔰
🔰بخش دوم🔰
#پای_درس_آقا
✅ نکات درس آموز از امام خامنه ای(حفظه الله)
✍ رهبر معظم انقلاب، در خطبه نماز جمعه، ۱۳۵۹/۳/۹ به مناسبت همزمانی افتتاح مجلس شورای اسلامی با سیزده رجب و سالگرد شهادت مرجع شهید علامه شیخ فضل الله نوری(ره) و پیام امام خمینی(ره) به مجلس، نکات درس آموزی را یادآور شد. از جمله اینکه شیخ فضل الله(ره) به دنبال قانون و حکومت دینی بود و به وسیله هواداران دمکراسی غربی در میدان توپخانه امروزی، به شهادت رسید. ایشان همچنین چند نکته بنیادین را به شرح ذیل به نمازگزاران یادآور شدند:🔰
🔶 ۱- نکته هایی که در پیام امام خمینی وجود داشت برای آن بود که جامعه معاصر ما را در مقابل تبلیغات زهرآگینی که امثال شیخ فضل الله(ره) را به سر دار برد مصونیت بدهد.
🔶 ۲- شیخ فضل الله(ره) برای حراست از دین شهید شد. وی بدنبال مجلس شورای اسلامی بود و دیگران به دنبال مجلس شورای ملی و امام خمینی این مجلس را شورای اسلامی خواند و مانند شیخ فضل الله نوری برای حراست از اسلامیت قوانین مجلس، فقهای شورای نگهبان را تعیین و از آنان خواست مواظب باشند از اسلام منحرف نشوند.
🔶 ۳- شیخ فضل الله(ره) به دلیل غیرت دینی به شهادت رسید و نه پناهنده به انگلیس شد و نه به روسیه و گفت: محاسن خود را در راه اسلام سفید کرده ام و پرچم کفر را بر در خانه نمی آویزم.
🔶 ۴- در نهایت امام فرمود در مسائل غیر اصولی اختلاف نکنید که شکننده است. ولی شیخ فضل الله(ره) به ما یاد داد اگر اختلاف در اصول باشد و اساس اسلام به خطر بیفتد باید در برابر آن ایستاد.
🔷 منابع: صحیفه امام خمینی، ج ۹ ، ص ۹۰ ; ۱۳۵۸/۴/۲۴ ، در مکتب جمعه، خطبه های نماز جمعه تهران، ج ۲ ، ص ۱۷۰-۱۷۲ . نیز رک: بیانات در دیدار محققان و دانش پژوهان تاریخ و اندیشه سیاسی حوزه و دانشگاه، ۸۳/۵/۱۱ شاهد یاران، شماره ۱۰۳-۱۰۲ ، یادمان شهید آیت الله العظمی شیخ فضل الله نوری، شماره ۱۰۲ و ۱۰۳ فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۳ ، ک، تنهای شکیبا، ص ۷۷۰
🔰ادامه در بخش سوم🔰
🔰بخش سوم🔰
پژوهشی در #تاریخ
🔸قانون اساسی مشروطه؛ طفلی که ناقص به دنیا آمد!/ علامه شیخ فضل الله نوری(ره) مبتکر #شورای_نگهبان
با آغاز به کار مجلس، تهیه قانونی که ساختار حکومت را تعریف و محدود سازد، به دغدغه بنیادین نمایندگان مجلس بدل شد. نخستین مجموعهای که به این منظور تهیه شد، سندی 51 مادهای بود که توسط برادران پیرنیا (حسن معروف به مشیر الدوله و حسین ملقب به موتمن الملک) به نگارش درآمد. بخش عمده این سند ترجمهای از قوانین اساسی چند کشور اروپایی بود. نکتهای که حتی احمد کسروی (فراماسون) هم در کتاب «تاریخ مشروطه» خود به آن ازعان دارد.
طراحان قانون اساسی و برخی از نمایندگان مجلس اول که در مقابل گفتمان «مشروطه مشروعه» مرحوم شیخ فضل الله نوری، نگرش غربگرایانه و غیردینی از مشروطه را مدنظر داشتند، با بهرهگیری از فضای روانی و غلبه حس مشروطهخواهی در میان افکار عمومی، این متن را با شتاب به تصویب رساندند. فاصله گرفتن از این فضای هیجانی و آرام شدن سیر رویدادها میتوانست فضایی عقلانی مهیا سازد تا در سایه آن، ریشههای فکری و اهداف غایی سردمداران این طرز تفکر، با محک نقد عالمانه سنجیده شود تا «سیه روی شود هر که در او غش باشد». امّا تعجیل در تدوین و تصویب قانون اساسی مانع از این امر شد و گفتمان شیخ فضلالله را به حاشیه راند...
