جمعی از داروسازان انقلابی قم، پک‌های تقویتی برای افراد حاضر در صحنه آواربرداری و حفاظت تهیه کرده‌اند. تا بدن آنها در این شرایط تقویت شود. این بخشی از این پک‌ها است که به صورت نمونه عکس گرفتم و رفقای دیگر هم می‌توانند از این الگو برای تقویت خودشان برای بازدهی بیشتر استفاده کنند. هرکس نقش خودش را برای کمک به این جنگ پیدا می‌کند؛ این ملت مبعوث شده‌اند. @sharhe_hal

یک گل فروش برای همدلی و هم‌راه شدن با مبارزان، مقداری گل برای رفقای سر پست آورده بود، آنها هم این گل‌ها را بین ماشین‌های عبوری تقسیم کردند.🌷 هرکس نقش خودش را برای کمک به این جنگ پیدا می‌کند؛ این ملت مبعوث شده‌اند. @sharhe_hal

عیدتون مبارک😭😭

📖 #کتابچه | متن کامل پیام حضرت آیت الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت آغاز سال ۱۴۰۵ شمسی 🔗 farsi.khamenei.ir/news-content?id=62807 📲 @rahbar_enghelab_ir

⭕️ فایل صوتی مخصوص ماشین صوت اگر ماشین صوت دارید، این فایل صوتی خوراک شماست. #فضاسازی #اختصاصی_مستضعفین_تی_وی 🎬 @Mostazafin_TV

امروز با کلیپ آقا باریدیم.

✍️ اسلام می‌خواست ما مردمی نترس و سرباز و جانباز باشیم... (شهید بهشتی) 🔻راهپیمایی ۱۶ شهریور ۱۳۵۷ بزرگ‌ترین راهپیمایی مردم انقلابی ایران تا آن زمان بود. دشمن برای انجام نشدن این راهپیمایی تهدیدهای بسیاری کرده بود و نیروهای بسیاری برای ترساندن مردم گسیل کرده بود؛ اما مردم نترسیدند و با رهبری روحانیت مبارز به ویژه شهید بهشتی راهپیمایی را به پایان بردند و خطری هم متوجه آنها نشد. 🔻 این راهپیمایی بعد از صبح زود از مناطق شمال تهران آغاز شد و ظهر مردم در دروازه دولت به امامت شهید بهشتی، نمازی ۳ کیلومتری خواندند؛ بعد از آن شهید بهشتی تصمیم می‌گیرد مردم را به سمت میدان آزادی ببرد و برخی مخالفت می‌کنند که مردم خسته می‌شوند اما ایشان می‌گوید: مسیری است که باید رفت و مردم هم خواهند آمد. 🔻 شهید بهشتی در یکی از سخنرانی‌های خود، بخشی‌هایی از ماجرای ادامه این مسیر را چنین می‌گویند: تصمیم گرفتیم به سمت میدان آزادی که شهیاد نام داشت، حرکت کنیم و چون هنگام اعلام کردن نمی‌خواستیم شهیاد بگوییم، همان جا ذهن خلاق دوستان اسمی پیدا کرد و گفتند: به سمت میدان شیاد‌ می‌رویم. ... شاید حوالی دانشگاه بودیم. که عده زیادی که هنوز ترس از دلشان زدوده نشده بود، گفتند: مردم را به کجا‌ می‌برید؟ به قتلگاه؟! گفتم: نمیبریم با هم‌ می‌رویم، همه با هم‌ می‌رویم، اگر قتلگاه است با هم می‌رویم، ما که جلوتر هستیم. اتفاقاً در تدارک این راهپیمایی بعضی‌ها گفته بودند که خواهرها جلوی صف باشند که دشمنان حیا کنند و حمله نکنند؛ ما گفتیم: خیر، روحانیون باید جلوی صف باشند، برای این که خواهرها در عین آن که در این پیکار و نبرد شرکت دارند، باید همه ما حامی آنها باشیم. بنابراین ما باید جلوی صفوف باشیم. حرکت را ادامه دادیم؛ گفتند: در نزدیکی میدان و خود میدان ماشین‌های پر از افراد مسلح آماده برای حمله ایستاد‌ه‌اند و اگر آن جا برویم مردم اصلاً امکان فرار ندارند. برای این که میدان برای تیراندازی باز است و ممکن است هزاران نفر کشته بشوند. ما از قبل این مسئله را بررسی کرده بودیم که در این مقطع اگر یک میلیون نفر هم کشته بشود باید همین راه را برویم به آنها عرض کردیم که وظیفه است. می‌رویم ان شاء الله هیچ اشکالی هم پیش نخواهد آمد. اگر هم شهید شدیم، چه بهتر؛ به حرکت ادامه می‌دهیم وقتی وارد میدان شدیم خواهرها که در پشت صف حرکت می‌کردند مشت‌هایشان را به سمت همان ماشین‌ها نشانه رفتند و فرهنگ دشمن را در دلش شکستند. این نشانه یک فرهنگ نو بود که ماشین آب پاش که هیچ، رگبار مسلسل هم اینها را‌ نمی‌ترساند. این دگرگونی و این انقلاب راستین در روحیه و در نظام ارزشی انسان‌ها آن چیزی است که اسلام می‌خواهد و ای برادر مسلمان و ای خواهر مسلمان به یاد داشته باش هر زیر و بمی پیش بیاید و هر دشواری و صعوبتی سر راهت قرار بگیرد مهم نیست. یادت نرود که اسلام می‌خواست من و تو به هر حال در راه دفاع از حق یا لااقل در راه دفاع از خود و ناموسمان و سرزمینمان و آن چه داریم مردمی نترس و سرباز و جانباز باشیم و به یاری خدا جامعه ما این ارزش متعالی را تا پیروزی قاطع انقلاب بر استبداد و استکبار ظلم پسند و کفر پسند جهانی ادامه خواهد داد، ان شاء الله. 📚 (منبع سخنرانی: نظری، مرتضی، خاطرات ماندگار از زندگی آیت الله سید دکتر محمد حسینی بهشتی، صص ۱۶۶ – ۱۶۸.) 📌پی‌نوشت: این نکته هم جالب است که علی رغم مخالفت شهید بهشتی و روحانیت مبارز، عده‌ای فردای آن روز مردم را به میدان ژاله می‌کشانند و داستان کشتار میدان ژاله رخ می‌دهد و آن هزینه، تجربه‌ تلخی بود از ناهماهنگی و تک روی بی‌جا. @sharhe_hal

