درون رباطی تشکیل شده از روغن آلوده انسانی در حال زایش هست... تو در حال کشف کردن من خودت را گم کردی... به مسیرت بازگرد... اینجا یا رباطی هست آلوده شده از ژن بشریت و یا انسانی تسخیر شده از ماشین ها... ▫️طرح #عکس_پروفایل ❄️ @shernosh

گنجشك از باران پرسيد: كارِ توچيست ؟ باران با لطافت جواب داد: تلنگرزدن به انسان هايی كه آسمان خدا را از ياد برده اند!! ▫️طرح #عکس_پروفایل ❄️ @shernosh

منصور حلاج می‌گوید: خداوندا... کدام نقطه‌‌ی زمین، از تو خالیست، که خلق تو را در آسمان می‌جویند؟ ▫️طرح #عکس_پروفایل ❄️ @shernosh

♻️ با شاعران (شعر و صدای شاعر) ♻️ نام شعر: کسی نشناخت...! 📀 آلبومِ "نهنگی در تنگ" / استاد حسین منزوی 📀 تهیه و تدوین #آرتا_رحیمی / آرشیو شخصی 🕊 ارائه شده در کانال فرهنگی ادبی #شعرنوش شاعر! تو را زین خیلِ بی دردان، کسی نشناخت تو مشکلی و هرگزت آسان، کسی نشناخت کُنج خرابت را بسی تَسخَر زدند امّا گنج تو را، ای خانه ی ویران کسی نشناخت جسم تو را تشریح کردند از برای هم امّا تو را ای روح سرگردان! کسی نشناخت آری تو را، ای گریۀ پوشیده در خنده! و آرامش آبستن طوفان! کسی نشناخت زین عشق وَرزان نسیم و گُلشنَت، نَشگِفت کای گِردبادِ بی سر و سامان! کسی نشناخت وَز دوستداران بزرگ کفر و دینت نیز ای خود تو هم یزدان و هم شیطان! کسی نشناخت گفتند: این دون است و آن والا، تو را، امّا ای لحظه ی دیدار جسم و جان! کسی نشناخت با حکم مرگت روی سینه، سال های سال آنجا، تو را در گوشه ی یُمگان، کسی نشناخت فریاد نایت را و بانگ شِکوه هایت را، ای طالع و نامِ تو ناهمخوان! کسی نشناخت بی شک تو را در روز قتل عام نیشابور با آن دریده سینه ی عرفان، کسی نشناخت با جوهرِ شعرِ تو، چون نامِ تو برّنده! ذات تو را ای جوهر برّان! کسی نشناخت ▫️ادامۀ شعر در پست بعدی 👇 ▫️ «متن کامل شعر» 👇👇 ❄️ @shernosh

شاعر! تو را زین خیلِ بی دردان، کسی نشناخت تو مشکلی و هرگزت آسان، کسی نشناخت کُنج خرابت را بسی تَسخَر زدند امّا گنج تو را، ای خانه ی ویران کسی نشناخت جسم تو را تشریح کردند از برای هم امّا تو را ای روح سرگردان! کسی نشناخت آری تو را، ای گریۀ پوشیده در خنده! و آرامش آبستن طوفان! کسی نشناخت زین عشق وَرزان نسیم و گُلشنَت، نَشگِفت کای گِردبادِ بی سر و سامان! کسی نشناخت وَز دوستداران بزرگ کفر و دینت نیز ای خود تو هم یزدان و هم شیطان! کسی نشناخت گفتند: این دون است و آن والا، تو را، امّا ای لحظه ی دیدار جسم و جان! کسی نشناخت با حکم مرگت روی سینه، سال های سال آنجا، تو را در گوشه ی یُمگان، کسی نشناخت فریاد نایت را و بانگ شِکوه هایت را، ای طالع و نامِ تو ناهمخوان! کسی نشناخت بی شک تو را در روز قتل عام نیشابور با آن دریده سینه ی عرفان، کسی نشناخت با جوهرِ شعرِ تو، چون نامِ تو برّنده! ذات تو را ای جوهر برّان! کسی نشناخت روزی که می خواندی: مخور می، محتسب تیز است! لحن و نوایت را در آن سامان، کسی نشناخت وقتی که می کَندند از تن، پوستت را نیز بی شک تُرا زآن پوستین پوشان، کسی نشناخت چون می شدی مَخنوق از آن مستان، تو را ای تو، خاتون شعر و بانوی ایمان! کسی نشناخت آن دَم که گفتی: باز گَرد ای عید! از زندان خشم و خروشت را در آن زندان، کسی نشناخت چون رازِ دل با غار می گفتی تو را، هم نیز، ای شهریار شهر سنگستان، کسی نشناخت حتّی تو را در پیش روی جوخه ی اعدام جز صبحگاه خونی میدان، کسی نشناخت هر کس رسید از عشق وَرزیدن به انسان گفت امّا تو را، ای عاشق انسان! کسی نشناخت 🎧 این شعر را با صدای شاعر از اینجا 🎙 بشنوید ❄️ @shernosh

دنيا را بغل گرفتيم گفتند: امن است؛ كاري با ما ندارد! خوابمان برد؛ بيدار که شديم... آبستن تمام دردهايش بودیم! ✍️ زنده یاد: #گندم_مرادخانی ❄️ @shernosh