بچه‌های شهید مدرسه شجره طیبه میناب بعضی وقتها پیش می‌آمد با خانواده‌ام به خانه خاله میرفتیم، پسرخاله دخترخاله کوچکم به همان دبستانی که من زمانی دانش‌آموزش بودم، مدرسه شجره طیبه می‌رفتم، می‌رفتند! پسرخاله ام علی کلاس اول بود و دخترخاله م فاطمه کلاس سوم‌دبستان. آن شب خانه خاله افطاری دعوت بودیم. فاطمه و علی هم روزه بودند تعجب کرده بودم آندو با قد و قواره کوچکشان روزه باشند. علی گفت:من روزه کله گنجشکی گرفتم ولی آبجی فاطمه روزشو کامل گرفته خوشبحالش! به فاطمه گفتم:وای حالت بد نشد؟ خندید گفت:نه خیلی راحت بودم! ما که خانه مان نزدیک خاله است سحری آنجا ماندیم انتظار نداشتم اما با صدای فاطمه برای سحری بیدار شدم حتی علی هم بیدار شده بود . صبح که شد برای رفتن مدرسه با فاطمه وعلی راه افتادیم. چشمم به تابلو مدرسه که شجره طیبه نوشته شده بود خیره ماند. باور نمی‌شد من سالها پیش آنجا درس می‌خواندم. حالا باید دبیرستان بروم که از آنجا دورتر است. علی و فاطمه متوجه مکثم شدند :چیه چرا وایسادی؟!مدرسه تو دورتره باید زودتر راه بیفتی ؛ بری! با حرف آن دو برگشتم نگاهشان کردم. نمی‌دانستم آخرین نگاهم به آنهاست. و صدای مهیب بمب را از صد فرسخی وقتی سرکلاس درس بودیم به گوشمان رسید و صدای دادو فریاد مردم از کوچه‌های محل می‌رسید: مدرسه شجره طیبه را زدند مدرسه شجره طیبه را زدند! و ما به همراه تمام دبیرها وبچه‌های دبیرستان و تمام کوچه‌ها که از هر طرف مرد و زن دختر و پسر و کوچک و بزرگ به سمت آن مدرسه شجره طیبه سراسیمه می‌رفتیم و از آن دور تا بخواهیم برسیم، غبار خاک و آوار جلوی چشممان سبز شد! نویسنده: #زهراشیری =================================== 📡 لینک کانال رسمی انتشارات شاولد در: ایتا https://eitaa.com/shavaladpub

🥀 نویسندگان عزیز! 🙏🏻 مفتخریم که دلنوشته و آثار زیبای شما را با مخاطبان باشگاه نویسندگان شاولد به اشتراک میگذاریم! ✍ ما روزانه چالش های متنوعی را در کانال منتشر خواهیم کرد و منتظر آثار ارزشمند شما هستیم! 📚 #چالش_روزهای_سخت_جنگ 👈🏻 موضوع امروز چهارشنبه 13 اسفند ماه 1404 با عنوان #بمباران_سرزمین‌های_اشغالی متن و دلنوشته خود را برای ادمین ارسال کنید👇🏻: 📞 09200757039 💬 @Shavaladpubadmin ما به صورت مجموعه آثار با معرفی نویسنده در کانال منتشر خواهیم کرد! 🌺 به امید روزهای روشن =================================== 📡 لینک کانال رسمی انتشارات شاولد در: ایتا https://eitaa.com/shavaladpub

خداحافظی بی برگشت الهی قربان قد بالایت برم علی اصغر مامان چقدر کت وشلوار بهت میاد. مادربزرگ :برو دختر برایش زاغ و اسفند دود کن که چشم نخور شازدم. وای وای داداشی را نگاه کن مثل دامادها شده می خواهیم بریم مدرسه یا عروسی. _خوب می خواهند امروز ازمان عکس یادگاری بگیرند یادت رفت مریم خانوم. ای وای بایست تا منم کت و دامن آبی‌ام را بردارم . مادر بازاغ و اسفند دور سرمان می گشت وبرایمان دعا می کرد. هنوز از خانه بیرون نزده بودیم که علی