در روزهای بی‌نفسی هم‌نفس کجاست یک عشق یک تبسم دور از هوس کجاست من خسته از رهایی و بی‌سرپناهی‌ام بال و پری نمانده برایم قفس کجاست گفتی مگو به هیچ‌کسی راز خویش را من حاضرم بگویم آن هیچ‌کس کجاست برگرد ای جوانی از دست رفته‌ام ای عمر اشتیاق قدیم تو پس کجاست؟ فریاد می‌زنیم و به جایی نمی‌رسد نشنیده ماند ناله‌ی ما دادرس کجاست #عطیه‌سادات_حجتی ‌‌‎‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‌‎‌‌‎‌

گاهی مسیر جاده به بن بست می رود  گاهی تمام حادثه از دست می رود گاهی همان کسی که دم از عقل میزند در راه هوشیاری خود مست می رود گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست وقتی که قلب خون شده بشکست می رود اول اگرچه با سخن از عشق آمده آخر خلاف آنچه که گفته است می رود گاهی کسی نشسته که غوغا به پا کند وقتی غبار معرکه بنشست می رود اینجا یکی برای خودش حکم می دهد آن دیگری همیشه به پیوست می رود وای از غرور تازه به دوران رسیده ای وقتی میان طایفه ای پست می رود هرجند مضحک است و پر از خنده های تلخ بر ما هرآنچه لایقمان هست می رود این لحظه ها که قیمت قد کمان ماست تیریست بی نشانه که از شصت می رود بیراهه ها به مقصد خود ساده می رسند اما مسیر جاده به بن بست می رود #افشین_یداللهی

#خانه_آینه #محمد_اصفهانی #هوشنگ_ابتهاج وقت است که بنشینی و گیسو بگشایی تا با تو بگویم غم شب های جدایی بزم تو مرا می طلبد ، آمدم ای جان من عودم و از سوختنم نیست رهایی تا در قفس بال و پر خویش اسیرست بیگانه ی پرواز بود مرغ هوایی با شوق سرانگشت تو لبریز نواهاست تا خود به کنارت چه کند چنگ نوایی عمری ست که ما منتظر باد صباییم تا بو که چه پیغام دهد باد صبایی ای وای بر آن گوش که بس نغمهٔ این نای بشنید و نشد آگه از اندیشهٔ نایی افسوس بر آن چشم که با پرتو صد شمع در اینه ات دید و ندانست کجایی آواز بلندی تو و کس نشنودت باز بیرونی ازین پرده ی تنگ شنوایی در اینه بندان پریخانه ی چشمم بنشین که به مهمانی دیدار خود آیی بینی که دری از تو به روی توگشایند هر در که براین خانه ی ایینه گشایی چون سایه مرا تنگ در آغوش گرفته ست خوش باد مرا صحبت این یار سرایی  

گاهی مسیر جاده به بن بست می رود  گاهی تمام حادثه از دست می رود گاهی همان کسی که دم از عقل میزند در راه هوشیاری خود مست می رود گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست وقتی که قلب خون شده بشکست می رود اول اگرچه با سخن از عشق آمده آخر خلاف آنچه که گفته است می رود گاهی کسی نشسته که غوغا به پا کند وقتی غبار معرکه بنشست می رود اینجا یکی برای خودش حکم می دهد آن دیگری همیشه به پیوست می رود وای از غرور تازه به دوران رسیده ای وقتی میان طایفه ای پست می رود هرجند مضحک است و پر از خنده های تلخ بر ما هرآنچه لایقمان هست می رود این لحظه ها که قیمت قد کمان ماست تیریست بی نشانه که از شصت می رود بیراهه ها به مقصد خود ساده می رسند اما مسیر جاده به بن بست می رود #افشین_یداللهی

‌ ‍ من یکی را از خودم دیوانه تر می خواستم سر نمی پیچید اگر یک روز سر می خواستم اهل عشق و عاشقی اهل تمنّا اهل درد این چنین دیوانه ای را همسفر می خواستم می نشستم روبه رویش، روبه رویم می نشست لحظه های عاشقی از او نظر می خواستم او قدح در دست و من جامِ تمنّایم به کف هرچه او می داد من هم بیشتر می خواستم من کجا در می زدن سودای خیامی کجا من پیِ جامی دگر جامی دگر می خواستم هر زمان هرجا که می افتادم از مستی به خاک تکیه می کردم به مِی از خاک بر می خاستم بارها فرموده: روزی خواستی از من بخواه من تورا می خواستم روزی اگر می خواستم گوشه ای دنج و تو و یک جام مِی قدری گناه از خدا چیز زیادی را مگر می خواستم؟ #محمد_سلمانی

#سوی_تو #هوشنگ_ابتهاج نامدگان و رفتگان ازدو کرانه ی زمان سوی تو می دوند هان ای تو همیشه درمیان درچمن تو می چردآهوی دشت آسمان گرد سر تو می پرد باز سپید کهکشان هرچه به گرد خویشتن می نگرم درین چمن آینه ی ضمیر من جز تو نمی دهد نشان ای گل بوستانسرا از پس پرده ها در آ بوی تو می کشد مرا وقت سحر به بوستان ای که نهان نشسته ای باغ درون هسته ای هسته فرو شکسته ای کاین همه باغ شد روان مست نیاز من شدی پرده ی ناز پس زدی از دل خود برآمدی : آمدن تو شد جهان آه که می زند برون از سر و سینه موج خون من چه کنم که از درون دست تو می کشد کمان پیش وجودت ازعدم زنده و مرده را چه غم؟ کز نفس تو دم به دم می شنویم بوی جان پیش تو جامه در برم نعره زند که بر درم آمدمت که بنگرم گریه نمی دهد امان  کانال ایتایی ادبستان قصدمون این هست که اینجا حال مون خوب بشه☺️