این شتاب بیش از حد باعث شد تا در اولین قانون اساسی مصوب مجلس مشروطه، فقدان ارکان و بنیانهای مرسوم در قوانین اساسی، به چشم بیاید. در نتیجه آنچه قانون اساسی نامیده میشد عملاً «سند قانونی روشمندی نبود و مرکب از مجموعه شروط با عجله سرهم بندی شده بود! از این مهم تر اینکه در هیچ کدام از اصول آن به حقوق و آزادیهای عمومی، آزادی احزاب، تفکیک قوا و استقلال قوه قضائیه نیز اشارهای نشده بود.
متمم قانون اساسی رسما" در ۱۵ مهر ۱۲۸۶ ش و یک سال پس از تأسیس مجلس شورای ملی به تصویب رسید. امّا ناهمخوانی با خصلتهای مذهبی و اجتماعی جامعه، زمین ناهموار سیاست در ایران و حرکات همراه با احتیاط و مدارا و غیرمستقل، برخی نخبگان سیاسی و نمایندگان مجلس (وابستگی به غرب و اجانب) این متمم را نیز دچار ناکارآمدی کرد و زمینه های آغاز دوران سیاه دیکتاتوری رضاشاه را فراهم آورد.
مهم ترین اصل آن که با تلاش #مرجع_شهید علامه «شیخ فضلالله نوری» و پیگیریهای مداوم ایشان به متمم اضافه شد، اصل دوم متمم بود. متن اصل تنظیم شده شیخ، چنین بود:🔰
«مجلس .... باید در هیچ عصری از اعصار مواد قانونیه آن مخالفتی با قواعد مقدسهی اسلام و قوانین موضوعهی حضرت خیرالانام(صلیاللهعلیهوآلهوسَلم) نداشته باشد و معین است که تشخیص مخالفت قوانین موضوعه با قواعد اسلامیه بر عهده علمای اعلام ادام الله برکات وجودهم بوده و هست». در ادامه این اصل هم ترتیب نظارت مجتهدین بر قوانین مصوب مجلس شورای ملی را به تشکیل هیاتی پنج نفره از«مجتهدین و فقهای متدینین که مطلع از مقتضیات زمان هم باشند» منوط میساخت.../سید مرتضی حسینی، مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران، کد5001
💠 امام خمینی(ره): اگر قانون اساسی (اسلامی) با متمم آن، که شیخ فضل الله در راه آن #شهید شد، دستخوش تصرفات غربی نمیگردید، اسلام و مسلمین ایران آن رنجها را نمیکشید.ما باید از آن توطئهها عبرت بگیریم.۶۲/۱۱/۲۲
💠 امام خامنه ای:
شیخ فضل الله(ره)سر قضیه متمم قانون اساسی چهها که نکشید.۹۱/۳/۲۲
💠 مهدی انصاری، مورخ معاصر، در گفتگو با نسیم 🔰
بسیاری از اسناد مشروطه از بین رفتهاند، متأسفانه قانون اساسی نگارش شده توسط شیخ فضلالله(ره) هم در بین این اسناد بود، آن هم یک قانون اساسی مشروعه مشروطه، نه غربی یا عرفی و درباری...
💠 صادق ابوالحسنی(مورخ)🔰
هنر شیخ فضل الله در تاریخ مشروطه این است که به مشروطه سکولار و سرکش، مهار می زند و اصل دوم متمم قانون اساسی را به تصویب می رساند که همان " نظارت فائقه و رسمی مجتهدان طراز اول بر مصوبات مجلس شورا " است. بر این مبنی، تصمیمات مجلس بدون نظارت فقها، فاقد مشروعیت است. اصل دوم متمم، قطعا دستاورد رنجها و مجاهدات جناح مشروعه خواه به رهبری شهید نوری است. مبتکر این اصل، شخص شیخ فضل الله است که برای تصویب آن، جان خود را به خطر افکند. در حقیقت، مرحوم مدرس با زمینه و شرایط مناسبی که شهید نوری با پایمردی خونین اش برای تصویب اصل دوم قانون اساسی فراهم کرد، مجال امکان حضور مقتدرانه در مجلس شورا و از آن طریق، ورود به عرصه سیاست در مرکز کشور را پیدا کرد.