اصغر برگشت دست انداخت دور گردن مادرومادربزرگ و بوسه بارانشان کرد. پدرم گفت:«چی شده خواب دیدی خیره.» برگشت دست بابا هم بوسید وگفت :«بابا اگر اذیت کردم مرا ببخش.» اشک در چشمان پدر حلقه زد وگفت :«برو کره خر من تا دادمادت نکنم از دنیا نمی روم.» علی اصغر بدو الان زنگ می خورد. مادر :«ننه جون چرا توی دلم دارند رخت می شورند،نکنه اتفاقی افتاده است.» وای عروس شیطون را لعنت کن پاشو نفوس بد نزن. مرد چرا لباسهایت خاکی است وسروضع‌ات را دیدی. سر زمین بودم بودم صدای وحشتناکی آمد و گفتند شهر را موشک زدند. خدا می داند کجارازدند. همسایه کجایی انگار میگن مدرسه شجره را زدند. مادربزرگ از جات تکان نخور تا بروم دنبال مریم وعلی اصغر زن برو کفش بپوش پای برهنه هستی . وای مرد زودباش موتور ا روشن کن. چشم چشم را نمی‌دید. از دیوارها صدای ناله می آمد، روی خاک جوی خون راه افتاده بود. دود آسمان آبی را سیاه کرده بودو خورشید از خجالت رخ پوشانده. هرکسی به دنبال عزیزش می گشت، یکی فریاد می زد خداراشکر زنده است . دیگر وای مصیبت‌ها یکی یکدانه‌ام. بدن سوخته مریم دربغل امدادگر چندبار به زمین خوردم تا رسیدم به آمبولانس . مریم‌ام دوردانه‌ام صدایم را می شنوی کنارتم نترس. مامان خیلی وحشتناک بود داداشم سپرم شد دیدیش وچشمانش را بست. وای علی اصغرم ،چطور بهش بگم . دور مدرسه می گشتم ومی رقصیدم همانند مادران دیگر کِل می کشیدم و بجای نوحه، واسونک می خواندم صورت چنگ می زدم . حتما خودش می دانست که دیگر برنمی گردد که آنطور خداحافظی کرد. دریک لحظه قد رشید پدرش خمیده شدو موهای سیاهش سفید شدند. هرکسی تکه‌ای از عزیزش را دربغل گرفته بود. عکاس یک عکس دست جمعی گرفته بودازبچه های مدرسه.خودش سوخته بود ولی دوربینش دست به دست می گشت. طبل عزا بنوازید امشب فرشتگان مهمان خدا هستند. ای کشته گرا تا باز کشته شدید باز تا با زکجا کشته شوند آنکه تورا گشت تقدیم به مادران داغدار مدرسه طیبه شجره میناب نویسنده: #بهتری‌‌درفش =================================== 📡 لینک کانال رسمی انتشارات شاولد در: ایتا https://eitaa.com/shavaladpub

کفش‌های عروسکی فرناز زیپ کیف بزرگش را بست. مغنعه‌ی سفیدش را پوشید. مادر اولین لقمه‌ی نان و مربای به را در دهان کوچکش فرو کرد. 《 فعلا اینو بذار دهنت تا ته دلت رو بگیره. لقمه‌تو زنگ تفریح بخور.》 فرناز جویده‌نجویده لقمه را پایین داد. _امروزم روزه‌ای مامان؟ _ اره دیگه تا یک ماه. _ پس چرا من روزه نباشم؟ _ نوبت روزه‌ت فرداست. یک روز در میون باید بگیری‌. اونم کله گنجیشکی. فرناز خندید. به سمت مادر خم شد و گونه‌های گرمش را بوسید و بدو سمت کفش‌های جدید عروسکی‌اش رفت. صدای مادر هم او را بر جا میخ‌کوب نکرد.《 بچه بیا صبحونت رو بخور.》 با چشم‌های درخشانش کفش‌های صورتی را آنالیز کرد. لبه‌ی جاکفشی نشست و آنها را یکی‌یکی پوشید. دست روی پروانه‌ی سفید چسبیده به آن کشید.《 به سعیده گفتم کفشامو امروز می‌پوشم. اونم قراره کفشای قرمزشو بپوشه بیاد مدرسه.》 