«اللهم اجعلنی مجدد دینک و محیی شریعتک»

چجوری به جایی رسیدیم که به خودمون اجازه میدیم به حضرت عباس بگیم خوشگل طایفه؟ چجوری به خودمون اجازه میدیم با غنا و صدای زن سلطان ادب و حیا رو خطاب کنیم؟ واقعا اگر از تشیع و اسلام خوشگل بودن حضرت عباس و قدرت بدنی امام علی و یاد گرفتیم و هدفمون اینه که سگشون بیشم با کمال احترام خاک بر سر تشیع ما می خوام شروع کنم هشتک ها رو دوباره بنویسم ولی واقعا دست و دلم به نوشتنشون نمیره

واقعا چرا جلوی این مسخره بازی رو کسی نمیگیره؟ میدونم وضعیت جامعه خیلی خرابه اما چرا باید فلان کانال برانداز وو ضد تشیع این مداحی ها رو بکنه تو چشم ما ؟

اگه اهل اینجور مداحی ها هستید لطف کنید به من بیاین توضیح بدین که فهمتون از تشیع چیه ؟

مسئله این است که شیعه تنها به سنتِ به سر زدن عادت کرده است؛ چراکه بسیار آسان‌تر است که بر امامِ مظلوم و غریب بگرییم تا آنکه دست به کمر گرفته و یاری‌اش کنیم. می‌گویند: «در کرب‌وبلا بی‌طرفان بی‌شرفان‌اند.» بله، در کرب‌وبلا بی‌طرفان بی‌شرفان‌اند؛ اما تکلیفِ طرفداران و به‌سرزنانی که خونِ ریخته بر محراب صالحٌ بعد صالح را در امیرالمؤمنین و حسنینِ او دیدند و پس از آن، بر کشته شدن هشت امام دیگر، گریستند، چیست؟ تکلیف آن‌هایی که ۱۴۰۰ سال است صرفاً اشکی در چشم دارند، چیست؟ حسین، حسین می‌کنیم و کارمان خوردن و خوابیدن است و نام خود را شیعه گذاشته‌ایم. ای خاک بر سرت «شیفته» ! شفاعتِ حسین، شفاعتِ خدای حسین بر تو حرام باد، اگر غمِ حسین را در دل بپرورانی، اما اندیشهٔ رشد و تعالی دین خدایش در سرت، و همتِ جهاد در راهش در تنت و شجاعت فدا کردن جان، در نفست نباشد! ๛شیفتهــ

مجموعه مجلات ( کتاب ) ره نامه رو بهتون با تاکید پیشنهاد میکنم. پ.ن) ره نامه ۳۴ زن و خانواده

نسخه ی رایگان ندارن این کتابها که براتون بزارم ولی نسخه الکترونیکی همه ی ۴۰ جلد رو می تونید از طاقچه بخرید. همین جلد ۳۴ قیمتش از یک پاکت کرانچی کمتره...

به سرم می‌زند از گوشهٔ خاکی بپرم به بیابان بزنم، از همگان بگریزم ز بشر دور شوم، خود ز خودم دور کنم تا از این ننگ بشرگونه رهایی یابم و از این ننگ مرا نیست رهایی، که رهایی همه در بند خدا بود؛ ولی من به یک سیب ز در خانهٔ او دور شدم به پشیزی دل بیچارهٔ خود بند زدم و امیدم به خداست که از این گوشهٔ خاکی به ندایی بپرم ๛شیفتهــ

خیلی وقت بود شعر تراوش نکرده بودم فکر میکردم ذوقم کور شده

شغل حضرت عباس چی بود؟ چرا به مقام شهادت رسیدند؟ چند ساله بودند؟ چرا انقدر به امام حسین ارادت داشتند؟ در چه زمانه‌ای متولد شدند؟ معضلات جامعه‌یِ حضرت چی بود؟ از ایشون در چه زمینه‌ای می‌تونیم الگو بگیریم؟ تا وقتی اینا هست که بریم راجبش بفهمیم و توی مدیحه‌سرایی‌ها ازش استفاده کنیم. و زمینه عمل بهشون رو ایجاد کنیم. «خوشگل طایفه » یعنی چی؟! الان شما می‌تونی بری به بزرگ‌تر یک فامیل بگی خوشگل طایفه؟ که به حضرت عباس می‌ گی؟ مگه سلطان ادب نیستن ایشون ؟ مگه معروف نیست که ادب می‌کردند ،شرم می‌کردند، امامشون رو برادر خطاب کنند؟ واقعاً از الگوهامون چی یاد گرفتیم؟!» پ.ن) من چند روزه دارم افسوس می‌خورم، گفتم شما بی‌بهره نمونید.

📓جای خالی عباس 🖊سید علی اصغر علوی