دل از بهار بریدم دل از خزان کندم بریدم از همه، از باغ و باغبان کندم زدم به جادۀ بی‌انتهای تنهایی زدم به جاده و از عشقِ آشیان کندم ستاره‌های شبم را وداع کردم و بعد یکی‌یکی همگی را از آسمان کندم به ماه بوسه زدم با تمام دلتنگی اگرچه سخت! دل از ماه مهربان کندم هزار غنچۀ بوسه به گونه‌های تو بود هزار غنچه که من محض امتحان کندم هزاربار مرا راندی و نرفتم پس گمان نکن که دل از عشق، ناگهان کندم نپرس از تو بریدن چقدر مشکل بود فقط بدان که در این راه بی تو جان کندم #زینب_نجفی @eitaaparvanegi

به ماه بوسه زدم با تمام دلتنگی اگرچه سخت! دل از ماه مهربان کندم #زینب_نجفی @eitaaparvanegi

ز انــدازه بیـــرون تــشـنه‌ام سـاقی بـیــار آن آب را اول مرا سیـــراب کـن وان گه بـده اصحاب را من نیز چشم از خواب خوش بر می‌نکردم پیش از این روز فـراق دوستان شب خوش بگفتم خواب را هــر پارســـا را کایـــن صنم در پیش خـــاطر بگذرد چشمش بر ابــرو افکند باطـل کند محراب را فریــــاد مـی دارد رقیــــب از دســت مشتــاقان او آواز مطـــرب در حـــرم زحمت بـود بـوّاب را من صیــــد وحشـــی نیستم در بنـد جان خویشتن گر وی کمـان در می کشــد استاده‌ام نُشّاب را مقدار یـــــار همنـفـس چــون من ندانـد هیچ کس ماهــی که بر خشک اوفتد قیمت بداند آب را وقتی در آبــی تا میـــان، دستـــی و پایــی می‌زدم اکـــنون همان پنداشتم دریـای بـی پایاب را امــــروز حـــالی غـــرقـــه‌ام تا بـا کنــــاری اوفتم وآنگه حکایـــت گویمــت درد دل غرقــاب را گر بــی‌وفایـــی کردمـــی یــــرغـــو به قاآن بردمی کان کافر اعـدا می‌کشد، وین سنگدل احباب را سعــدی! چو جــورش می‌بری نزدیک او دیگر مـــرو ای بی‌بــصر! من می‌روم؟ او می‌کشـد قلاب را • • • ✤○❀•ʚ🎧ɞ•@varesZahra1

🎻از خویش بیرون بیا و برای همیشه با او باش... 🎷 موسیقی معارفی 🎙️#تراب‌باش_موزیک 📌#اختصاصی_تراب‌باش https://eitaa.com/torab_bash

“زندگی، مادر است” زندگی، زانو زدن در پیش پای مادر است زندگی، چشم انتظاری در عطای مادر است زندگی معنا ندارد، بی‌هوایش دم زدن زندگی، یک عمر ماندن در هوای مادر است زندگی، این ره سپردن‌های بی‌فرجام، نیست زندگی، پرواز با بالِ هُمای مادر است زندگی، تار است! حتی زیر برجِ #نورِ شهر زندگی، نور است! وقتی خنده‌های مادر است! زندگی، صد پیله پیچیدن به دورِ خویش نیست زندگی، از خود گذشتن در رضای مادر است! زندگی، معنا ندارد در قنوت خویش، خویش زندگی، خود را شکستن در بنای مادر است! زندگی، تفسیر و استدلال و قیل و قال نیست زندگی، پیوسته رفتن در قفای مادر است! زندگی، این جذبه‌های بیشمار نفس نیست زندگی، کاهی رها در کهربای مادر است زندگی، یک ظرف خالی پر ز امواج نگاه زندگی، یک چشمه کافور از عطای مادر است! زندگی، از خویش مردن! در خدا احیا شدن! زندگی، محصول نورِ ربنّای مادر است! #مادر_مهربان (س) ✍🏻 شاعر: دکتر محمدجواد عسکری 🆔 @bineshaneha