‏‏چهار رباعی از قیصر امین پور‏ در رثای امام خمینی(ره) ‏‏ ‏ 🥀‏‏تصویر تو در ماه‏ ‏‏در جــام دلـت بادۀ ناب است نهـان‏ ‏‏آمیزه ای از آتش و آب است نهـان‏ ‏‏اندیشه تصــویر تو در ماه، خطاست‏ ‏‏چون در تو هزار آفتاب است نهـان‏ ‏‏ ‏ 🥀‏‏یک ترانه‏ ‏‏جایی که تویی، نشانه آنجا چه بود‏ ‏‏صد چامــۀ عاشــقانه آنجا چه بود‏ ‏‏گِرد تو هـزار بال و پـر می سـوزد‏ ‏‏هیهات که یک ترانه آنجا چه بود‏ ‏‏ ‏ 🥀‏‏طلایه دار‏ ‏‏مـردی که طلایــه دار مردان خـداست‏ ‏‏از طایفـــۀ نــــور نَـــَوَردان خــداست‏ ‏‏قطبی که مـدار چشم او قبــله نمــاست‏ ‏‏قلبش، گل آفتــابــگــردان خــداست‏ ‏ 🥀‏‏قصه عشق‏ ‏‏این ثــار حسیــن است نـه مـولــود خمین‏ ‏‏این یـــار محمـــــد است و سـردار حنین‏ ‏‏این قصّــه نـــاب نـــامکـــــرّر حـــافظ !‏ ‏‏تکرار حسین است، حســین است، حسین‏

#پادکست #روایتی_دیگر_از_امام_راحل (ره)

بــــــا گلرخان بگوييد ما را به خود پذيرند از عــــــــــاشقان بيدل، همواره دست گيرند دردى است در دلِ ما، درمان نمى پذيرد دستى به عاشقان ده، كـز شوقِ دل بميرند پـــــا نه بــــه محفلِ ما، تاراج كن دل ما بنگـــــــر به بــــاطل ما، كز آب و گِل خميرند ســـوداگرانِ مرگيم، ياران شاخ و برگيم رنـــــدان پا بــــــــرهنه، بر حال ما بــــــصيرند پاكند مى‏فروشان، مستانِ دل‏خروشان بــــربسته چشم و گوشان، پيران سر به زيرند بــردار جام مى را، جم را گذار و كى را فــــــرزند مـــــاه و دى را، كاينان چو ما اسيرند #امام_خمینی

نفس کشید و دمش انقلاب برپاکرد به شب نگاه نمود آفتاب برپاکرد به زیر سایه‌ی ابروش آبرو پاشید زمین خفته ز غم را ز خواب برپاکرد به لاالهِ خود اسلام شرق و غرب زدود به ذکرِ حقِّ خود اسلام ناب برپاکرد نزول کرد و دل از عشق او لبالب شد عروج کرد و غمی بی‌حساب برپاکرد پس از تو حضرت ماه آفتاب روشن شد نفس کشید و دمش انقلاب برپاکرد #دلاوار

هنوز این کوچه‌ها این کوچه‌ها بوی پدر دارد نگاه روشن ما ریشه در باغ سحر دارد هنوز ای مهربان! در ماتمت هر تار جان من نیستان در نیستان، زخمه‌های شعله‌ور دارد نمی‌گویم تو پایان بهاری؛ بعد تو امّا بهار عیش ما لبخند از خون جگر دارد اگر خورشید رفت، این آسمان خورشید می‌زاید اگر خورشید رفت، این آسمان قرص قمر دارد در این بازار، عاشق‌تر کسی کز خود نمی‌گوید همیشه مرد کم‌گو دردهای بیشتر دارد مخواه از نابرادرها که یار و مونست باشند عزیز مصر بودن، یوسف من! دردسر دارد دو روزی مهربانا! غربت ما را تحمّل کن می‌آید آن که از درد تمام ما خبر دارد #علیرضا_قزوه