نقطه کانونی پیوند شیخ فضل الله با شهید مدرس این است که مرحوم مدرس [پس از شهادت شیخ و حضور در تهران] به عنوان مجتهد طراز اول، وارد مجلس می شود و پا جای پای شیخ گذاشته و با تقی زاده ها و ابراهیم زنجانی ها درگیر می شود و فضای تهران را از نزدیک و آنگونه که شیخ هشدار می داد به عینه می بیند./افق حوزه، ویژه نامه بهمن۹۸
🔰ادامه در بخش چهارم🔰
🔰بخش چهارم/پایانی🔰
✍ بیانیه تاریخی شورای نگهبان در تکریم مرجع شهید علامه شیخ فضل الله نوری اعلی الله مقامه (مبتکر شورا)
🗓 تاریخ صدور: سال ۹۸ ش
بسمالله الرحمن الرحیم
طراز اول، نفس زنان و از پسِ خونِ دل خوردنهای بیش از هزار ساله تکاپوگران مکتب جعفری، با به دار آویخته شدن فریادگر عقدههای فروخفته توحیدیان تاریخ، مجاهدِ نستوهِ شجاع، آیتاللهِ شهید، شیخ فضلالله نوری در مشروطه، بزنگاه بیداری ایرانیان و در ایستگاه وادادگی غربزدگانِ از فرق سر تا نوک پا، به محاق رفت.
اما با کنار رفتن ابرهای تیره و تارِ وادادگی در پهنه پهن گسترِ ایران زمین، در سپیدهدم انقلاب اسلامی و به هنگام برانگیختگی بیچون و چرای این بار ملت به راهبری ابراهیم زمان و روحالله ایران، خون تازهای در رگهای جانِ از تن رفته میراثِ مشروعهخواهان جاری گشت.
این هنگام اما یاران حضرت روحالله (ره) به دستور ایشان، شکل جامع، امروزی و مترقیای از طراز اول مشروطه را در قالب جدیدی به نام «شورای نگهبان» به هنگام تدوین ساختار نظام نوپای جمهوری اسلامی ایران پیریزی نمودند که در طول سالهای پس از انقلاب به مثابه «بنیانی مرصوص» همواره «عماد ملت» و «چشم بینای نظام» بوده است.
شورای نگهبان میراث مرارتهای رادمرد تاریخ معاصر، شیخ فضلالله نوری و تدبیر بیبدیل خمینی کبیر(ره) که امروزه روز به نقش ضامن اسلامیت و جمهوریت ایران درآمده، در حال حاضر ستارهای است فروزنده در آسمان تابناک انقلاب اسلامی ایران.
شورای نگهبان سدّ سَدید و گوهر خالص و ناب انقلاب اسلامی، در طول سی و نه سال عمر با برکتش، همواره مانع انحراف روند انقلاب و نفوذ نامحرمان به بدنه نظام بوده و در مقاطع مهم و سرنوشتساز کشور، نقش تأمینکننده صحت و قوام نظام را برعهده داشته است. با این شاخصههای برجسته است که در بیان بلیغ ولایت امر و امامت امّت، جایگاهی چون؛ نبض تپنده و حافظ سلامت نظام، مظهر و آئینه اعتماد ملت، مایه اطمینان و سکینه قلب مؤمنین و چشم بینای نظام را مییابد.
از همین رو و بدون تردید، «شورای نگهبان» همواره خاری است در چشم خصمِ مستکبر بیرون و منافق بیماردلِ درون.