تصویری عبرت اموز از خانه ای که در تهران ویران شد و کشته و مجروح داشت بمب‌ها نمی‌پرسند!

راوی‌های تحلیل‌گر... الان یک قسمت کار ستاد تبلیغات جنگ می‌لنگد، وقایع نگارها الحمد لله زیاد هستند یعنی کسانی که آنچه در صحنه رخ می‌دهد را گزارش کنند. صدا و سیما یک بُعدی را نشان می‌دهد، شمقدری و موگویی و امثال آنها بُعد دیگر را؛ اما کسانی را می‌خواهیم که یک گام فراتر بگذارند و بگویند چه می‌شود که چنین می‌شود و حالا چه کنیم و چرا؟! در بُعد نظامی هم اهل تحلیل زیاد هستند، بُعدی که اگرچه جذاب است؛ اما متولی خودش را دارد و او تحلیل‌هایش را دارد و اقدام عملیاتی‌ متناسبش را هم می‌کند. کار ما باید تحلیل بُعد فرهنگی و اجتماعی باشد و اینجای میدان خالی است. الان ما با دخترها و پسرهای زیادی همدل و همراه شده‌ایم که دیروز در قضیه حجاب و اعتراضات سیاسی و حتی برخی حاضران در اغتشاش‌های دی ماه، مقابل آنها بوده‌ایم. برخی برای وطن آمده‌اند، برخی واقعا عزادار رهبرشهیدمان هستند، برخی عزادار بچه‌های میناب و دیگر کودکان شهید هستند و خلاصه حالا آمده‌اند کنار من و مقابل آمریکا ایستاده‌اند. حرف من، موسیقی میدان من، شعار من و... با حضور او تناسب ندارد، چه کنیم؟! چه بگوییم؟! او با ادبیات پدر آمده، خود را دختر رهبر می‌داند، او با ادبیات عزت آمده، انسانیت آمده، او تا آخر داستان و کف احکام با تو نیست و خودش هم می‌داند که نیست ولی می‌داند اولش را هست، خدایش را هست، عزت و ملت و رهبر و پدرش را هست، اما ادبیات من، همه از ته داستان درآمده! @sharhe_hal