با هیجان کیف را به دوش کشید و به سمت مدرسه که دوتا کوچه پایین‌تر بود، به راه افتاد. مادر پشت سرش تا کنار باغچه دوید.《 قمقمه‌ت یادت رفت فرناز.》 فرناز برگشت. قمقمه را از دست‌های گندمی مادر گرفت و به سمت کوچه دوید. یک لحظه ایستاد. بدون این‌که برگردد، داد زد.《 لازانیا یادت نره مامان.》 مادر لبخند به لب‌های سرخش آورد. چشم‌های سیاهش را روی هم گذاشت‌. 《 باشه. برات درست می‌کنم.》 ساعتی بعد صدای انفجار و لرزش خانه مادر را به کوچه کشاند. یک لحظه کوچه از جمعیت پریشان و وحشت‌‌زده پر شد. مادر دست‌پاچه فریاد زد.《 یا ابوالفضل! صدا از کجا بود.》 دود حاصل از انفجار محله را به آغوش کشید. مادر سراسیمه به ساختمان برگشت. چادرش را از روی مبل برداشت و به سر کشید. قلبش تندتند می‌زد. به کوچه برگشت و صدای فریادش در همهمه‌ی مردم گم شد. _ می‌گن مدرسه رو زده. _ کدوم مدرسه؟ یا فاطمه زهرا. _ مدرسه‌ی ابتدایی شجره. زن‌ و مرد برسر زنان در کوچه می‌دویدند. مادر با جمعیت گریان به محل حادثه رسید. با نفس‌های بریده فریاد زد: _فر...نااااز. فر...ناااازم. خانم همسایه اشک‌ریزان به سمتش دوید. کنارش ایستاد. با چشم‌های گریان دستش را جلو برد و گره‌روسری‌ او را محکم کرد و چادرش را جلو کشید. اشک‌های گرم صورت کشیده‌اش را پوشاند. چشم‌برهم زدنی نیروهای امدادگر رسیدند. جیغ و فریاد مادران در میان هیاهوی مردانی که برای کمک آمده بودند، گم بود. تا از عمق دود حاصل از انفجار کم شود، ساعتی گذشت‌. پدران و مادران هم‌چنان با فریاد گریه می‌کردند و دیوانه‌وار بر سروسینه می‌کوبیدند. مادر شتابان جلو رفت. سعی داشت سنگ‌ها را کنار بزند. 《 فرناز پاشو مادر. لازانیا آماده هست. مگه خودت نگفتی برات درست کنم. کجایی آخه دختر؟》 خانم امدادگر بالای سرش رسید. دست روی شانه‌های لرزانش گذاشت‌. برگشت. سربالا گرفت. درمانده گفت: _ خانم دخترم اون زیرِ. نجاتش بدین. پیداش کنین. براش لازانیا درست کردم. خانوم توروخدا... گریه توان صحبت را ازش گرفت. هق‌هق، نفسش را تنگ کرد. به سرفه افتاد. چادر خاکی را جلوی دهانش گرفت. _ کمک کنین. تورو خدا. بچم اون زیرِ. کفش صورتی پاشه. کلاس اولیه. خانم امدادگر زیر بغلش را گرفت‌. ماشین‌های خاک‌بردار مشغول آواربرداری بودند. مادر کنار چند زن دیگر نشست. با گریه و شیونِ آنها همراه شد. با چشم‌های گریان به ماشین‌ها زل زد. روی پاهای سست و لرزانش ایستاد. چادر را زیر بغل جمع کرد. به سمت نوار زرد ورود ممنوع گام برداشت. یک‌دفعه در فاصله‌ی چندمتری یک لنگه کفش صورتی نگاهش را به خود کشید. همان کفشی که پروانه‌ی سفید کوچکی کنارش بود. نویسنده:#زهراغفاری =================================== 📡 لینک کانال رسمی انتشارات شاولد در: ایتا https://eitaa.com/shavaladpub