در آستانه 26 تیرماه، سی و نهمین سالروز تأسیس شورای نگهبان، اعضای این شورا، منسوبین و مرتبطین آن، با گرامیداشت یاد و خاطره فقها و حقوقدانان در گذشته شورای نگهبان، به سان تمام این چهار دهه، همچنان حراست و مرزبانی از این یادگار ماندگار علمای مجاهد و امت مبارز و میراث گرانبهای نابغه عصر و یگانه دهر، حضرت امام خمینی (ره) را فرض و مَفخَر خود دانسته و در میثاقی دگربار با راهبر حکیم و دوراندیش انقلاب حضرت آیتاللهالعظمی امام خامنهای «مدظلهالعالی»، امید آن دارد که همگان و بهویژه صاحبانِ مصادر و ذیربطان امور سیاست و دیانت، همواره قدردانِ پاسدار جمهوریت و اسلامیت نظام جمهوری اسلامی ایران باشند. انشاءالله/ شورای نگهبان
🔸منبع: تسنیم
✳️ @ShahidRabe
مراجع شهید اربعه.pdf
1.49M
🔴 نسخه #PDF
📗 زندگینامه #مراجع_شهید_اربعة «اول، ثانی، ثالث، رابع» رضوان الله تعالی علیهم
✍ هستند کسانی که با دو بال به سوی خداوند پرواز میکنند:
بال علم و بال شهادت؛ بال خون و بال قلم. در میان علمای امامیه هم کم نیستند این صاحبان علم و حافظان مذهب که خونشان به زخم کینه و حقد رقیبان بیمنطق و حاسدان ستمگر بر زمین جاری شد. اما در میان این شهدای علم، چند نفر آن چنان ویژهاند که لقب «شهید» بر نامهایشان نهاده شده است. در این پی دی اف به معرفی این شهدای عظیم الشأن پرداخته شده، اما پیش از آن ذکر نکاتی ضروری است:🔰
🌹 «مراجع شهید اربعة» یا «شیوخ شهید چهارگانه» دارای سه ویژگی مشابه بودند که آنها را از شهدای دیگر، متمایز می نمود👇
1⃣ شیخ بودند (یعنی از سادات نبودند)
2⃣ شهرتشان در زمان خودشان، فراگیر بود (شهرتشان گستره وسیعی را در بر می گرفت و محدود به منطقه خاصی نبود)
3⃣ دارای جایگاه مرجعیت بودند (مجتهد جامع الشرایط و صاحب فتوا بودند)
✍ لذا، شهدای بزرگوار دیگری که با این القاب بعضاً می شنویم و یا می خوانیم، نتیجه بکارگیری و نشر نادرست القاب، به دلایل عموماً عاطفی و نشأت گرفته از احساسات محلی و قومی است.
✳️ @ShahidRabe
✅ استراتژی مرجع شهید علامه شیخ فضل الله نوری، شهید رابع (ره) در مواجهه با مشروطه سکولار
🖋📃 از: مورخ بصیر، مرحوم استاد دکتر علی ابوالحسنی(منذر)
✍ شیخ، به رغم دلبستگی شدیدش به عدالت واصلاحات اجتماعی، نمی توانست با مشروطه سکولار موافقت کند و ناگزیر کارش به نزاعی سخت و جدی با آن می کشید. منتها، مخالفت با مشروطه مطلقه از سوی شیخ شهید و همفکران وی، در دو مرحله انجام گرفت🔰
✅ مرحله نخست:
طرح شعار "مشروطه مشروعه" بود. شیخ و یارانش، در این مرحله، بر لزوم انطباق اصول متمم قانون اساسی (که در دست تهیه و تدوین بود) با موازین شرع، پای فشردند و خواهان تعبیه اصولی چون: لزوم پای بندی شخص اول سلطنت به "طریقه حقه تشیع اثنی عشری"، نظارت فائقه رسمی و دائمی هیئتی از طراز اول مجتهدین بر مصوبات مجلس، وجود شرط فقاهت در قاضی و...در قانون اساسی شدند. مقصود شیخ، در این مرحله، مهار دمکراسی اروپایی به زمام شریعت و اطلاق صورت دیانت به ماده مشروطه بود، چیزی که به قول مرحوم شیخ حسین لنکرانی: مسخ المسخ نهضت عدالتخواهی بود! حریف می خواست با صد ترفند، نفوذ و سیطره سیاسی و اجتماعی اسلام را حتی در قد و قواره پیش از مشروطه آن، نابود سازد، و شیخ با مشروطه مشروعه اش، این نفوذ و سیطره را به نحوی قانونمند، گستره ای فراگیر می بخشید!
مشروطه چیانی که دل و دین به غرب باخته بودند، زیر بار تقیید مشروطه به چنین "مشروعه" ای نمی خواستند بروند، چرا که این کار، کاملا در حکم "نقض غرض" آنان بوده، و کلاهی بود که برسر استعمار و ایادی آن میرفت!
تحصن شیخ در حرم حضرت عبدالعظیم(ع)، در این مرحله و در تعقیب همین امر انجام گرفت.
