روز اول که تو رو دیدم و عاشقت شدم
قید تموم عالمو من واسه خاطرت زدم
از خیلیا گذشتم و خط کشیدم رو اسمشون
توی دلم از اونا من نذاشتم حتی یک نشون
رنگ قشنگ عشقتو به خونه ی دلم زدم
خوردم قسم که قلبمو به هیشکی جز خودت ندم
گفتم همیشه با توم هر لحظه و تو هر نفس
با من بمون تموم عمر تنها فقط همین و بس
هرچی که خواستی واسه تو انجام دادم بی قد و شرط
هیچی نتونست بکنه از عشق تو فکرمو پرت
اما تو نارو زدی و گفتی منو دوس نداری
تو راه عشق و عاشقی پاتو با من نمیذاری
گفتی من اونی نبوده م که دنبالش میگشتی تو
خسته شدی از عشقم و حسی به من نداشتی تو
تو خط زدی تموم اون برگای خاطراتتو
گرفتی از نگاه من بی رحمانه نگاهتو
باشه برو ولی بدون نمیگذرم از کار تو
یه روز تلافیش میکنم پاییز میشه بهار تو
#رضا_کزازی
6.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
یاد آن روز بخیر این همه دیوار نبود
این چنین بر دل ما گرد غم یار نبود
چشم بیواسطه آن روز خدا را می دید
حیف شد چشم دلم لایق دیدار نبود
می شكستیم پل فاصله را با هر گام
بین ما و شـهدا فاصله بسیار نبود
داغ دل بود و غم جـاری ایام ولـی
روی پیشانی دل این همه زنگار نبود
كاش می ریخت تمامیت این فاصله ها
كاش بین من و دل این همه دیوار نبود
#عبدالرحیم_سعیدی_راد
هرکسـی یاری درین کاشانه دارد؛ من تو را
یک هـدف از رفتن میخانه دارد؛ من تـو را
هـر کـه مـستی مـی کند، یـک دلبـر نازک ادا
در کـنـار سـاغـر و پـیـمـانه دارد؛ مـن تـو را
هرکه را دیدم به فرداهای خود دل داده است
آرزوهـــا در دل دیــوانـــه دارد؛ مــن تـو را
هـر کـه عاشـق میـشود با جادوی یک دلفریـب
در بغـل معشـوقه ای فتـانه دارد؛ مـن تـو را
در طـواف عـاشـقی بایـد بـسـوزی دم بـه دم
کعبـه ای اینگونـه هر پـروانه دارد؛ مـن تو را
هرکسی دریک ستاره بخت خود را دیده است
پیش خود یک آسمان افسانه دارد؛ من تو را
#مهدی_اخوان_ثالث
سکوت میکنم و عشق، در دلم جاری است
که این شگفت ترین نوعِ خویشتنداری است
تمامِ روز، اگر بی تفاوتم؛ اما
شَبَم قرینِ شکنجه، دچارِ بیداری است
رها کن آنچه شنیدی و دیدهای، هر چیز
به جز من و تو و عشقِ من و تو، تکراری است!
مرا ببخش! بدی کردهام به تو، گاهی
کمالِ عشق، جنون است و دیگرآزاری است
مرا ببخش اگر لحظههایم آبی نیست
ببخش اگر نَفَسَم، سرد و زرد و زنگاری است
بهشتِ من! به نسیم تبسمی دریاب
جهانْ جهنم ما را، که غرقِ بیزاری است...
#حسین_منزوی
از اینجا میروم روزی، تو میمانی و فصلی زرد
بگو با این خزان آرزوهایم چه خواهی کرد
از اینجا میروم شاید همین امروز یا فردا
تو خواهی ماند تنها در حصار خشتهایی سرد
از اینجا میروم تا شهر فرداهای نامعلوم
که آنجا سرنوشتم هر چه پیش آورد، پیش آورد
از اینجا میروم، اینجا کسی آیینهباور نیست
که دارد آسمانش سنگ میبارد زمینش گرد
در آن آغاز بعد از من، در این پایان بعد از تو
که خواهی دید خیلی فرق دارد، مرد با نامرد
تو را در خوابهایم بعد از این دیگر نخواهم دید
تو را با آبها، آیینهها معنا نخواهم کرد
#محمد_سلمانی