بمباران از سرزمینهای اشغالی ما کیفهای بچه‌های کلاس اولی بودیم. روی نیمکت‌های کلاس مدرسه شجره طیبه نشسته بودیم. زنگ اول بچه‌ها دفتر مشق فارسیشان را درآورده بودند. خانم معلم به همه بچه‌های کلاس مهر صدآفرین روی دفترشان زده بود.زنگ دوم حساب داشتند. خانم معلم قبل از اینکه زنگ تفریح بخورد، درس حساب را از آنها پرسید. همه شان باهم جواب سئوالات خانم معلم را می‌دادند. خانم معلم با خوشحالی بهشان لبخند زد و گفت: آفرین امروز شما خیلی عالی بودید فرشته کوچولوهای زرنگ باهوش. زنگ سوم نقاشی داشتند. دفترنقاشی و جعبه مداد رنگی را از توی ما کیفها برداشتند. نقاشی پرچم سه رنگ ایران را کشیدند. خانم معلم مهر هزار آفرین قشنگی کنار نقاشی قشنگ تک تک بچه‌های کلاس زد. تا اینکه زنگ آخر شد. ورزش داشتند، باید می‌رفتند حیاط. پس، ما کیفها را با دفتر و مدادهاشان که توی جیبهایمان گذاشته بودند؛ زیپمان را بستند، توی جا میزی گذاشتند و رفتند حیاط. ما صدای شادی و خنده شان را از حیاط می‌شنیدیم. تا اینکه صدای وحشتناک بمب را شنیدیم. خاک و غبار همه جا پخش شد. شیشه ها جرنگ جرنگ شکستند و نیمکت‌ها از وسط نصف شدند. ما کیفها هم روی زمین افتادیم و خاکی شدیم. اما دیگر جیغ بچه‌ها را نشنیدیم.بجای آن، سکوت و غبار و هیاهوی داد و فریاد مردم بود.سراسیمه توی حیاط می‌آمدند و توی تک تک کلاسها می‌رفتند و توی سرشان می‌زدند:مدرسه شجره طیبه را زدند بچه‌هامونو شهید کردند..خدا لعنتشون کنه... و پیکر پر خون معصومانه آن بچه‌ها را مثل فرشته‌ها شده بودند توی دست مادرها و پدرها و خانواده‌شان با چشمهای پر از اشک می‌دیدیم. نویسنده:#زهراشیری =================================== 📡 لینک کانال رسمی انتشارات شاولد در: ایتا https://eitaa.com/shavaladpub

#معرفی_کتاب10 📘تکه هایی از یک کل منسجم_✍نویسنده:پونه مقیمی کتاب «تکه‌هایی از یک کل منسجم» اثری از پونه مقیمی است که با نگاهی ژرف به مفاهیم بنیادین زندگی، مسائل انسانی را بررسی می‌کند. در این کتاب، نویسنده به موضوعاتی چون تنهایی، رنج، لذت‌های گذرا، و اهمیت پذیرش واقعیت‌ها می‌پردازد. این اثر نیز همچون دیگر نوشته‌های پونه مقیمی، رابطه‌ای میان فلسفه و روان‌شناسی ایجاد کرده و خوانندگان را به کشف معنا و داشتن نگرشی متفاوت به زندگی دعوت می‌کند. «تکه‌هایی از یک کل منسجم» برای افرادی مناسب است که به دنبال تقویت رشد فردی و بهبود روابط انسانی هستند. این کتاب به ما کمک می‌کند تا از احساسات خود آگاه شده و ابزارهای عملی برای حل تعارضات عاطفی پیدا کنیم. در هر بخش از این کتاب، نویسنده با نگاهی علمی و تجربی، شیوه‌های عملی برای ایجاد روابط عمیق‌تر و معنادارتر ارائه می‌دهد. پونه مقیمی سعی کرده است با زبانی روان و بیانی ساده اما تأثیرگذار، مسائل پیچیده انسانی را توضیح دهد تا خوانندگان بتوانند مفاهیم این اثر را به زندگی خود پیوند دهند. «تکه‌هایی از یک کل منسجم» اثری ارزشمند برای افرادی است که به دنبال کشف لایه‌های عمیق‌تری از معنا در زندگی روزمره خود هستند. 😉اگر به دنیای کتاب و نویسندگان بزرگ علاقه‌مندید، معرفی‌های بعدی ما را از دست ندهید. همراه ما باشید تا با آثار بیشتری آشنا شوید.» سایت رسمی انتشارات شاولد : shavaladpub.ir 📌لینک کانال رسمی انتشارات در پیام‌رسان‌ها: ایتا https://eitaa.com/shav