✅ مرحله دوم:
در این مرحله که با ماه های آخر عمر شیخ مقارن است، وی به تحریم مشروطه کذایی و تلاش برای احیای عدالتخانه (مجلس محدود) برخاست و مقصدش باز گرداندن نهضت به مسیر نخستین بود. ورود شیخ و همفکرانش به این این مرحله از ستیز با مشروطه، نتیجه آشنایی کامل آنان با ماهیت صحنه گردانان غرب زده مشروطه و دسایس استعمار در این برهه حساس بود. تأثیر شدید اقلیت فراماسون و منحرف مجلس اول بر اکثریت مسلمان اما مشتبه آن، مشاهده تبانی و سازش امثال سردار اسعد (تجدید گر مشروطه) با قدرت های استکباری و حمایت صریح روس و انگلیس از مشروطه و جناح تندرو آن در دوران موسوم به استبداد صغیر، و بالاخره یأس شیخ از اصلاح غائله به شیوه های قانونی و مسالمت آمیز، او را نهایتا" به درگیری حاد و بی پرده با مشروطه کشید. این مرحله، چندی پس از انحلال مجلس اول آغاز شد و تا قتل مرجع شهید علامه شیخ فضل الله نوری و ملا محمد خمامی و... و انزوا و تبعید برخی دیگر از علما، ادامه یافت.
نکته قابل توجه، این است که، شیخ، حتی در استبداد صغیر نیز مخالف وجود مجلس شورا و مشروطه (به معنی تحدید استبداد و مهار آن توسط شورایی از عقلای ملت) نبود. بلکه، به قول خود: "مشروطه مشروعه و مجلس محدود" می خواست. لذا چند روز پس از انحلال مجلس اول، به شاه تأکید کرد: مشروطه باید باشد، ولی مشروطه مشروعه و مجلس محدود، نه هرج و مرج.
مخالفت صریح و بی پروای شیخ با مشروطه در ماههای آخر عمر، ممکن است در نگاه ابتدایی، نوعی عدول آشکار از (حتی) مواضع پیشین ایشان (مشروطه مشروعه) تلقی شود. درحالی که اگر نیک دقت کنیم، شیخ نسبت به مشروطه در شکل غربی آن از روز نخست، تأمل های جدی و اصولی داشت و قائل به اصلاحات اساسی بر وفق اصول و مبانی اسلام در آن رژیم وارداتی بود. علاوه، معتقد بود فتنه گران و غوغا سالاران، با بلوا آفرینی خود فرصت و امکان اصلاحات قانونی را از دولت و ملت می گیرند و راه را بر سلطه دشمنان استقلال و آزادی ایران هموار می سازند. مع الاسف، جناح تندرو با شهر آشوبی هایش در مشروطه اول و بند و بست با روس و انگلیس برای براندازی حکومت مرکزی در فترت موسوم به استبداد صغیر، نشان داد که نگرانی شیخ و همفکرانش بی اساس نیست و اسف بارتر آنکه : روس و انگلیس در اولتیماتومی که در فترت مزبور به حمایت از مشروطه به محمدعلی شاه دادند، بر عفو و آزادی عمل مشروطه چیان تبعید شده، اصرار داشتند و مفهوم این امر آن بود که باز باید بساط تندروی ها و بلواگری های مشروطه اول تجدید شود و این چیزی نبود که مرجع شهید علامه نوری (ره) و مصلحان همفکر وی، به هیچ وجه آنرا برتابند./ک، کارنامه، شیخ فضل الله نوری(ره)
✳️ @ShahidRabe
⁉️ زمانِ بهروزیِ مملکت چه زمانی است؟🔰
✅ زمانی که عوام و خواص به چهار موضوع مهم توفیق یابند، زمانِ «بهروزیِ مملکت» خواهد بود
🔸 خود باوری در توانایی ها
🔸 عدم اطمینان به دشمنانِ اجنبی
🔸 انجام واجبات
🔸 ترکِ محرمات
✅ از فرمایشات مرجع شهید علامه شیخ فضل الله نوری، شهید رابع اعلی الله مقامه الشریف، زعیم نهضت اسلام خواهی مشروطه (مشروعه)/ شهادت: توسط جریانِ انگلیسی و غربگرایِ مشروطه
🌐 منابع: پایگاه تحلیلی خبری بصیرت/گنجینه افسران جنگ نرم
#انتخاب_درست_کار_درست
#انتخابات_1400
#انتخابات
✳️ @ShahidRabe