تاب زلف و پیچش هر تار مویت محشر است پردہ بردار از رخ زیبا ڪــہ رویت محشر است خنـدہ هایت مـزہ ے انگور میخوش مے دهد طعم دلچسب شرابِ در سبویت محشر است مے درخشد بــر سپیـدے حلقــہ هاے زردِ زر قاب الماس و طلاے بــر گلویت محشر است در میان هـر ڪلامـم عشوہ مے ریـزے بـہ ناز نم نم گلخندہ ها در گفتگویت محـشر است پلڪ هــایت را ڪـہ مے بندے فــرو ریزد دلم حـالت آرام چشم فتنہ جـویت محشر است پا بنہ در چشم فــروردین ڪہ آید بوے خوش سوگل اردیبهشتے عطر و بویت محشر است گفتہ بودم آرزویم روز و شب آغوش توست گفتہ بـــــودے تا بدانے آرزویت محشر است دڪمــــــہ ے پیـــراهنت را اے عسل بانو ببنـد میوہ هــاے نوبــر باغ هلــویت محـشر است #علی_قیصری

جــــذّابے و همـــرنگ شقـــایق شدہ اے تو از چشم تو پیداست ڪہ عاشق شدہ اے تو پیـــدا نشـــود مِثــل تــو در عالـــم هستی شاهڪارتــــرین خلقت خالــق شـــدہ اے تو با عشوہ بیا در دل و در محـــــفل عشاق زیرا ڪــــــــہ پذیـــرفتہ و لایق شدہ اے تو از باغ بهــــشت آمــدہ اے تا ڪـــہ بگـــوئی با زنــــدگیِ سادہ موافــق شــــدہ اے تـــو گــوهر دردانہ بدان قـــــدر خـــودت را چون بــــــرحـذر از آینہ ے دق شدہ اے تو آنقــدر ظــــــریفے ڪـــہ بہ عنـــوان تشابه با بــــرگِ گلِ لالــہ مـطابق شــدہ اے تــــو تا ڪے بـــزنم بر سر و با شڪــــوہ بگـــویم عــــذراے منے مــونس وامـق شـدہ اے تو گاهے دل مـــــــا را بہ نگاهــے ننـــــــوازی شاید ڪـــہ عسل محـــو دقایق شدہ اے تو #علی_قیصری

هم اینکه بر شب ِچشمت غم ِ جهان افتاد غمِ ندیدنت ای ماه ، بر زبان افتاد شبیه کاسه ی چینی شکست قامتمان هم اینکه قلبِ تو گفتند...ناگهان افتاد! همیشه ماه تر از ماه خنده میکردی بروی هر ضربانی که بینمان افتاد کنار خستگی ات آسمان زمین میخورد پرنده بودی و پرهات از آشیان افتاد چقدر پنجره ی چشم تو تماشا داشت به یاد ِقند لبت، آب بر دهان افتاد! حواس ما به تو اما حواس تو پرت است کنارِ این همه اشکی که تـــوأمان افتاد تمام عمر کمت را به دوش خواهم برد... غم نداشتنت نازنین، به جان افتاد! #صفیه_قومنجانی

#عـروج #علیرضا_قربانی #مناجات #جـــدید ما را به دوستان خود معرفی کنید کانال ایتایی ادبـــستان

کردی آهنگ سفر اما پشیمان می شوی چون به یاد آری پریشانم پریشان می شوی گر به خاطر آوری این اشک جانسوز مرا آنچه من هستم کنون در عاشقی آن می شوی سر به زانو گریه هایم را اگر بینی به خواب چون سپند از بهر دیدارم شتابان می شوی عزم هجران کرده ای شاید فراموشم کنی من که میدانم تو هم چون شمع گریان می شوی گر خزان عمر ما را بنگری با رفتنت همچو ابر نوبهاران اشکریزان می شوی بشکند پیمانه ی صبرم، ولی در چشم خلق چون دگر خوبان تو هم بشکسته پیمان می شوی بینم آن روزی که چون پروانه بهر سوختن پای تا سر آتش و سر تا به پا جان می شوی مرغ باغ عشقی و دور از تو جان خواهم سپرد آن زمان بی همزبان در این گلستان می شوی #رحیم_معینی_کرمانشاهی