می زند چــوب ِ دلـــم طبل تمنای تــو را تـو کجائی کــه بجویم صنما جــای تو را گرچه پنهان شده ای از منِ پروانه صفت می کنم نیمه ی شب قصد تماشای تو را آرزویی کــه مـرا سر به هوا کــرده هنوز به دلــم ماند و ندیدم قــد و بالای تو را آخر از عشق و جنون آینه را می شکنم منعکس گـر نکند چهــره ی زیبای تـو را سال هــــا از گــــــذر باد صبا می شنوم هم چنان زمزمه و خنده ی گیرای تو را در کنــار مــنِ بی دل بــه تـــرنم بنشین تا نشینم بــه تفأل شب یلـــــدای تو را ای که از اشک قلم نامه نوشتی به عسل به جهانی ندهم شعر و غـزل های تو را" #علی_قیصری‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌

چادرت ای ماه من! آغاز صبحی دیگر است ابرُوانت زیرِ ابرِ روسری زیباتر است سخت گیری نیست چادر ، ابتدای راحتی ست دخترم! این بهترین ارثیه ی یک مادر است مادر ما حضرت زهراست ، باور کردنی ست مادری که از همه زن های این عالم سَر است کودکی را زینبی باش ...آخرش با فاطمه از همین حالا حجابِ تو ، جهادِ اکبر است چادرت دارد زمین را آب و جارو می کند میهمانت آمد از راه آسمان پشت در است #عارفه_دهقـانی

جگرم زِ عشق خون استُ زِ جُورِ این زمانه قلمی به دست گیرم که نویسم این ترانه نگرانِ واژه هایم، چو زِ قلبِ من برآید ! که به جبرِ عشق گوید؛ همه را خالصانه چه بگویم از خیالی که به هرنفس برآنم بُتِ من زِ شوقِ این وصل، بنوازد عاشقانه ز خُمارِ چشم مستش؛ دل و دین نمانده یا رب که لِسان به وصفش آید ، کم و بیش شاعرانه نه! توان گفتنم نیست، شراره دارد عشقش که ز شعله اش بسوزد؛ همه جان ظالمانه قَدَحَم زِ می تهی گشت، ساقیا نریز! فرصت که به شوقِ او بنوشم ، مُلِ ناب عارفانه منِ "تنها" زِ وجودش ؛ همه عالمم خُروش است که خزان ندارد این عشق ؛ شده همچو تازیانه ‌‌‎‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌ #محمد_حسن_تنها