یار من کو؟ بی دلم ، دائم هوایش میکنم توبه كردم ، باز دارم ادعایش میکنم چشم و گوشم را پس از این توبه هم دادم به او او بخواهد باز هم جان را فدایش میکنم چونکه میترسم صدای ناله ام را بشنود دزدکی با سوز دل ، در خود صدایش میکنم یک جهان در پایکوبی از شکست توبه ام توبه می افتد به پایم من فنایش میکنم رنج ترک ساغر و شاهد برایم مشکل است بیخودی با توبه ام دارم جفایش میکنم یار من هم باده می خواهد ، ندارم چاره ای توبه ام را بشکنم ، بعدا قضایش میکنم ماجرای قطره های برف را نشنیده ای؟ بی صدا حل می شوم در خود ثنایش میکنم... #عزت_زاهدی

حس مي کنم کنار تو از خود فراترم درگیر چشم های تو باشم رهاترم دلتنگی ام کم از غم تنهایی تو نیست من هرچه بی قرارترم...بی صدا ترم گاهی مقابل تو که می ایستم نرنج پیش تو از هر آینه بی ادعاترم قلبی که کنج سینه ی من می زند...تویی من با غم تو از خود تو آشناترم هر لحظه اتفاق می افتم بدون تو از مرگ ها و زلزله ها بی هوا ترم حالم بد است...با تو فقط خوب می شوم خیلی از آن چه فکر کنی مبتلاترم...! #اصغر_معاذی♥️

مهرت به جان نشسته و باور نمی‌کنی دل برده‌ای و با دل من سر نمی‌کنی یک شب به عطر بوسه فضای اتاق را تا بامداد، مست و معطر نمی‌کنی... دارم دو چشم غرق شراب هوس، ولی دیوانه‌خوی هستی و لب تر نمی‌کنی آغوش وا نکرده و ویران نمی‌شوی... این عشق را به حادثه منجر نمی‌کنی جای خدا نشسته‌ای، اما برای من چیزی به غیر درد، مقدُر نمی‌کنی... #سید_رضا_هاشمی

 نیست اکسیری به عالم بهتر از افتادگی قطره ناچیز گردد گوهر از افتادگی از تواضع افسر خورشید زرین گشته است کم نمی گردد فروغ گوهر از افتادگی خصم سرکش را به نرمی می توان خاموش کرد پست سازد شعله را خاکستر از افتادگی می تواند یک نفس آفاق را تسخیر کرد هر که چون پرتو کند بال و پر از افتادگی از برای پرتو خود مهر می کرد اختیار رتبه ای می بود اگر بالاتر از افتادگی رتبه افتادگی این بس که شاهان جا دهند سایه بال هما را بر سر از افتادگی بر سر شاهان عالم می تواند پا گذاشت هر که چون خورشید سازد افسر از افتادگی خصم بالا دست را خواهی اگر عاجز کنی هیچ فنی نیست صائب بهتر از افتادگی #صائب_تبریزی ⛱

گفتیم: مگر که اولیاییم؟ ...نِه‌ایم! یا صوفیِ صفه‌ی صفاییم؟ ...نِه‌ایم! آراسته ظاهریم و باطن، نه چنان! القصه؛ چنان که می‌نماییم، ...نِه‌ایم! #شیخ‌بهایی

دیگر رسید لحظه ی فردای بی علی پوچیم و هیچ ما پس از این ، ” ما ” ی بی علی ای کاسه های شیرِ به صف ننگ بر شما گر از علی کنید تمنای بی علی مُرغ از قفس پرید ندا داد جبرئیل اینک شما و وحشتِ دنیای بی علی قرآن بی علی ثمرش ابن ملجم است دارد خطر تلاوت هر آیه بی علی بوی شکاف کعبه گرفته طواف ما باید گریخت ورنه ز هر جای بی علی جز یا علی مگو و مدد از جهان مجو شیطان نشسته در پس هر ” یا ” ی بی علی با یا علی ست گر دَم او زنده می کند بی معجزه ست هر دم عیسای بی علی رمز شکاف کعبه و دریا علی ست ، پس غرق است بین حادثه موسای بی علی در ” عین ” و ” لام ” و ” یا ” همه ی درس ها گمند بیهودگی ست مشق الفبای بی علی یک عده پای غیر علی پا گرفته اند اسلامشان شده ست چه بی پایه بی علی شیری که خورده اند از آن رو که نیست پاک از آنشان شده ست اذان های بی علی ” ما را خدا ز زهد ریا بی نیاز کرد ” دلخوش بمان تو شیخْ به تقوای بی علی