پرچم پرچم بزرگ پرچم کوچک پارچه ای، کاغذی، دسته چوبی سبز و سفید و قرمز پرچم ما پرچم مهربانی است مقایسه اش کنید با سایر پرچم ها سیاه ندارد از ماشین ها بیرون زده از ماشین های جورواجور سمند، سهند، کوییک، پارس... جفت چشمک در دستان زن، بچه و مردها برافراشته در اهتزاز شب هوا سرد است پرچم سردش نیست... نویسنده:#حسین_علی_ساسانی =================================== 📡 لینک کانال رسمی انتشارات شاولد در: ایتا https://eitaa.com/shavaladpub

به امید پیروزی ای وطن غم ها به روی چهره ات عادت شده جان فدای راه تو کردن چه با عزت شده هرچه بالا میروی قدرت نمایان میکنی زور این قدرت برای اهرمن ، زحمت شده در سلاح هسته ای گویا زبانزد گشته ای فکر دشمن روی فخر و دانشنت حسرت شده در اصالت زاده سرداران والایی ز تو چون که ترس افتاده جان دشمن نکبت شده صهیونیستی آمده خاک تو ویرانه کند او نفهمی ها کند ، از پاسخت غفلت شده در نبرد موشکان باشد دعای حیدرت وعده صادق برایش چون بسی ضربت شده گرکه عوعو میکنند از غرش شیران ما در عجب ها مانده تاریخی که زان عبرت شده ای وطن ، ای زادگاه زخمی اجداد من ای محافظ چون شجاعت در ره غیرت شده در جنایات الکثیرش بس که داغی دیده ای خون کودک چکه در دستش بسی رویت شده ای وطن در شهر مینابت ، صد و شصت و بسی کودک از بازی جانان بی خبر ظلمت شده زان مراغه شهر مردان حماسی پای تو بس شهیدانی که توفیق ازل قسمت شده رهبرت چونان تواضع برده در تکبیر خود دشمن نادان ببالد خویش و زان نخوت شده مکر مردک در فریب عهد و جامی از ملل پارلمان جامانده از سوءی که در نیت شده پایتختت سوگوار لشکر سردار توست از شهید و مردمانی که دران اخوت شده سربلندی عایدت باشد که زان تو برتری صبر ایوبی به کام تو که چون طاقت شده خم نیابد پشت تو چونان به سروی امدی روز خوش نزدیک و امیدی ز دل نصرت شده شاعر : #آیدا_اکبریان =================================== 📡 لینک کانال رسمی انتشارات شاولد در: ایتا https://eitaa.com/shavaladpub

پدر امت سحرگاه بود. قلبم را می‌فشردند. گویا اتفاقی خواهد افتاد یا افتاده است. تلویزیون را روشن کردم. خبر سنگین بود. دنیا روی سرم خراب شد. به سختی نفس می‌کشیدم‌. گویا قلبم از حرکت ایستاده. پدر امت، نعمت عالم، عالم ربانی، سیاستمدار دانا، پدر معنوی ما پر کشید. شربت شهادت را نوشید. مانند جد بزرگش ارباً اربا شد. آخر به کجا چنین شتابان؟ پدر تو رفتی، ما تنها شدیم. امید دل‌های خسته و گرفته ما تو بودی. آن هنگام که تو را می‌دیدیم، دلمان قرص بود. استوار می‌شدیم. شما چون نوح بودید در این کشتی. چگونه می‌توان به آن جایگاه خالی شما نگاه کرد. چگونه می‌توان به نمازهای شما نگاه کرد. چگونه به عکس‌هایتان در کوچه و خیابان نگاه کنیم ؟ دلم از دوری‌تان می‌لرزد. افسوس می‌خورم که چرا به دیدارتان نیامدم. اما پدر جان، رهبرم، استوار ایستاده‌ایم چون کوه. آزاده‌ چون سرو. تن به ذلت و خواری هرگز نخواهیم داد. راهت را ادامه میدهیم. دلمان قرص است به خدایت. پس ای مهربان‌ترین پدر، دعا کنید برای این سربازانت، این سربازان کوچک در گهواره، این سربازان ایستاده در خط مقدم، این سربازان کوچک و بزرگ، پیر و جوان، زن و مرد که بیشتر از هر لحظه به دعای خیر شما نیازمندیم. پدر، پرچم را إن شاء الله به دست نائب بر حق شما به امام زمان (عج الله) می‌رسانیم. سرباز شما #محدثه_شفیع_خانی =================================== 📡 لینک کانال رسمی انتشارات شاولد در: ایتا https://eitaa.com/shavaladpub

ساعت ۴ صبح بود مادر مثل هر روز همه را برای خوردن سحری بیدار کرد مادر باز هم مثل هر سحر گفت دختر قشنگم فاطمه جان تو چرا خودت را اذیت میکنی شما که مدرسه میری سر کلاس ضعف میکنی خدا هم راضی نیست که شما روضه بگیری دخترم فاطمه گفت شما نگران نباشید خدا به ما بچها قدرت زیادی میده خیالت راحت باشه بدن من خیلی قوی هست به به مامان حسابی این غذا خوشمزه بود مزه اش با همه ی غذا ها فرق میکرد راستی مامان میشه من با چادر گل دار سفید شما نماز بخونم آخه وقتی شما با آن چادر نماز می خوانید مثل فرشته ها می شوید نمازم که تمام سرم را روی زانو های مادرم گذاشتم چقدر همین دو ساعت خواب چسبید مادر گفت دخترم پاشو که مدرسه دیر نشه فاطمه گفت مامان من یک خواب دیدم خیلی قشنگ بود مادر گفت خوب تعریف کن تا دیرت نشده فکر کنم امروز دلت نمی خواهد به مدرسه بروی فاطمه گفت تو خواب دیدم کلاسمون شده بود یه دشت سر سبز پر از لاله های قرمز وگلها داشتن باهم حرف می زدن راستی مامان امروز نقاشی داریم ظهر که بیام نقاشی قشنگم را به شما نشان می دهم زنگ آخر شد معلم گفت بچهای عزیزم امروز موضوع نقاشی آزاد است و هر کس هر چیزی دوست دارد بکشد فاطمه گفت نیلوفر من دیشب خواب دیدم مدرسه شده یک دشت سر سبز پر از لاله قرمز حالا هم میخام یک دشت با گل‌های قرمز بکشم بنظرم که خانم معلم به من نمره بیست بده موج انفجار بلند شد مادر فاطمه سراسیمه به در خانه همسایه رفت چخبر شده صدای چه بود مادر نیلوفر گفت کاش زودتر بریم دنبال بچها نمیدانم چرا دلم از صبح آشوب است انگار که در دلم رخت می شور ند. تا مدرسه راهی نبود ولی انگار امروز مسیر طولانی ست خیابان اطراف مدرسه خیلی شلوغ بود مادر فاطمه به سر می‌زد و می‌گفت یا خدا دخترم تن سرد وبی جان فاطمه غرق از خون بود و نقاشی لاله های قرمز در دستش بود فاطمه گفت مامان من اینجام ببین برایت نقاشی کشیدم گفتم که ظهر بیام نقاشی قشنگی میارم اما صدای فاطمه خیلی دور بود و مادر صدایش را نمی شنید آری درست بود فاطمه فرشته ای در آسمان بود که با بالهای خونی بر آسمان مدرسه پرواز می کرد به یاد دانش آموزان شهیدم به یاد فرشته های کوچک شهر میناب 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 #زینب_توکلیان =================================== 📡 لینک کانال رسمی انتشارات شاولد در: ایتا https://eitaa.com/shavaladpub